نشانه های فرد منفعل و پرخاشگر

نشانه های فرد منفعل و پرخاشگر

پرخاشگری نوعی رفتار غریزی به منظور برون ریزی خشم می باشد که البته منجر به بقای انسان ها خواهد شد. پرخاشگری به دو گونه  تهاجمی و منفعل تقسیم می شود. در ادامه راجع به علائم یک فرد منفعل و پرخاشگر بیشتر آشنا خواهیم شد:

نشانه های فرد منفعل و پرخاشگر

۱) شما در برخورد اول با یک فرد منفعل و پرخاشگر احتمالا او را کاملا مودب و خوش برخورد می بینید که هیچ علامتی از پرخاشگری در او نخواهید دید. این افراد معمولا بسیار حرف گوش کن و آرام به نظر می آیند و خشم خود را سرکوب می کنند.

۲) خواسته های خود را به صورت واضح و شفاف ابراز نمی کنند و اگر نسبت به چیزی ناراحت باشند آن را مطرح نمی کنند و در خود درون ریزی می کنند.

۳) در بیشتر اوقات در حال نق زدن از شرایط موجود هستند علی رغم این که نارضایتی خود را مستقیما به اشخاص بیان نمی کنند و ترجیح می دهند فقط پشت سر آن ها غر بزنند.

۴) این گونه افراد در اغلب اوقات حسود هستند و نسبت به موفقیت های اطرافیان حسادت می کنند. افراد منفعل و پرخاشگر نمی توانند ببینند کسی به غیر از خودشان موقعیت خوبی داشته باشد.

۵) معمولا چنین افرادی با کنایه و طعنه صحبت می کنند، زیرا نمی توانند حرفشان را مستقیما بیان کنند.

۶) افراد منفعل و پرخاشگر سعی می کنند به صورت پنهانی به بقیه آسیب بزنند و اگر کسی خواسته یا ناخواسته آن ها را ناراحت کنند در ذهن خود نقشه ی آسیب زدن و انتقام نسبت به آن را می کشند.

نشانه های فرد منفعل و پرخاشگر

۷) تحسین و تشویق موفقیت دیگران برای این گونه افراد بسیار سخت و طاقت فرساست. این افراد گاهی اوقات طوری از دیگران تعریف می کنند که تعریف نکردنشان نسبت به حرف هایی که می زنند بهتر است!

۸) افراد منفعل و پرخاشگر افراد دیگر را به تمسخر می گیرند و موفقیت های دیگران را کوچک و حقیر می شمارند تا خودشان احساس بزرگی و موفقیت پیدا کنند.

۹) اگر به آن ها مسئولیتی بسپارید به هر دری می زنند تا از زیر این کار در بروند. این افراد بر خلاف این که رو در رو،  به شما چشم می گویند در باطن به هیچ وجه این کار را قبول نمی کنند و فکر می کنند شما قصد دارید از او سو استفاده کنید.

با چند نمونه مثال شما را با خصوصیات افراد منفعل و پرخاشگر بیشتر آشنا خواهیم کرد:

۱) به عنوان مثال : مردی در مهمانی از رفتار کسی ناراحت می شود ولی اصلا به روی خودش نمی آورد و طبیعی رفتار می کند اما وقتی مهمانی تمام می شود و به محض این که با همسرش در ماشین می نشیند شروع به غر زدن و بهانه گیری نسبت به همسرش می گویند.

۲) خانمی حس می کند همسرش به اندازه کافی به او توجه و علاقه ای نشان نمی دهد اما هیچ حرفی به همسرش نمی زند و تظاهر می کند همه چیز عادی است. در مقابل، به خاطر هر اتفاق ریز و درشتی بهانه می گیرد. در واقع می توان گفت چنین افرادی حتی اگر مشکلی حل بشود به دنبال مشکل دیگر می گردند.

 افراد منفعل و پرخاشگر خشم خود را به صورت انتقام نشان می دهند چرا که کینه توز هستند معمولا این افراد مسائل پیش آمده را فراموش نمی کنند و به دنبال موقعیتی هستند تا به فرد مقابل ضربه ای مهلک وارد کنند و ضربه ای که خوردند را جبران کنند.

شناسایی چنین افرادی معمولا کار سهل و راحتی نیست چرا که این افراد ظاهر موجه و آرامی دارند و تنها شناخت عمیق آن ها می تواند مشکل را شناسایی کند.

به طور کلی اگر شخصی در جمعی با همه ی نظرات موافق است یا حتی وقتی به او بی احترامی می شود و هیچ وقت ابراز ناراحتی نمی کند و سکوت می کند احتمالا پرخاشگر و منفعل است. لازم است در برخورد با چنین افرادی مراقب باشید چرا که ممکن است آسیب های جدی به شما وارد کنند ولی شما حتی ندانید که چطور این اتفاق افتاده است.

در این مقاله تلاش کردیم تا به صورت مختصر و مفید شما را با خصوصیات یک فرد پرخاشگر و منفعل آشنا کنیم. اگر خصوصیات این افراد را بشناسید می توانید چنین افرادی را شناسایی کنید و از معاشرت کردن با آنان خودداری کنید.

اگر خودتان نیز حس می کنید که شخصی منفعل و پرخاشگر هستید از همین امروز نسبت به رفتارهای خود تجدید نظر کنید و باید در صدد حل این مشکلات بکوشید. شاید نتوانید به تنهایی این مشکلات را حل کنید و همراهی یک تراپیست متخصص برای حل مشکلات شما الزامی باشد.

منبع : نشانه های فرد منفعل و پرخاشگر

درمان اضطراب جدایی در بزرگسال و کودکان+ تشخیص

اضطراب جدایی (SAD)یک نوع اختلال اضطرابی است. نمونه های دیگر از اختلالات اضطرابی عبارتند از آگورافوبیا و اختلال هراس، اضطراب جدایی بین کودکان بسیار متفاوت است، اگرچه اضطراب جدایی بخشی کاملاً طبیعی از رشد کودکی است، اما می تواند برای والدین ناراحت کننده باشد.

اضطراب جدایی در رشد نوزاد طبیعی می باشد و باعث تسط آن ها بر محیط می شود این روند معمولاً حدود 2 سالگی به پایان می رسد. 

چه چیزی باعث اضطراب جدایی در بزرگسالان می شود؟

اضطراب جدایی فقط در کودکان دیده نمی شود و در بزرگسالان نیز قابل مشاهده است. اضطراب جدایی در بزرگسالان می تواند ریشه در از دست دادن یک فرد نزدیک، یا به دلیل دور شدن و جدا شدن حتی برای مدت نسبتاً کوتاهی در کودکی باشد. اضطراب آن ها همچنین ممکن است با اختلال دیگری مرتبط باشد. 

اگر اضطراب جدایی تا بزرگسالی ادامه پیدا کند، اختلال اضطراب جدایی در بزرگسالان تشخیص داده می شود. البته علائم در بزرگسالان حداقل باید شش ماه طول بکشد.

 اضطراب جدایی در کودکان

علائم اضطراب جدایی اغلب در کلاس سوم یا چهارم ظاهر شده و ممکن است پس از مدرسه دیده شود. هر کودک ممکن است علائم متفاوتی داشته باشد. اما شایع ترین علائم اضطراب جدایی در کودکان عبارتند از:

  • امتناع از تنها خوابیدن
  • کابوس های تکراری با موضوع جدایی
  • نگرانی زیادی هنگام جدایی از خانه
  • نگرانی بیش از حد در مورد امنیت یکی از اعضای خانواده
  • نگرانی بیش از حد در مورد گم شدن یا جدایی
  • امتناع از رفتن به مدرسه
  • معده درد مکرر، سردرد، یا سایر مشکلات فیزیکی
  • درد یا تنش عضلانی
  • نگرانی بیش از حد در مورد ایمنی 
  • نگرانی بیش از حد در مورد خوابیدن دور از خانه
  • هراس یا عصبانیت در زمان جدایی از والدین یا مراقبان

علائم اضطراب جدایی در کودکان و بزرگسالان

علائم اضطراب جدایی در کودکان و بزرگسالان عبارتند از:

  • ناراحتی بیش از حد قبل و حین جدایی
  • نگرانی بیش از حد در مورد از دست دادن دلبستگی
  • عدم تمایل جدایی
  • ترس مداوم و شدید از تنهایی
  • مشکل در خوابیدن دور از عزیزان از ترس اینکه اتفاقی برای او بیفتد.
  • بی میلی به خوابیدن دور از خانواده
  •  کابوس های مرتبط به جدایی
  • علائم فیزیکی مکرر مانند، سردرد، حالت تهوع و گلو درد

علل اضطراب جدایی

 اضطراب جدایی توسط ژنتیک و محیطی ایجاد می شود، عدم تعادل نوراپی نفرین و سروتونین نیز باعث اضطراب جدایی می شود.

اضطراب و ترس می تواند از اعضای خانواده و دیگران نیز آموخته شود. رویداد آسیب زا نیز می تواند در اضطراب جدایی نقش داشته باشد.

درمان اضطراب جدایی در کودکان| عوامل موثر بر اضطراب جدایی

برای کودکان بزرگ‌تر و بزرگسالان، درمان‌های مؤثر ممکن است شامل روان‌درمانی، تغییر در تکنیک‌های فرزندپروری  و داروهای ضد اضطراب باشد. درمان برای موارد خاص ممکن است شامل آموزش خانواده و خانواده درمانی باشد. درمان اختلال اضطراب جدایی می تواند شامل موارد زیر باشد:

  • درمان شناختی رفتاری (CBT)
  • گروه درمانی
  • خانواده درمانی
  • رفتار درمانی دیالکتیکی (DBT)
  • داروهایی مانند داروهای ضد افسردگی، بوسپیرون (BuSpar) یا بنزودیازپین ها. SSRI ها داروهایی هستند که میزان تولید سروتونین شیمیایی عصبی را در مغز افزایش می دهند. این داروها با مهار بازجذب سروتونین در مغز عمل می کنند.

برای فرزندان کوچکتر، والدین می توانند درمان های زیر را پیش بگیرند و در صورتی که نتیجه بخش نبود به مشاور مراجعه نمایند:

  • برای روز برنامه ریزی داشته باشید زیرا کودک در هنگام خستگی و گرسنگی بیش تر اضطراب جدایی خود را نشان می دهد.
  • کودک را برای جدایی آماده کنید و به او بگویید که مثلا بعد از مدرسه پیش او باز می گردید.
  • قبل از رفتن به فرزندتان فعالیتی لذت بخش و سرگرم کننده بدهید.
  • خداحافظی کاملی با فرزند خود نداشته باشید.
  • دلسوز باشید و بدون عصبانیت به او اطلاع دهید که بر می گردید این کار باعث می شود فرزندتان اطمینان پیدا کند که بر می گردید.
  • به کودکتان اجازه دهید که شی که فکر می کند به آن وابسته است را با خود داشته باشد، با این کار فرزندتان کم تر احساس تنهایی پیدا می کند.
  • هنگام خروج چهره شادی داشته باشید و با ناراحتی او را ترک نکنید.
  • در مورد تنها ماندن از او انتقاد نکرده و او را با دیگران مقایسه نکنید.
  • احساس امنیت برای او ایجاد کنید.
  • جدایی های کوتاه مدت را تمرین کنید. این جدایی ها باعث می شود که کودکتان برای جدایی های طولانی تر آماده شود.
  • بدون اطلاع از کودک دور نشوید.
  • والدین همچنین باید بر اضطراب های خود کنترل داشته باشند.

درمان شناختی رفتاری (CBT)

درمان شناختی رفتاری (CBT) روشی ثابت شده برای درمان اختلال اضطراب جدایی است. در این روش درمانگر مهارت های ارزشمندی را به کودک می آموزد، مانند چگونگی تشخیص احساسات اضطراب و کنترل علائم فیزیکی مربوطه می باشد.

به کودکان آموزش داده می شود که احساس اضطراب خود را شناسایی کنند و به آن ها ابزار و راهبردهای مقابله ای داده می شود تا با موقعیت سازگار شوند. درمانگر همچنین به کودک می آموزد که موفقیت های خود را ارزیابی کند،  پس از آن کودک از سوی درمانگر و والدینش تحسین و تایید می شود.

درمان تعامل والد-کودک (PCIT)

درمان تعاملی والد-کودک روشی تایید شده است که طی آن والدین یاد می‌گیرند چگونه یک پیوند قوی و ایمن با فرزندان خود ایجاد کنند، رفتار مناسب و مهارت‌های مقابله‌ای او را تقویت کنند، عزت نفس کودکان را تقویت کنند و حتی رفتارهای مقابله ای مانند عصبانیت و پرخاشگری را کاهش دهند.

خانواده درمانی

بسته به موقعیت کودک، خانواده درمانی ممکن است برای تشریح هر گونه مشکل که منبع اضطراب جدایی کودک باشد در نظر گرفته شود. والدین، خواهران و برادران، یا سایر اعضای خانواده یا فامیل می توانند در این جلسات شرکت کنند. این جلسات همچنین ممکن است به بررسی چگونگی تأثیر اضطراب جدایی کودک بر بقیه اعضای خانواده کمک کند.

اختلال اضطراب جدایی چگونه تشخیص داده می شود؟

یکی از نشانه های اصلی تشخیص اختلال اضطراب جدایی، ابتدا رد کردن سایر اختلالات بالقوه سلامت روان است، از جمله:

  • اختلال طیف اوتیسم
  • اختلالات روان پریشی
  • آگورافوبیا
  • اختلال اضطراب فراگیر

حقایقی که باید در مورد اختلال اضطراب جدایی بدانید

  • اضطراب جدایی برای اولین بار در حدود 7 ماهگی، زمانی که پایداری شیء ثابت شد، ایجاد می شود. در سن 18-10 ماهگی در شدید ترین حالت خود قرار دارد و معمولاً تا 3 سالگی فروکش می کند.
  • اختلال اضطراب جدایی یک مرحله طبیعی از رشد است که معمولاً از دوران کودکی شروع می شود.
  • تقریباً 4 تا 5 درصد از کودکان و نوجوانان از اختلال اضطراب جدایی رنج می برند .
  • اختلال اضطراب جدایی احتمالاً به دلیل ترکیبی از آسیب پذیری های ژنتیکی و محیطی ایجاد می شود.

5 راه برای کمک به اضطراب جدایی در نوجوانان

برای کمک به فردی که دارای اضطراب جدایی است، لازم نیست یک متخصص پزشکی باشید. در ادامه راه هایی ذکر شده است که در این راه به شما کمک می کند.

1. درباره اضطراب جدایی بیاموزید| اضطراب جدایی در نوجوانان

می توانید از منابع زیادی برای یادگیری در مورد اختلال اضطراب جدایی استفاده کنید. مشاور یا درمانگر می تواند نکاتی را برای حمایت از دوستی که درگیر اضطراب جدایی است ارائه دهد.

2. از او حمایت کنید

دانستن اینکه چگونه از فردی که مضطرب است حمایت کنید، می تواند به درمان اضطراب جدایی کمک کند. پشتیبانی ممکن است شامل گذراندن وقت با آن ها چندین بار در هفته باشد.

3. صبور باشید| اضطراب جدایی در نوجوانان

 صبر می تواند باعث شود افراد مبتلا به اختلال اضطراب جدایی در اطراف شما راحت تر باشند. صبور بودن ممکن است به آنها انگیزه دهد که در مورد مشکلاتشان به شما اعتماد کنند و استرس خود را کاهش دهند. آن ها همچنین ممکن است بیشتر به توصیه های شما گوش دهند.

4. آن ها را تشویق کنید که به دنبال کمک باشند

اختلال اضطراب جدایی یک  وضعیت روانی است  که ممکن است به روان درمانی نیاز داشته باشد تا راه‌هایی برای مدیریت بهتر این وضعیت بیاموزد. با این حال، بسیاری از افراد مبتلا به شرایط روانی، مانند اختلال اضطراب جدایی، به دنبال درمان حرفه ای نیستند. 

