درمان افسردگي

 

 

در قديم بیماران دچار افسردگي را یا درمان نمی‏کردند، یا تحت روان‏درمانی درازمدت مبتنی بر بینش قرار می‏دادند. از داده‏های فعلی عینی‏ترین تأیید به نفع شناخت‏درمانی، رفتاردرمانی، و دارودرمانی به دست می‏آید. ترکیب دارودرمانی با شناخت‏درمانی یا رفتاردرمانی شاید مؤثرترین درمان برای این اختلال باشد.

 

شناخت‏درمانی:  شناخت‏درمانی فنی است که در آن روش‏های جدید فكر كردن و رفتار کردن به بیمار آموزش داده می‏شود تا آنها را جايگزين باورها و افكار منفی و معیوبی کند که در مورد خويش، جهان، و آینده دارد. این برنامه درمانی در كوتاه مدت صورت مي گيرد و مشكلات فعلي انسان ها را رفع مي كند.

 

رفتاردرمانی:  رفتاردرمانی اختلالات افسردگی بر این نظریه مبتنی است که دليل افسردگی كمبود تقویت مثبت براثر جدایی، مرگ، یا تغییر ناگهانی محیط است. در این نوع درمان برای رسیدن به اهداف خاصی که باعث افزایش فعالیت، فراهم ساختن تجارب خوشایند، و آموختن نحوه آرام‏سازی (relaxation) به بیمار می‏شود، از شیوه‏های گوناگونی استفاده می‏کنند. اعتقاد بر این است که ایجاد تغییر در رفتار شخصی بیمار افسرده مؤثرترین راه برای تغییر افکار و احساساتی است که همراه با آن رفتار در فرد افسرده وجود دارند. رفتاردرمانی اغلب برای درمان احساس درماندگی آموخته شده‏ای به کار می‏رود که برخی از این بیماران دارند؛ به نظر می‏رسد این گونه بیماران در برخورد با همه مشکلات زندگی، احساس ناتوانی از خود نشان می‏دهند.

 

روان‏درمانی بینش‏مدار (روان‏کاوانه): روان‏درمانی فردی بینش‏مدار رایج‏ترین اسلوب درمان اختلال دیس‏تایمی است و خیلی از بالینگران آن را درمان انتخابی این اختلال می‏دانند. در این رویکرد درمانی سعی می‏شود نحوه پیدایش و دوام علایم افسردگی و خصایص غیر انطباقی شخصیت را به تعارض‏های حل نشده ابتدای کودکی ربط دهند. با استفاده از این درمان، فرد می‏تواند به معادل‏های افسردگی (از قبیل سوء مصرف مواد) یا به احساس طرد شدگی در کودکی که مقدمه و شکل اولیه افسردگی در بزرگسالی است، بصیرت پیدا کند. دوسوگرایی موجود در روابط فعلی بیمار با والدینش، دوستانش، و افراد دیگری که در زندگی روزمره‏اش وجود دارند، بررسی می‏شود. همین که بیمار بفهمد چطور سعی می‏کرده نیاز مفرط خود به تأیید دیگران را ارضا کند تا بتواند با اعتماد به نفس اندک خود و سوپرایگوی سختگیر خود مقابله کند، به یکی از اهداف مهم درمان دست یافته است.درمان افسردگي

 

درمان بین‏فردی: در درمان بین‏فردی اختلالات افسردگی، تجارب بین‏فردی فعلی بیمار و راه‏های مدارای او با استرس بررسی می‏شود تا او بتواند به کاهش علایم افسردگی و بهبود اعتماد به نفس نایل آید. درمان بین‏فردی از حدود دوازده تا شانزده جلسه هفتگی تشکیل می‏شود و همراه با آن می‏توان داروهای ضد افسردگی را هم تجویز کرد.

 

خانواده‏ درمانی و گروه‏درمانی: با استفاده از خانواده‏درمانی می‏توان به بیمار و نیز خانواده‏اش کمک کرد تا با علایم افسردگی کنار آیند، به ویژه وقتی که به نظر می‏رسد یک سندرم نیمه‏عاطفی زیستی در کار است. با گروه‏درمانی می‏توان به بیماران منزوی کمک کرد تا برای غلبه بر مشکلات بین‏فردی‏ای که در موقعیت‏های اجتماعی پیدا می‏کنند، راه‏های جدیدی را یاد بگیرند.

 

دارودرمانی: به دلیل این اعتقاد نظری کهن و رایج که اختلال دیس‏تایمی در درجه اول اختلالی با عوامل روانی است، بسیاری از روانشناسان باليني از مصرف ضد افسردگی‏ها در بیماران مبتلا به این اختلال خودداری می‏کنند. اما در مطالعات بسیاری دیده شده که درمان این اختلال با ضد افسردگی‏ها موفقیت‏آمیز بوده است. این داده‏ها در مجموع حاکی از آن است که مهار کننده‏های انتخابی بازجذب سروتونین (SSRIs) و نلافاکسین و بوپروپیون برای درمان بیماران مبتلا به اختلال دیس‏تایمی مفید هستند. مهار کننده‏های منوآمین اکسیداز (MAOIs) در زیرگروهی از بیماران مبتلا به اختلال دیس‏تایمی مؤثرند؛ زیرگروه مذکور از این بیماران به تجویز معقول و منطقی آمفتامین‏ها نیز پاسخ می‏دهند.

