عدم توانایی دوستیابی کودکان ، دلایل و راه های مقابله

عدم توانایی دوستیابی کودکان، دلایل و راه های مقابله

عدم توانایی دوستیابی در کودکان به چه علت می تواند باشد؟ یکی از مهم ترین روابط در کودکی، دوستی با همسالان و داشتن همبازی می باشد. روابط دوستی که در سنین کودکی شکل می گیرند یکی از مهم ترین روابطی است که در زمان کودکی تجربه می کنند و از هم سن و سالان خود چیزهای زیادی یاد می گیرند.

بنابراین والدین برای بهبود این روابط و داشتن رابطه های دوستی درست در این سنین ، به کودکان خود مهارت های ارتباطی و دوستیابی را می آموزند اگر چه دوستی هایی که در زمان کودکی به وجود می آید زیاد پایه و ثباتی ندارد اما از نظر تربیتی و رشد شخصیتی و اجتماعی کودکان اهمیت بسیاری دارد.

در خصوص مسائلی که مربوط به کودکتان می شود می توانید از مشاور کودک مشورت بخواهید تا راهکارهای لازم را به شما بدهد.

عدم توانایی دوستیابی کودکان چرا اهمیت دارد؟

بسیاری از کودکان از همان ابتدا که راه رفتن را یاد می گیرند دوستیابی را هم می آموزند و مهارت بالایی در برقراری رابطه دوستی دارند و در مقابل بعضی ها رابطه دوستی آن ها ضعیف می باشد و توانمندی لازمی برای برقراری دوستی ندارند و به همین دلیل منزوی، گوشه گیر و تنها می شوند و به طور مداوم به والدینشان می چسبند.

اگر چه این تفاوت ها تا حدی فردی و ذاتی می باشد اما رابطه برقرار کردن با دیگران مهارتی می باشد که انسان ها در طول زندگی آن ها را فرا می گیرد، از آنجایی که انسان ها موجودی اجتماعی هستند دوست دارند تا در زندگی عضو گروه هایی باشند و برای خود دوستانی را در نظر بگیرند و کودکان هم به همین دلیل از سنین ۴ تا ۵ سالگی شروع به دوستیابی می کنند و در این زمینه توانمندی هایی را کسب می کنند.

دوست گریزی یا عدم توانایی در دوستیابی کودکان

در این میان کودکانی دیده می شوند که تمایلی به برقراری رابطه دوستی و برقراری رابطه و دوستیابی ندارند و به همین دلیل همیشه تنها و گوشه گیر هستند و از رشد اجتماعی عقب می افتند و بعضی از کودکان تمایلی بسیاری دارند تا همبازی داشته باشند و دوستانی را برای خود پیدا کنند اما همیشه ناکام می مانند و فکر می کنند “چون کسی آن ها را دوست ندارد پس دوستی هم ندارند”. والدین و مربیان به خاطر این که با این مشکلات رو به رو نشوند باید سه گام زیر را مورد بررسی قرار دهند.

  1. کشف علت مشکل دوست یابی

در صورتی که کودکتان در دوستیابی مشکل دارد سعی کنید تا دلیل آن را پیدا کنید و در این مورد با او حرف بزنید و به سوالات و ابهاماتش پاسخ دهید، بسیاری از کودکان گاهی اوقات علاقه زیادی به داشتن دوست دارند اما به دلیل مشکلات سطحی در این امر ناتوان هستند و نمی توانند با دیگران ارتباط دوستی برقرار کنند.

اگر در خصوص دوست یابی با مشکلاتی مواجه شدید و متوجه علت عدم دوست یابی نشدید می توانید از مشاور و متخصص در این زمینه کمک بخواهید.

  1. برنامه ریزی برای حل مشکل دوست یابی

با کودک تان در مورد روابط اجتماعی و پذیرش این که نیاز به دوستانی دارد تا با آن ها بازی کند صحبت نمایید. می توانید آن ها را در کلاس های مختلف ثبت نام کنید و تا متوجه اهمیت روابط گروهی شود و بتواند برای خود دوستانی را پیدا کند.

یکی دیگر از مواردی که می توانید برای آن برنامه ریزی کنید گردش های خانوادگی می باشد این اجتماع های خانوادگی فرصت مناسبی را به کودکان می دهد تا بتواند با هم سن و سالان خود رابطه دوستی برقرار کنند و دوستانی را داشته باشند، یکی دیگر از فواید گردش های خانوادگی این است که کودکتان ناظر روابط دوستی شما با دیگران می باشد و می تواند به دور مستقیم روابطی که شما با دیگران برقرار می کنید را ببیند، سعی کنید در این تفریحات و گردش های خانوادگی الگوی خوبی برای کودکتان باشید.

  1. نحوه پاسخ به مشکل دوست یابی

حواستان باشد تا بر روی موضوع دوستیابی پافشاری نکنید و به کودک تان اجازه دهید کم کم خودش متوجه اهمیت دوستیابی شود و کودکتان را انگشت نمای دیگران نکنید و با گفتن جملاتی مانند به” دایی سلام کن ” سعی نکنید به او آموزش دهید با دیگران ارتباط دوستانه بر قرار کند.

علاوه بر این به کودکتان برچسب خجالتی بودن، تنها یا ساکت بودن را نزنید زیرا با این کار رفتارهای نامناسب اجتماعی او را بیدار می کنید. شما باید سعی کنید در کلاس های آموزشی مهارت های دوستیابی و برقراری ارتباط ثبت نام کنید و به روانشناس مراجعه کنید تا به کودکتان آموزش دهید  مهارت ها و توانمندی های دستیابی را بیاموزد.

دلایل عدم توانایی دوستیابی کودکان چیست؟

برای پاسخ به این سوال باید جوانب مختلف را در نظر بگیرید تا با مهمترین دلایل که باعث عدم توانایی دوستیابی کودکان می شود آشنا شوید و شما می توانید با استفاده از مشاوره تلفنی این دلایل را به صورت ریشه ای مورد بررسی قرار دهید.

  1. عزت نفس پایین

یکی از عواملی که باعث می شود تا به روابط دوستی و دوستیابی در کودکان کمک شود این است که آن ها چه تصوری در ذهنشان دارند؟ اینکه آن ها چقدر خودشان را دوس داشتنی و مهم می دانند و تا چه میزان می توانند در برقراری رابطه دوستی با دیگران توانمند باشند، این مطالب بیان شده عواملی هستند که در دوست یابی کودکان مهم و ضروری می باشد.

والدین می توانند عزت نفس کودکانشان را افزایش دهند و با این کار می توانند به دوست یابی آن ها کمک کنند.

  1. تجربه اضطراب بیش از حد

یکی از عواملی که مانع دوست یابی و برقراری درست با کودکان می شود اضطراب و نگرانی آن ها می باشد اما برای این که دلیل این اضطراب را متوجه شوید و ریشه آن را به دست آورید باید از روانشناس کمک بگیرید تا به صورت درست شما را راهنمایی کند.

  1. عدم آگاهی از مهارت های ارتباطی

در بسیاری از موارد مشکل اصلی کودکان در دوستیابی عدم توانایی در مهارت های ارتباطی می باشد، هنگامی که کودک فرصت کافی برای بازی با هم سن و سالان خود نداشته باشد و این مهارت ها را یاد نگیرد و والدین هم نتوانند آموزش های لازم را به کودک بدهند و یا اهمیت مهارت ارتباطی را دست کم بگیرند در این صورت نمی تواند دوستی برای خودش پیدا کند و روابط دوستانه داشته باشد.

  1. تجربه اختلالات رفتاری

اختلالات رفتاری باعث می شود تا کودک در دوستیابی ضعیف باشد و توانایی صحیح و درستی نداشته باشد، به وجود آمدن اختلالاتی مانند اوتیسم  و افسردگی با انزوا و گوشه گیری در فرد، باعث می شود تا کودک تمایلی برای داشتن دوستانی در کنار خود نداشته باشد، علاوه بر موارد گفته شده اختلالاتی از جمله بیش فعالی باعث می شود تا فرد در روابط دوستی پرخاشگری از خود نشان دهد در این حالت دیگران را از خود طرد می کند و باعث دور شدن آن ها می شود.

راهکارهایی برای حل مشکل عدم توانایی دوستیابی کودکان

والدین برای این که عدم توانایی کودکان را حل نمایند می توانند از راهکارهایی که در زیر بیان شده است استفاده کنند.

  1. کودک را در کلاس آموزشی ثبت نام کنید

می توانید کودک تان را در کلاس های مختلف با محتوای مختلف ثبت نام کنید در این شرایط فقط تنها موقعیت دوستیابی کودک مهم می باشد که در فضایی آرام و بدون فشار به دوستیابی بپردازد و همچنین در کنار پیدا کردن دوست، کودک با مهارت های دیگری هم آشنا می شود و به مرور زمان اجتماعی تر شده و مهارت های مختلفی را فرا می گیرد.

  1. دوستش را به خانه دعوت کنید

برای این که کاستی ها و نواقص روابط کودک تان آشکار شود می توانید دوستش را به خانه دعوت کنید تا با او بازی کند و بعد از آن رابطه دوستی آن ها را در نظر بگیرید و درباره چگونگی حل نواقص در رابطه دوستی اطلاعاتی را کسب کنید.

یکی دیگر از راه های ارتباطی این است که به کودکتان بگویید با کسانی دوست شود که شباهت بسیاری با او دارند و یا در زمینه ای با هم اشتراک دارند به عنوان مثال اگر کودک شما به ورزش های رزمی علاقه دارد به کودکانی نزدیک شود که با آن ها احساس نزدیکی می کند و شباهت بسیاری با آن ها دارد.