5. موفقیت های کوچک را جشن بگیرید| اضطراب جدایی در نوجوانان

مدیریت اختلال سلامت روان دشوار است. اگر دوستی در تلاش است تا با اضطراب جدایی کنار بیاید، موفقیت های کوچک او را جشن بگیرید. این شکل از تشویق می تواند آن ها را ترغیب کند تا از به درمان خود ادامه دهند.

منبع : درمان اضطراب جدایی در بزرگسال و کودکان+ تشخیص 

علل پزشکی مشکلات خواب

آیا شب ها مشکلات خواب را تجربه میکنید؟ آیا پس از بیدار شدن احساس خستگی دارید؟

افرادی که احساس می کنند خواب خوبی ندارند ممکن است به دلیل انواع بیماری های زمینه ای پزشکی، از خواب آلودگی بیش از حد در روز رنج ببرند. اختلال خواب ممکن است نشانه ای از یک مشکل سلامتی یا اثر نامطلوب درمان برای درمان مشکل باشد.

استرس ناشی از بیماری مزمن همچنین می تواند باعث بی خوابی و خواب آلودگی در طول روز شود. شرایط رایجی که اغلب با مشکلات خواب مرتبط هستند عبارتند از: سوزش سر دل، دیابت، بیماری های قلبی عروقی، اختلالات اسکلتی عضلانی، بیماری کلیوی، مشکلات سلامت روان، اختلالات عصبی، مشکلات تنفسی و بیماری تیروئید.

علاوه بر این، برخی از داروهای تجویزی و بدون نسخه که برای درمان این مشکلات و سایر مشکلات سلامتی استفاده می‌شوند، می‌توانند کیفیت و کمیت خواب را مختل کنند.

علل پزشکی مشکلات خواب 

سوزش سردل

دراز کشیدن در رختخواب اغلب سوزش سر دل را تشدید می کند که به دلیل ذخیره اسید معده در مری ایجاد می شود. ممکن است بتوانید با پرهیز از غذاهای سنگین یا چرب (همچنین قهوه و الکل) در عصر از این مشکل جلوگیری کنید.

همچنین می توانید با بالا بردن قسمت بالایی بدن خود از جاذبه به نفع خود استفاده کنید. داروهای بدون نسخه و تجویزی که ترشح اسید معده را سرکوب می کنند نیز می توانند کمک کنند اما در این مورد باید با دکتر متخصص مراجعه کنید.

دیابت

دیابت یک اختلال شایع و مزمن است که با افزایش سطح گلوکز یا قند خون مشخص می شود. زمانی اتفاق می‌افتد که سلول‌های شما به انسولین (هورمونی که از لوزالمعده ترشح می‌شود) واکنش مناسبی نشان نمی‌دهند و زمانی که لوزالمعده نتواند در پاسخ انسولین بیشتری تولید کند. افراد مبتلا به دیابت که سطح قند خون آن ها به خوبی کنترل نشده است ممکن است به دلایل زیر مشکلات خواب را تجربه کنند:

  • تعریق شبانه
  • نیاز مکرر به ادرار
  • علائم هیپوگلیسمی (قند خون پایین)
  • اگر دیابت به اعصاب پاها آسیب رسانده باشد، حرکات شبانه یا درد نیز ممکن است خواب را مختل کند.

نارسایی قلبی

نارسایی قلبی وضعیتی است که با کاهش تدریجی توانایی قلب برای “پمپ کردن” یا گردش خون مشخص می شود. نارسایی قلبی می تواند باعث تجمع مایع در ریه ها و بافت ها شود.

بیماران مبتلا به نارسایی قلبی ممکن است در طول شب با احساس تنگی نفس از خواب بیدار شوند زیرا وقتی دراز می کشند مایع اضافی بدن در اطراف ریه های آن ها جمع می شود. استفاده از بالش برای بالا بردن بالاتنه ممکن است به این مشکل کمک کند.

داروهای خواب‌آور بنزودیازپین به برخی افراد کمک می‌کنند تا علی‌رغم این اختلال تنفسی بخوابند، اما برخی از افراد ممکن است نیاز به استفاده از اکسیژن مکمل یا دستگاهی داشته باشند که فشار را در راه هوایی فوقانی و حفره قفسه سینه افزایش می‌دهد تا به تنفس و خواب طبیعی‌تر کمک کند.

مردان مبتلا به نارسایی قلبی اغلب دچار آپنه انسدادی خواب می‌شوند( یک اختلال تنفسی که با بیداری‌های متعدد شبانه مشخص می‌شود) که می‌تواند خواب را مختل کند، باعث خواب‌آلودگی در طول روز و بدتر شدن نارسایی قلبی شود. در افراد مبتلا به بیماری عروق کرونر، نوسانات طبیعی در ریتم شبانه روزی ممکن است باعث آنژین (درد قفسه سینه)، آریتمی (ضربان قلب نامنظم)، یا حتی حمله قلبی در هنگام خواب شود.

اختلالات اسکلتی عضلانی

درد التهاب مفصل می‌تواند باعث شود افراد به هنگام تغییر وضعیت به خواب رفته و به حالت اولیه بروند. علاوه بر این، درمان با استروئیدها اغلب باعث بی خوابی می شود البته ممکن است مصرف آسپرین یا یک داروی ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAID) درست قبل از خواب برای تسکین درد و تورم مفاصل در طول شب مفید باشد.

افراد مبتلا به فیبرومیالژیا (وضعیتی که با رباط‌ها و تاندون‌های دردناک مشخص می‌شود) احتمالاً صبح ها از خواب بیدار می‌شوند و مانند افراد مبتلا به درد التهاب مفصل احساس خستگی و سفت و درد دارند. محققانی که خواب مبتلایان به فیبرومیالژیا را تجزیه و تحلیل کردند، دریافتند که حداقل نیمی از آن ها خواب عمیق غیرطبیعی دارند.

بیماری کلیوی

افراد مبتلا به بیماری کلیوی دارای کلیه‌هایی هستند که به حدی آسیب دیده‌اند که دیگر نمی‌توانند مایعات را فیلتر کنند، مواد زائد را حذف کنند و الکترولیت‌ها را به همان اندازه که سالم هستند در تعادل نگه دارند. بیماری کلیوی می تواند باعث تجمع مواد زائد در خون شود و منجر به بی خوابی یا علائم سندرم پای بیقرار شود. اگرچه محققان مطمئن نیستند که چرا ولی دیالیز یا پیوند کلیه همیشه خواب را به حالت عادی باز نمی‌گرداند.

شب ادراری

شب ادراری نیاز به بیدار شدن مکرر برای ادرار کردن در طول شب دارد. این یکی از دلایل شایع کم خوابی به خصوص در میان افراد مسن است. شب ادراری حتی در موارد خفیف باعث می شود که فرد حداقل دو بار در طول شب از خواب بیدار شود. در موارد شدید، فرد ممکن است پنج یا شش بار از خواب برخیزد.

شب ادراری ممکن است ناشی از افزایش سن باشد، اما علل دیگر عبارتند از برخی شرایط پزشکی (نارسایی قلبی، دیابت، عفونت ادراری، بزرگ شدن پروستات، نارسایی کبد، ام اس، آپنه خواب)، مصرف برخی از داروها (به ویژه دیورتیک ها) و مصرف بیش از حد مایعات پس از شام باشد.

درمان های شب ادراری به سه دسته تقسیم می شوند:

  • درمان هایی برای اصلاح علل پزشکی
  • مداخلات رفتاری
  • دارو درمانی

اولین قدم، تلاش برای شناسایی علت و اصلاح آن است. اگر در این کار ناموفق بودید، رویکردهای رفتاری مانند کاهش میزان نوشیدنی دو ساعت قبل از خواب، به ویژه کافئین و الکل را امتحان کنید. اگر شب ادراری ادامه یابد، پزشک ممکن است یکی از داروهایی که برای درمان مثانه تایید شده اند را تجویز کند.

بیماری تیرویید

پرکاری تیروئید (پرکاری تیروئید) می تواند باعث مشکلات خواب شود. این اختلال سیستم عصبی را بیش از حد تحریک می کند، به خواب رفتن سخت می شود و ممکن است باعث تعریق شبانه شود که منجر به برانگیختگی شبانه شود. احساس سرما و خواب‌آلودگی یکی از نشانه‌های تیروئید کم‌کار (کم‌کاری تیروئید) است.

از آنجایی که عملکرد تیروئید بر هر اندام و سیستم بدن تأثیر می گذارد، علائم می تواند گسترده باشد و گاهی اوقات رمزگشایی آن ها دشوار می باشد. بررسی عملکرد تیروئید فقط به یک آزمایش خون ساده نیاز دارد، بنابراین اگر متوجه انواع علائم غیر قابل توضیح شدید، از پزشک خود بخواهید مشکلات تیروئید شما را بررسی کند.

مشکلات تنفسی

تغییرات مربوط به شبانه روزی در ماهیچه های اطراف راه های هوایی می تواند باعث انقباض راه های هوایی در طول شب شده و احتمال حملات آسم شبانه را افزایش دهد که خواب را مختل می کند.

مشکلات تنفسی یا ترس از حملات شبانه ممکن است خوابیدن را سخت‌تر کند. از طرف دیگر افرادی که آمفیزم یا برونشیت دارند نیز ممکن است به دلیل تولید بیش از حد خلط، تنگی نفس و سرفه در به خواب رفتن مشکل داشته باشند.

داروها

داروهایی که ممکن است بر خواب تأثیر بگذارند، شامل موارد زیر می باشند:

اختلالات سلامت روان

تقریباً همه افراد مبتلا به اضطراب یا افسردگی در به خواب رفتن و به خواب ماندن مشکل دارند. ناتوانی در به خواب رفتن ممکن است به کانون ترس و تنش مداوم برای برخی از مبتلایان تبدیل شود و باعث کاهش بیشتر خواب شود.

اضطراب عمومی

اضطراب شدید که به عنوان اختلال اضطراب فراگیر نیز شناخته می شود، با احساس نگرانی، دلهره یا ناراحتی مداوم و آزاردهنده مشخص می شود. این احساسات یا به طور غیرعادی شدید هستند یا با مشکلات و خطرات واقعی زندگی روزمره فرد تناسبی ندارند.

افراد مبتلا به اضطراب عمومی معمولاً هر روز به مدت شش ماه یا بیشتر، نگرانی بیش از حد و مداوم را تجربه می کنند. علائم رایج این اختلال عبارتند از مشکل در به خواب رفتن، مشکل در خواب ماندن و استراحت پس از خواب.

فوبیا و حملات پانیک

فوبیاها، که ترس های شدید مربوط به یک شی یا موقعیت خاص هستند، به ندرت باعث مشکلات خواب می شوند، مگر اینکه فوبیا مربوط به خواب باشد (مانند ترس از کابوس، ترس از اتاق خواب یا ترس از تاریکی). از طرف دیگر حملات پانیک اغلب در شب رخ می دهد.

حملات پانیک مربوط به خواب در طول رویا دیدن رخ نمی دهد، بلکه در مرحله N2 (خواب سبک) و مرحله N3 (خواب عمیق) رخ می دهد که عاری از محرک های روانی هستند. در بسیاری از انواع فوبیا و اختلالات هراس، شناخت و درمان مشکل اساسی (اغلب با داروهای ضد اضطراب ) ممکن است اختلال خواب را حل کند.

افسردگی

از آنجایی که تقریبا ۹۰ درصد از افراد مبتلا به افسردگی جدی بی خوابی را تجربه می کنند، پزشکی که فرد مبتلا به بی خوابی را ارزیابی می کند، افسردگی را به عنوان یک علت احتمالی در نظر می گیرد. صبح زود بیدار شدن از نشانه های افسردگی می باشد، علاوه بر این برخی از افراد افسرده در طول شب به سختی به خواب می روند.

در افسردگی مزمن و خفیف، بی خوابی یا خواب آلودگی ممکن است برجسته ترین علامت باشد.

اختلال دوقطبی

خواب آشفته یکی از ویژگی های بارز اختلال دوقطبی (که به عنوان بیماری شیدایی- افسردگی شناخته می شود) می باشد. کم خوابی ممکن است علائم شیدایی را تشدید یا القا کند یا به طور موقت افسردگی را کاهش دهد. در طول دوره شیدایی، فرد ممکن است برای چند روز اصلا نخوابد.

اسکیزوفرنی

برخی از افراد مبتلا به اسکیزوفرنی در مراحل اولیه و شدیدترین مرحله یک دوره بسیار کم می خوابند. بین دوره‌ها، احتمالاً الگوی خواب آن‌ها بهبود می‌یابد، اگرچه بسیاری از افراد مبتلا به اسکیزوفرنی به ندرت خواب عمیق عادی دارند.

اختلالات عصبی

برخی از اختلالات مغزی و عصبی نیز می تواند باعث بی خوابی شود، که شامل موارد زیر می باشد:

زوال عقل

بیماری آلزایمر و سایر اشکال زوال عقل ممکن است تنظیم خواب و سایر عملکردهای مغز را مختل کند. سرگردانی و آشفتگی در طول شب در بیماران آلزایمری در حدی است که می‌تواند نیاز به نظارت دائمی داشته باشد و استرس زیادی را بر مراقبین وارد می کند. در چنین مواردی، دوزهای کوچک داروهای ضد روان پریشی بیشتر از داروهای بنزودیازپین مفید تر می باشد اما باید زیر نظر دکتر متخصص مصرف شود.

صرع

افراد مبتلا به صرع (وضعیتی که در آن فرد مستعد تشنج است) دو برابر بیشتر از دیگران در معرض خطر بی خوابی قرار دارند. اختلالات امواج مغزی که باعث تشنج می شود نیز می تواند باعث نقص در خواب REM شود. داروهای ضد تشنج در ابتدا می توانند تغییرات مشابهی ایجاد کنند، اما در صورت استفاده طولانی مدت، اختلالات خواب را اصلاح می کنند.

از هر چهار نفر مبتلا به صرع، یک نفر تشنج هایی دارد که عمدتاً در شب اتفاق می افتد و باعث اختلال در خواب و خواب آلودگی در طول روز می شود. کمبود خواب همچنین می‌تواند باعث تشنج شود.

سردرد، سکته مغزی و تومور

افرادی که مستعد سردرد هستند باید سعی کنند از کم خوابی خودداری کنند، زیرا کمبود خواب می تواند باعث ایجاد سردرد شود. هم سردردهای خوشه ای و هم میگرنی ممکن است به تغییرات در اندازه رگ های خونی منتهی به قشر مغز مرتبط باشند. درد زمانی رخ می دهد که دیواره رگ های خونی گشاد شوند.

سردردهایی که افراد را بیدار می کنند اغلب میگرن هستند، اما برخی از میگرن ها را می توان با خواب تسکین داد. خواب آلودگی همراه با سرگیجه، ضعف، سردرد یا مشکلات بینایی ممکن است نشانه یک مشکل جدی مانند تومور مغزی یا سکته باشد که نیاز به مراقبت فوری پزشکی دارند.

بیماری پارکینسون

تقریباً همه افراد مبتلا به بیماری پارکینسون بی خوابی را تجربه می کنند. فقط داخل و خارج شدن از رختخواب می تواند مشکل باشد، این بیماری اغلب خواب را مختل می کند. برخی از برانگیختگی ها ناشی از لرزش و حرکات ناشی از این اختلال است و برخی دیگر به نظر می رسد ناشی از خود این اختلال باشد. در نتیجه، خواب آلودگی در طول روز شایع است.

درمان با قرص های خواب ممکن است دشوار باشد زیرا برخی داروها می توانند علائم پارکینسون را بدتر کنند. برخی از بیمارانی که داروهای مورد استفاده برای درمان پارکینسون مصرف می کنند ممکن است دچار کابوس های شدید شوند. با این حال، استفاده از این داروها در شب برای حفظ تحرک لازم برای تغییر وضعیت در رختخواب مهم است.

منبع : علل پزشکی مشکلات خواب

سوالات جلسه اول خواستگاری شهاب

یکی از حساس ترین تصمیم گیری های زندگی، تصمیم به تشکیل زندگی می باشد. این مورد از اهمیت بالایی برخوردار است بنابراین سوالات باید به درستی و متناسب با شرایط مطرح شود. در این بخش سوالات جلسه اول خواستگاری شهاب فراهم شده است که به زوجین در راه شناخت یکدیگر کمک می کند.