 

بستری کردن: معمولاً بستری کردن بیماران دچار افسردگي هستند ضرورتی پیدا نمی‏کند، در صورتي كه علايم افسردگي در بيمار شديد باشد. عدم توانايي عملكرد اجتماعي و عملكرد شغلي به وضوح مشخص شده باشد، به روش‏های تشخیصی دقيق تري احتياج پيدا شود ويا در افكار فرد فكر خودكشي وجود داشته باشد، همگی مواردی ضروری برای بستری کردن است.

منبع: ساینس دیلی

روانپزشک خوب کیست و روانپزشکی چیست

تعريف روانپزشكي :

روانپزشكي شاخه اي از پزشكي است مفاهيمي همچون بيماري هاي رواني و جنون را بررسي مي كند.

روانپزشكي چگونه شغلي است؟

روانپزشکان به تشخیص، درمان، ارزيابي و جلوگيري از اختلالات عاطفي، ذهني و رفتاري مانند اختلالات خواب ، اختلالات جنسي ، اختلالات شناختي ، اختلالات شخصيتي می پردازند.

به عبارت دیگر روانپزشک، دراصطلاح (Psychiatrist) پزشکی است که متخصص تشخیص و درمان بیماری های روانی مانند اسكيزوفرني ، یا روان درمانی می باشد.

كليه روانپزشکان برای ارزيابي و بهبود بیماری های روانی دوره هاي آموزشي را طي مي كنند. روانپزشکان و متخصصان بهداشت روانی تنها افرادي هستند که صلاحيت مجوز دارو برای درمان بیماری های روانی را دارند. بعضي از روانپزشکان متخصص درمان خود را در گروه سني خاصي آغاز مي كنند، مانند روانپزشک کودکان، که به درمان گروه سنی کودکان یا نوجوانان مي پردازند.

روانپزشك با روانشناس چه تفاوتي هايي دارد؟

عده اي از مردم گاهى اوقات نمي توانند كار روانپزشك را از روانكاو و روانشناس تفكيك كنند. از نظرآموزشي و  فرآيند تحصيلي در ابتدا روانپزشك بايد مدرك پزشكي عمومي را دريافت كرده و سپس در زمينه روانپزشكي تخصص خود را اخذ نموده و در ادامه آموزش بیماری های روانی را دیده و متخصص روانپزشک شود اما روانشناس در رشته روانشناسی در مقطع كارشناسي و كارشناسي ارشد و سپس دكتري مدرك خود را گرفته و سپس به كار مشاوره مشغول مي شوند. فقط یک روانپزشک است كه قادر به تشخيص بيماري هاي افسردگي، اختلالات اظطرابي و يا اختلالات شخصيتي به معناي علمي مي باشد. اما هدف اصلي روانشناس توصيف رفتار ، فهم و درك رفتار ، پيش بيني رفتار و كنترل رفتار مي باشد.

وظایف و مسئولیت های روانپزشک

  • بررسي حالت ذهنی و جسماني بیماران برای تعیین ماهیت و حد اختلالات ذهني ،رفتاري و عاطفي
  • مطالعه كردن و بررسي سوابق پزشكي وهمچنين انجام تست هاي متفاوت براي تشخيص دقيق بيماري و بهترين روش درمان آن
  • برپايي جلسات مختلف درماني و تجويز دارو تا زمان بهبودي كامل بيمار
  • همكاري با ساير افراد متخصص مانند پزشكان ، روانشناسان تا پايان درمان بيمار

 دانش و مهارت های مورد نیاز

  • علاقه مند بودن به بيماران و توانايي لازم براي حل مشكلاتشان
  • از آنجا كه تمامي مراجعان روانپزشك دچار بيماري روحي ورواني هستند و از آن رنج مي برند لذا روانپزشك بايد از ثبات روحي و عاطفي بالايي برخوردار باشد .
  • داشتن صبر و حوصله برای گوش کردن به صحبت های بیماران و آرامش دادن به آنها
  • رازداری يك روانپرشك موفق بايد خصوصي ترين مسائل بيماران را رازداري كند تا مراجع نسبت به او اطمينان حاصل كند و به راحتي با او مشكلاتش را در ميان بگذارد.
  • كسب مهارت هاي ارتباطي قوي و لازم به منظور تاثير بهتر بر بيماران
  • توانايي شنيداري و گفتاري خوب
  • قدرت تصمیم گیری بالا به واسطه گرفتن تصمیم مناسب و منطقي به دور ازمسايل عاطفي و مسایل غیر تخصصی
  • مهارت و توانايي او براي پاسخ به نيازها و برطرف كردن مشكلات بيماران

فرصت های شغلی و بازار کار روانپزشکی

علی رغم اینکه در ایران آمار مشخصي در این زمینه وجود ندارد ولي می توان پیش بینی کرد به دلیل رشد فرهنگ مردم در خصوص روش صحیح مواجه شدن با بیماری های روانی و مراجعه به پزشک متخصص برای تشخیص و درمان آنها در آینده رشد اشتغال در این حوزه از میانگین مشاغل بیشتر باشد.

همچنین به دلیل افزایش اختلالات و بیماری های روانی در سال های اخیر به دلیل رشد زندگی شهرنشینی و افزایش استرس، افسردگی و سایر بیماری های مرتبط با این موضوع و نیز با گسترش بخش های نادرست فرهنگ غربی بین خیلی از ایرانی ها و افزایش مشکلات خانوادگی و میان فردی در سال های اخیر پیش بینی می شود نیاز نسل جدید به روانپزشکان در سالهای اخير رو به شکل فراینده ای رشد خواهد داشد. روانپزشکان می توانند در سازمان  بهداشتی و درمانی، مراکز روانپزشکی، کلینیک های روان‌شناسی و روان‌پزشکی عومي و خصوصی، مدارس و دانشگاه ها و سایر سازمان هایی که به تخصص آنها نیاز دارند، به كار مشغول شوند.