  1. خودتان دست به کار شوید

یکی از اقداماتی که والدین می توانند انجام دهند این است که خودشان هم سن و سالانی برای کودکشان انتخاب کنند و برای گردش دسته جمعی یا مهمانی با هم معاشرت داشته باشند.

با این حال والدین باید بدانند که بعد از مدتی لازم می باشد تا کودک راه و روش ادامه رابطه را یاد بگیرد و مستقل کارهای خود را انجام دهد و به والدین متکی نباشد.

  1. بازی راهی لذت بخش برای رفع عدم توانایی دوستیابی کودکان

یکی از راه های ارتباطی مناسب با کودکان بازی کردن می باشد و به دلیل جذابیتی که بازی برای کودکان دارد باعث می شود تا مهارت های دوستیابی در مدرسه یا محیط های دیگر را بهتر و راحت تر فرا بگیرد و همچنین می توانید با اجرای بازی یا نمایش با کودکتان در خانه، مهارت های ارتباطی و دوستیابی را به آن ها آموزش دهید.

کلام آخر

یکی از مهارت های مهم دوستیابی می باشد که والدین باید آن را به کودکشان آموزش دهند اما با این وجود کودکان احتمال دارد حالت هایی مانند انزوا و گوشه گیری را تجربه کنند و در دوستیابی با مشکلاتی رو به رو شوند علاوه بر این ها بعضی از حالت ها و ویژگی ها فردی از جمله عزت نفس پایین در این مسئله نقش دارد.

در این خصوص باید به روانشناس و متخصص کودک مراجعه شود تا همه جوانب را مورد بررسی قرار دهد و در صورتی که کودک با اختلال  و مشکلاتی دست و پنجه نرم می کند بتواند آن ها را حل و فصل نماید، در این راستا مرکز مشاوره ستاره ایرانیان می تواند با ارائه خدمات در زمینه کودک به شما کمک کند.

منبع : عدم توانایی دوستیابی کودکان ، دلایل و راه های مقابله

لجبازی در کودکان ۲ و ۳ ساله | بهترین برخورد را داشته باشید

لجبازی در کودکان ۲ و ۳ ساله، بهترین برخورد را داشته باشید

لجبازی در کودکان ۲ تا ۳ ساله امری شایع می باشد و بسیاری اوقات این رفتار والدین را کلافه کرده است و آن ها را وادار به تسلیم می کند. آیا واقعا کوتاه آمدن در برابر لجبازی های کودک صحیح می باشد؟ کودک در این سن دوست دارد تا استقلال خود را تثبیت کند و کارها را با لجبازی و به شیوه خودش انجام دهد، در این هنگام اگر والدین رفتار مناسبی از خودشان نشان ندهند کودک در آینده با مشکلاتی رو به رو می شود و یاد می گیرد که با لجبازی و پرخاشگری کارهایش را انجام دهد و زمانی که در اجتماع تقاضای او به درستی برآورده نشود نسبت به توانایی های خود دچار یاس و ناامیدی خواهد شد، به همین دلیل اگر کودک لجبازی دارید بهتر است از مشاوره کودک کمک بگیرید و با یاری مشاور به رفتار های صحیح او پی ببرید.

لجبازی کوکان ۲ و ۳ ساله، علت اصلی

کودکان ۲ ساله شخصیت خود شیفته دارند و باید در مورد تربیت کودکان ۲ تا ۳ ساله آگاهی لازم را داشته باشید زیرا در این سن کودکان در سطحی از دوره رشدی قرار دارند که تمام دنیا متعلق به خودشان می دانند و تمایل دارند تا هر چیزی که می خواهند سریعا برای آن ها فراهم شود و زمانی که چیزی از او سلب می کنید و یا با محدودیت هایی رو به رو می شود واکنش های خود را به صورت لجبازی و جیغ زدن نشان می دهد تا حق خود را از دیگران بگیرد، حتی احتمال دارد احساسات و عواطفش آن قدر برانگیخته شود که راهی برای بروز آن ها پیدا نکند و شروع به لجبازی کردن نماید.

علت دیگر لجبازی ناتوان بودن کودک است چون قادر نیست کاری که می خواهد را به درستی انجام دهد و ناامیدی خود را با لجبازی کردن نشان می دهد، در هر صورت لجبازی به خاطر هر علتی که باشد قابل پذیرفتن نیست و شما باید این رفتار را در کودک تان تغییر دهید و به او بفهمانید که با لجبازی کردن کاری پیش نمی رود و لجبازی کردن رفتار صحیحی نمی باشد.

واکنش صحیح در مقابل لجبازی کودکان

والدین لازم است ابتدا علت لجبازی کودک ۲ و ۳ ساله خود را بیابند و آگاهی لازم در مورد آن را به دست آورند تا در این صورت بتوانند واکنش صحیح که همان بی اعتنایی است را از خودشان نشان دهند این شیوه در طولانی مدت مناسب است و باعث تغییر رفتار لجبازی در کودک می شود، همچنین در بعضی مواقع کودک برای این که توجه شما را به خودش جلب کند لجبازی می کند.

به طور مثال فرض کنید کودک از شما آبمیوه در خواست کرد و شما آن را در خانه ندارید و در این صورت شروع به داد و بیداد می کند و از شما می خواهد تا همین الان برای او آبمیوه فراهم نمایید اگر شما به خواسته او توجه کنید و آن را برآورده نمایید سبب تشویق رفتار لجبازانه او می شوید.

بر اساس اصول روانشناسی بی توجهی باعث خاموشی رفتار می شود و هنگامی که کودک شما شروع به جیغ و فریاد می کند و یا خودش را به زمین می کوبد در این صورت شما محل را ترک کنید و به کار خودتان ادامه دهید؛ تلویزیون تماشا کنید، آشپزی کنید با دیگری صحبت کنید  و به کودک نشان دهید که نسبت به رفتارش بی توجه هستید به این طریق می توانید لجبازی کودکان ۲ و ۳ ساله خودتان را کاهش دهید.

در مواجهه با لجبازی کودکان محل را ترک کنید

در بسیاری اوقات لجبازی با بهانه گیری کودک با هم همزمان می شود و ممکن است کودکی دو ساله برای رسیدن به خواسته خود اصرار ورزد و پافشاری نماید و ساعت ها به جیغ و فریاد زدن بپردازد در این هنگام شما باید نسبت به او بی اعتنا باشید و در بی اعتنایی به او مصمم باشید و اگر از اتاق بیرون آمدید و او به دنبال شما آمد بدانید که کار خود را درست انجام داده اید زیرا او به دنبال شنونده می باشد.

واکنش دیگر این است که کودک را مجبور کنید روی صندلی بنشیند و بیرون نیاید و خودتان از اتاق بیرون بروید جایی که شما را نبیند، و به او بفهمانید که حق ندارد صندلی خود را برای دقایقی که شما تعیین کرده اید ترک کند و باید همانجا بماند و به او اجازه دهید تا جیغ و داد خود را در همان جا ادامه دهد.

لجبازی کودکان ۲ و ۳ ساله، بهترین روش برخورد

گاهی اوقات لجبازی کودک هدفدار می شود و اگر او بداند که با لجبازی کردن به هدف خود نمی رسد آن را تکرار نمی کند. زمانی که کودک رفتار درستی از خود نشان می دهد و بد اخلاقی نمی کند و جیغ و فریاد نمی زند در این صورت او را تشویق کنید و چیزی که دوست دارد و شما صلاح می دانید به او هدیه بدهید تا یاد بگیرد اگر خوش رفتار باشد می تواند پاداش بگیرید.

باید به این نکته توجه کنید که پاداش کودک نباید به صورت رشوه باشد و باید به او بفهمانید که زمانی که کاری را به او محول می کنید باید به درستی انجام دهد و نباید جیغ و فریاد زدن او مانع انجام کار شود.

اجازه ندهید تا لجبازی کودکتان بر روی تصمیمات شما اثر بگذارد و نظرات شما را تغییر دهد و در صورتی که هیچ کدام از روش ها مناسب نبود احتمال دارد لجبازی کودکتان علت ریشه ای داشته باشد و در این صورت باید از مشاوره روانشناس کمک بگیرید تا علت آن را شناسایی کند و اقدامات لازم برای درمان را انجام دهد.

نقش روانشناس در کاهش لجبازی کودکان ۲ تا ۳ ساله

روانشناسان متخصص که در زمینه کودک فعالیت می کنند باید علت لجبازی کودک را بیابند و بعد به کاهش عواملی که باعث لجبازی می شود کمک کنند و با استفاده از راهکار های کاربردی و اصولی پیشگیری های لازم برای لجبازی و درمان آن انجام دهند.

در بعضی اوقات والدین رفتار های اشتباهی دارند که باعث تقویت و افزایش لجبازی کودکان می شود و در صورتی که لجبازی تداوم داشته باشد در بلند مدت و بزرگسالی تاثیرات نامطلوبی بر روی فرد خواهد گذاشت.

در همین راستا مرکز مشاوره ستاره ایرانیان با استفاده از مشاوران برجسته در زمینه کودک به شما کمک می کند تا لجبازی در کودکان ۲ و ۳ ساله کاهش یابد این مرکز به صورت حضوری و تلفنی پاسخ گو مراجعین می باشد.

منبع : لجبازی در کودکان ۲ و ۳ ساله | بهترین برخورد را داشته باشید

10 ویژگی والدین موفق که باید بدانید

همه ما می دانیم که پدر و مادر بودن شغل سختی است که آن را در هیچ مدرسه ای به ما آموزش نمی دهند و این مساله، کار را سخت تر می کند. برای اینکه بتوانیم والدین موفقی باشیم، باید اصول و روش تربیتی والدین موفق را بدانیم و نحوه برخورد آن ها با فرزندشان را بشناسیم.