سوالات جلسه اول آشنایی| سوالات خواستگاری همراه با جواب

  1. نام ، سن، شغل و اطلاعات کلی در مورد فرد.
  2. تعداد اعضای خانواده و اطلاعات کلی در مورد اعضای خانواده. این که همسر آینده شما فرزند چندم خانواده می باشد نیز مهم است زیرا هرکدام از فرزندان با توجه به ترتیب تولد ویژگی های شخصیتی خاصی دارند.
  3. آیا سربازی رفته است؟ اگر جواب منفی می باشد چه زمانی می خواهد سربازی برود و نظرش در مورد سربازی چیست؟

این سوال به شما کمک می کند متوجه شوید آیا مسئولیت پذیر است یا خیر.

  1. به چه کاری مشغول هستید؟ آیا به آن علاقه دارید؟ آیا تصور می کنید آینده شغلی خوبی در انتظار شماست یا تمایل دارید شغل دیگری را انتخاب کنید؟
  2. زمان کاری شما به چه صورت است، چه زمان هایی را کار می کنید؟ آیا ممکن است مجبور شوید به دلیل شغل خود شهر زندگی تان را تغییر دهید؟
  3. پس از ازدواج تصمیم دارید در چه شهری زندگی کنید؟
  4. درآمد شما به طور متوسط چقدر می باشد؟

بسیاری از مردها تمایل ندارند در مورد مسائل مالی شفاف صحبت کنند اما سعی کنید در مورد آن سوالات کاملا مستقیمی بپرسید زیرا بسیار دیده شده است که زوجین به دلیل مشکل مالی تصمیم به طلاق و جدایی گرفته اند.

  1. درآمد خود را در چه سطحی می دانید؟ آیا درآمد خود را برای زندگی مطلوب می دانید؟
  2. ترجیح می دهید بیش تر خرج یا پس انداز کنید؟ 
  3. در مورد کار زنان چه احساسی دارید؟
  4. دوست دارید همسرتان در محل کار با همکاران خود چه رفتاری داشته باشد؟
  5. در مورد ادامه تحصیل چه نظری دارید؟ 
  6. آیا تاکنون درگیر بیماری خاصی بوده اید؟
  7. آیا در اقوام درجه یک شما بیماری یا اختلال خاصی وجود داشته است؟
  8. آیا تاکنون ازدواج کرده اید یا نامزدی داشته اید؟ چرا رابطه شما بهم خورد؟
  9. چه ویژگی خودتان را دوست ندارید؟
  10. تاکنون با خواهر یا برادر خود درگیری فیزیکی داشته اید؟ جواب مثبت به این سوال ممکن است نشان دهد که شما نیز ممکن است در آینده درگیری فیزیکی پیدا کنید.
  1. آیا می توانید خشم خود را کنترل کنید برای کنترل آن چه کاری انجام می دهید؟
  2. هنگام عصبانیت ترجیح می دهید همسرتان چگونه شما را آرام کند؟
  3. در مورد تصمیم گیری های خود چگونه عمل می کنید؟ از دیگران مشورت می گیرید؟ اگر پاسخ مثبت است معمولا از چه کسی کمک می گیرید؟
  4. در محل کار با همکارانی که همجنس شما نیستند چه رفتاری دارید؟

* یکی از مهم ترین امور، امورمذهبی می باشد، تلاش کنید تا در یک سطح مذهبی قرار داشته باشید. باورهای مختلف می تواند باعث جدایی و درگیری میان زوجین شود.

  1. در چه مراسم هایی شرکت نمی کنید؟ چه مراسمی را غیر اخلاقی می دانید؟ 
  2. می توانید به راحتی در مقابل چیزی که دوست ندارید مخالفت کنید؟ نظر شما در مورد «نه» گفتن چیست؟
  3. اعتقادات مذهبی شما در چه حدی می باشد؟ ایا تاکنون باورهای مذهبی خود را زیر پا گذاشته اید؟
  4. نظر شما در مورد حجاب و پوشش چیست؟ چه پوششی را مناسب می دانید؟
  5. دوستان خود را چگونه انتخاب می کنید؟ 
  6. بر اساس چه معیارهایی دوستان خود را انتخاب می کنید؟
  7. تا چه اندازه به والدین خود وابسته هستید؟ آیا می توانید جدا از آن ها در شهر دیگری زندگی کنید؟
  8. پس از ازدواج تا چه اندازه رابطه خود را با والدینتان حفظ می کنید؟
  9. دوست دارید همسرتان چگونه رابطه ای با والدینتان داشته باشد؟
  10. آیا احساس خوشبختی می کنید؟ اگر نه احساس می کنید با چه چیزی احساس خوشبختی پیدا می کنید؟

*باید بدانید که همسرتان مسئول این نیست که شما را به آرزوهایتان برساند اما بهتراست در مورد آرزوهای خود با او صحبت کنید، این باعث می شود که همسرتان بیش تر با آرزوها و خواسته های شما آشنا شود.

  1. چه خواسته هایی از همسر آینده خود دارید؟ 
  2. آیا قصد دارید مستقل یا در کنار خانواده خود زندگی کنید؟
  3. تا چه حد با آشنایان خود رابطه دارید؟
  4. در مورد آرایش کردن و لباس پوشیدن همسر خود در بیرون از خانه چه احساسی دارید؟
  5. چه موضوعی را امری غیرقابل بخشش و ممنوعه می دانید؟
  6. نظرتان در مورد خرج عروسی چیست؟
  7. آیا برای عروسی خود برنامه خاصی دارید؟
  8. چه عروسی را ترجیح می دهید عروسی بزرگ یا کوچک؟
  9. آیا سرگرمی خاصی دارید؟ در ایام تعطیل یا ساعت هایی که کار ندارید چه فعالیتی را ترجیح می دهید؟

سعی کنید در انتخاب همسر بیش ترین دقت را به خرج بدهید، مشاوره ازدواج می تواند بهترین راه برای این کار باشد و به شما کمک می کند تا بهترین انتخاب را داشته باشید.

تمام این سوالات لازم نیست جلسه اول پرسیده شود بلکه باید بر اساس میزان اهمیت سوالاتی را برای جلسه اول انتخاب کنید و بقیه سوالات را به جلسه بعد موکول کنید.

سوالات غیرمستقیم خواستگاری| سوالات جلسه اول خواستگاری شهاب

سوالات غیرمستقیم مجموعه سوالاتی هستند که به صورت غیرمستقیم باعث افزایش شناخت شما نسبت به همسر آینده تان می شوند.

به طور مثال برای تشخیص خساست

 از آن ها بپرسید تا حالا برای کسی کادو خرید کرده اند؟ در چه میزانی حاضر هستند هزینه کنند؟ البته در این مورد می توانید با بیرون رفتن نیز متوجه دست و دلبازی او شوید.

  •  تا حالا تنهایی مسافرت رفته ای؟
  • چگونه در مورد انتخاب رشته دانشگاهی خود تصمیم گرفتی؟
  • دوست داری با چه فاصله ای از خانواده خود زندگی کنی؟

این سوالات غیرمستقیم خواستگاری به شما کمک می کند تا میزان وابستگی همسر خود را به خانواده اش درک کنید.

عصبی بودن

توجه کنید که موقع رانندگی در صورت گیر کردن ترافیک یا موقعیت های دیگر عصبانی می شود یا خیر. البته توجه داشته باشید که فرد می تواند در اوایل شناسایی خود را متفاوت جلوه دهد به همین منظور می توانید از پکیج تست های پیش از ازدواج و شخصیت شناسی مرکز مشاوره ستاره ایرانیان استفاده کنید، به دلیل این که تست ها توسط متخصص روانسنجی تحلیل می شود اگر فرد تست ها را به دروغ انجام دهد، مشخص می شود.

برخی از اختلالات همچون دو قطبی با سوالات ازدواج قابل تشخیص نبوده و تنها در پکیج های پیش از ازدواج قابل شناسایی است، حتی برخی زوجین و خانواده زوجین تا سال ها از این اختلالات آگاه نمی شوند.

مغرور بودن| سوالات غیرمستقیم خواستگاری

دقت کنید که چقدر از خود و خانواده اش تعریف می کند یا تا چه مقدار به رفتارهای نادرست خود آگاه است. افراد مغرور به ندرت می توانند مورد انتقاد قرار بگیرند.

اعتیاد

بسیاری از افراد تصور می کنند اعتیاد فقط به مواد مخدر می باشد اما انواع مختلفی اعتیاد وجود دارد، اعتیاد به تلفن همراه و اینترنت یکی از عواملی می باشد که باعث مشکل در زندگی زناشویی می شود بنابراین توصیه می شود که در رفت و آمد به اعتیادهای فرد دقت شود، آیا هرچند ساعت یک بار باید سیگار بکشد؟ آیا نمی تواند بدون وجود مشروبات الکلی خوش بگذراند؟

منبع : سوالات جلسه اول خواستگاری شهاب 

قرص خواب آور و کمک های خواب طبیعی

چه قرص خواب آوری به خواب طبیعی کمک می کند؟

همه آنچه که باید در مورد داروهای خواب با نسخه و بدون نسخه و درمان های موثر بی خوابی بدانید در این مقاله ذکر شده است.

آیا قرص های خواب آور یا داروهای خواب آور برای شما مناسب هستند؟

ممکن است شب های زیادی بیدار مانده و به سقف خیره شده باشید، در این زمان استفاده از قرص های خواب آور به نظر اولین گزینه می باشد.

اما اگر مرتباً مشکل خواب دارید، باید فکری برای آن بکنید. بی خوابی می تواند به دلیل مصرف قهوه، فیلم، بازی یا نشانه ای از یک مشکل زمینه ای پزشکی یا روانی باشد، اما هر چه باشد با قرص های خواب آور درمان نمی شود. در بهترین حالت، قرص‌های خواب‌آور یک کمک موقت و در بدترین حالت، یک ماده اعتیاد آور می باشند که می توانند بی خوابی را در دراز مدت بدتر کنند.

البته این بدان معنا نیست که هرگز نباید از دارو خواب آور استفاده کنید، اما مهم است که فواید آن را در مقابل خطرات آن بسنجید. به طور کلی، قرص‌های خواب‌آور هنگامی مؤثرتر هستند که برای موقعیت‌های کوتاه‌مدت، مانند سفر یا بهبودی پس از یک عمل پزشکی، به‌طور کم استفاده شوند.

اگر تصمیم به مصرف طولانی مدت قرص های خواب آور دارید، بهتر است آن ها را فقط به ندرت و تنها «در صورت نیاز« استفاده کنید تا از وابستگی به آن ها جلوگیری کنید.

خطرات و عوارض قرص های خواب آور

همه قرص های خواب آور دارای عوارض جانبی هستند که این عوارض بسته به نوع داروی خاص، دوز و مدت زمان ماندگاری دارو بستگی دارد. عوارض جانبی شایع عبارتند از خواب آلودگی طولانی روز بعد، سردرد، دردهای عضلانی، یبوست، خشکی دهان، مشکل در تمرکز، سرگیجه، بی ثباتی و بی خوابی در طول روز.

سایر خطرات قرص های خواب آور

وابستگی به مواد مخدر

ممکن است برای خوابیدن به قرص های خواب آور تکیه کرده، بدون آن ها نتوانید بخوابید یا حتی خواب بدتری را تجربه کنید. قرص‌های تجویزی خواب آور می‌توانند بسیار اعتیادآور باشند و قطع مصرف آن‌ها را دشوار سازد.

علائم ترک

اگر دارو خواب آور را به طور ناگهانی قطع کنید، ممکن است علائم ترک مانند حالت تهوع، تعریق و لرزش را تجربه کنید.

تداخلات دارویی قرص های خواب آور با سایر داروها

تداخلات دارویی می تواند عوارض جانبی را بدتر کند و حتی گاهی اوقات خطرناک باشد، به ویژه هنگام تداخل با داروهای مسکن و سایر داروهای آرام بخش.

بی خوابی بیش تر

با قطع مصرف دارو بی خوابی می تواند حتی بدتر از قبل شود. یا حتی در طول روز نیز حالت خواب آلودگی را حفظ کنید.

برخی از خطرات جدی قرص های خواب

داروهای آرام بخش- خواب آور (بنزودیازپین ها و غیر بنزودیازپین ها) می توانند باعث واکنش آلرژیک شدید، تورم صورت، ضعف حافظه، توهم، اقدامات خودکشی، و رفتارهای پیچیده مرتبط با خواب مانند راه رفتن در خواب، رانندگی در خواب (رانندگی در حالی که کاملاً بیدار نیستند) شوند.

حتی می تواند باعث غذا خوردن در نیمه شب شود که به مرور منجر به افزایش وزن می شود. اگر رفتار غیرعادی مرتبط با خواب را تجربه کردید، فوراً با پزشک خود مشورت کنید.

داروهای خواب آور و قرص های خواب آور بدون نسخه (OTC).

قرص‌های خواب بدون نسخه به آنتی‌هیستامین‌ها به‌عنوان ماده اصلی متکی هستند.

داروهای خواب رایج بدون نسخه عبارتند از:

  • دیفن هیدرامین (در نام های تجاری مانند Nytol، Sominex، Sleepinal، Compoz یافت می شود)
  • داکسیلامین (نام های تجاری مانند Unisom، Nighttime Sleep Aid)
  • برخی دیگر از داروهای خواب OTC آنتی هیستامین ها با مسکن (که در نام های تجاری Tylenol PM یافت می شود) ترکیب می کنند.
  • مشکل آنتی هیستامین ها این است که خاصیت آرام بخشی آن ها اغلب تا روز بعد باقی می ماند و منجر به اثر خماری در روز بعد می شود. در صورت استفاده طولانی مدت، می توانند باعث فراموشی و سردرد نیز شوند. به دلیل این مسائل، کارشناسان خواب توصیه می کنند از استفاده مداوم آن ها خودداری کنید.

عوارض جانبی رایج قرص های خواب آور آنتی هیستامین

  • خواب آلودگی متوسط ​​تا شدید روز بعد
  • سرگیجه و فراموشی
  • دست و پا چلفتی، احساس عدم تعادل
  • یبوست و احتباس ادرار
  • تاری دید
  • خشکی دهان و گلو
  • حالت تهوع

داروهای خواب با نسخه

انواع مختلفی از قرص های خواب نسخه ای وجود دارد که به عنوان خواب آور آرام بخش طبقه بندی می شوند. به طور کلی، این داروها با کار بر روی گیرنده های مغز برای کند کردن سیستم عصبی عمل می کنند. برخی از داروها بیشتر برای القای خواب استفاده می شوند، در حالی که برخی دیگر برای خواب ماندن استفاده می شوند.

قرص های خواب آور آرام بخش بنزودیازپین

بنزودیازپین ها قدیمی ترین دسته از داروهای خواب هستند که هنوز به طور معمول مورد استفاده قرار می گیرند. اما تصور می شود که بنزودیازپین ها به عنوان یک گروه نسبت به سایر خواب آورهای آرام بخش خطر وابستگی بیشتری دارند.

بنزودیازپین‌هایی که برای درمان بی‌خوابی تأیید شده‌اند، عمدتاً برای درمان اختلالات اضطرابی استفاده می‌شوند و شامل استازولام (ProSom)، فلورازپام (Dalmane)، کوازپام (Doral)، تمازپام (Restoril) و تریازولام (Halcion) می باشند.

معایب قرص های خواب بنزودیازپین

شما می توانید از نظر جسمی و روانی به بنزودیازپین ها وابسته شوید. وقتی برای مدتی قرص خواب آور را مصرف می‌کنید، ممکن است باور داشته باشید که بدون آن‌ها نمی‌توانید بخوابید و زمانی که مصرف آن‌ها را متوقف کنید، ممکن است علائم ترک فیزیکی مانند اضطراب و بی‌خوابی را تجربه کنید.