آنها همچنین می توانند به صورت مجزا کار کرده و يا مطب خصوصي داشته باشند.

موقعيت استخدام این شغل در بعضي کشورهای جهان به شرح ذيل مي باشد:

دركشور استراليا در يك بازده زماني ميزان افزايش اين شغل 34.6 بوده است و پيش بيني شده در آينده رشد اين حرفه محدود باشد.

میزان درآمد روانپزشک

درآمد روانپزشکان در ایران به طور دقيق مشخص نیست. اما آنچه معلوم است تا کنون جایگاه این تخصص در بین مردم مشخص نشده و بسیاری از بیماران روانی که درجه ناراحتی روحی آنها خفیف است از مراجعه به روانپزشکان خودداری می کنند. پیش بینی می شود در آینده با افزایش مراجعین به روانپزشکان، سطح درآمد این گروه از افراد نسبت به این زمان افزایش یابد.

درآمد روانپزشک در برخی از کشورهای جهان عبارتند از :

آمریکا – متوسط درآمد سالانه این شغل مطابق با آخرین آمارها در سال 2013، 170.200 دلار بوده است.

استرالیا – متوسط درآمد سالانه روانپزشکان 96.000 دلار (قبل از کسر مالیات) می باشد.

شخصیت های مناسب این شغل

در یک انتخاب شغل مناسب و صحيح، عوامل مختلفی از جمله ویژگی های شخصیتی، ارزش ها، علایق، مهارت ها، شرایط خانوادگی، شرایط جامعه و … برای هر فرد باید مد نظر گرفته شوند. یکی از شاخص ترین این عوامل ویژگی های شخصیتی می باشد. شناخت درست شخصیت هر فرد فرآیندی پیچیده و احتياج به تخصص و زمان کافی است. البته هر فردی ویژگی های منحصربه فرد خود را دارد، حتی افرادی که به نوعی تیپ شخصیتی مشابه دارند، باز هم در بعضي موارد با یکدیگر متفاوت هستند.

به طور کلی همیشه افراد موفقی از تیپ های شخصیتی مختلف در تمام مشاغل هستند و نمی توان دقیقا اعلام کرد که فقط تیپ های شخصیتی خاصی هستند که در این شغل موفق می شوند. اما طی تحقیقاتی که صورت گرفته تیپ های شخصیتی ای که برای این شغل معرفی می شوند، عموما این کار را بیشتر پسندیده و رضایت شغلی بیشتری در آن داشته اند.

منبع: com.مشاوره-آنلاین

نوروفیدبک و بیوفیدبک

نوروفیدبک

نوروفیدبک نوعی خود تنظیمی مغز است. که در طی آن با آگاه ساختن فرد از جزئیات کارکرد مغز، که در حالت عادی از آن بی خبر است می توان کنترل ناخودآگاه آنرا برای فرد ایجاد کرد. در نتیجه فرآیند های ناهوشیار و غیر ارادی فعالیت امواج مغزی، برای بیمار کاملاً محسوس می شود (از طریق مشاهده آنها در کامپیوتر). در این زمینه عملکرد نوروفیدبک را شاید بتوان به آینه ای تشبیه کرد که با نشان دادن امواج مغزی به فرد در تنظیم و کنترل آنها کمک می کند بیمار با کمک درمانگر ارائه محرک های دیداری- شنیداری قادر خواهد بود امواج نابهنجار را دستکاری کرده وطی جلسات درمان آنها را به حالت بهنجار تبدیل کند.

هدف اصلی در نوروفیدبک:

بالا بردن آگاهی شخص نسبت به آنچه در مغزش به وضوح می پیوندد بهینه کردن عملکرد مغز، بالا بردن توجه و خود کنترلی و به مغز این امکان را می دهد تا آرام، منظم و متمرکز باقی بماند.

از نوروفیدبک می توان در درمان اختلالاتی نظیر:

بیش فعالی / کمبود توجه ،اضطراب ، وسواس فکری – عملی ، فوبی ها حملات هراس اختلالات یادگیری اختلالات خواب افسردگی درمان مزمن سردرد های میگرنی استفاده کرد.

از دیگر فواید نوروفیدبک:

روشی کاملاً ایمن است که عوارض جانبی به همراه ندارد. کمک به پزشکان در قطع یا کاهش دوز مصرفی داروها در برخی اختلالات. پایداری اثرات درمانی تا چندین سال پس از اتمام درمان. افزایش توانمندی های شناختی. و افزایش حافظه است.

 

بیوفیدبک

بیوفیدبک روش درمانی است که با بکارگیری ابزارهای الکترونیکی اطلاعاتی را در مورد اعصاب و عضلات و فعالیت های خودمختار بدن اندازه گیری و پردازش می کند و در قالب فیدبک صوتی یا تصویری به مراجع و درمانگر وی نشان می دهد. بیوفیدبک به بیماران کمک می کند تا آگاهی بیشتری از اعمال خودمختار بدن بدست آورند و کنترل ارادی شان را افزایش دهند. با استفاده از فیدبک های صوتی و تصویری فرد می تواند کنترل بهتری بر روی عملکرد اندام هایش بیابد. این دقیقا همان کاری است که یوگا و مرتاضان هندی در طی سالیان سال انجام می دادند.