 ما در این مقاله سعی داریم با راهنمایی کردن و پیشنهاد راه کارهای کاربردی و عملی به شما، زندگی به عنوان پدر و مادر را برای شما آسان تر کنیم تا شما بتوانید در کنار یادگیری نکاتی برای والدین موفق شدن، از تربیت فرزند خود لذت ببرید، پس با ما همراه باشید.

ویژگی ها و روش تربیت والدین موفق

۱- در مورد ارتباط فیزیک آگاه و محتاط هستند:

بعضی از والدین از این می ترسند که ارتباط فیزیک نزدیک و یا حتی اجازه دادن به کودک برای خوابیدن پیش والدینش، باعث ایجاد وابستگی شدید در او شود. اما باید بدانید که کودکان خصوصا در سال های اولیه زندگی، به بغل شدن، حمل شدن و نوازش شدن و این دست ارتباطات فیزیکی نیاز دارند و کودکانی که این نیاز در آن ها به درستی برطرف شده است، نسبت به عشق خانواده به خودش مطمئن تر بوده و اعتماد به نفس بالاتری خواهد داشت.

۲- برای اجرای قوانین خانوادگی قاطعانه برخورد می کنند:

بسیاری از والدین برای خانه و خانواده قوانینی وضع می کنند اما یا آن را خیلی زود فراموش می کنند یا نسبت به اجرای آن بی تفاوت هستند و یا اینکه در برابر اصرار فرزند خود برای عدم اجرای آن تسلیم می شوند. اما والدین موفق نسبت به اجرای قوانین وضع شده، کاملا قاطع برخورد می کنند، در حالی که مهربانانه رفتار می کنند. 

اگه قرار است فرزندتان فقط یک ساعت در روز مجاز به بازی های رایانه ای باشد، باید این قانون اجرا شود حتی اگر کودکتان اوقات تلخی کند یا ناراحت شود. زیرا در غیر این صورت کودک یاد می گیرد که با پافشاری، گریه و داد و بیداد کردن می تواند به خواسته خود برسد و دفعات نیز برای قوانین و خواسته های والدینش ارزشی قائل نخواهد شد.

۳- عادات‌، رفتار و اخلاق خوب به فرزند خود یاد می دهند و خودشان هم آن ها را انجام می دهند:

آموزش عادات، رفتار و اخلاق خوب، تاثیرات بلند مدتی به اندازه ی طول عمر، بر فرزندان دارد. رفتارهای خوب، اخلاق پسندیده و شخصیت خوب به مجموعه ای رفتار اطلاق می شود که در عرف جامعه آن را به ادب و مقبولیت اجتماعی می شناسیم. 

فرزندان فقط زمانی این رفتارها را می آموزند که این رفتارها را به صورت عملی در شما، به عنوان والدین و الگوی خود مشاهده کنند و شما نیز به آن ها یاد بدهید. یک راه کار کاربردی و مفید این است که لیستی از رفتارهای خوب و عادات مفید و ارزش های اجتماعی تهیه کرده و آن را به دیوار اتاقتان بچسبانید تا همیشه با دیدن و خواندنش، موارد ذکر شده در لیست به شما یادآوری شود.

4- قبل از اینکه نصیحتی کنند، خودشان به آن عمل می کنند:

برخی والدین سعی دارند فقط با نصیحت کردن و حرف زدن با کودکان به آن ها چیزی را یاد بدهند. اما باید به این نکته توجه کرد که کودکان آینه رفتار والدینشان هستند، به این معنا که آن ها رفتاری را که می بینند تقلید کرده و انجام می دهند نه چیزهایی که صرفا با به صورت زبانی به آن ها گفته می شود. والدین موفق از این موضوع آگاهی دارند و نسبت fه انجم آن حساس هستند.

پس اگر شما عادت دارید که ساعت ها جلوی تلویزیون لم داده و فوتبال تماشا کنید، نباید از فرزندتان که تمام طول روز را تلویزیون می بیند عصبانی شوید. یا اگر شما عادت به خواندن کتاب ندارید و کودک شما هیچ وقت شما را در حال مطالعه نمی بیند، خیلی بعید است که نصیحت و تشویق شما به فرزندتان برای کتاب خواندن، او را به فردی کتاب خوان تبدیل کند. پس اگر می خواهید کودک شما کاری یا رفتاری را انجام داده یا از انجام آن خودداری کند، قبل از اینکه آن را به او گوشزد کنید به خودتان نگاهی بیندازید و رفتار خود را نسبت به آن موضوع در نظر بگیرید، اگر رفتار شما خلاف آن چیزی است که می خواهید به فرزند خود یاد بدهید، باید اول خودتان را اصلاح کنید.

5- بر میزان و کیفیت خواب فرزندشان نظارت دارند:

خواب، یکی از نیازهای ضروری برای انسان ها می باشد. کودکان در طول روز به خواب بیشتری نسبت به بزرگسالان نیاز دارند. کیفیت خواب تاثیر زیادی بر سلامت فردی دارد و برای عملکرد فیزیکی و روانی مطلوب ضروری می باشد. اختلال در میزان و کیفیت خواب باعث بروز مشکلاتی مثل کاهش حافظه، افسردگی، چاقی و غیره می شود. والدینی که می خواهند در بزرگ کردن فرزند خود موفق باشند و افرادی سالم به جامعه تحویل دهند باید بر میزان و کیفیت خواب فرزند خود نظارت داشته باشند و محیط مناسب برای خواب آرام آن ها را فراهم کنند.

6- پیوند صمیمی و قوی با فرزند خود برقرار می کنند:

بسیاری از والدین از اینکه دختر و پسر جوانشان در دسترس نیستند، معترض و ناراحت هستند. این ناراحتی اغلب با شکایت هایی مثل، منزوی و ساکت بودن فرزند، پاسخ های کوتاه و بی حوصله به هر سوال دادن، همراهی نکردن خانواده و غیره بیان می شود.

برای اینکه خانواده با فرزندشان در بزرگسالی این مشکلات را نداشته باشند باید از همان کودکی ارتباط صمیمی و قوی، با کودک خود برقرار کنند تا فرزندشان نیز در صورت بروز مشکلات، بتواند به آن ها اعتماد کرده و مشکلاتش را با والدینش در میان بگذارد. والدینی که می خواهند، در تربیت کودک خود موفق باشند، باید با کودک خود ارتباط قوی بسازند، شنونده ای فعال برای حرف هایش باشند، در مورد مسائل با او صحبت کنند، در مقابل اشتباهاتش صبور باشند و آن ها را سرزنش نکنند، با دیگران حتی خواهر یا برادر خودشان مقایسه شان نکنند، به آن ها حس تحقیر و تمسخر شدن ندهند، برای تک تک فرزندانشان باید وقت جداگانه بگذارند و وقتی را برای تفریح با آن ها اختصاص دهند.

 با انجام این دست کارها می توان پیوند قوی تری با فرزند خود ایجاد کرد تا آن ها بتوانند حتی در زمان بلوغ و بزرگسالی، این پیوند را نگه دارند و در بروز مشکلات روی والدین خود حساب کنند.

7- مسئولیت پذیر هستند

تربیت و بزرگ کردن فرزندان را به عنوان فقط یک مسئولیت سخت نگاه نکنید، تصور نکنید که آن ها با پیشرفت، سلامتی یا لذت بردن شما در تضاد هستند یا این که مسائل مهم تری وجود دارد که بخاطرِ داشتن فرزند نمی توانید به آن ها رسیدگی کنید. والدین موفق این را می دانند که داشتن فرزند انتخاب خودشان بوده است، پس مسئولیت انتخاب خود را می پذیرند و فرزند خود را با درست ترین شیوه تربیت می کنند. 

نکته مهم این است که اگر شما از وجود بچه لذت ببرید، پدر و مادر بودن هم برای شما نقشی دلپذیر و دوست داشتنی خواهد بود. مادران زیادی وجود دارند که مدام از اینکه مجبور به نگهداری از فرزند خود هستند، یا شب تا صبح را کنار کودک بیمار خود بیدار بوده اند، یا اینکه مجبورند در طول شب بیدار شوند تا به کودک خود شیر بدهند، در حالی که شوهرشان در خواب آرام غرق است، شکایت می کنند. 

اما این سختی ها پایانش می ارزد، اگر زمانی که کودکتان بزرگ شد و گهواره اش خالی شد، بتوانید به عقب نگاه کنید و از اینکه کارتان را خوب انجام داده اید و فرزندانتان را درست تربیت کرده اید، احساس خوشحالی و رضایت داشته باشید. هیچ حسی نمی تواند جای این حس رضایت را بگیرد.

8- به حرف های فرزندشان را گوش می دهند.

حقیقت تمامی رابطه های موفق این است که در موارد لازم، کم تر حرف بزنید و بیشتر شنونده باشید. در رابطه والدین و فرزندان هم این موضوع حتی با سطح بالاتری باید وجود داشته باشد. والدین موفق وقتی کودکشان می خواهد با آن صحبت کند یا برای بیان حرفی به سراغشان می روند، کار خود را متوقف کرده و به سمت کودک خود می روند و فعالانه به حرف های او گوش می دهند. باور کنید با این کار تمام بدخلقی های کودک شما متوقف خواهد شد.

9- خواسته های خود را با آرامش و منطق بیان می کنند:

یکی از از اصول دیپلماسی این است که صدای آرام قدرتمندتر از فریاد و صدای بلند است؛ والدین موفق این نکته را می دانند و آن را رعایت می کنند. 

زمانی را تصور کنید که وارد اتاق فرزندتان می شوید و با یک اتاق کاملا شلوغ و به هم ریخته مواجه هستید، قطعا این صحنه شما را عصبانی می کند و ممکن است کنترل خود را کمتر از 5 ثانیه از دست بدهید و عصبانیت خود را با داد زدن بر سر کودک خالی کنید.