قرص های خواب آور اگر به صورت شبانه استفاده شوند می توانند اثربخشی خود را از دست بدهند، زیرا گیرنده های مغز نسبت به اثرات آن ها حساسیت کمتری نشان می دهند.

ممکن است روز بعد مشکل شناختی و خواب‌آلودگی را تجربه کنید که ممکن است حتی بدتر از سستی باشد که از کمبود خواب واقعی احساس می‌کنید.

متاسفانه بی خوابی پس از قطع مصرف عود می کند، حتی اگر دارو در حین مصرف موثر باشد. مانند استفاده از دیگر قرص های خواب آور، به جای مقابله با بی خوابی، فقط مشکل را به تعویق می اندازید.

قرص های خواب آور غیر بنزودیازپین

برخی از داروهای جدید ساختار شیمیایی مشابهی با بنزودیازپین ندارند، اما در همان ناحیه در مغز عمل می کنند. تصور می شود که آن ها عوارض جانبی کمتری و خطر وابستگی کمتری دارند. آن ها شامل zalepon (Sonata)، زولپیدم (Ambien) و eszopiclone (Lunesta) هستند که برای استفاده طولانی‌مدت تا شش ماه آزمایش شده‌اند.

معایب قرص های خواب آور غیر بنزودیازپین

به طور کلی، غیر بنزودیازپین ها دارای اشکالات کمتری نسبت به بنزودیازپین ها هستند، اما این باعث نمی شود که آن ها برای همه مناسب باشند. برخی ممکن است این نوع داروی خواب را در کمک به خواب بی اثر بدانند، در حالی که اثرات طولانی مدت آن ناشناخته می باشد.

سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) اخیراً به تولید کنندگان قرص های خواب و مشابه آن دستور داده است که دوز استاندارد را به دلیل خطر جدی گیجی صبحگاهی هنگام رانندگی کاهش دهند. سایر عوارض جانبی عبارتند از:

  • تحمل دارو
  • بی خوابی روز بعد
  • سردرد، سرگیجه، حالت تهوع، مشکل در تنفس.
  • در برخی موارد، رفتارهای خطرناک مرتبط با خواب مانند راه رفتن در خواب، رانندگی و غذا خوردن.
  • افسردگی آن ها بدتر شده؛
  • فکر به خودکشی

قرص خواب آور گیرنده ملاتونین

Ramelteon (Rozerem) جدیدترین نوع داروی خواب است و با تقلید از هورمون تنظیم خواب ملاتونین عمل می کند. خطر کمی برای وابستگی فیزیکی دارد اما همچنان عوارض جانبی را به همراه دارد. این دارو برای مشکل به خواب رفتن استفاده می شود و برای مشکلات مربوط به خواب ماندن موثر نیست.

شایع ترین عارضه جانبی دارو راملتئون سرگیجه است. همچنین ممکن است علائم افسردگی را بدتر کند و افرادی که آسیب شدید کبدی دارند نباید از آن استفاده کنند.

داروهای ضد افسردگی که به عنوان قرص خواب استفاده می شود

FDA داروهای ضد افسردگی را برای درمان بی خوابی تایید نکرده است البته استفاده از آن ها در درمان بی خوابی موثر نیست. با این حال، برخی از داروهای ضد افسردگی به دلیل اثرات آرامبخشی که دارند، بدون نسخه تجویز می شوند. مانند تمام داروهای ضد افسردگی، خطر کوچک اما قابل توجهی برای افکار خودکشی یا بدتر شدن افسردگی، به ویژه در کودکان و نوجوانان وجود دارد.

مکمل های خواب گیاهی و رژیمی در درمان بی خوابی

در داروخانه ها همیشه چندین مدل خواب آور موجود می باشد. در این موارد هیچ مرجع قانونی برای نظارت وجود ندارد، بنابراین این شما هستید که باید دقت لازم را انجام دهید. اگرچه شواهد متفاوت است، مکمل های زیر به عنوان درمان بی خوابی معرفی شده و تاثیر آن ها ثابت شده است:

سنبل الطیب

سنبل الطیب یک گیاه آرام بخش است که از قرن دوم میلادی برای درمان بی خوابی و اضطراب استفاده می شود. اگرچه استفاده از سنبل الطیب برای بی خوابی به طور گسترده مورد مطالعه قرار نگرفته است، اما تحقیقات انجام شده استفاده از آن را بی خطر و غیرعادی می دانند. این گیاه زمانی که روزانه به مدت دو هفته یا بیشتر مصرف شود بهترین نتیجه را به همراه دارد.

ملاتونین

ملاتونین یک هورمون طبیعی است که در طول شب افزایش می یابد. سطح این هورمون با تاریکی تحریک می شود و سطح آن در طول شب بالا می ماند تا زمانی که نور صبح دیده شود. اگرچه به نظر نمی رسد ملاتونین برای درمان اختلالات خواب موثر باشد، اما می تواند به مشکلات خواب ناشی از مسافرت و شیفت کاری کمک کند.

با این حال، قرار گرفتن در معرض نور در زمان مناسب، ممکن است به همان اندازه موثر باشد. اگر ملاتونین مصرف می کنید، توجه داشته باشید که ممکن است با برخی از داروهای فشار خون و دیابت تداخل داشته باشد. به طور کلی، برای به حداقل رساندن عوارض جانبی و خواب‌آلودگی روز بعد، بهتر است از دوزهای کم (یک تا سه میلی‌گرم برای اکثر افراد) استفاده کنید.

بابونه

 بسیاری از مردم چای بابونه را به دلیل خواص آرام بخش ملایمش می نوشند، البته این گیاه ممکن است در افرادی که آلرژی به گیاه یا گرده دارند، واکنش های آلرژیک ایجاد کند. برای به دست آوردن خوابی کامل و آسوده، آب را بجوشانید، سپس دو تا سه کیسه چای اضافه کنید، درب آن را بپوشانید و ده دقیقه دم کنید.

تریپتوفان

تریپتوفان  یک آمینو اسید پایه است که در تشکیل پیام رسان شیمیایی سروتونین، ماده ای در مغز که به خوابیدن بدن کمک می کند، نقش دارد. ال-تریپتوفان محصول جانبی تریپتوفان است که بدن می تواند آن را به سروتونین تبدیل کند. برخی از مطالعات نشان داده اند که ال تریپتوفان می تواند به افراد کمک کند سریعتر به خواب بروند. تحقیقات در مورد تاثیر این ماده نتایج متناقضی را به همراه داشته است.

کاوا

کاوا خواب را در افراد مبتلا به بی خوابی ناشی از استرس بهبود می بخشد. با این حال، کاوا می تواند باعث آسیب کبدی نیز گردد، بنابراین مصرف آن تنها تحت نظارت دقیق پزشکی مصرف شود.

سایر گیاهانی که اثر آرام بخشی دارند عبارتند از بادرنجبویه، گل ساعتی و اسطوخودوس. بسیاری از مکمل های خواب طبیعی از ترکیبی از این مواد برای بهبود خواب استفاده می کنند.

طبیعی به معنای ایمن نیست

در حالی که برخی از درمان‌ها، مانند بادرنجبویه یا چای بابونه عموماً بی‌خطر هستند، برخی دیگر می‌توانند عوارض جانبی جدی‌تری داشته باشند و اثربخشی داروهای تجویز شده را مختل کنند یا اثربخشی آن‌ها را کاهش دهند.

برای مثال سنبل الطیب می تواند با آنتی هیستامین ها و استاتین ها تداخل داشته باشد. قبل از امتحان یک داروی گیاهی جدید تحقیقات خود را انجام دهید و در صورت داشتن هر گونه بیماری زمینه ای با پزشک صحبت کنید.

نکاتی برای استفاده ایمن تر از قرص های خواب

اگر تصمیم دارید قرص های خواب آور یا داروهای خواب آور را امتحان کنید، دستورالعمل های ایمنی زیر را در نظر داشته باشید.

هرگز قرص های خواب آور را با نوشیدنی های الکلی یا سایر داروهای آرام بخش مخلوط نکنید. نوشیدنی های الکلی نه تنها کیفیت خواب را مختل می کند، بلکه اثرات آرام بخشی قرص های خواب را افزایش می دهد. این ترکیب می تواند بسیار خطرناک و حتی کشنده باشد.

فقط زمانی قرص خواب مصرف کنید که زمان کافی برای حداقل هفت تا هشت ساعت خواب داشته باشید. در غیر این صورت ممکن است روز بعد احساس خواب آلودگی شدید داشته باشید که در مواردی مانند رانندگی می تواند خطرناک باشد.

در نیمه شب مصرف نکنید. دوبرابر کردن دوز ممکن است خطرناک باشد و با زمان کمتری که دارو برای پاکسازی سیستم شما دارد، ممکن است صبح روز بعد از خواب بیدار شوید و حالت گیجی داشته باشید.

با کمترین دوز توصیه شده شروع کنید. به مرور مشاهده کنید چگونه دارو بر شما تأثیر می گذارد و انواع عوارض جانبی که تجربه می کنید را یادداشت کرده و در مورد آن با پزشک خود مشورت کنید.

از استفاده مکرر خودداری کنید. برای جلوگیری از وابستگی و به حداقل رساندن اثرات نامطلوب، سعی کنید قرص های خواب را برای مواقع اضطراری زخیره کنید

پس از مصرف قرص خواب هرگز رانندگی نکرده و با ماشین آلات کار نکنید. این نکته به ویژه هنگامی که شروع به استفاده از دارو جدید می کنید بسیار مهم است، زیرا ممکن است ندانید که چگونه روی شما تأثیر می گذارد.

بروشور همراه دارو را به دقت مطالعه کنید. به عوارض جانبی احتمالی و تداخلات دارویی با دقت توجه کنید. بسیاری از داروهای رایج، از جمله داروهای ضد افسردگی و آنتی بیوتیک ها، می توانند تداخلات خطرناکی با قرص های خواب تجویزی و بدون نسخه ایجاد کنند.

قبل از مصرف قرص های خواب آور با پزشک یا داروساز خود در مورد موارد زیر صحبت کنید:

سایر داروها و مکمل هایی که مصرف می کنید.

بسیاری از داروهای رایج، از جمله داروهای ضد افسردگی و آنتی بیوتیک ها، می توانند تداخلات خطرناکی با قرص های خواب تجویزی و بدون نسخه ایجاد کنند. مکمل های گیاهی و رژیمی و داروهای بدون نسخه مانند مسکن ها و داروهای آلرژی نیز ممکن است با قرص های خواب آور تداخل داشته باشند.

سایر مشکلات و اختلالات پزشکی که دارید.

برخی از داروهای خواب می توانند عوارض جانبی جدی برای افراد مبتلا به مشکلات پزشکی مانند فشار خون بالا، مشکلات کبدی، افسردگی و مشکلات تنفسی داشته باشند.

دستورالعمل های خاص برای مصرف

مهم است که دستورالعمل های استفاده را به دقت دنبال کنید. افزایش دوز ممکن است خطراتی را به همراه داشته باشد، از طرف دیگر کاهش مصرف شما نیز اگر خیلی سریع انجام شود، می تواند باعث ایجاد مشکلاتی شود. در برخی موارد، قطع ناگهانی دارو می تواند باعث عوارض جانبی ناراحت کننده و حتی بی خوابی مجدد شود.

برای خواب بهتر، عادات سالم را انتخاب کنید، نه قرص

تحقیقات نشان داده است که تغییر سبک زندگی و عادات خواب بهترین راه برای مبارزه با بی خوابی است. حتی اگر تصمیم به استفاده از قرص‌های خواب‌آور یا دارو در کوتاه‌مدت دارید، متخصصان توصیه می‌کنند که در سبک زندگی و رفتار قبل از خواب خود نیز تغییراتی ایجاد کنید. تغییرات رفتاری و محیطی می تواند تاثیر مثبت بیش تری نسبت به دارو داشته باشد.

تکنیک های آرامش بخشی به عنوان جایگزینی برای قرص های خواب

تکنیک‌های تمدد اعصاب که می‌توانند استرس را از بین برده و به خواب شما کمک کنند شامل تمرین‌های ساده مدیتیشن، آرام‌سازی پیشرونده عضلات، یوگا، تای چی و تنفس عمیق می باشد. با کمی تمرین، این مهارت‌ها می‌توانند به شما کمک کنند قبل از خواب آرام شوید. مجموعه ای از این تکنیک ها در ادامه ذکر شده است:

یک روال آرامش بخش قبل از خواب. حداقل یک ساعت قبل از خواب صفحه نمایش را خاموش کنید و به جای آن بر روی فعالیت های آرام و آرام بخش مانند مطالعه، یوگای ملایم یا گوش دادن به موسیقی ملایم تمرکز کنید. برای افزایش طبیعی ملاتونین، نور را کم نگه دارید و از هر امر استرس زایی دوری کنید.

تنفس شکمی. بسیاری از ما آنطور که باید عمیق نفس نمی کشیم. هنگامی که ما عمیق و کامل نفس می کشیم، نه تنها قفسه سینه، بلکه شکم، کمر و قفسه سینه را نیز درگیر می کنیم، تنفس عمیق در واقع می تواند به بخشی از سیستم عصبی ما کمک کند که آرامش را کنترل می کند.

چشمان خود را ببندید و سعی کنید نفس های عمیق و آهسته بکشید و هر نفس را حتی عمیق تر از آخرین نفس بکشید. از طریق بینی نفس کشیده و از دهان خارج کنید. هر بازدم را کمی طولانی تر کرده، با این تمرین به مرور متوجه افزایش آرامش خود می شوید.

آرام سازی عضلات. دراز بکشید و در شرایطی که احساس آرامش می کنید نفس عمیق بکشید. از پاهایتان شروع کنید، تا جایی که می توانید ماهیچه ها را سفت کنید. برای شمارش ۱۰ نگه دارید و سپس استراحت کنید. این کار را برای هر گروه عضلانی بدن خود ادامه دهید و تا بالای سر خود ادامه دهید.

ورزش کنید

مطالعات نشان داده اند که ورزش در طول روز می تواند خواب شبانه را بهبود بخشد. هنگامی که ما ورزش می کنیم، افزایش قابل توجه دمای بدن را تجربه می کنیم و چند ساعت بعد با کاهش قابل توجه استرس و دمای بدن مواجه می شویم.

این کاهش دمای بدن باعث می شود ما راحت تر به خواب برویم و بخوابیم. بهترین زمان برای ورزش، اواخر بعد از ظهر یا اوایل شب است، نه درست قبل از خواب. حداقل ۳۰ دقیقه به مدت چهار دفعه در هفته ورزش کنید. ورزش های هوازی بهترین راه برای مبارزه با بی خوابی هستند زیرا میزان اکسیژنی را که به خون می رسد را افزایش می دهند.

درمان شناختی رفتاری (CBT) قرص های خواب آور را شکست می دهد

بسیاری از مردم شکایت دارند که افکار و نگرانی های ناامیدکننده، مانع از خواب شبانه آن ها می شود. درمان شناختی-رفتاری (CBT) نوعی روان درمانی است که با اصلاح افکار، احساسات و الگوهای رفتاری، مشکلات و اختلالات را درمان می کند.

مطالعات انجام شده در دانشکده پزشکی هاروارد نشان داده است که CBT در درمان بی خوابی مزمن موثرتر از داروهای خواب نسخه ای است و بدون خطرات یا عوارض جانبی بی خوابی را درمان می کند. CBT می تواند به آرامش ذهن، تغییر دیدگاه، بهبود عادات روزانه و ایجاد خواب خوب و سالم در شب کمک کند.

منبع : قرص خواب آور و کمک های خواب طبیعی

10 راه های مقابله با عصبانیت شوهر| نجات زندگی مشترک

خشم یک احساس قدرتمند است که اگر تحت کنترل نباشد می تواند به احساسات طرف مقابل آسیب برساند، بنابراین مقابله با عصبانیت شوهر سخت می باشد. عصبانیت ممکن است باعث شود شما صبر خود را از دست داده و چیزهای ناپسندی را به شریک زندگی خود بگویید که برای همیشه به رابطه آسیب برساند. اگر در چنین موقعیتی هستید، این مقاله را بخوانید تا در مورد روش‌های موثر مقابله با شوهر یا همسر عصبانی را یاد بگیرید.