هدف از بیوفیدبک:

بیوفیدبک نوعی تکنیک درمانی غیرتهاجمی است که کاهش علائم را در افراد بسیاری موجب شده است.اثر گذاری این تکنیک از فردی به فرد دیگر متفاوت است . امروزه بیوفیدبک بعنوان یک روش مؤثر، غیرتهاجمی، بدون درد و بدون عوارض جانبی در افراد دچار مشکلات اضطرابی در تمام دنیا شناخته شده است.

بیوفیدبک در درمان مشکلات زیر کاربرد دارد :

بیوفیدبک می تواند به درمان نگرانی بیش از حد، احساس آزاردهنده ترس، افکار منفی و تدافعی ، اختلال وسواسی جبری، اختلال اضطراب فراگیر، اختلال هراس )پنیک(، اختلال استرس پس از سانحه ) PTSD ( ،هراس اجتماعیکمک کند.

از دیگر فواید بیوفیدبک:

کمک به بهبودی در درمان بیماری های آسم گرگرفتگی شدید، تهوع و استفراغ های ناشی از شیمی درمانی ، انواع سردرد، بی اختیاری ادرار، صرع، ضربان های قلبی نامنظم و فشار خون بالا است.

منبع:مرکز مشاوره ستاره ایرانیان

تست های روانشناسی

فیلم و فایل صوتی آموزشی روانشناسی رایگان و مشاوره

برای پخش فایل مرورگر خود را آپدیت کنید یا از اینجا فایل را دانلود نمایید.
احتمالاً زمانی که برای انجام تست های روانشناسی و روانسنجی ارجاع داده می شوید؛ سؤالاتی درباره نحوه انجام آنها خواهید داشت. شما احتمالاً درباره آزمون های روان شناختی چیزهای زیادی شنیده اید اما سؤال اساسی اینجاست که آیا لازم است که خودتان، فرزندتان، همسرتان و یا دیگر اعضای خانواده مورد سنجش قرار بگیرند؟!

تست های روانشناسی ممکن است دلهره آور باشند، اما آنها برای کمک به شما طراحی شده اند. به طور کلی می توان تست های روان شناسی را به تست های پزشکی تشبیه کرد. اگر یک بیمار علائم فیزیکی یک بیماری را دارد، یک پزشک ممکن است آزمایش X-Ray یا آزمایش خون انجام دهد تا بفهمد چه چیزی باعث آن بیماری شده است. نتیجه آن آزمایشات به پزشک کمک می کند تا بهترین راه درمان را انتخاب کند. تست های روان شناسی شبیه به این آزمایشات است. روانشناسان از این تست ها برای اندازه گیری و بررسی رفتارهای مختل، اختلالات روحی و… استفاده می کنند تا یک تشخیص دقیق، بهترین شیوه درمان را برای مراجعه کننده داشته باشند.

دلایل لزوم تست های روانشناسی

روانشناسان تست های روان شناسی را برای دلایل مختلفی استفاده می کنند. به طور مثال برای اندازه گیری مشکلات استعداد و یادگیری کودکان در مدرسه، شناسایی آسیب های مغزی از طریق انجام تست های حافظه و یا عکس العمل، بررسی و اندازه گیری اختلالاتی مثل اضطراب، افسردگی و کنترل خشم با استفاده از تست های شخصیت یا تست های اختصاصی این اختلالات و…

باید توجه داشت، زمینه و علت مشکلات فردی همیشه مشخص و واضح نیست. به عنوان مثال اگر بچه ای در مدرسه مشکلات یادگیری دارد. باید این موضوع آشکار شود که آیا او مشکل خواندن مانند dyslexia دارد؟ مشکل تمرکز مانند مبتلایان به ADHD دارد یا مشکلاتی در زمینه کنترل تکانه؟!

مزیت آزمون های روانشناسی

تست های روان شناسی به روان شناسان اجازه می دهد که ذات مشکلات را بفهمند و بهترین راه برای مقابله با آن را پیدا کنند.

 

 

انجام تست های روانشناسی آنلاین

 

تست های روانشناسی اندروید

 

تحلیل تست و مشاوره با روانسنج

منبع: e-teb.com

کودک خود را به ما بسپارید

کودک خود را به ما بسپارید

گاهی اوقات کودکان مانند بزرگترها به درمان های روحی و روانی نیازمندند. روان درمانی کودک می تواند به آنها کمک کند که مهارت های حل مسئله خود را گسترش دهند. علاوه بر آن کودکان شما از سنین ابتدایی می آموزند که کمک حرفه ای گرفتن از متخصصین حوزه سلامت روان چه ارزشی دارد.

یک درمانگر خوب می تواند به کودکان و خانواده ها در رفع استرس ها و مشکلات رفتاری و هیجانی شان کمک کند و به آنها بیاموزد که چگونه مشکلات خود را مدیریت کند.

خیلی از کودک ها در زمینه مدیریت کردن استرس های مدرسه مثل: انجام تکالیف، اضطراب امتحان، فشار همسالان و سر و کله زدن با مراجع قدرت مشکل دارند. همچنین در حیطه خانواده نیز مسائلی چون طلاق، جابجایی یا بیماری اعضای خانواده و تحولات بزرگی از این دست وجود دارد که می تواند کودک شما را نیازمند به مشورت با یک متخصص کند.

آیا فرزند شما باید با یک درمانگر دیدار داشته باشد؟!