 اما به عنوان یک قانون این را به یاد داشته باشید که وقتی عصبانی هستید به هیچ وجه با فرزند خود صحبت نکنید یا داد نزنید. باید زمان کوتاهی را صبر کنید تا کمی آرام شوید، سپس می توانید با آرامش و بدون دعوا و داد با اون صحبت کنید. می توانید به جای فریاد کشیدن از تنبیه و محروم کردن او از کارهای مورد علاقه اش، استفاده کنید، برای مثال اگر کودکتان قانونی را شکست، اجازه ندارد تلویزیون ببیند، یا از بازی با رایانه به مدت یک هفته محروم است. می توانید تنبیه مد نظر خود را اجرا کنید اما این کار باید در کمال خونسردی و آرامش انجام گیرد، نه با عصبانیت و تهاجم و بالا بردن صدا.

10-به فرزند خود از سنین کم وظایفی در خانه محول می کنند:

اغلب والدین از اینکه کارهای خانه را به کودک خود بسپارند، امتناع می کنند، چون تصور می کنند کودک باید کودکی کند و نباید از همان ابتدا به آن ها سخت گرفت و کاری از آن ها خواست و یا اینکه چون معمولا کودک کارها را با دقت و ظرافت پایین تری انجام می دهد و زمان بیشتری هم طول می کشد، ترجیح می دهند خودشان آن کار را انجام دهند؛ اما این کار اشتباه است.

والدین موفق این نکته را می دانند که کودک از سنین کم باید مسئولیت ها و وظایفی مطابق با سن و توانایی هایش داشته باشند، تا هم مهارت های اولیه زندگی را یاد بگیرید و هم  بتواند در آینده به فردی مسئولیت پذیر و با اعتماد به نفس تبدیل شود.

اگر کودک شما از سن پایین دوست دارد در کارهای خانه مثل شستن ظرف، جارو کردن و غیره کمک کند و شما به آن ها این اجازه را ندهید، به این خاطر که انجام کار توسط کودکتان، برای شما کار بیشتری به دنبال دارد؛ با این کار باعث می شوید که او در آینده نیز در کارهای خانه به شما کمک نکند، زیرا شما در کودکی به او اجازه کار کردن نداده اید یا او را بخاطر انجام کارش تشویق نکرده اید.

نکته مهم دیگری که باید بدانید این است که هرگز نباید در قبال انجام کارهای خانه به فرزند خود پول یا هدیه ای به عنوان پاداش بدهید، زیرا خانه هتل نیست، پس هر شخصی چه بزرگ چه کوچک، برای تمیز نگه داشتن و انجام کارهای خانه باید مسئولیت هایی داشته باشد و کودک شما نیز باید این موضوع را کاملا بفهمد. 

منبع : 10 ویژگی والدین موفق که باید بدانید 

10 دلیل اصلی بدرفتاری کودکان که والدین نمی دانند+ راه حل کاربردی

گاهی رفتار نامناسب کودکان برای والدین غیرقابل تحمل شده و باعث می شود والدین واکنش نامناسبی با کودکان خود داشته باشند که می تواند آثار بدی بر رشد آن ها بگذارد. والدین بهتر است که دلیل بدرفتاری کودک خود را پیدا کرده و روش مناسبی برای حل آن به کار گیرند. 

دلایل رفتار نامناسب کودکان

این که والدین از رفتار نامناسب فرزند خود احساس خوشایندی داشته باشند، امری کاملا بعید است، در نتیجه آن ها در جست و جوی روشی هستند که بتوانند رفتار و عادات بد و ناخوشایند فرزندشان را اصلاح کنند. فاکتورهای زیادی می تواند در ایجاد این رفتارهای نامناسب موثر باشند که برخی از آن ها هم نامعلوم است، اما در این مقاله می خواهیم 10 فاکتور احتمالی که می تواند سبب بروز این عادات در کودکان شود را معرفی کنیم و در هر مورد راه کار برخورد با آن را نیز بیان خواهیم کرد.

1. حس کنجکاوی

تمایل کودکان به شناختن دنیای اطرافشان، می تواند احساس عجیب و غریبی در آن ها به وجود آورد. آن ها به چیزهای غیرمعمولی مثل ” اگر قفسه کتاب ها به زمین بیوفتد، چه می شود ؟” یا “ترکیب کردن ماست و نوشابه چه می شود؟” فکر می کنند. سوالات و فکرهایی که کودکان به آن علاقه مندند و روی ذهن آن ها تاثیر گذار خواهد بود. این سوالات برای کودکان سوالت بزرگ علمی هستند حتی اگر از نظر شما خنده دار و ساده باشند. رفتار نامناسب در مواجهه با این افکار و سوالات در کودک می تواند باعث ایجاد خشم در آن ها شود. 

راه کار

برای جواب دادن به سوالات غیرمعمولی ذهن کودکتان، با آن ها آزمایش کنید و به او اجازه دهید تحت نظارت شما آزمایش های خاصش را انجام دهد.

2. مشکلات ارتباطی

در سنین 1 تا 2 سالگی، کودکان عموما حرف های بی معنی می زنند، در نتیجه برقراری ارتباط زبانی با اطرافیانشان کار بسیار سختی برای آن ها خواهد بود. زمانی را تصور کنید که کودک شما ببیند که فردی عروسکش را برداشته است، او نمی تواند با گفتار خود آن فرد را متوجه کند که نباید به عروسکش نزدیک شود، پس کودک گریه می کند یا حتی خشمگین می شود؛ در این حالت نباید این کار کودک را پرخاشگری حساب کرد، زیرا کودک در این حالت فقط می خواهد به فرد مقابلش بگوید که این عروسک متعلق به او است و کسی اجازه دست زدن به آن را ندارد. 

راه کار

در این مواقع بهتر است با کودک خود با آرامی و مهربانی صحبت کنید و همه چیز را برایش توضیح دهید. این کار باعث می شود که کودک توانایی برقراری ارتباط با شما را بدست آورد. اطمینان داشته باشید که فرزند شما در طی فرایند رشد خود، قوانین لازم را می آموزد.

3. عدم تکامل سیستم عصبی

کودکان 3 تا 4 سال هنوز بر رفتار خود کنترل کاملی ندارند پس قوانین خانواده را نادیده می گیرند تا کارهایی که دلخواهشان است را انجام دهند. حتما کودکی را دیده اید که برای رفتن به بیرون در فصل تابستان، دوست دارد چکمه های زمستانی خود را به پا کند و با اصرار و پافشاری زیاد نیز موفق به انجام آن شده است. 

همچنین کودکان تجربه های احساسی کمی دارند، پس کوچک ترین و پیش پا افتاده ترین اتفاقات می تواند، آن ها را به گریه بیندازند. برای مثال خراب شدن یک اسباب بازی هم باعث ناراحتی و رنجیده خاطر شدنش می شود.

راه کار

باید در حین این که کارهای خود را انجام می دهید به کارهای کودک خود هم نظارت کنید، طوری که ناراحت یا آزرده نشوند.

4. تمایل به مستقل شدن و ساخت شخصیت مورد نظر

فرزند شما با اینکه سن کمی دارد اما دیدن کارتون های مختلف، می تواند موجب شکل گیری شخصیت و حتی ایجاد تفکر مستقل درباره زندگی در او شود. اگر علایق و سلایق کودک نادیده گرفته شوند می تواند باعث ایجاد آسیب و ضربه روحی در کودک شود و هم چنین در صورت بی توجهی والدین به کودکان، ممکن است کودک به دروغ گفتن تمایل پیدا کند.

راه کار

زمانی را برای گوش دادن به حرف های کودکتان در نظر بگیرید، حرف های او را بشنوید و آن ها را جدی بگیرید، این کار باعث افزایش اعتماد به نفس در کودکتان می شود.

5. تغییرات زندگی

کودک با تغییرات زندگی، تغییر پیدا می کنند در نتیجه برای داشتن رشد خوب و هماهنگ، نیازمند ثبات است. هرگونه تغییری در زندگی چه مثبت و چه منفی می تواند منجر به تغییر در رفتار در کودکان شود، پس زمانی که کودک بعد از تغییراتی که در زندگیش به وجود آمده است، بدرفتار و پرخاشگر شود، امری عادی است. این تغییرات می تواند طلاق والدین، جابجا شدن مدرسه به خاطر تغییر محل زندگی، رفتن به مدرسه و یا تولد فرزند جدید و غیره باشد.

راه کار

به کودک خود اجازه دهید با دوستانش ارتباط برقرار کرده و با آن ها بازی کند، در عین حال یک محیط پرثبات و امن را برای او فراهم کنید. این کار باعث افزایش اعتماد به نفس در کودک خواهد شد.

6.  غذاهایی با قند بالا

از آن جا که والدین گزارش می کنند که کودکشان با استفاده از مواد غذایی شیرین، تغییرات نامطلوب و رفتارهای نامناسب بروز داده اند، بررسی تاثیر مصرف مواد غذایی شیرین بر رفتار کودک، به بحث داغی بین متخصصان اطفال تبدیل شده است. مطالعات نیز نشان می دهد که مصرف شیرینی بیش از حد باعث بیش فعال در کودکان می شود.

راه کار

فقط نوشابه و شکلات نیست که میزان قندی بسیار بالایی دارد، برخی مواد غذایی دیگر مثل ماست های طعم دار، بستنی، ترکیب میوه های خشک که کودکان با شیر می خورند نیز سطح قند خون را بالا می برند، در نتیجه باید این مواد غذایی را شناسایی کرده و میزان استفاده از این مواد غذایی در برنامه کودک را به حداقل رساند.