وقتی مرد عصبانی است چه کنیم| نحوه برخورد با شوهر عصبی نی نی سایت

1. آرامش خود را حفظ کنید.

تا آنجایی که ممکن است از عصبانی شدن خودداری کنید. اگر بتوانید آرام بمانید، بهتر می توانید فکر کنید و شرایط را کنترل می کنید.

2. از دید او به قضیه نگاه کنید

دلیل عصبانیت شوهرت چیست؟ آیا او یک روز بد در محل کار داشته است؟ آیا او خسته می باشد؟ آیا او نگران امور مالی است؟ علت عصبانیت او هرگز عصبانیت او را توجیه نمی کند، اما پی بردن به محرک عصبانیت می تواند به شما کمک کند درباره مشکلات او صحبت کنید و مشکل اصلی را ریشه کن کنید.

3. او را سرزنش نکنید.

ممکن است بخواهید با گفتن جملاتی مانند «آرام باش» خشم او را کنترل کنید، این ایده خوبی نیست. اگر می‌خواهید به او کمک کنید تا خشم خود را برطرف کند، بگویید: «خوب، به نظر ناراحت هستی. واقعا مشکل چیست؟»

4. احترام یکدیگر را حفظ کنید| شوهر عصبانی نی نی سایت

همه ما هنگام عصبانیت چیزهایی گفته ایم که بعدا از آن ها پشیمان شده ایم. پس اگر شوهرتان حرف ناشایست یا آزاردهنده ای زد و متوجه شد که کاری که انجام داده اشتباه بوده و عذرخواهی کرد او را درک کنید. با این حال، حتی در این صورت، اشکالی ندارد که بگویید: « عذرخواهی تو را می پذیرم می‌دانم که وقتی این حرف را زدی عصبانی بودی، اما این حرف یا کار تو به احساسات من آسیب زد.»

5. ذهن خوانی نکنید

ممکن است چند ماه یا چند سال از ازدواج شما گذشته باشد و تصور کنید می توانید فکر همسرتان را بخوانید، اما این کار را نکنید. همیشه احساسات و فکر همسرتان را از خودش بپرسید، ناراحتی او را درک کنید و منطقی به بررسی اوضاع بپردازید.

6. تعیین مرز| شوهر عصبانی نی نی سایت

در هنگام آرامش برای رابطه خود مرزهایی تعیین کنید و مطمئن شوید که همسرتان نیز آن ها را درک و قبول کرده است. به یاد داشته باشید که رابطه برای رشد و پیشرفت به احترام نیاز دارد، بنابراین به یکدیگر احترام گذاشته و حتی در هنگام دعوا نیز این خط قرمز ها را رعایت کنید.

7. تمرین فعالیت های آرام بخش| شوهر عصبانی نی نی سایت

با تحقیق می توانید راه ها و فعالیت های زیادی را کشف کنید که باعث افزایش آرامش می شود، ورزش، قدم زدن، یوگا و ماساژ می تواند جزو این موارد باشد. روانشناسان نیز راهکارهای متفاوت و موثری برای کنترل خشم توصیه می کنند.

8. هرگز بی احترامی را تحمل نکنید

مهم نیست چقدر رفتار پرخاشگرانه همسرتان را تحمل می کنید، هرگز بی احترامی را تحمل نکنید. اگر شروع به تحمل این موضوع کنید، به طور غیرمستقیم به همسرتان می گویید که او می تواند به شما توهین کرده و سپس عذرخواهی کند. اگر احساس می کنید که شریک زندگیتان به شما بی احترامی می کند، همیشه موضع بگیرید و به او بگویید که از حرف یا حرکت او ناراحت شده اید. از کلماتی مانند «این قابل قبول نیست» یا «ما می توانیم بعد از آرام شدن شما بحث خود را ادامه بدهیم» استفاده کنید و سپس اتاق را ترک کنید.

9. روی چیزهای خوب تمرکز کنید

ممکن است شریک زندگی تان اغلب عصبانی شود، اما دلیل عصبانیت او ممکن است محبت و مراقبت باشد. روی احساسات مثبت سرمایه گذاری کنید و سعی کنید آن ها را پرورش دهید. خیلی زود، شما شروع به دیدن عشق و محبت همسرتان خواهید کرد. 

چرا همسرتان به خاطر چیزهای کوچک عصبانی می شود؟

  1. تغییرات هورمونی: گاهی اوقات حتی آنهایی که معمولاً آرام هستند به دلیل تغییرات هورمونی به طور ناگهانی تحریک شده و عصبانی می شوند. در مردان، تستوسترون پایین می‌تواند باعث افزایش خشم شود، در حالی که در زنان، استروژن پایین دلیل تغییرات خلق و خوی است. عواملی مانند سبک زندگی، رژیم غذایی و خواب، می توانند بر سطح این هورمون ها تأثیر بگذارند.
  2. افزایش سطح استرس: استرس ناشی از کار، مشکلات مالی یا هر چیز دیگری می تواند فرد را ناامید و در نهایت عصبانی کند. اگر شریک زندگی شما تقریباً همیشه به هر دلیلی تحت فشار است، ممکن است از چیزهای کوچک عصبانی شود.
  3. مشکلات حل نشده دوران کودکی: پرخاشگری همچنین می تواند نتیجه آسیب های دوران کودکی باشد. اگر همسر شما در محیطی خشن بزرگ شده باشد ممکن است به افرادی پرخاشگر تبدیل شود که سعی در سرکوب زخم های عاطفی دارند.

4. شکست در زندگی: برخی از حوادث زندگی مانند خیانت، از دست دادن شغل یا ناباروری می‌تواند باعث عصبانیت و افسردگی شریک زندگی شود. این واقعیت که آن ها قادر به موفقیت در زندگی نیستند نیز می تواند باعث ایجاد احساس افسردگی و تنهایی در آن ها شود. و همه این احساسات منفی را با خشم بروز می دهند.

نشانه های  مشکل کنترل خشم دارد| شوهر عصبی نی نی سایت

  1. خشم به صورت ناسالم بیان می شود: مانند بسیاری از احساسات انسانی، خشم را نمی توان سرکوب یا از بین برد بلکه باید به روشی سالم نشان داده شود که شامل صدمه زدن به طرف مقابل از نظر جسمی یا روحی نباشد. اما افرادی که مشکلات خشم دارند تمایل دارند آن را بهروشی ناسالماز خود بیرون می‌کنند: به خاطر چیزهای کوچک عصبانی می‌شوند، فریاد می‌زنند و شما یا دیگران را متهم می‌کنند.
  2. احساس افسردگی می کنید: مواجهه مداوم با عصبانیت همسر کار آسانی نیست. می توانید یک یا دو بار عصبانیت آن ها را نادیده بگیرید، اما در طول زمان احساس افسردگی پیدا می کنید حتی ممکن است احساس کنید که عشق و علاقه به همسرتان به دلیل کج خلقی با نفرت و کینه جایگزین شده است.
  3. صمیمیت از بین می رود: وقتی برای جلوگیری از عصبانیت همسرتان همیشه باید مراقب باشید. شما آنقدر می ترسید که از به اشتراک گذاشتن خواسته های خود با آن ها خودداری می کنید. با از بین رفتن عشق، صمیمیت فیزیکی بسیار سخت می شود. اگر همسرتان همیشه حرف می‌زند و تصمیم‌گیری می‌کند و شما همیشه گوش می‌دهید و برای جلوگیری از دعوا حرفی نمی زنید، صمیمیت رابطه از بین می رود.
  4. شما را مقصر می داند: یکی از بارزترین نشانه های همسر عصبانی این است که از عصبانیت خود برای پوشاندن اشتباهات خود استفاده می کند. برای مثال، اگر چیزی پیدا کردید که نشان می‌دهد همسرتان به شما خیانت کرده است با فریاد زدن باعث شود شما احساس گناه کنید یا از مطرح کردن دوباره آن موضوع وحشت داشته باشید.
  5. تأثیر بر فرزندان: خشم کنترل نشده شریک زندگی تان می تواند بر روی فرزندان تاثیرات بدتری داشته باشد. بچه ها معمولا از والدین خود یاد می گیرند. وقتی می بینند که والدینی فریاد می زند به این باور می رسند که چنین رفتاری راهی برای رسیدن به خواسته ها می باشد. آن ها همچنین از ترس صداهای بلند و عصبانیت می توانند ترسو و درونگرا شوند. قرار گرفتن دائمی در معرض خشم و تمسخر نیز باعث ایجاد تغییراتی در الگوهای رشد آن ها می شود.

منبع : 10 راه های مقابله با عصبانیت شوهر| نجات زندگی مشترک 

دختر نوجوان در حال تغییر

دختر نوجوان چه تغییراتی را تجربه می کند و راه های کمک به حل مشکلات او

بیشترین تغییرات برای یک دختر نوجوان در دوران بلوغ او رخ می دهد آن ها از نظر جسمی و روحی تحولات بزرگی را تجربه می کنند، درک حجم عظیمی از این تغییرات ممکن است برای این نوجوان سخت و دردناک باشد و زمانی که به خودش می آید ممکن است فشارهای زیادی را تحمل کند.

در دوران بلوغ تغییراتی که دختران نوجوان آن را تجربه می کنند بیشتر از پسران می باشد به همین دلیل والدین باید توجهات جدی و برنامه ریزی دقیقی داشته باشند و در این شرایط همراه همیشگی دخترشان باشند تا این دوران با فشار کمتری پشت سر گذاشته شود.

در این مقاله می خواهیم تغییراتی که دختران نوجوان با آن رو به رو می شوند و هم چنین چگونگی رفتار والدین را مورد بررسی قرار دهیم برای این اطلاعات شما در این زمینه افزایش یابد این مقاله را تا انتها مورد مطالعه قرار دهید.

دختر نوجوان

بزرگسالی برای دختران نوجوان می تواند سردرگم کننده باشد چون دوران بلوغ با تغییرات جسمی و روحی رخ می دهد و این امر تعجب آور نیست، از این گذشته عبور کردن از دنیای کودکی به دنیای بزرگسالی نیازمند یک تعادل اصولی می باشد که در این جا چند نکته برای کمک به دختران نوجوان در درک آن چه با آن ها رو به رو هستند آورده شده است،

مهم ترین چیزی که دخترها باید به آن توجه داشته باشند این است که تنها نیستند و آن ها از دوران نوجوانی عبور می کنند همانطور که پدر و مادر، پدر بزرگ و مادربزرگ شان از آن دور عبور کرده است.

نشانه ها و علائم بلوغ برای دختر نوجوان

بلوغ جسمی

یکی از تغییرات مهمی که دختر نوجوان آن را تجربه می کند تغییرات زیاد جسمانی می باشد این تغییرات از ۸ سالگی آغاز می شود به طور معمول دختران نوجوان زودتر از پسران این تغییرات را مشاهده می کنند و هم چنین این مهم به مواردی مانند نژاد، وراثت، آب و هوا، تغذیه، شرایط فرهنگی، روابط عاطفی و تغذیه ای بستگی دارد.

عمده تغییراتی که در دختران به وجود می آید از رشد جوانه نوک سینه، افزایش وزن، قد و رشد موهای ناحیه تناسلی و زیر بغل شروع می شود و با آغاز سیکل قاعدگی کامل می شود. قاعدگی از سن ۹ تا ۱۶ یا ۱۷ سالگی اتفاق می افتد،

برای شروع قاعدگی وزن دختران باید حداقل به ۴۵ کیلو گرم برسد بر اساس تحقیقات ثابت شده است دخترانی که خیلی لاغر هستند دیرتر قاعده می شوند، البته در کنار این همه تغییرات باید به مسئله رشد قدی هم توجه داشت.

دخترانی که والدین شان قد بلند هستند معمولا قد بلند تری خواهند داشت و آن هایی که والدینشان کوتاه قد هستند تا حد معینی رشد قدی را تجربه خواهند کرد.

بلوغ روحی و عاطفی

بلوغ روحی در دختران نوجوان شرایط سختی را به دنبال خواهد داشت و آن ها در این دوره ممکن است موارد متفاوتی را تجربه کنند که با توجه به فرهنگ خانواده و نحوه برخورد با دختر نوجوان این مهم می تواند از شدت کمتر و بیشتری برخورد دارد در زیر نمونه هایی از این موارد روحی و عاطفی که دختران ممکن است در دوران بلوغ با آن رو به رو شوند را بیان می کنیم:

  • زودرنجی و حساس بودن
  • عصبانیت
  • هیجانات کنترل نشده
  • افسردگی خفیف تا حاد
  • احساس تنهایی
  • احساس متفاوت بود و طرد شدگی
  • عدم برقراری ارتباطات درست
  • بی قراری
  • نداشتن اعتماد به نفس و یا اعتماد به نفس کاذب
  • احساس استقلال
  • تمایل شدید به مستقل بودن
  • عدم تمایل به شنیدن نظرات دیگران و بحران هایی به خصوص در مورد جایگاه اجتماعی

تدبیر والدین در خصوص مدیریت بحران های دختران نوجوان

آموزش صحیح

یکی از راه هایی که به دختران نوجوان کمک می کند تا با بحران های پیش روی خود ارتباط بهتری برقرار کنند آموزش از طریق والدین می باشد، والدین باید از قبل دختران را با مسائل مختلفی که قرار است در دوره های زندگی آن را تجربه کنند آشنا سازند، در این شرایط اگر دختر آموزش صحیح و اصولی ببیند آگاهانه وارد دوران بلوغ می شود و نسبت به همسالان خود از شرایط بهتری برخوردار خواهد بود.

ارتباط با دختر نوجوان

والدین باید بتوانند با دختر نوجوان خود ارتباط درستی برقرار کنند، سرکوب کردن و یا دادن آزادی های بیش از حد برای یک دختر خطر آفرین می باشد و در این خصوص والدین باید اصول ارتباطی صحیح را به خصوص با جنس مخالف به دختر نوجوان آموزش دهند.

از سوی دیگر آزادی های داده شده باید کنترل شده باشد تا دختر بتواند از این آزادی ها چیزهای بسیاری یاد بگیرد و تجربه های خوبی را برای ورود به بزرگسالی کسب کند، البته والدین باید توجه داشته باشند بخشی از ارتباطات نوجوان با همسالان او می باشد در این صورت باید والدین شناخت خوبی بر روی دوستان دختر خود داشته باشد،

البته این شناخت باید از روی صمیمیت و ارتباطی دو طرفه باشد تا در آینده خود دختر تمایل داشته باشد همه دوستانش را به والدین معرفی کند نه آن که آن ها را مخفی کند.

برخورد صحیح با مشکلات

هر دختری دوران بلوغ متفاوتی را تجربه می کند، ممکن است دختران مشکلات بسیاری برای خود، خانواده و یا دوستانشان ایجاد کنند که برخورد صحیح و اصولی با مشکلات به وجود آمده نیاز به تدبیر والدین دارد،

در این شرایط والدین نباید با داد و بیداد و فریاد زدن و یا حتی بدتر از آن با برخورد فیزیکی پاسخی به اشتباهات دختر خود بدهند ، آن ها باید کار اشتباه دخترشان را به او گوشزد کنند و در مورد این مسائل با او حرف بزنند هم چنین راه حل های منطقی در اختیار او قرار دهند و در رفع اشتباهاتش به او کمک کنند،

با این روش دختر یاد می گیرد که در بزرگسالی چطور مشکلاتش را حل کند و به تنهایی از پسش برآید و آن ها را مدیریت نماید.

پاسخ اصولی به سوالات دختر نوجوان

دختران در دوران بلوغ با سوال های مختلفی در مورد مسائل جنسی و جنس مخالف در ذهنشان ایجاد می شود آن ها ممکن است پاسخ به این سوالات را از منابع نامعتبری مانند همسالان و یا اینترنت پیدا کنند، بهترین کار این است که والدین در مورد این مسائل با دخترانشان حرف بزنند.