بهتر است این طور پاسخ دهیم، اتفاقات مهم زندگی: مانند مرگ یکی از اعضای خانواده، دوست یا حیوان خانگی، طلاق یا جابجایی، سوء استفاده بدنی، آسیب یا یک مریضی جدی در خانواده می تواند منجر به استرس و نهایتاً مشکلات رفتاری و تغییراتی در وضع روانی، خواب، اشتها و فعالیت های اجتماعی و عملی کودک شما شود.

هر چند در بعضی از موارد، واضح نیست چه چیزی باعث می شود که به یکباره یک بچه گوشه گیر، نگران و مضطرب، رنجیده، عبوس یا گریان به نظر برسد ولی اگر شما احساس می کنید فرزندتان شاید یک مشکل رفتاری  یا احساسی – هیجانی دارد یا نیاز به کمک در زمینه مدیریت حوادث مشکل زندگی دارد به غریزه تان اعتماد کنید!

علائم اساسی که باید در کودک خود دنبال کنید و ساده از آن نگذرید

  1. تأخیر رشدی در گفتار، زبان یا تعلیم دستشویی رفتن
  2. مشکلات مربوط به توجه و یادگیری (ADHD)
  3. مشکلات رفتاری (مانند خشم بیش از حد، رفتارهای در هم گسیخته، شب ادراری یا اختلال خوردن)
  4. افت شدید در نمرات به خصوص اگر فرزند شما به طور نرمال نمرات بالایی به دست می آورده
  5. ناراحتی، غم، گریانی یا افسردگی
  6. کناره گیری یا انزوای اجتماعی
  7. کاهش علاقه در فعالیت های لذت بخش قبلی
  8. رفتارهای خشمگین و عصبی (مانند گاز گرفتن، لگد زدن یا ضربه زدن)
  9. تغییر ناگهانی در اشتها (مخصوصاً در نوجوانی)
  10. کم خوابی یا پر خوابی
  11. غیبت یا دیر آمدن به مدرسه (بیش از حد)
  12. نوسانات خلق (به عنوان مثال شادی در یک لحظه و ناراحتی در لحظه بعد)
  13. گسترش یا افزایش مشکلات فیزیکی (مثل سردرد، دل درد و…) با وجود جواب آزمایش های نرمال از سوی پزشک
  14. یک بیماری جدی یا مزمن
  15. نشانه هایی از مصرف الکل، مواد مخدر یا سوء مصرف از داروها
  16. مشکلات تحولی (مانند جدایی، طلاق یا جابجایی)
  17. پیامدهای داغ دیدگی
  18. اختلالات رشدی

با پرستارها، معلم ها و دکترها صحبت کنید

صحبت کردن با پرستارها و معلم هایی که به طور منظم با فرزندتان در ارتباط هستند بسیار مفید است. آیا فرزند شما در کلاس درس توجه لازم دارد و تکالیف و وظایفش به موقع حاضر است؟ رفتارش در ارتباط با همسالانش چگونه است؟ آیا سازگاری لازم با محیط های اجتماعی دارد؟

تا جایی که امکان دارد اطلاعات مفید در ارتباط با چگونگی فرزندتان بیرون از محیط خانه یا در حضور غریبه ها به دور از اعضای خانواده جمع آوری کنید. این اطلاعات می تواند به درمانگر کودکتان در راستای اهداف درمانی اش کمک بسزایی بکند.

چگونه یک متخصص بالینی واجد شرایط که تجربه کار کردن با بچه ها و نوجوانان را دارد پیدا کنید؟

در حالی که تجربه و تحصیلات مهم هستند، باید بدانید که پیدا کردن یک مشاور که فرزندتان در حضور او احساس راحتی کند، به او اعتماد کند و بتواند با او ارتباط برقرار کند نکته بسیار مهمی است که نباید از آن غافل باشید.

زمانی که در حال جستجو برای یک درمانگر شایسته برای فرزندتان هستید به نکات زیر توجه کنید:

  1. آیا درمانگر مجوز برای کار کردن در حوزه مشکل شما را دارد (مدارک تحصیلی، سوابق کار، گواهی نامه ها و از همه مهمتر مراکز معتبر که تحت نظارت سازمان های علمی و روانشناسی هستند نشانه های خوبی برای این است که یک درمانگر آیا صلاحیت کار کردن در حوزه های علمی خود را دارد یا خیر؟ بنابراین هرگز به افرادی که بدون تابلوی مجوز رسمی کار می کنند اعتماد نکنید).
  2. چه مدت درمانگر با کودکان و نوجوانان کار کرده است؟
  3. آیا کودک شما رفتار درمانگر را دوستانی تلقی کرده است؟!
  4. آیا در مواقع اضطراری، می توانید از طریق تلفن با ایشان در ارتباط باشید؟!
  5. درمانگر در چه زمینه ای از درمان تخصص دارد؟

باید به این نکته توجه کنید که پیدا کردن درمانگری که با شما و فرزندتان و نیازهای درمانی او مطابقت دارد ضروری است، بنابراین از جستجو دست برندارید!

نکته قابل توجه دیگر این است که همانند دیگر تخصص های پزشکی، روان درمانگرها انواع مختلفی از گواهی نامه ها و تخصص ها را دارند. به عنوان یک قانون کلی درمانگر فرزند شما باید یک درجه تخصصی در زمینه سلامت روان (روان شناسی، مددکاری، نوروتراپی یا روانپزشکی) را داشته باشد.

روانپزشکان چه کسانی هستند؟

روانپزشکان (MD یا DOS) پزشکان طبی هستند که به طور حرفه ای در زمینه مشکلات روحی و روانی آموزش دیده اند و برای حل معضلات خلقی، عاطفی و روانی دارو تجویز می کنند.