7. ارثی بودن

گاهی اوقات بدرفتاری کودکان زمینه ارثی دارد و از پدر و مادر به کودکان به ارث می رسد و باعث ایجاد بیش فعالی در کودک می گردد. اما این بدان معنا نیست باید والدین را سرزنش کرد. گاهی اوقات این والدین به قدری مورد سرزنش و اتهام دیگران قرار می گیرند که دچار آسیب روحی می شوند، در نتیجه هم والدین و هم کودک روحیه بسیار بدی پیدا می کنند.

راه کار

بیش فعالی نوعی اختلال عصبی- رفتاری است. برای تشخیص این نوع اختلال باید به پزشک متخصص مراجعه کرد تا آن ها بتوانند در زمان کمی بیش فعالی کودک را درمان یا کنترل کنند.

8. اوقات فراغت بسیار کم

کودکان در زندگی مدرن امروز بسیار مشغول و درگیر هستند، زیرا زمان زیادی را در مدرسه، کلاس های آموزشی فوق برنامه، کلاس های ورزشی، کلاس های هنری و غیره می گذرانند و تقریبا 90 درصد روز خود را بیرون از منزل سپری می کنند. یکی از نیازهای ضروری کودکان در سنین کم، بازی کردن با دوستان هم سنشان است که به خاطر شرکت در کلاس های مختلف نه تنها از نیاز محروم می شوند، بلکه حتی فرصت زیادی برای استراحت کردن هم نخواهند. زمانی که کودک با این مشکل مواجه می شود، فقدان بسیار سختی را تجربه می کند که می تواند باعث ایجاد خشونت در آن ها شود.

راه کار

نباید زمان کودک را آنقدر از کلاس های آموزشی پر کنید که کودک فرصت استراحت کردن هم نداشته باشد. هیچ اشکالی ندارد اگر شما دوست دارید، فرزند خود را در کلاسی ثبت نام کنید، اما باید این نکته را هم در نظر بگیرید که زمانی را برای بازی کردن آن ها با دوستانشان باقی بگذارید تا آن ها سرگرم شوند. کودکان حین بازی کردن و تعامل با دوستان هم سن خود، روش های برقراری ارتباط را یاد می گیرند که باعث می شود در آینده نیز ارتباط بهتر و مطلوب تری با دیگران برقرار کنند.

9. خودمختاری کودکان

روانشناسان معتقدند که کودکان در زمان خردسالی، نوعی احساس خودمختاری را تجربه می کنند که نمی توان آن ها را به سادگی برای انجام دادن کاری قانع کرد. کودکان به انجام کارهایی تمایل نشان می دهند که خودشان دوست دارند. اگر گفت و گوی کودک خود را زیر نظر بگیرید و به حرف های آن ها دقت کنید، متوجه خواهید شد که آن ها فقط حرف و نظر خود را قبول دارند و نظرات دوستانشان را قبول نمی کنند، دلیل این نوع رفتار احساس خودمختاری در سنین پایین می باشد.

راه کار

تنها راه کار برای رفع این مشکل صبر کردن است. شما باید تا 4 سالگی کودکتان صبر کنید، زیرا آن ها در این سن، به تدریج متوجه می شوند که در دنیای اطرافشان چه اتفاقاتی می افتد و همچنین نحوه ی صحیح ارتباط برقرار کردن، بازی با هم سن هایشان و به اشتراک گذاشتن وسایل بازیشان با دوستان خود را یاد می گیرند.

10. افسردگی

یکی از حالات ذهنی نامطلوبی که انسان را از انجام کارهایش باز می دارد، افسردگی است. زمانی که والدین از فرزند خود چیزی می خواهند و پاسخ منفی می گیرند، ممکن است ناراحت و عصبانی شوند و در نتیجه واکنش تند و با عصبانیت نسبت به فرزند خود نشان دهند. این رفتار نامطلوب می تواند باعث ایجاد خشونت، استرس و افسردگی در کودک شود.

راه کار

باید شرایط و دلایلی که می تواند منجر به افسردگی و ایجاد تنش در فرزندتان شود را شناسایی کنید و مانع ایجاد چنین شرایطی برای کودک شوید. نباید زمانی که فرزندانتان حالت روحی مناسبی ندارند، از آن ها چیزی در خواست کنید زیرا این مساله می تواند باعث بروز آسیب هایی در آن ها شود که در آینده نیز مشکلات جدی برای زندگیشان به وجود می آورد.

منبع : 10 دلیل اصلی بدرفتاری کودکان که والدین نمی دانند+ راه حل کاربردی 

مراقبت از نوزاد یک ماهه و جلوگیری از مرگ

مراقبت از نوزاد یک ماهه

مراقبت از نوزد یک ماهه بسیار اهمیت دارد زیرا نوزاد در ابتدای زندگی خود می باشد و بسیار حساس و ضعیف است و به راحتی بیمار می شود، نیاز های اصلی نوزاد یک ماهه شامل نیاز های جسمی و روانی می باشد که مواردی از جمله تغذیه صحیح، دفع ادرار و مدفوع، حمام کردن و برقراری ارتباط عاطفی را شامل می شود.

هر چند والدین در ماه اول زندگی نوزاد به بهداشت جسمی و روانی کودک بیش تر توجه داشته باشند فرزند با مشکلات کمتری در آینده رو به رو خواهد شد، بسیاری از مادران که تجربه اول آن ها است و جوان و بی تجربه هستند ممکن است در شیوه مراقبت از نوزاد با مشکلاتی رو به رو شوند که البته این مسئله بسیار طبیعی می باشد، در ادامه این مقاله به راه های صحیح مراقبت از نوزاد یک ماهه می پردازیم و هم چنین مراجعه به مشاور کودک نیز می تواند در زمینه مراقبت از نوزاد کمک کننده باشد.

اهمیت مراقبت از نوزاد یک ماهه در چیست؟

مراقبت صحیح از نوزاد در یک ماهه ابتدای زندگی بسیار مهم می باشد و این یک ماه نقش بسیار مهمی در سرنوشت زندگی کودک دارد زیرا بدن او در این یک ماه بسیار ضعیف است و از نظر جسمانی و روانی تا حد زیادی به مادر نیاز دارد.

در این شرایط نحوه ای که مادر یا سایر مراقبین به نیاز های نوزاد پاسخ می دهند می تواند در شکل گیری سبک دلبستگی کودک نقش بسیاری داشته باشد، هم چنین باید در این دوران بیش از هر زمان دیگری مراقب نحوه تغذیه کردن کودک، خواباندن او، تعویض پوشک و مواردی از این قبیل باشید زیرا نوزاد تازه به محیط خارج از رحم قدم گذاشته است و هنوز با آن محیط سازگار نشده است و به همین دلیل نیاز دارد تا خودش را با شرایط وفق دهد و برای کودک باید زمان بیشتری بگذارید.

همچنین در کنار این مسائل بیان شده به دلیل این که آمار مرگ و میر در یک ماهه اول در نوزادان زیاد است و احتمال سندروم مرگ ناگهانی نوزاد وجود دارد باید در این زمان مراقبت از نوزاد دو چندان شود و بسیار مهم می باشد.

مراقبت صحیح از نوزاد یک ماهه

نیاز های کلی و فیزیولوژیک نوزاد یک ماهه شامل مواردی مانند تغذیه، ادرار و مدفوع و حمام کردن می باشد و هم چنین نوازاد یک ماهه نیاز های دیگری هم دارد که در ادامه این مقاله به نکات مهمی در مورد هر یک خواهیم پرداخت.

با مراجعه به مشاوره کودک می توانید به آگاهی کاملی نسبت به نیاز ها و شیوه های صحیح مراقبت از نوزاد برسید که به سلامت جسمی و روانی کودک کمک بسیاری می کند.

تغذیه نوزاد

  • بلافاصله بعد از زایمان به نوزاد شیر بدهید زیرا این عمل باعث می شود تا شیر مادر بیشتر شود.
  • شیر روز های اول ( آغوز) که زرد رنگ می باشد را حتما به نوزاد بدهید زیرا برای او بسیار مفید و مغذی می باشد و نوزاد را در برابر بیماری ها ایمن می کند.
  • پس از این که به نوزاد شیر دادید او را به صورت ایستاده در آغوش بگیرید و کمر او را ماساژ دهید تا باد معده اش خالی شود. ( برای مراقبت بهتر از کودک باید نحوه آروغ گرفتن نوزاد را یاد بگیرید.)
  • پس از شیر دهی نوزاد را به پهلوی راست بخوابانید تا شیر به ریه های نوزاد وارد نشود و احتمال ورود شیر به ریه ها به حداقل برسد.
  • برای شیر دادن به نوزاد از هر دو سینه خود استفاده کنید.
  • تا حد امکان سعی کنید از شیر خود به نوزاد بدهید و زمانی که از نوزاد دور هستید شیر خودتان را بدوشید، شیر دوشیده شده شش ساعت در فضای اتاق و دو روز در یخچال سالم می ماند.
  • به تعداد دفعات ادرار و مدفوع نوزاد در طول روز توجه کنید که آیا شیر مادر برای او کافی می باشد یا خیر، شش تا هفت بار دفع کردن ادرار و مدفوع در روز طبیعی است.
  • برای مراقبت صحیح از نوزاد تا شش ماه اول فقط از شیر خود به نوزاد بدهید و از دادن سایر غذاهای کمکی به نوزاد خودداری کنید.
  • هنگامی که می خواهید به نوزاد شیر بدهید نوزاد را در بغل بگیرید و سر او را کمی بالاتر بیاورید.

راقبت از نوزاد یک ماهه، مدفوع نوزاد

مدفوع نوزاد در ۲۴ ساعت تا پنج روز اول سیاه رنگ و چسبیده می باشد و هنگامی که نوزاد با شیر مادر تغذیه کند مدفوع او به تدریج شل، زرد و یا قهوه ای می شود و زمان و تعداد دفعات مدفوع نوزاد مشخص نمی باشد و بستگی به تغذیه نوزاد دارد.