بر اساس نظر روانشناسان اگر چه توضیح دادن در خصوص این مسائل اندکی مشکل و آمیخته با حیاست، اما آگاهی داشتن هر دو طرف، والدین و فرزندان در این خصوص اهمیت بسیاری دارد و نمی توان گفت که باید صبر کنیم تا فرزندمان خودشان بزرگ شده و با این مسائل رو به رو شوند.

هم چنین نباید فراموش کنیم به خاطر مقتضیات زندگی صنعتی، فاصله ازدواج و دوران بلوغ از یک دیگر بسیار زیاد شده است و فرزندان در این فاصله با انواع و اقسام محرک ها و منابع اطلاعاتی نظیر تلویزیون، ماهواره و اینترنت آشنا می شوند و در این فرصت می توانند به صورت آگاهانه این مسیر را طی کرده و برای ازدواج آماده شوند .

اما والدین باید این نکته را در نظر داشته باشند که این فرصت، تیغ دو دم است و در صورتی که فرزندشان در مورد این مسائل نا آگاه باشد با خطرات بسیاری در دوران نوجوانی و جوانی رو به رو خواهد شد.

با مدیریت، تدابیر و همراهی والدین، دختران نوجوان می توانند هر بحرانی را به راحتی پشت سر بگذارند  و دوران بزرگسالی را تجربه نمایند.

منبع : دختر نوجوان در حال تغییر

22 کارهای عاشقانه دوران نامزدی

دوران نامزدی یکی از مهم ترین و عاشقانه ترین بخش های زندگی مشترک می باشد بنابراین انجام کارهای عاشقانه دوران نامزدی می تواند این دوران را برای شما خاص و خاطره انگیز کند.

لازم نیست منتظر یک موقعیت خاص مانند روز ولنتاین یا سالگرد خود باشید تا به همسرتان نشان دهید که چقدر دوستش دارید. هر روز روز خوبی است تا به او نشان دهید که چقدر به او اهمیت می دهید و از او قدردانی می کنید! چند وقت یک بار کمی وقت بگذارید تا به همسرتان یادآوری کنید که چقدر برای شما اهمیت دارد، این کار می تواند به عشق شما کمک کند تا در طول زمان عمیق تر شود، که به شما کمک می کند رابطه شما محکم، محبت آمیز و هیجان انگیز باقی بماند.

ایده های زیر برای ایجاد کارهای عاشقانه دوران نامزدی می تواند به شما کمک کند بنابراین خواندن این مقاله را از دست ندهید:

شیطنت های دوران نامزدی

1.یادداشت های عاشقانه

در مکان های مختلف خانه یادداشت هایی بگذارید تا همسرتان با دیدن آن ها هیجان زده شود. این کار باعث هیجان رابطه شما می شود.

2. برنامه ریزی کنید

برای انجام کارهای رمانتیک و عاشقانه برنامه ریزی کنید و به خاطر داشته باشید که برنامه ریزی به شما کمک می کند برای این اتفاقات آماده باشید. رستوران مورد علاقه همسرتان را برای یک روز رزرو کنید، می توانید برخی از روزها می توانید به طور ناگهانی به دنبال او بروید یا برای او بدون برنامه ریزی گل بخرید تا او را سوپرایز کنید.

3. کارهای هیجان انگیز یا ترسناک انجام دهید

اگر هردوی شما به دنبال هیجان و چیزهای ترسناک می گردید می توانید به اتاق فرار، فیلم های ترسناک و شهربازی بروید. البته بهتراست که درباره آن با یکدیگر مشورت کنید تا هردو سلیقه مشترکی در این مورد داشته باشید.

4. علاقه خود را به طور شفاهی نشان دهید

بسیاری از افراد تلاش می کنند علاقه خود را بیش تر با کارهای خود نشان دهند. اما ابراز علاقه شفاهی نیز اهمیت زیادی دارد، البته نباید در این امر زیاده روی کنید. زیاده روی همیشه باعث می شود ارزش کار از بین برود بنابراین همیشه حد اعتدال را در رابطه خود نگه دارید.

5. به هم پیام دهید| شیطنت های دوران نامزدی

گاهی اوقات در طول روز بهم پیام دهید، اگر مشغول به کار هستید تنها کافی است پیامی عاشقانه بهم ارسال کنید تا به یکدیگر نشان دهید که به یاد هم هستید. سعی کنید در این پیام ها از یکدیگر نیز تعریف بکنید.

6. صداقت داشته باشید

یکی از مهم ترین و اساسی ترین نکات رابطه صداقت است، رابطه ای که صداقت نداشته باشد دوامی پیدا نمی کند بنابراین حتما در رابطه خود صداقت داشته باشید و فراموش نکنید که رابطه خود را به دروغ آلوده نکنید.

7. هدیه دادن

هدیه نشانه محبت و احترام به یکدیگر است. وقتی چیزی را به شریک زندگی خود هدیه می دهید، به خصوص در در دوره نامزدی، احساس خاص بودن را به او منتقل می کنید. هر زمان که می‌خواهید برای شریک زندگی‌تان چیزی بخرید، به خواسته های او فکر کنید این به شما اجازه می‌دهد تا درباره علاقه‌های او بیش تر فکر کنید.

8. با عکس های خود یک آلبوم درست کنید

اگر وقت کافی دارید می توانید با عکس های خود آلبوم درست کنید و آن را به روش های مختلف تزئین کنید. این کار به همسرتان نشان می دهد که چقدر به رابطه خود اهمیت می دهید و برای آن تلاش می کنید.

9. لیستی مشترک از کارهایی که می خواهید در آینده انجام دهید

فراهم کردن لیستی از کارهایی که می خواهید در کنار هم انجام دهید می تواند به شما کمک کند تا برنامه هدفمندی برای فعالیت های خود پیدا کنید.

10. برای یکدیگر اشپزی کنید

اگر شرایطش را دارید برای یک دیگر آشپزی کنید، این کار بسیار عاشقانه می باشد و باعث می شود کنار یکدیگر روز خوبی را سپری کنید.

شیطنت های دخترانه در دوران نامزدی

11. اولین قرار خود را بازسازی کنید

معمولا اولین قرارهای عاشقانه بسیار دلچسب و خاطره انگیز هستند، نگاه کردن های همراه با خجالت و خاطرات شیرین می تواند باعث شود که رابطه شما دوباره به دوران اوج خود باز گردد.

12. سفر یک روزه| شیطنت های دخترانه در دوران نامزدی

می توانید به عنوان یک سفر کوتاه به شهرهای اطراف محل زندگی خود بروید و سعی کنید وقتی را تنهایی بگذرانید و قدر دوران نامزدی را بدانید.

13. سرگرمی های جدید

سعی کنید با امتحان کردن سرگرمی های جدید مثل بانجی جامپینگ، کلاس های متفاوت یا کوهنوردی را امتحان کنید، در مورد این سرگرمی ها باید با یکدیگر به نتیجه مشترک برسید بنابراین سعی نکنید که یک طرفه تصمیم گیری کنید.

14. یک تعطیلات رویایی را برنامه ریزی کنید

اگر عید یا تعطیلات خاصی را پیش رو دارید برای آن برنامه ریزی کنید و جزئیات آن را هم مشخص کنید این کار باعث می شود که بتوانید کنار یکدیگر روزهای خوشی را سپری کنید.

15. غروب آفتاب را تماشا کنید.

برای تماشای غروب خورشید، چه در کنار دریا و چه در بالای تپه، یک مکان زیبا پیدا کنید. به رنگ های آسمان با هم نگاه کنید و به آرامی تماشا کنید که خورشید در زیر افق قرار می گیرد.

16.  در باغ گیاه شناسی قدم بزنید.

باغ های گیاه شناسی زیبا و با طراوت هستند. در یکی از آن ها قدم بزنید و از زیبایی های طبیعت در محیطی با طراحی منحصر به فرد لذت ببرید.

17. یک فیلم عاشقانه تماشا کنید.

با کمی جست و جو می توانید فیلم های عاشقانه زیبایی را پیدا کرده و آن را با یکدیگر مشاهده کنید. فیلم های عاشقانه باعث می شود رابطه شما نیز به یکدیگر نزدیک تر شود.

18.با هم اتاق رنگ کنید.

اگرچه ممکن است انجام این کار خسته کننده به نظر برسد، اما رنگ آمیزی اتاق می تواند واقعاً آرامش بخش باشد. گوش دادن به موسیقی عالی و رنگ آمیزی اتاق می تواند باعث نزدیکی شما به یکدیگر شود.

19. گوشی خود را کنار بگذارید| کارهای عاشقانه دوران نامزدی نی نی سایت

هنگامی که کنار هم هستید سعی کنید از گوشی همراه استفاده نکنید، این باعث می شود به یکدیگر نزدیک تر شود و زمان بیش تری را با کیفیت بهتر کنار هم بگذرانید.

20. باهم برقصید

یک آهنگ آرام گذاشته و سعی کنید باهم برقصید، رقص باعث نزدیکی شما به یکدیگر می شود و علاوه بر نزدیکی فیزیکی باعث افزایش عشق میان شما نیز می شود.

21. یکدیگر را ماساژ دهید

به نوبت یکدیگر را ماساژ دهید. می توانید این کار را هنگام دیدن یک فیلم در رختخواب یا در حالی که به موسیقی آرامش بخش گوش می دهید انجام دهید. لمس فیزیکی آرامش‌بخش و رمانتیک خواهد بود.

22.شریک زندگی خود را به کنسرت ببرید.

به او اجازه ندهید از قبل بدانند که شما برای گروه موسیقی مورد علاقه او بلیط گرفته اید. فقط آن شب برنامه های دیگری نریزید و به او بگویید که قرار است باهم بیرون بروید و در لحظات آخر به او بگویید که چه برنامه ای داشته اید. البته این در صورتی مفید خواهد بود که همسرتان از سوپرایز استقبال کند.

منبع : 22 کارهای عاشقانه دوران نامزدی 

پیدا کردن درمانگر خوب که به بهبود شما کمک می کند

پیدا کردن درمانگری که می تواند به شما در بهبود کمک کند

چگونه درمانگر مناسب را انتخاب کنیم؟ چگونه از جلسات درمانی یا مشاوره خود بیشترین بهره را برده و پیشرفت درمان خود را ارزیابی کنیم؟

درمانگر و مشاوره چگونه می تواند کمک کند

درمان می تواند یک راه‌حل مؤثر برای بسیاری از مشکلات روحی و روانی باشد. صحبت کردن در مورد افکار و احساسات خود با یک فرد حامی اغلب می تواند احساس بهتری در شما ایجاد کند.

بیان نگرانی های خود یا صحبت در مورد چیزی که بر دلتان سنگینی می کند، به خودی خود می تواند بسیار شفابخش باشد. شما از اینکه کسی به حرف هایتان گوش کند، احساس خوبی خواهید داشت زیرا می‌فهمید که شخص دیگری هست که به شما اهمیت می دهد و می خواهد کمکتان کند.

اگرچه صحبت کردن در مورد مشکلات با دوستان نزدیک و اعضای خانواده می تواند بسیار مفید باشد، اما گاهی اوقات به کمکی نیاز دارید که اطرافیان شما قادر به ارائه آن نیستند. هنگامی که به حمایت بیشتر، دیدگاه بیرونی یا برخی راهنمایی های تخصصی نیاز دارید، صحبت با درمانگر یا مشاور می تواند کمک کننده باشد.

پیدا کردن درمانگری که می تواند به شما در بهبود کمک کند

حمایت دوستان و خانواده اهمیت بسیاری دارد اما با درمان متفاوت است. درمانگران شنوندگان حرفه ایِ آموزش دیده ای هستند که می توانند به شما کمک کنند تا ریشه مشکلات خود را پیدا کرده، در چالش های عاطفی موفق شوید و تغییرات مثبتی در زندگی خود ایجاد کنید.

برای بهره مندی از درمان، حتما لازم نیست مشکل روانی برای شما تشخیص داده شود. بسیاری از افراد برای درمان نگرانی های روزمره به دنبال کمک هستند: مثلاً مشکلات روابط، استرس شغلی یا عدم اعتماد به نفس. دیگران در مواقع سختی، مانند طلاق به درمان روی می آورند.

اما برای بهره‌مندی از مزایای مشاوره، مهم است که درمانگر مناسب را انتخاب کنید، کسی که به او اعتماد دارید، احساس می‌کنید از شما مراقبت می‌کند و سابقۀ کمک به شما برای ایجاد تغییرات برای بهتر شدن در زندگی‌تان را دارد. یک درمانگر خوب به شما کمک می کند قوی تر و خودآگاه تر شوید.

چرا درمان و نه دارو؟

فکر اینکه بتوانید مشکلات خود را با مصرف روزانه یک قرص حل کنید می تواند جذاب به نظر برسد، اما کاش به همین راحتی بود! مشکلات روحی و روانی دلایل متعددی دارند و فقط دارو درمانی مشکلی را حل نمی‌کند.

دارو ممکن است به کاهش علائم خاص کمک کند، اما عوارض جانبی دارد. علاوه بر این، نمی تواند مشکلات  بزرگ را حل کند. دارو روابط شما را اصلاح نمی کند، به شما نمی‌گوید که با زندگی خود چه کار کنید یا به شما نمی گوید چرا به انتخاب های ناسالم خود ادامه می دهید.

درمان می تواند زمان بر و چالش برانگیز باشد، زیرا احساسات و افکار ناراحت کننده اغلب به عنوان بخشی از روند درمان ظهور می‌یابند. با این حال، درمان مزایای طولانی‌مدتی فراتر از تسکین علائم دارد.

درمان ابزارهایی را در اختیار شما می‌گذارد تا زندگی‌تان را متحول کنید، ارتباط بهتری با دیگران برقرار کنید، زندگی‌ای را که می‌خواهید بسازید و با هر مانعی که بر سر راهتان قرار می‌گیرد، کنار بیایید.

باورهای غلط درباره درمان

باور غلط: من نیازی به درمانگر ندارم. من آنقدر باهوش هستم که مشکلاتم را خودم حل کنم.

واقعیت: همه ما نقاط کور خود را داریم که هیچ ربطی به هوش ندارد. یک درمانگر خوب به شما نمی گوید که چه کاری انجام دهید یا چگونه زندگی کنید. او به شما یک دیدگاه بیرونی می دهد و به شما کمک می کند تا بینش به دست آورید و بتوانید انتخاب های بهتری داشته باشید.

باور غلط: درمان برای دیوانه‌هاست

واقعیت: درمان برای افرادی است که در خودآگاهی کافی برای درک نیاز خود به کمک دارند و می خواهند ابزارها و تکنیک هایی را بیاموزند تا اعتماد به نفس و تعادل عاطفی بیشتری داشته باشند.

باور غلط: تنها چیزی که درمانگران می خواهند در مورد آن صحبت کنند، پدر و مادر من هستند.

واقعیت: اگرچه که کاوش در روابط خانوادگی گاهی اوقات ریشۀ افکار و رفتارهای بعدی را در زندگی تشکیل می‌دهد، اما درمان تنها روی آن متمرکز نیست. تمرکز اصلی بر چیزی است که شما باید تغییر دهید: الگوها و علائم ناسالم در زندگی. درمان به این معنا نیست که والدین خود را سرزنش یا به گذشته فکر کنید.

باور غلط: درمان هرگز بهبود کامل را به دنبال ندارد.

واقعیت: درمان کار سختی است. فقط شکایت کردن مشکلی را حل نمی‌کند. بهبود در درمان از نگاه دقیق به خود و زندگی‌تان و بر عهده گرفتن مسئولیت اعمالتان ناشی می‌شود. پیدا کردن درمانگری که می تواند به شما در بهبود کمک کند درمانگر به شما کمک خواهد کرد، اما در نهایت شما هستید که باید کار را انجام دهید.

کمک یافتن درمانگر مناسب

پیدا کردن درمانگر مناسب احتمالاً زمان و کار خواهد برد، پیدا کردن درمانگری که می تواند به شما در بهبود کمک کند اما ارزش تلاش را دارد. ضروری است که بتوانید ارتباط خوبی با درمانگرتان برقرار کنید. شما به کسی نیاز دارید که بتوانید به او اعتماد کنید، دربارۀ موضوعات دشوار و رازهای مگو با او صحبت کنید و در طول روند بهبودی از او کمک بگیرید.