روانشناسان چه کسانی هستند؟

روانشناسان بالینی (PhDS و PSDS یا EolDS) درمانگرانی هستند که درجه فوق لیسانس یا دکترا در زمینه روان درمانی دارند. آنها تخصص های زیادی در زمینه برخورد با کودکان و نوجوانان و خانواده هایشان دارند. روانشناسان ممکن است به مراجعه کنندگان در زمینه مدیریت مصرف داروهایشان کمک کنند اما دارو تجویز نمی کنند.

نوروتراپیست ها چه کسانی هستند؟

عصب درمانگرها روانشناسان آموزش دیده ای هستند که از تکنولوژی های نوین درمانی همانند بیوفیدبک، نوروفیدبک، تی – دی – سی – اس و… برای درمان اختلالات کودکان، نوجوانان و بزرگسالان استفاده می کنند.

از کجا شروع کنیم؟

به باور ما مرحله و گام اول درمان مناسب برای فرزندتان مراجعه به یک روانشناس است. روان درمانگر متخصص بعد از انجام آزمایش های لازم (شامل تست های روانی، خلقی و هویتی) و انجام مصاحبه بالینی اقدام به تشخیص گذاری اختلال فرزندتان خواهد کرد و سپس به شما توصیه خواهد کرد که از کدام یک از متخصصین فوق (روانپزشک، روان درمانگر و یا نوروتراپیست) کمک بگیرید.

خانواده درمانی چیست و از چه زمانی ضرورت پیدا می کند؟!

زمانی که یک کودک یا نوجوان مشکل رفتاری دارد، خانواده درمانی می تواند برای برقراری ارتباط خوب اعضای خانواده با یکدیگر و کمک به حل مشکلات کودک و یا نوجوان شما بسیار کمک کند. هرگز فراموش نکنید که مشکلات روحی و روانی فرزند شما گاه به خاطر نابسامانی های داخل خانه و معضلات ارتباطی یا خلقی بزرگسالان شکل گرفته است. بنابراین همکاری اعضای خانواده برای حل معضلات و ایجاد محیطی امن و جوی آرام بسیار حائز اهمیت است.

چگونه کودکم را برای جلسه اول درمان آماده سازم؟

شما ممکن است نگران باشید که وقتی به فرزندتان ابراز می کنید که در آینده نزدیک با یک درمانگر ملاقات دارد، ناراحت یا خشمگین نشود.

اگر چه در برخی موارد این اتفاق رخ می دهد ولی این امر بسیار ضروری است که با فرزندتان در مورد این که چرا او قرار است با یک درمانگر ملاقات داشته باشد، صادق باشید.

اگر چه در طول جلسات این موضوع روشن خواهد شد ولی این که شما فرزندتان را برای این ملاقات آماده کنید بسیار مهم است.

به کودک تان توضیح دهید که این ملاقات، شبیه مراجعه به دکترهای فیزیکی و طبی نخواهد بود. برای آنها شرح بدهید که این نوع از دکترها با بچه ها و خانواده هایشان برای این که مشکلاتشان را حل کنند و احساس بهتری داشته باشند صحبت می کنند، بازی می کنند و راه حل های خوبی را یادشان می دهند.

بچه های بزرگتر و نوجوانان ممکن است نیاز به شنیدن این امر داشته باشند که تمام گفته های آنها با درمانگر محرمانه باقی خواهد ماند و هرگز با افراد دیگری مثل والدین، معلم ها و دوستان بدون اجازه آنها در میان گذاشته نمی شود.

دادن این اطلاعات به فرزندتان قبل از قرار ملاقات اول می تواند از اساس تنهایی و طرد شدن فرزندتان جلوگیری کرده و این اطمینان خاطر را برای آنها فراهم می کند که قرار است تمام اعضای خانواده برای حل مشکلات پیش آمده با هم کار می کنند.

جو حمایتی را فراموش نکنید

زمانی که فرزندتان با مسائل خلقی و عاطفی در حال سر و کله زدن است، به آنها خوب گوش دهید، آنها را قضاوت نکنید و مورد حمایتشان قرار دهید. فراموش نکنید که خیلی از بچه ها قادر به بیان دقیق ترس ها و احساساتشان نیستند، پس تا می توانید صبور باشید.

حتماً زمانی را برای صحبت کردن فرزندانتان در ارتباط با ترس ها و نگرانی هایشان به آنها اختصاص دهید. برای خوب گوش دادن، تلویزیون را خاموش کنید، موبایل تان را کنار بگذارید، دست های او را بگیرید و به او اطمینان خاطر دهید که او در اولویت برنامه های شما قرار دارد.

چند پند خوب

  1. تا جایی که می توانید، هر چند وقت یک بار مستقیم و آزادانه با فرزندانتان صحبت کنید.
  2. عشق و محبتتان را به فرزندتان نشان دهید.
  3. با مراقبت از نیازهای جسمی و روحیتان یک الگوی خوب برای کودکان خود باشید.
  4. در مواقع لزوم از همسرتان، اعضای خانواده درجه یک، معلم و دکتر فرزندتان درخواست کمک و حمایت کنید.
  5. جمع های سرگرم کننده و شاد داشته باشید تا جو حمایتی و ارتباطی خانه مطلوب باشد.
  6. هر چند وقت یک بار با درمانگران در تماس باشید.
  7. به ارتباط میان درمانگر و فرزندتان احترام بگذارید و در موارد غیر ضروری سرک نکشید و جو اعتماد میان آنها را مختل نکنید.