هنگامی که نوزاد مدفوع می کند پوشک او را سریع عوض کنید و نگذارید پوشک کثیف مدت زمان زیادی بر روی تن کودک باشد و نکته ای که باید بدانید این است که اگر نوزاد تا ۴۸ ساعت اول مدفوع نکرد حتما به پزشک مراجعه کنید.

همچنین اگر به صورت متعادل به نوزاد شیر می دهید اما متوجه شدید که اجابت مزاج نوزاد افزایش یافته است و به اسهال دچار شده در این صورت باید حتما به پزشک مراجعه کنید عوامل مختلفی بر روی اسهال نوزادان تاثیر می گذارد که از جمله آن می توان به دچار شدن به عفونت ها، حساسیت غذایی یا دارویی که از طریق شیر مادر به فرزند منتقل داد می شود اشاره کرد، هم چنین قرار گرفتن در محیط تنش زا می تواند یکی از عوامل اسهال باشد.

مراقبت از نوزاد یک ماهه، حمام کردن نوزاد

بهترین زمان حمام نوزاد دو روز یک بار یا سه روز یک بار می باشد و اگر نوزاد را زیاد حمام ببرید پوست او خشک می شود، دمای آب برای حمام کردن نوزاد باید نزدیک به ۵۰ درجه باشد تا پوست نوزاد اذیت نشود.

هم چنین بهتر است در زمان حمام کردن از سر و صورت نوزاد شروع کنید و بعد پایین تنه او را بشویید و هم چنین دمای اناق و حمام باید گرم باشد تا نوزاد بعد از حمام کردن سرما نخورد و دچار لرز نشود.

واکسیناسیون

واکسن زدن نوزاد اهمیت بسیاری دارد زیرا نوزاد از بیماری هایی مانند کزاز، سیاه سرفه، هپاتیت، سرخک، سرخچه، فلج اطفال و غیره محافظت می کند، واکسن جنبه درمانی ندارد و برای پیشگیری از بیماری های شایع که در کودکان می باشد استفاده می شود پس بهتر است واکسیناسیون نوزاد را جدی بگیرید.

مراقبت از ناف نوزاد

ناف نوزاد در یک ماه اول بسیار حساس می باشد بند ناف ۷ تا ۱۵ روز بعد از تولد جدا می شود در این زمان باید بهداشت نوزاد رعایت شود تا ناف عفونت نکند و مشکلی برای او ایجاد نشود، باید روزانه با دقت ناف نوزاد را بشویید و همیشه پوشک نوزاد را پایین تر از ناف ببندید تا ناف نوزاد آلوده نشود و زمانی که ناف نوزاد ورم کرد و قرمز شد و ترشحات چرکی از آن خارج شد حتما به پزشک مراجعه کنید.

مراقبت از نوزاد یک ماهه، لباس پوشاندن نوزاد

لباس پوشاندن نوزاد یکی از نکات مهمی است که در فصل های تابستان و زمستان باید به آن توجه بسیاری شود، این مسئله بر روی مقاومت بدن کودک تاثیر می گذارد و در آسیب پذیری او بر روی انواع بیماری ها تاثیر بسیاری دارد.

برای مثال والدین اگر در فصل سرد بیش از اندازه کودک را بپوشانند و محیط خانه را بیش از اندازه گرم کنند به طور ناخواسته آستانه تحمل کودک را در برابر هوای سرد کاهش می دهند و همین امر باعث می شود تا فرزندشان در برابر بیماری های فصلی نظیر سرماخوردگی آسیب پذیری بیشتری داشته باشد و سریع سرما خورد و بیمار شود.

همچنین بدن نوزاد به خصوص در یک ماه اولیه تولد در هوای گرم و مرطوب بسیار آسیب پذیر می باشد و در صورتی که نتوانید دمای بدن نوزاد را از طریق لباس های مناسب پایین بیاورید خطر مواجه با گرما زدگی برای او بیشتر می شود در این هنگام سعی کنید پا و سر نوزاد را خنک نگه دارید و از انداختن پتوی ضخیم بر روی کودک بپرهیزید و هم چنین تعداد لباس های نوزاد را کم کنید.

برقراری ارتباط عاطفی با نوزاد

زمانی که نوزاد بیدار است سعی کنید با او بازی کنید و او را در آغوش بگیرید و محبت و حمایت خود را به او نشان دهید تا از این طریق دلبستگی نوزاد به شما  شکل بگیرد و افزایش یابد، همچنین برطرف کردن نیازهای عاطفی فرزندتان در این دوره اهمیت بسیاری دارد و می تواند در رشد هیجانی او در کلیه دوره ها تاثیر بسیاری بگذارد.

بسیار اهمیت دارد که در این دوران متناسب با نیاز های نوزاد به او پاسخ دهید نه آن طور که خودتان احساس می کنید، به طور مثال به علائمی که از نوزاد دریافت می کنید بیشتر توجه کنید و با توجه به آن علائم به نیاز های کودکتان پاسخ دهید.

زمانی که کودک تان گریه می کند همان زمان به سمت او بروید و اگر احساس کردید که گرسنه است او را در آغوش کشیده و به او شیر دهید همچنین شیر دادن را زمانی که می بینید کودک بازیگوش تر شده است و دیگر بی قراری نمی کند متوقف کنید.

این امر به کودکتان نشان می دهد که به او توجه می کنید و نیاز های او در اولویت قرار دارد و به خوبی به آن ها رسیدگی می شود.

منبع : مراقبت از نوزاد یک ماهه و جلوگیری از مرگ

مدت زمان درمان بیش فعالی از نظر متخصص

مدت زمان درمان بیش فعالی

مدت زمان درمان بیش فعالی چقدر می باشد؟ یکی از دغدغه های افرادی که برای بیش فعالی شان به روانپزشک مراجعه نمی کنند این است که آن ها گمان می کنند که در صورتی که دوره دارو درمانی آغاز شود تا آخر عمرشان باید دارو مصرف نمایند. یکی از اختلالات اعصاب و روان بیش فعالی می باشد که با فعالیت بیش از حد و غیر معمول فرد همراه است اما برای آن درمان های بسیاری وجود دارد.

یکی از روش های درمانی دارو درمانی می باشد که در کنار درمان های روانشناختی و رفتاری، بهترین تاثیر را بر روی فرد می تواند بگذارد و بهترین کار این است که از افراد متخصص و روانشناس کمک بخواهند تا اطلاعات لازم در مورد بیش فعالی را در اختیار شما قرار دهند، در ادامه این مقاله در مورد روش های درمانی بیش فعالی و طول مدت آن مطالبی بیان شده است.

علائم بیش فعالی

قبل از آن که به بررسی مدت زمان درمان بیش فعالی بپردازیم لازم است در مورد اختلال بیش فعالی آگاهی های لازم را به دست آوریم، بیماری بیش فعالی در کودکان و بزرگسالان به وجود می آید و یکی از نشانه های آن فعال بودن به صورت غیر معمول می باشد، ارتباط داشتن با افرادی که به بیماری بیش فعالی مبتلا می باشند دشوار است و والدین، معلمان، همکاران و کارفرمایان با سختی های بسیاری رو به رو می شوند.

کودکان و بزرگسالانی که به بیماری بیش فعالی دچار می شوند به خاطر این مسئله و نحوه واکنش مردم به اختلالاتی مانند افسردگی و اضطراب دچار می شوند.

اختلالات بیش فعالی علائم و نشانه هایی مخصوص به خودش را دارد که در زیر برخی از این علائم را بیان می کنیم:

  • فعالیت فیزیکی مداوم و زیاد
  • رفتارهای پرخاشگرانه و تحریک پذیری بالا
  • بروز رفتارهای ناگهانی و تکانه ای
  • ناراحت شدن و پریشانی با کوچک ترین مسئله
  • نداشتن تمرکز در انجام کارهایی مانند درس خواندن و یادگیری

نکته ای که باید به آن توجه شود این است که بیش فعالی قابل درمان می باشد و برای درمان آن روش های روانشناختی و دارویی زیادی ابداع شده است بنابراین می توانید به راحتی نشانه ها و علائم این بیماری را کنترل کنید و از شدت یافتن این بیماری جلوگیری نمایید. در صورتی که بتوانید این بیماری را به موقع تشخیص دهید مدت درمان آن کاهش خواهد یافت بنابراین تشخیص به موقع اهمیت بسیاری دارد.

مدت زمان درمان بیش فعالی

برای بسیاری از خانواده ها این سوال پیش می آید که فرزندشان تا کی می خواهد داروهای بیش فعالی را استفاده کند؟ ممکن است لازم نباشد کودک تان به مدت طولانی از این دارو ها استفاده کند زیرا مدت زمان استفاده از به شدت علائم و روند بهبودی آن بستگی دارد، برای این که نشانه های بیش فعالی بهبود یابد به زمان زیادی نیاز دارد اما نمی توان گفت که کودک تا کی باید از این داروها استفاده کند تا به طور کامل بهبود یابد، علاوه بر دارو باید از مداخلات روانشناختی و روان درمانی استفاده شود تا فرد نتیجه بهتری در دوره درمان خود کسب کند، افراد می توانند تحت نظر پزشک باشند و مصرف دارو و دوز مصرفی شان را به مرور زمان کاهش دهند.

مدت زمان درمان بیش فعالی با توجه به اثربخشی داروها

ارزیابی میزان اثربخشی داروها نقش بسیار مهمی در درمان بیش فعالی دارد، و افرادی مانند والدین، معلمان و خود کودک مبتلا به بیش فعالی در تعیین اثر بخشی دارو نقش بسیار مهمی دارد، زمانی که کودک مبتلا به بیش فعالی بزرگ می شود نوع دارو و دوز مصرفی آن با صلاح دید پزشک دچار تغییر می شود برای آن که پی ببرد آیا این دارو برای بیماری فرد اثر بخش می باشد یا خیر، از همان ابزار های ارزیابی استفاده می شود که در زمان تشخیص اولیه مورد استفاده قرار گرفته است، در صورتی که مصرف دارو فایده ای نداشته باشد و اثر بخشی آن کاهش یابد در این صورت باید مصرف آن دارو کم شود.