اگر این ارتباط نزدیک را نداشته باشید درمان مؤثر نخواهد بود، بنابراین در آغاز کار کمی وقت بگذارید تا فرد مناسب را پیدا کنید. هنگام مصاحبه با درمانگرانِ پیشنهادی، کنجکاوی کردن و پرسیدن سؤالات اشکالی ندارد.

تجربه مهم است

یکی از دلایل اصلی مراجعه به درمانگر، به جای صحبت ساده، تجربه است. به دنبال درمانگری باشید که در درمان مشکلاتی که دارید با تجربه باشد. اغلب، درمانگران بر یک حوزۀ ویژه‌ تمرکز می‌کنند، مانند افسردگی یا اختلالات خوردن.

درمانگران باتجربه بارها و بارها مشکلاتی را که شما با آن روبرو هستید دیده اند، از این رو دیدگاه آن ها گسترده تر و بینششان وسیع تر است. برای برخی از مشکلات، مانند حوادث آسیب زا یا PTSD، مراجعه به متخصص کاملاً ضروری است.

با رویکردهای مختلف درمانی آشنا شوید.

پیدا کردن درمانگری که می تواند به شما در بهبود کمک کند بسیاری از درمانگران ترکیبی از رویکردها را به کار می گیرند، با این حال، ایده خوبی است که در مورد انواع مختلف درمان مطالعه کنید، زیرا این امر می تواند بر نحوه ارتباط با درمانگر و مدت زمان پیشنهادی درمان تأثیر بگذارد.

به احساس خود اعتماد کنید

حتی اگر درمانگر شما روی کاغذ عالی به نظر می‌رسد، اگر نتوانسته‌اید ارتباط خوبی با او قرار کنید یا به او اعتماد ندارید و احساس می‌کنید واقعاً به شما اهمیت نمی‌دهد، شخص دیگری را انتخاب کنید. یک درمانگر خوب به انتخاب شما احترام می گذارد و هرگز نباید به شما فشار بیاورد یا باعث احساس گناه شما شود.

سوالاتی که باید هنگام انتخاب درمانگر از خود بپرسید

آنچه در انتخاب درمان یا مشاوره مهم است احساس ارتباط، ایمنی و حمایت است. سوالات زیر را از خود بپرسید:

  • آیا درمانگر واقعاً به شما و مشکلات شما اهمیت می دهد؟
  • آیا احساس می کنید که مشاور شما را درک می کند؟
  • آیا درمانگر شما را همان گونه که هستید می پذیرد؟
  • آیا می توانید به راحتی اطلاعات خصوصی خود را برای او افشا کنید؟
  • آیا می‌توانید با او صادق و راحت برخورد کنید؟ و مجبور نیستید پنهان‌کاری کنید یا وانمود کنید کس دیگری هستید؟
  • آیا درمانگر شنونده خوبی است؟ بدون قطع صحبت، انتقاد یا قضاوت گوش می دهد؟ احساسات شما و آنچه واقعاً می گویید را درک می‌کند؟ و باعث می شود احساس کنید که شنیده می شوید؟

انواع درمان و درمانگر

انواع متعددی از درمان ها و درمانگران وجود دارد، برای همین در شروع کار ممکن است گیج کننده به نظر برسد، اما فقط به یاد داشته باشید که هیچ نوع درمانی بهترین نیست. تمام اینها به ترجیح و نیازهای فردی شما بستگی دارد.

درست است که برخی از تکنیک‌ها در برخورد با انواع خاصی از مشکلات (مثلاً فوبیا) مفیدتر از سایر تکنیک‌ها هستند، اما به طور کلی، اگر دربارۀ همۀ انواع درمان‌ها مطالعه کنید، همیشه به یک نتیجه می رسید:

فلسفه پشت درمان، در مقایسه با رابطه بین شما و درمانگرتان اهمیت بسیار کمتری دارد.

اگر در رابطۀ خود احساس راحتی می‌کنید و به فرد درمانگر اعتماد دارید، مدل درمان، فقط وسیله‌ای است که به شما کمک می‌کند تا به سمت زندگی رضایت‌بخش‌تر حرکت کنید. این موضوع فارغ از شرایطی که شما را به درمان کشانده است، اتفاق می افتد.

انواع درمان های متداول

اکثر درمانگران خود را به یک نوع خاص از درمان محدود نمی کنند. در عوض، آن ها سبک های مختلف را با هم ترکیب می کنند تا بهترین تناسب را با وضعیت موجود داشته باشند. این رویکرد ابزارهای قدرتمند بسیاری را به درمانگر می دهد. با این حال، آن ها اغلب یک رویکرد کلی دارند که آن ها را راهنمایی می کند.

درمان فردی.

درمان فردی، افکار و احساسات منفی و همچنین رفتارهای مضر یا خود تخریبی را که همراه با آنهاست بررسی می کند. درمان فردی علل اساسی مشکلات فعلی (مانند الگوهای روابط ناسالم یا تجربه‌ای آسیب‌زا در گذشته) را بررسی می‌کند، اما تمرکز اصلی آن بر ایجاد تغییرات مثبت در زمان حال است.

خانواده درمانی

خانواده درمانی به معنای درمان بیش از یک عضو خانواده به طور همزمان برای کمک به خانواده برای حل تعارضات و بهبود تعامل است. این درمان اغلب بر این فرض استوار است که خانواده یک سیستم است. اگر یک نقش در خانواده تغییر کند، همه تحت تأثیر قرار می گیرند و باید رفتارهای خود را تغییر دهند.

گروه درمانی

در گروه‌درمانی، گروهی از همسالان روی مشکل مشابهی کار می کنند و توسط یک درمانگر حرفه ای هدایت می‌شوند. این درمان شامل اختلالاتی مثل اضطراب، افسردگی یا سوء مصرف مواد است. گروه درمانی مکانی ارزشمند برای تمرین فعالیت‌های اجتماعی در یک محیط امن و الهام و ایده گرفتن از همسالانی است که با مسائل مشابه دست و پنجه نرم می کنند.

زوج درمانی (مشاوره ازدواج).

زوج درمانی به بهبود ارتباط دو نفر در یک رابطه متعهدانه می‌پردازد. افراد به زوج درمانی مراجعه می کنند تا یاد بگیرند که چگونه با تفاوت های خود سازگار شوند، ارتباط بهتری داشته باشند و چالش های موجود در رابطه را حل کنند.

درمان آنلاین در مقابل حضوری

درمان آنلاین به شما امکان می دهد از هر جایی که اتصال اینترنتی مناسب دارید به کمک حرفه ای دسترسی داشته باشید. در حالی که این یک شکل از درمان نسبتاً جدید است، شواهد نشان می دهد که برای بسیاری از افراد به اندازه درمان سنتی و حضوری مؤثر است.

صحبت کردن با یک ارائه دهنده خدمات سلامت روان

پیدا کردن درمانگری که می تواند به شما در بهبود کمک کند یک کارشناس با استفاده از چت ویدیویی زنده، از خانه خود می تواند به شما کمک کند و از هزینه و زمان رفت و آمد و سایر مشکلات ملاقات حضوری در مطب درمانگر دور بمانید. قرار داشتن در یک محیط راحت و آشنا حتی می‌تواند به شما (چه به صورت فردی، چه به عنوان یک زوج یا خانواده) این امکان را بدهد که صریح‌تر در مورد مسائل خود صحبت کنید.

اگرچه درمان آنلاین اشکالاتی دارد و برای همه مناسب نیست، اما اگر دردسرهایی مانند هزینه، مرخصی گرفتن از محل کار، رفت و آمد به مطب، ترافیک، انتظار کشیدن پشتِ درِ اتاق درمانگر یا گرفتن پرستار برای کودکتان، مانع می‌شود که بتوانید درمان حضوری انجام دهید، درمان آنلاین راه حل مفیدی است.

با این حال، به خاطر داشته باشید که حتی مشاوران غیرمتخصص (مانند روحانیان، مربیان زندگی و …) نیز ممکن است بتوانند گوش شنوا و حمایت کننده را برای شما فراهم کنند و همیشه مدرک تحصیلی کیفیت درمان را تعیین نمی‌کند ولی به طور کلی کمک گرفتن از متخصص بیش تری فراهم می کند.

انواع متداول متخصصان سلامت روان:

روانشناس

روانشناسان دارای مدرک دکترا در روانشناسی (Ph.D. یا Psy.D.) و دارای مدرک روانشناسی بالینی هستند.

مددکار اجتماعی

مددکاران اجتماعی بالینی دارای مجوز (LCSW) دارای مدرک کارشناسی ارشد در مددکاری اجتماعی یا (MSW) مددکاری اجتماعی به علاوۀ آموزش بالینی هستند.

درمانگر ازدواج و خانواده

درمانگران ازدواج و خانواده (MFT) دارای مدرک کارشناسی ارشد و تجربۀ بالینی در زمینه ازدواج و خانواده درمانی هستند.

روانپزشک

روانپزشک یک پزشک (MD یا DO) است که در زمینه سلامت روان تخصص دارد و از آنجا که پزشک است، می تواند دارو تجویز کند.

در درمان یا مشاوره چه انتظاری باید داشت

اگرچه هر درمانگری متفاوت عمل می‌کند، اما معمولاً شباهت هایی در ساختار درمانی وجود دارد. به طور معمول، جلسات حدود یک ساعت طول می کشد و حدود یک بار در هفته برگزار می شود. اگرچه برای درمان فوری، ممکن است برنامه ریزی فشرده تری انجام شود. درمان معمولاً در مطب درمانگر انجام می‌شود، اما درمانگران در بیمارستان‌ها و خانه‌های سالمندان نیز کار می‌کنند و در برخی موارد ویزیت‌های خانگی انجام می‌دهند.

در درمان باید شما و درمانگرتان با هم تناسب داشته و ارتباط خوبی برقرار کنید.

اگر با درمانگرتان تناسب ندارید، لازم است یک یا چند درمانگر دیگر را هم امتحان کنید و زمانی درمان را شروع کنید که احساس کنید از طرف درمانگر، درک و پذیرفته شده اید.

درمان یک کار مشترک است

هم شما و هم درمانگرتان به روند بهبودی کمک می کنید. همان طور که از شما انتظار نمی رود که کار بهبودی را به تنهایی انجام دهید، درمانگر شما نیز نمی تواند این کار را برای شما انجام دهد. درمان باید مانند یک همکاری دوطرفه باشد.

درمان همیشه خوشایند نخواهد بود

ممکن است خاطرات دردناک، ناامیدی یا احساسات منفی در درمان ظاهر شود. این یک بخش طبیعی از آن است و درمانگر، شما را در این فرآیند راهنمایی می کند. حتماً در مورد احساس خود به درمانگر بگویید.

درمان باید در مکانی امن باشد

از آنجا که در فرایند درمان در مواقعی احساس چالش یا احساسات ناخوشایند می‌کند، همیشه باید احساس امنیت داشته باشید. اگر احساس خستگی می کنید یا از جلسات درمانی خود می ترسید، با درمانگر خود صحبت کنید.

اولین جلسات درمانی شما

یکی دو جلسه اول درمان زمانی است برای ارتباط متقابل و زمانی برای درمانگر تا با شما و مسائلتان آشنا شود. درمانگر ممکن است سابقه سلامت روانی و جسمی شما را بررسی کند.

همچنین خوب است که در جلسات اولیه با درمانگر در مورد آنچه که امیدوارید در درمان به دست آورید صحبت کنید. با هم، اهداف و معیارهایی را تعیین کنید که می توانید از آن ها برای اندازه گیری پیشرفت خود در طول مسیر استفاده کنید.

این جلسات همچنین فرصت مهمی برای ارزیابی ارتباط خود با درمانگر است. آیا احساس می کنید که درمانگر به وضعیت شما اهمیت می دهد و روی بهبودی شما سرمایه گذاری می کند؟ آیا از پرسیدن سؤال و به اشتراک گذاشتن اطلاعات حساس ترسی ندارید؟ به یاد داشته باشید که احساسات و افکار شما مهم هستند، بنابراین اگر احساس ناراحتی می کنید، در انتخاب یک درمانگر دیگر تردید نکنید.

درمان چقدر طول می کشد؟

درمان هر کس متفاوت است. مدت زمان درمان شما به عوامل زیادی بستگی دارد. ممکن است مسائل پیچیده ای داشته باشید یا مشکل نسبتاً ساده ای که می خواهید به آن رسیدگی کنید. برخی از انواع درمان کوتاه مدت هستند، در حالی که درمان برای برخی دیگر طولانی تر می باشد.

با این حال، گفت‌وگو در مورد طول درمان مهم است و بهتر است که در ابتدا این موضوع را با درمانگر خود مطرح کنید. این کار به شما دورنمایی از اهدافی که باید برای رسیدن به آن ها کار کنید و آنچه می خواهید به آن برسید، می دهد. از بازگشت مجدد به این موضوع در طول پیشرفت درمان نترسید، زیرا اهداف اغلب در طول درمان تغییر می کنند.

استفاده بهینه از درمان و مشاوره

برای استفاده حداکثری از درمان، باید آنچه را که در جلسات خود می آموزید در زندگی واقعی به کار ببرید. پنجاه دقیقه درمان در هفته شما را اصلاح نمی کند، بلکه استفاده از چیزهایی که در جلسه آموخته‌اید در زمان‌های دیگر، باعث تغییر شما می‌شود. چند نکته برای استفاده حداکثری از جلسات:

تغییراتی در سبک زندگی و سلامتی خود ایجاد کنید

کارهای زیادی وجود دارد که می توانید در زندگی روزمره خود برای بهبود خلق و خوی خود و سلامت عاطفی‌تان انجام دهید، برای حمایت، با دیگران تماس بگیرید، به اندازه کافی ورزش کنید و بخوابید، خوب بخورید، زمانی را برای استراحت و بازی اختصاص دهید و …

انتظار نداشته باشید که درمانگر به شما بگوید چه کاری انجام دهید

شما و درمانگرانتان هر دو در بهبودی شریک هستید. درمانگر شما می تواند به شما کمک کند و پیشنهاداتی برای درمان ارائه دهد، اما فقط شما می توانید تغییراتی را که برای حرکت به جلو نیاز دارید ایجاد کنید.

به درمان خود متعهد شوید

جلسات را لغو نکنید مگر اینکه واقعاً مجبور باشید. اگر درمانگرتان در بین جلسات به شما تکالیفی می دهد، حتما آن را انجام دهید. اگر متوجه شدید که جلسات را لغو می کنید یا تمایلی به رفتن ندارید، از خود بپرسید که چرا. آیا به خاطر دردناک بودن بحث ها از آن ها اجتناب می کنید؟ آیا آخرین جلسه به اعصاب شما آسیب رساند؟ در مورد بی میلی خود با درمانگر صحبت کنید.

آنچه را که احساس می کنید با درمانگر به اشتراک بگذارید

پیدا کردن درمانگری که می تواند به شما در بهبود کمک کند اگر با درمانگرتان در مورد احساسات خود صادق باشید، بیشترین بهره را از درمان خواهید برد. اگر احساس خجالت یا شرم می‌کنید یا صحبت کردن درباره موضوعی برایتان خیلی دردناک است، از گفتن این موضوعات به درمانگر خود نترسید. آهسته آهسته، می توانید برای حل مسائل با هم کار کنید.

آیا درمان موثر است؟

باید بتوانید ظرف یک یا دو جلسه بگویید که آیا شما و درمانگرتان متناسب هستید یا خیر. اما گاهی اوقات، ممکن است درمانگر خود را دوست داشته باشید، اما احساس کنید که پیشرفتی اتفاق نمی‌افتد. مهم است که پیشرفت خود را ارزیابی کنید تا مطمئن شوید آنچه را که از درمان انتظار دارید به دست می‌آوردید.