سخن آخر

با تشخیص به موقع مشکلات و درخواست به موقع کمک می توانید به فرزندتان قبل از ریشه دار شدن و شکل گیری آسیب های جدی روانی و فیزیکی در آنها کمک کنید.

با اقدام به موقع و عاقلانه خانواده خود را از سختی ها و نا امنی ها دور کرده، به سمت زندگی شاد و سالم سوق دهید.

فرزند شما حق دارد سالم، جسور، موفق و شاد باشد.

منبع: کودک و نوجوان

خانواده درمانی

فیلم و فایل صوتی آموزشی روانشناسی رایگان و مشاوره

برای پخش فایل مرورگر خود را آپدیت کنید یا از اینجا فایل را دانلود نمایید.

خانواده درمانی چیست؟

خانواده درمانی شاخه ای از روان درمانی است که به اعضای خانواده بر اصلاح ارتباط هایشان و حل اختلافاتشان با یکدیگر کمک می کند.

خانواده درمانی معمولاً کوتاه مدت است و توسط یک روان درمانگر که تحصیلات فوق لیسانس یا دکتری در زمینه روانشناسی دارد انجام می گیرد. برنامه های درمانی در این شاخه از درمان، بستگی به موقعیت خانواده و مشکلاتشان دارد.

جلسات خانواده درمانی می تواند به شما آموزش دهد که چگونه ارتباطات خانوادگی خود را عمیق کنید، مشکلات استرس را با یکدیگر پشت سر بگذارید، خلل های ارتباطی و میان فردی تان را با یکدیگر حل کنید و خانواده ای مستحکم تر و آرام تر داشته باشید.

چرا باید خانواده درمانی را انتخاب کنید؟!

خانواده درمانی به شما کمک می کند تا روابط مشکل دارتان را با همسرتان، فرزندانتان و یا دیگر اعضای خانواده تان اصلاح کنید. شاید شما در مورد مسائل خاصی مانند مشکلات مالی یا اختلافات زوجیتی، اختلاف بین فرزند و والدین، اثر مصرف مواد مخدر یا بیماری های روانی در یکی از اعضای خانواده و مشکلاتی از این دست دچار تنش و نزاع های خانواده ای شده باشید. یک روان درمانگر با تجربه به بهترین منبع حمایتی برای خانواده شماست که به شما کمک می کند تا مرحله به مرحله این معضلات را با یکدیگر پشت سر گذاشته و کمترین آسیب روانی را متحمل شوید.

باید به این نکته دقت کنید که در روند جلسات درمانی این امکان وجود دارد که هر یک از اعضای خانواده نیاز به جلسات و درمان های فردی خاص خود داشته باشند. به طور مثال ممکن است خانواده درمانگر شما به شما پیشنهاد دهد یکی از اعضای خانواده که دچار اعتیاد و یا اختلالات روانی است باید جلسات فردی را برای حل معضلات خود داشته باشد.

باید دقت داشته باشید که

خانواده درمانی می تواند به اعضای خانواده ای که یکی از آنها وسواس شدید دارد کمک کند تا با این مشکل کنار بیایند اما کسی که وسواس دارد باید برنامه ریزی فردی خود را که ممکن است شامل دارو درمانی، مشاوره و شیوه های دیگر درمان باشد را برای درمان شخصی خود دنبال کند.

چگونه آماده شوید

در ابتدا با اعضای خانواده خود صحبت کنید و این موضوع را که چرا به یک درمانگر برای حل مشکلاتمان احتیاج داریم بررسی کنید. سپس زمان مناسب را که برای تمام اعضای خانواده کمترین میزان تنش و استرس را ایجاد می کند انتخاب کنید. پس از آن به دنبال یک درمانگر حرفه ای که تخصص لازم را در این زمینه دارد و دوره های آموزشی – تخصصی لازم را در این زمینه داراست انتخاب کنید.

در اولین جلسه درمانی خود به این نکات توجه کافی داشته باشید

هر جلسه درمانی چه مدت طول می کشد؟ هر چند یکبار جلسات درمانی تشکیل می شوند؟ چند جلسه درمان برای خانواده ما برنامه ریزی شده است؟ آیا در تمام جلسات حضور همه اعضای خانواده الزامی است؟ چند نفر از اعضای خانواده نیاز به درمان فردی دارند و…

در جلسات خانواده درمانی چه انتظاراتی می توانید داشته باشید؟

به طور معمول در جلسات خانواده درمانی چند نفر از اعضای خانواده با هم ملاقات می شوند. اگر چه ممکن است هر یک از اعضای خانواده به طور فردی هم درمانگر را ملاقات کنند. معمولاً جلسات شما بین یک ساعت یا یک ساعت و پانزده دقیقه طول می کشد و اغلب کمتر از 6 ماه جلسات روان درمانی شما به پایان می رسد. هر چند که این زمان به شرایط خانواده شما و نظر درمانگرتان نیز بستگی دارد.