پس از آن علائم و نشانه های بدون مصرف دارو را مورد ارزیابی قرار می دهد تا پزشک در آن  خصوص اطلاعاتی را کسب کند و در صورتی که صلاح بداند نوع دارو را عوض کند و داروی دیگری را جایگزین می کند تا بهبودی بیشتری حاصل شود، بیماری بیش فعالی یک نوع اختلال عصبی می باشد که در طول زندگی ادامه پیدا می کند و براساس تحقیقاتی که در این زمینه انجام شده است، حدود ۶۰ درصد از افرادی که در کودکی به بیش فعالی دچار می شوند در دوران نوجوانی و بزرگسالی علائم و نشانه هایی مانند بی قراری و کم توجهی را تجربه می کنند.

کاهش تدریجی دارو

تعداد زیادی از مبتلایان به بیماری بیش فعالی تا سال ها مشکلاتی مانند انزوای اجتماعی، نارسایی تحصیلی و مشکلات روانشناختی دست و پنجه نرم می کنند و به همین دلیل باید این بیماری به صورت مستمر و ادامه دار درمان شود و درمان آن پایدار باشد، در این صورت باید بین تنظیم دوز دارو و اثر بخشی دارو نظارت کاملی صورت گیرد و این دو به یکدیگر مربوط می شوند، مدت زمان درمان بیش فعالی با توجه به علائم و نشانه های هر فرد و شرایط اختلال او متفاوت می باشد.

در صورتی که علائم و نشانه های کودک بیش فعال در طول یک سال هیچ تغییری نکند و ثابت بماند در این صورت بهبودی حاصل نخواهد شد و باید دارو به تدیج کاهش یابد و زمانی که بدن فرد به طور کامل پاکسازی شد باید علائم و نشانه های او دوباره مورد بررسی قرار گیرد و روند جایگزین دارو و یا ادامه روند مصرف دارو به درستی تحت نظر پزشک انجام شود.

زمان قطع داروهای بیش فعالی

در اغلب اوقات به صورت واضح مشخص می شود که  داروها به چه میزانی بر روی عملکرد فرد تاثیر می گذارند و آیا باید مصرف این داروها قطع شود و یا ادامه داشته باشد، آیا لازم است دارو های بیش فعالی را تا آخر عمر مورد مصرف قرار داد؟، با توجه به این موضوع که داروهای که برای درمان بیش فعالی مورد استفاده قرار می گیرند اما با عوارض جانبی همراه می باشند، آیا مصرف آن ها به صلاح فرد خواهد بود؟، آیا در دوران نوجوانی می توانید مصرف این داروها را قطع کنید؟

این ها سوالاتی است که در ارتباط با مدت زمان درمان بیش فعالی پیش می آیند و ذهن والدین را به خودشان درگیر می کنند، اما باید آن ها تحت نظر پزشک این دارو ها را قطع و یا مصرف کنند.

برای این که عوارض جانبی کاهش یابد باید نوع و دوز این دارو ها را تغییر داد زیرا تغییر دوز دارو ممکن است تاثیر بیشتری نسبت به قطع آن داشته باشد، بسیاری از والدین زمانی که مشاهده می کنند عملکرد کودک شان بهتر شده و بهبود یافته است بدون آن که با پزشک مشورت نمایند داروها را هر سال تمدید می کنند، اما آن ها باید نظر پزشک را در اولویت قرار دهند و خانواده و پزشک باید به دنبال نشانه هایی باشند تا بر اساس آن مصرف داروهایشان را قطع کنند، این نشانه ها شامل موارد زیر می باشد.

نشانه هایی برای قطع دارو و اتمام مدت زمان درمان بیش فعالی

  • کودک یا به صورت کلی فردی که به بیماری بیش فعالی مبتلا می باشد حداقل به مدت یک سال در مدتی که دارو مصرف می کند هیچ گونه علائم و نشانه ای از فعالیت زیاد مانند بی قراری و کم توجهی از خود نشان نمی دهد.
  • نیازی به افزایش دوز دارو نمی باشد علی رغم این که در طی یک سال یا دو سال گذشته وزن شخص مبتلا زیاد شده است.
  • علائم و نشانه های بیش فعالی در زمانی که فرد فراموش می کند دارو را مصرف کند بسیار اندک می باشد.

باید به این نکته توجه داشته باشید که همه کودکان در دوران رشد و بزرگ شدنشان نمی توانند داروهایشان را قطع کنند و مدت زمان استفاده از داروهای بیش فعالی می تواند بیشتر طول بکشد اگر چه علائم و نشانه های این اختلال ممکن است به مرور زمان کم شود اما از بین نمی رود و بسیاری از کودکان بسته به شدن علائم ممکن است بدون استفاده از دارو حالت ها و نشانه های خودشان را کنترل کنند، برخی دیگر در دوران دبیرستان و حتی دانشگاه به مصرف دارو نیاز دارند.

بهترین زمان برای قطع داروهای بیش فعالی

در این بخش از مقاله می خواهیم در مورد مدت زمان درمان بیش فعالی اطلاعاتی را بیان کنیم و توضیحاتی در مورد بهترین زمان برای قطع داروهای بیش فعالی بدهیم و زمانی که با دستور و تشخیص پزشک تصمیم گرفتید مصرف داروهای بیش فعالی را قطع کنید در این صورت باید زمان مناسبی را برای این کار انتخاب نمایید.

زیرا متوقف کردن داروهای بیش فعالی در آغاز سال تحصیلی جدید یا زمان هایی که کودک شرایط استرس زایی را تجربه می کند مناسب نمی باشد و احتمال دارد باعث شکست شود.

در چه شرایطی مصرف دارو را متوقف کنیم؟

سعی کنید زمان خوبی را برای قطع کردن دارو انتخاب کنید زمانی که کودک روند خوبی ندارد و یا در تعطیلات به سر می برد زمان خوبی نمی باشد زیرا خواسته هایی که مدرسه از کودک دارد مانند خواندن، رفتن به کلاس و انجام تکالیف در این زمان مورد ارزیابی قرار نمی گیرد و پزشک نمی تواند ارزیابی صحیحی بر روی کودک داشته باشد و به قطعی در مورد بهبودی علائم و نشانه ها نظرش را بیان کند.

بعد از این که دارو قطع شد کودک باید هم چنان تحت نظر پزشک باشد و بررسی های لازم بر روی او انجام شود و مشخص شود که آیا می تواند کارهایش را به درستی و باتوجه و تمرکز انجام دهد یا خیر؟

در صورتی که نشانه ها و علائم اختلال آشکار شود به طوری که بر روی تکالیف درسی و یا تعامل با دوستان و اطرافیان تاثیر بگذارد باید دارو دوباره مورد استفاده قرار گیرد و در این شرایط حتما باید از پزشک کمک بخواهید و با او صحبت کنید، بعد از آن که دارو قطع کردید حتما بررسی های لازم را انجام دهید و مطمئن شوید که آیا فرزند شما از پس کارهایش به خوبی بر می آید یا خیر.

مشورت با پزشک متخصص کودک

اگر علائم و نشانه های بیش فعالی او آشکارتر و واضح تر شده است و بر روی تکالیف مدرسه او تاثیر می گذارد و یا رفتار او با دوستان و خانواده و دیگران دچار تغییراتی شده است پس از مصرف دارو با پزشک متخصص کودک مشورت نمایید و موضوع را مورد بررسی قرار دهید.

می توانید از معلم فرزندتان بخواهید تا پرسش نامه ارزیابی بیش فعالی را در مورد کودکتان به مدت دو هفته پر نمایند و پرسشنامه مشابه ای نیز برای والدین وجود دارد بعد از پرم کردن فرم، آن را در اختیار درمانگر قرار دهید تا در مورد مصرف مجدد دارو و یا قطع کامل آن، پزشک به طور قطعی نظرش را بیان کند.

درمان کم توجهی در کودکان و مدت زمان درمان بیش فعالی

در این بخش از مقاله به روش های مختلف روانشناختی و تاثیر آن ها در مدت زمان درمان بیش فعالی پرداخته ایم، والدین باید این اختلالات را به موقع بشناسند در این صورت درمان بیش فعالی بهتر انجام خواهد شد و برای این که کودک را درک کنید باید علائم و نشانه هایی که از خود بروز می دهد را در نظر بگیرید، درمان اختلال بیش فعالی از طریق دارو و مشاوره انجام می شود و در صورتی که از هر دو در کنار یکدیگر استفاده شود اثرگذاری بیشتری خواهد داشت، درمان های روانشناختی به کودکی که به بیش فعالی مبتلا است کمک می کند تا بتواند به خوبی رفتارهایش را کنار کند و بر روی رفتارهایش نظارت داشته باشد.

رفتار درمانی برای درمان بیش فعالی در کودکان

رفتار درمانی که توسط درمانگر و یا روانشناس انجام می شود بخش مهمی از درمان بیش فعالی می باشد که با استفاده از روان درمان صورت می گیرد ، هدف از رفتار درمانی این است که رفتارهای مثبت کودک تقویت شود و یادگیری آن برای او آسان گردد و رفتارهایی که ناخواسته اتفاق افتاده است و مشکلاتی را برای فرد به وجود آورده است کاهش یابد، در این شرایط از شرطی سازی استفاده می شود و اساس کار محرک و پاسخ می باشد.