یک نکتۀ احتیاطی: هیچ راه هموار و سریعی برای بهبودی وجود ندارد. درمان فرآیندی است پر از پیچ و خم، چرخش و حتی گاه به گاه به سوی پسرفت. گاهی اوقات، چیزی که در ابتدا مشکلی ساده به نظر می رسید، به موضوع پیچیده تری تبدیل می شود. صبور باشید و به خاطر شکست های موقتی ناامید نشوید. شکستن الگوهای قدیمی و ریشه دار آسان نیست.

به یاد داشته باشید که رشد دشوار است و یک شبه فرد جدیدی نخواهید شد. اما باید متوجه تغییرات مثبت در زندگی خود بشوید. برای مثال، خلق و خوی کلی شما ممکن است در حال بهبود باشد. ممکن است احساس کنید بیشتر با خانواده و دوستان ارتباط دارید یا بحرانی که در گذشته شما را به شدت تحت الشعاع قرار می داد، این بار شما را به اندازۀ قبل متلاطم نمی کند.

نکاتی برای ارزیابی پیشرفت شما در درمان

  • آیا زندگی شما به سمت بهتر شدن متمایل شده است؟
  • آیا به اهدافی که خود و درمانگرتان تعیین کرده اید می رسید؟
  • آیا درمان شما را به چالش می کشد؟ آیا شما را فراتر از منطقه راحتی خود کشانده است؟
  • آیا احساس می کنید که شروع به درک بهتر خود کرده اید؟
  • آیا احساس اعتماد به نفس و قدرت بیشتری دارید؟
  • آیا روابط شما در حال بهبود است؟

درمانگر باید با شما همکاری کند و در صورت اهداف و پیشرفتتان را لزوم مورد ارزیابی مجدد قرار دهد. با این حال، به یاد داشته باشید که درمان، مسابقه نیست. اگر تعداد جلساتی که در ابتدا برنامه ریزی کرده بودید شما را به اهدافتان نرساند، شکست نخورده اید. در عوض می‌توانید بر پیشرفت کلی و آنچه در این مسیر آموخته اید تمرکز کنید.

چه زمانی باید درمان یا مشاوره را متوقف کرد

زمان توقف درمان به شما و وضعیت فردی شما بستگی دارد. در حالت ایده آل، زمانی که شما و درمانگرتان توافق کنید که به اهداف خود رسیده اید، درمان را متوقف خواهید کرد. با این حال، ممکن است زمانی احساس کنید که آنچه را که از درمان نیاز دارید به دست آورده اید، حتی اگر درمانگر شما متفاوت از این احساس کند.

ترک درمان می تواند دشوار باشد

به یاد داشته باشید که رابطه درمانی یک پیوند قوی است و پایان دادن به این رابطه ناراحت‌کننده است (حتی اگر درمان موفقیت آمیز باشد). در مورد این موضوع با درمانگر خود صحبت کنید. این احساسات طبیعی است. غیرمعمول نیست که افراد هر از چند گاهی در صورت بروز دوبارۀ نیاز، به صورت مقطعی به یک درمانگر مراجعه کنند.

تا زمانی که درمان باعث پیشرفت شما می‌شود، آن را ادامه دهید

برخی از افراد به طور مداوم به درمان ادامه می دهند. اشکالی ندارد، به خصوص اگر در زندگی خود، افراد دیگری را ندارید که از آن ها کمک بگیرید. در حالت ایده‌آل، درمانگر شما می‌تواند به شما در توسعه دادن روابط خارجی‌تان کمک کند، اما این کار همیشه ممکن نیست. اگر درمان یک نیاز مهم در زندگی شما را برآورده می کند و با هزینه آن هم مشکلی ندارید، ادامه دادن آن به طور نامحدود، اشکالی ندارد.

علائمی که نشان می دهد ممکن است نیاز به تغییر درمانگر داشته باشید:

  • شما نمی‌توانید به راحتی دربارۀ موضوعات صحبت کنید.
  • درمانگر شما مشکلات یا نگرانی های شما را نادیده می گیرد.
  • به نظر می رسد درمانگر شما یک برنامه شخصی دارد.
  • درمانگر شما بیشتر صحبت می کند و کمتر گوش می‌دهد.
  • درمانگر به شما می گوید که چه کاری انجام دهید و چگونه زندگی کنید.

منبع : پیدا کردن درمانگر خوب که به بهبود شما کمک می کند

چرا حل اختلافات زناشویی انقدر مهم است؟+ راهکارهای اساسی

توانایی حل اختلافات زناشویی از مهم ترین مهارت های زندگی می باشد که بسیاری از زوجین آن را به درستی کسب نمی کنند، در این مقاله به بررسی این مهارت و راه های لازم برای حل اختلافات زناشویی پرداخته شده است.

زنان و مردان با هم متفاوت هستند و افرادی که با یکدیگر ازدواج می کنند هر کدام ویژگی ها و خصوصیت های منحصر به خودشان دارد و این ویژگی ها در زنان و مردان متفاوت می باشد، این تفاوت ممکن است اختلافاتی را بین آن ها به وجود آورد.

روانشناسی دعوای زن و شوهر

افراد خصوصیت ها و ویژگی هایشان را بر اساس ژنتیکشان به دست می آورند و این تفاوت های ژنتیکی در خصوصیات جسمانی آن ها دیده می شود، زیرا اگر به اثر انگشت دو نفر دقت کنید هیچ گاه یکسان نمی باشد.

همچنین خصوصیات چهره هر فرد منحصر به فرد می باشد و باعث می شود که یکدیگر را به خوبی شناسایی کنیم و سایر تفاوت هایی که بین افراد وجود دارد غیر جسمانی می باشد.

بعضی اوقات اختلافاتی وجود دارد که نمی توان با نگاه به شخص آن اختلاف ها را شناسایی کرد در حالی که آن اختلاف ها وجود دارد.

مثلا بعضی افراد درون گرا و بعضی ها برون گرا می باشند و این یک نوع تفاوت شخصیتی می باشد. تفاوت های شخصیتی نشان می دهد که فرد کارهای مهم و ضروری زندگی اش را به چه صورتی انجام می دهد.

در روانشناسی دعوای زن و شوهر ما انسان ها در مورد موضوعات مختلف شیوه های متفاوتی را برای حل آن ها در نظر می گیریم و به عبارت دیگر نسبت به موضوعات اختلاف نظر داریم. مثلا درمورد چگونگی تربیت و بزرگ کردن بچه ها، نحوه رانندگی، روش سپری کردن اوقات فراغت و جنبه های دیگر زندگی ایده و سلیقه های متفاوتی داریم و به خاطر همین تفاوت ها، اختلاف هایی بین ما به وجود می آید.

برای حل این اختلاف ها نباید راه های اشتباهی را در نظر بگیریم و هر طور شده از شر آن ها رها شویم بلکه باید یاد بگیریم تفاوت های یکدیگر را بپذیریم و با آن کنار بیایم.

هدف از ازدواج خوب چیست؟| راهکار هایی برای حل اختلاف

هدف از ازدواج خوب این است که زوج ها باید یاد بگیرند که چطور به صورت یک تیم با یکدیگر کار کنند و از اختلاف هایشان برای جرو بحث و دعوا استفاده نکنند و به جای آن سعی کنند از اختلاف ها برای خود زندگی بهتری بسازنند و در کنار یکدیگر از زندگی لذت ببرند.

حل اختلاف ها یک نوع روش کار تیمی می باشد، به طوری که تا وقتی دعوایی پیش نیاید ما نمی توانیم تشخیص دهیم که اختلافات ما چه هستند و نمی توانیم تفاوت ها را به خوبی بشناسیم.

در این جا منظورمان تفاوت سلیقه ها و اختلاف نظر های ساده نمی باشد بلکه بر اساس نظر مشاوران دعوا زمانی به وجود می آید که دو زوج احساس می کنند در مورد موضوعات متفاوت اختلاف دارند و نظرات آن ها متفاوت می باشد. این نظرات متفاوت بر روی رفتارشان تاثیر منفی می گذارد و باعث ناسازگاری و ناهماهنگی در رابطه می شود.

افرادی که با یکدیگر زندگی می کنند ممکن است در حوزه های مختلف زندگی مانند غذا خوردن، رانندگی، مسائل جنسی، پول، خویشاوندان، اعتقادات، تربیت فرزندان، گذراندن اوقات فراغت و …با یکدیگر تفاوت نظر داشته باشند به حدی که ممکن است بر سر این موضوعات دعوا کنند.

اما باید دقت داشته باشید که اختلافات همیشه بد نبوده و در هر ازدواجی اجتناب پذیر می باشد. به عبارت دیگر همه ازدواج ها اختلاف دارد و غیر ممکن است ازدواجی بدون اختلاف باشد.

همانطور که گفتیم هر فرد ویژگی و خصوصیات خاص خودش را دارد و هنگام ازدواج با فردی دیگری ازدواج می کنید باید بدانید که مانند هر انسان دیگری خصوصیات منحصر به فرد خودش را دارد.

در ازدواج باید هدف خود را از دست دادن اختلاف ها در نظر بگیرید به همین دلیل شما باید یاد بگیرید که چطور با یکدیگر مانند اعضای گروه هماهنگ شوید تا با کمک یکدیگر برای رسیدن به یک هدف مشخص اقدامات لازم را انجام دهید.


پیشگیری از ایجاد اختلاف بین زن و شوهر

در صورتی که زوجین یاد بگیرند که اختلاف هایشان را چگونه حل کنند، بهتر می توانند با یکدیگر زندگی کنند و خواهند توانست به خوبی یکدیگر را درک کرده، از یکدیگر پشتیبانی و حمایت کنند در این هنگام آن ها ازدواج موفقی خواهند داشت و پیشگیری از ایجاد اختلاف بین زن و شوهر انجام می شود.

وقتی که زوجین بتوانند از لحاظ عاطفی به خوبی با یکدیگر ارتباط برقرار کنند برای زندگی در کنار یکدیگر از هماهنگی بیشتری برخوردار خواهند بود.

اگر بین زن و شوهر اختلاف به وجود آید و این اختلاف حل نشود، هماهنگی به درستی بین آن ها به وجود نخواهد آمد و زندگی آن ها به میدان نبردی تبدیل خواهد شد، رفتار نامناسبی با یکدیگر خواهند داشت و یکدیگر را با سخنان و کلمات نامناسب مورد خطاب قرار خواهند داد.

پس از درگیری و اختلافات، فاصله عاطفی آن ها به تدریج بیشتر می شود و ممکن هر کدام از این زوجین پا پس بکشند و دیگر حاضر نباشند با یکدیگر به زندگی مشترک ادامه دهند.

مثلا شوهر ممکن است بگوید ما برای هم دیگر ساخته نشده ایم و یا همسرش اتفاقات خوش اوایل زندگی را یادآوری کند و بگوید اوایل زندگی چقدر حالمان خوب بود و خوش بودیم، این حرف ها دلایل خاص خودش را دارد و به این دلیل پیش می آید که زوجین یاد نگرفته اند اختلافشان را به درستی حل کنند.

آن ها شاید هرگز نتوانسته اند این اختلاف ها و مشکلات را به درستی پیش بینی کنند، چون در اوایل ازدواج زن و شوهر اختلاف هایی که پیش می آید را به ندرت شناخته و آن ها را تشخیص می دهند و ممکن است به سختی باور کنند که زمانی ممکن است اختلافات جدی و سختی برای آن ها به وجود آید و مشکلاتی را برای آن ها ایجاد کند.

آیا زوجین می توانند اختلاف ها را حل کنند؟

بر اساس نظر مشاوران زوجین می توانند اختلاف های خود را به درستی حل کنند، به شرطی که راه حل اختلاف ها را به خوبی یاد بگیرند که چطور می توانند این مشکلات را برای خود حل کنند.

مهارت هایی که برای حل اختلاف به کار می رود به سادگی به دست نمی آید و باید در افراد تغییراتی به وجود آید این تغییرات باید در زمینه نگرش و رفتار فرد باشد.

آن ها باید گوش دادن را به خوبی یاد بگیرد تا بتواند به صحبت های طرف مقابل به خوبی گوش دهد همچنین باید با احترام با همسرش صحبت کند و رفتار محترمانه ای با او داشته باشد در این صورت به خوبی می توانند درباره راه حل ها به درستی گفت و گو کند.

مهارت هایی که افراد برای زندگی مشترک باید یاد بگیرند آسان نیست اما اگر آن ها یاد بگیرد و برای حل اختلاف های خود از آن ها استفاده کنند به نتایج موفقیت آمیزی دست خواهند یافت.

چرا حل اختلاف ها مهم است؟

زمانی که افراد اختلاف ها و تفاوت های بین خود را به درستی بشناسند، روش ها و اصول اختلاف را یاد بگیرند و به درستی از آن ها استفاده کنند به مرور زمان در زندگی آن ها تغییراتی به وجود خواهد آمد و باعث خواهد شد که ازدواج و زندگی مشترک موفق و لذت بخشی داشته باشند.

اما هنگامی که رابطه آن ها خوب باشد باید پیوسته از آن مراقبت کنند، نباید این رابطه را نادیده بگیرند و نسبت به آن بی توجه باشند. زوجین باید در هر شرایط و موقعیتی که قرار می گیرند اصول صحیح و درست را به کار ببرند تا بتوانند از بحران ها با آرامش و موفقیت عبور کنند و زندگی شادی را برای خود به وجود آورند.

به طور کلی زمانی که زوجین مهارت های حل اختلاف را به خوبی فرا بگیرند در آن صورت مفهوم ازدواج و خوشبختی را به خوبی خواهند فهمید.

زمانی که زوجین به مشکلی برخوردند برای این که اختلاف های خود را به طور اصولی و دقیق حل کنند می توانند از یک مشاور و روانشناس کمک بگیرند تا زندگی بادوامی برای خود شکل دهند.

۵ راهکار برای حل اختلافات خانوادگی

1. کمی به هم دیگر فرصت بدهید

اگر احساس می کنید تلاش زیاد شما برای باهم بودن باعث افزایش درگیری میان شما شده است بهتراست کمی از هم فاصله بگیرید و اجازه دهید تا همسرتان در تنهایی کمی به شرایط پیش آمده فکر کند. البته این فرصت به این معنی نیست که یکدیگر را کاملا رها کنید بلکه باید به یکدیگر فرصتی برای شناخت و حل مسائل پیش آمده بدهید.

2. به خواسته های همسرتان احترام بگذارید| ۵ راهکار برای حل اختلافات خانوادگی

نکته دیگری که بسیاری از زوجین به آن توجه ندارند خواسته های یکدیگر است، در ابتدا باید خواسته همسر خود را درک کنید سپس به آن احترام بگذارید و در مورد آن فکر کنید. البته این بدین معنی نیست که تمام خواسته های همسر خود را انجام دهید بلکه به او گوش دهید و در مورد خواسته هایش صحبت کنید.

3. خط قرمز های خود را مشخص کنید

سعی کنید با لحنی مشخص و بدون طنز یا شوخی به همسر خود بگویید که چه رفتاری را نمی توانید تحمل کنید، توجه کنید که نباید صدای خود را بالا ببرید یا عصبی شوید بلکه صدای شما باید آرام و گیرا باشد. اگر مشکل همسرشما ریشه ای بوده و قادر به کنترل خود نمی باشد بهتراست که از مشاور کمک بگیرید.

4. جبران گذشته| ۵ راهکار برای حل اختلافات خانوادگی

هیچ گاه نقش خود را در مشکلات فراموش نکنید، سعی کنید اشتباهات خود را جبران کنید و به همسرتان نشان دهید که دیگر آن آدم گذشته نیستید و از اشتباهات خود درس گرفته اید.

5. مدیریت افکار سمی

سعی کنید افکار سمی و منفی خود را مدیریت کنید، اگر با خود تکرار کنید که انتخاب اشتباهی داشته اید یا همسرتان مرد بی مسئولیتی می باشد به مرور آن را باور می کنید یا حتی شروع می کنید به پیدا کردن معایب بیش تر. بنابراین سعی کنید به ویژگی های مثبت همسر خود فکر کنید و افکار منفی و سمی را فراموش کنید.

منبع : چرا حل اختلافات زناشویی انقدر مهم است؟+ راهکارهای اساسی