در طول خانواده درمانی شما می توانید:

  • توانایی های خانواده تان را برای حل مشکلات و بیان افکار و احساسات خود بسنجید.
  • نقش های خانوادگی، قوانین و الگوهای رفتاری را برای شناخت مشکلاتی که منجر به اختلاف می شود و راه حل های این مشکلات را کشف کنید.
  • توانایی ها و ضعف های خانواده تان را بسنجید (به طور مثال آیا به اندازه کافی غم خوار هم هستیم؟ آیا به هم اعتماد کافی داریم و…)

مثال: افسردگی

به عنوان مثال پسر بزرگ شما افسردگی دارد، خانواده شما افسردگی را درک نمی کند و یا نمی داند چگونه او را حمایت کند. اگر چه شما درباره سلامت پسرتان نگران هستید، اما صحبت و ارتباط شما با پسرتان و یا دیگر اعضای خانواده تان منجر به جر و بحث می شود و شما احساس نا امیدی و عصبانیت می کنید، ارتباطات تان با یکدیگر کم می شود، تصمیمات نادرست می گیرد و شکاف خانوادگی تان عمیق تر می شود.

در چنین شرایطی خانواده درمانی می تواند به شما کمک کند:

  • درگیری های خانوادگی خود را (این که چه هستند؟ چه زمانی روی می دهند؟ با چه شدتی روی می دهند؟ در حضور چه کسانی پر رنگ تر می شوند و…) را شناسایی کنید و یاد بگیرید چگونه این معضلات را حل کنید.
  • راه های جدید برای عکس العمل و غلبه بر الگوهای نامناسب ارتباطی یاد بگیرید.
  • اهداف فردی و خانوادگی تنظیم کنید و روی راه های رسیدن به آنها کار کنید.
  • اطلاعات کافی در ارتباط با افسردگی کسب کنید و یاد بگیرید که چگوه با یک فرد افسرده رفتار کنید.
  • و در آخر ممکن است پسر شما آمادگی بیشتری برای حل افسردگی اش داشته باشد و به طور یکپارچه، خانواده شما به درکی درست و منطقی نسبت به معضل پیش آمده دست یابد و بتوانید همراه هم این مشکل را پشت سر بگذارید.

نتیجه

خانواده درمانی به طور اتوماتیک اختلافات خانوادگی را حل نمی کند و یا شرایط ناخوشایند را از بین نمی برد ولی می تواند به شما و اعضای خانوادتان کمک کند تا یکدیگر را بهتر درک کنید و همچنین می تواند مهارت ها و راهکارهایی برای تعامل با موقعیت های دشوار برای تک تک اعضای خانواده تان به همراه داشته باشد.

داشتن یک خانواده آرام، حق همه ماست.

منبع: com.مشاوره-خانواده

درمان فردی چیست

درمان فردی یا مشاوره فردی چیست؟

درمان فردی که آن را با نام روان درمانی یا مشاوره می شناسیم، یک فرآیند است که به واسطه آن، مراجعه کننده ها با یک درمانگر آموزش دیده، در یک محیط امن و مطمئن به بررسی احساسات، باورها و یا رفتارهایشان می پردازند. آنها روی رویدادهای مهم زندگی شان که تأثیر بسزایی در اهدافشان را در زندگی آنها داشته است، کار می کنند، سعی می کنند خودشان و دیگران را بهتر بشناسند، اهدافشان را در زندگی تعیین کنند و در جهت تغییرات مورد خواسته شان کار کنند.

افراد به دلایل مختلفی به دنبال درمان هستند؛ مدیریت کردن چالش هاس مهم زندگی، آسیب های دوران کودکی، درمان بیماری های روانی چون اضطراب و افسردگی، رشد و بالندگی شخصی و خودشناسی از جمله این دلایل است.

مراجعه کنندگان در طول هفته و ماه چندین بار درمانگر خود را ملاقات می کنند، باید توجه داشت که طول مدت درمان شما بستگی مستقیم به نیازها، کمبودها و اختلالات و خواسته های شما دارد و این فرآیند توسط درمانگرتان تنظیم می شود.

چگونه شروع کنیم؟

با ما تماس بگیرید؛ در اولین تماس تان از شما می خواهیم تا اطلاعات اولیه ای به صورت تلفنی در اختیار ما قرار دهید تا بتوانیم بهترین متخصص گروه خود را در زمینه ی خواسته شما در اختیارتان قرار دهیم.

در قرار ملاقات اولتان، درمانگر شما، پیشینه و اطلاعات شخصی و دلایل حضورتان در مرکز را بررسی کرده، به سؤالات شما در ارتباط با خدمات مرکز، تعرفه ها و هزینه ها و انتظاراتتان از درمان پاسخ خواهد داد.

در صورتی که جلسه اول درمان شما رضایت بخش بود و علاقه داشتید که جلسات را با درمانگرتان ادامه دهید می توانید جلسات بعدی خود را با مرکز تنظیم کنید.

روانشناس یا روانپزشک؟!؟

روانشناسان و روانپزشکان با افرادی که از سوگ، آسیب یا اختلال روانی رنج می برند، کار می کنند. هر دو حرفه اگر چه خیلی به هم نزدیک هستند اما اختلافاتی در زمینه شیوه درمان و سطح تحصیلاتشان با هم دارند.

یک روانشناس، شخصی است که در رشته روانشناسی تحصیل کرده است (مقطع دکتری یا فوق لیسانس). روانشناسان شیوه های درمانی زیادی برای درمان اختلالات شما آموزش دیده اند، اما باید بدانید که آنها دارو تجویز نمی کنند. در مقابل روانپزشکان، دکترای پزشکی عمومی دارند یا به عبارتی طبیب هستند و یک دوره تخصص در زمینه روانشناسی گذرانده اند، آنها برای درمان شما از شیوه های دارویی سود می جویند.

در هر حال توجه به این نکته الزامیست که هر دوی آنها همانند یک تیم فعالیت می کنند و برای بهبود وضعیت شما با یکدیگر تبادل نظر و همکاری دارند.

منبع: مشاورکو