در جلسات مشاوره ای که برگزار می شود آموزش های لازم به کودک و والدین داده می شود و درمانگر از کودک می خواهد تا تکالیفی را برای جلسه بعدی انجام دهد.

آموزش والدین در رفتار درمانی

والدین با شرکت کردن در این جلسات مهارت های جدیدی را در ارتباط با فرزندی که مبتلا به بیش فعالی می آموزد و مهارت های لازم برای برقراری ارتباط موثر را یاد می گیرد و در کنار این ها درمانگر به آن ها کمک می کند تا مهارت هایی مانند آموزش کودک، راهنمایی و مدیریت رفتارهای او را در خودشان تقویت نمایند.

والدین اگر به کودک کمک کنند و آموزش های لازم را به او بدهند در این صورت رابطه والد فرزند بهبود می یابد و تقویت خواهد شد و حتی به بهبود رابطه فرزند با والدین در دوران نوجوانی کمک بسیاری می شود و از این طریق مشکلات در میان آن ها برطرف می شود.

آموزش کودکان در رفتار درمانی

در جلسات درمانی روان درمانگر آموزش هایی را به کودک می دهد و به او کمک می کند تا رفتارهای صحیح و سازگارانه ای داشته باشد، این رفتارها جایگزین رفتارهایی می شوند که به کودک و اطرافیانش آسیب هایی وارد می کند و باعث به وجود آمدن مشکلاتی می شود.

علاوه بر موارد بیان شده درمانگر رفتاری را به کودک یاد می دهد و احساسات خود را به گونه ای بیان می کنند که باعث به وجود آمدن مشکلاتی برای خود و یا دیگران نشوند.

علاوه بر روان درمانی روش های دیگری مانند دارو درمانی، استفاده از رژیم غذایی مناسب، بازی کردن با کودک، ورزش و غیره به کودک کمک می کند تا مهارت های جدیدی را یاد بگیرد و مهارت های اجتماعی کودک را افزایش دهد.

تمام موارد بیان شده بر اساس برنامه درمانی متعادل می باشند و عملی کردن این برنامه ها باید تحت نظر روانشناس، مشاور متخصص و باتجربه صورت گیرد در این صورت به مرور زمان عملکرد کودک در مدرسه و در اجتماع بهبود خواهد یافت و هم چنین استرس و فشاری که بر خانواده وارد می شود به خاطر وجود این بیماری کاهش می یابد.

ورزش و تاثیر آن در مدت زمان درمان بیش فعالی

یک راه ساده و موثر برای کمک به درمان علائم و نشانه های بیش فعالی در کودکان و کنترل رفتارهای آن ورزش کردن می باشد که باعث می شود توجه و تمرکز کودک افزایش یابد. فعالیت های بدنی باعث می شوند تا سطح هورمون دوپامین و هم چنین هورمون های دیگر که بر روی تمرکز فرد تاثیر می گذارد افزایش یابد، ورزش کردن مانند دارو عمل می کند اما عوارض های دارو را ندارد به طور مثال رقص، ژیمناستیک، ورزش های رزمی و اسکیت ورزش هایی هستند که نیاز به تحرک و فعالیت های بسیاری دارند و می توانند در کنار بیش فعالی علائم بیش فعالی را کنترل و آن ها را کاهش دهند.

برای این امر باید کودکان را تشویق کنید تا در فعالیت ها و ورزش های گروهی شرکت کنند و به این صورت روحیه و مهارت های اجتماعی کودک افزایش می یابد.

اهمیت خواب مناسب در درمان بیش فعالی کودکان

یکی از روش هایی که در کنار روش های روانشناختی و دارویی مدت زمان درمان را کاهش می دهد خواب مناسب می باشد، در صورتی که خواب منظم و با کیفیت باشد باعث می شود تا درمان اختلالات کودک با سرعت بیشتری انجام شود و مدت زمان درمان کاهش یابد.

در بسیاری از موارد مصرف داروهای محرک باعث می شود تا مشکلاتی در خوابیدن کودکان به وجود آید برای این که خواب کودکان بهبود یابد باید فعالیت های او را در عصر محدود کنید، محیط و مکانی که می خوابد آرامش بخش باشد و سر و صدا را حداقل باشد.

اهمیت رژیم غذایی در درمان بیش فعالی

بر اساس مطالعات و تحقیقات انجام شده برنامه ریزی برای یک رژیم غذایی مدیریت شده و مناسب باعث می شود تا درمان بیش فعالی با سرعت بیشتری انجام شود و روند بهبودی آن سریع تر باشد، در این خصوص باید هر کدام از وعده های غذایی و میان وعده ها حاوی کمی پروتئین و کربوهیدرات پیچیده باشند، مصرف این غذاها باعث می شود تا هوشیاری کودک در مدت زمانی طولانی به خوبی حفظ شود و تمرکز و توجه لازم را داشته باشد.

نکته دیگری که باید به آن توجه شود این است که بین غذای اصلی و میان وعده ها باید کمتر از سه ساعت فاصله بیفتد تا قندخون فرد مبتلا ثابت باقی بماند و میزان تحرک در حالت تعادل و خوب باقی بماند، بدین وسیله تمرکز و توجه کودک زیاد می شود و ارزیابی موادی مانند روی، آهن ومنیزیوم که در بدن کودک وجود دارد در برنامه درمانی قرار می گیرد و نقش بسیار مهمی در بهبود علائم و نشانه های بیماری دارد.

روش نوروفیدبک در درمان بیش فعالی

نوروفیدبک یک روش غیرتهاجمی و موثر می باشد و از مزیت هایی که این روش دار می تواند عوارض جانبی دارو درمانی را در روش نوروفیدبک حذف کرد، در این روش نحوه عملکرد مغز دچار تغییراتی می شود و رفتارهای ناسازگارانه از بین می رود، استفاده از روش نوروفیدبک در کنار روش های روانشناختی مانند رفتار درمانی و ورزش می تواند کمک بسیاری به درمان کند و برای انجام این روش حتما نظر درمانگر را جویا شوید و در زمینه با او مشورت کنید.

روش های دارویی در درمان بیش فعالی

در این بخش از مقاله مدت زمان درمان بیش فعالی به معرفی داروهای موثر برای این بیماری پرداختیم، دارو درمانی گاهی اوقات خط اصلی درمان به شمار می آید و به تنهایی نمی تواند موثر باشد ولی در کنار روان درمانی می تواند مفید و موثر باشد، برخی از داروهایی که در درمان این اختلال موثر واقع می شوند شامل موارد زیر است که باید به دستور پزشک تجویز و مصرف شود  و در صورتی که در میزان این دارو ها افزایش یا کاهش دوز وجود داشته باشد مشکلاتی برای فرد مصرف کننده به وجود می آید. و عوارض و آسیب هایی را برای فرد به همراه دارند.

  • دکستروآمفتامین و آمفتامین (Focalin)
  • کسترو آمفتامین (Dexedrine, Dextrostat)
  • لیسدکسام فتامین
  • متیل فنیدات ( ریتالین)

سخن آخر

یکی از اختلالات بیش فعالی می باشد که بیش تر در کودکان بروز پیدا می کند و آن ها و خانواده شان را با مشکلاتی رو به رو می کند، در صورتی که فرد به روانشناس مراجعه کند و از روش های رفتار درمانی استفاده کند تا حدودی می تواند این علائم و نشانه ها را بهبود بخشد زیرا درمان دارویی به تنهایی کفایت نمی کند و نتیجه مطلوبی را به همراه نخواهد داشت.

دارو باعث می شوند تا آن بیماری کنترل شود و رفتارها را کاهش می دهند و باعث افزایش تمرکز و توجه می شوند اما برای این که مهارت های اجتماعی در کودک افزایش یابد و به شیوه مناسب تربیت صورت گیرد باید از مشاوران متخصص در این زمینه کمک بخواهید تا راهنمایی های لازم را انجام دهند، هم چنین بسیاری از بزرگسالان به خاطر بیش فعالی مشکلاتی مانند افسردگی را تجربه می کنند و باید با آن دست و پنجه نرم کنند در این صورت استفاده از مشاوره روانشناسی مفید خواهد بود و می تواند بسیار کمک کننده باشد.

منبع : مدت زمان درمان بیش فعالی از نظر متخصص

آموزش پس انداز کردن به کودکان | مهارت های معجزه آسا مالی کودک ام

آموزش پس انداز کردن به کودکان | افزایش مهارت های مالی کودکان

آموزش پس انداز کردن به کودکان یکی از مهم ترین مواردی می باشد که والدین باید به آن توجه بسیاری داشته باشند زیرا یادگیری پس انداز کردن در زمان کودکی باعث می شود تا در بزرگسالی تا برای مدیریت مالی در آینده و تامینر فاه خود و خانواده آمادگی لازم را داشته باشد.

شکل گیری شخصیت افراد به میزان زیادی به محیط خانواده و تربیت آن ها در دوران کودکی بستگی دارد و به همین دلیل نحوه آموزش مهارت های مالی توسط والدین در دوران کودکی از اهمیت بسیاری برخوردار می باشد و تعیین می کند که فرد در آینده دارای شخصیتی ولخرج و اقتصادی می باشد برای آن که در مورد آموزش  مسائل مالی  و نحوه پس انداز کردن اطلاعات کامل تری داشته باشید می توانید از مشاوره کودک کمک بگیرید در ادامه این مقاله راه های آموزش پس انداز کردن به کودکان را بیان کرده ایم.

از چه سنی پس انداز کردن را به کودکان آموزش دهیم؟

بر اساس مطالعاتی که انجام شده است بسیاری از کودکان از سن چهار سالگی به رابطه میان پول و خرید وسائل مورد علاقه شان پی می برند و تا سنین هفت سالگی با اعداد و ارقام و شمارش آن ها آشنا می شوند و در این سن کودکان متوجه می شوند که اگر پول هایشان را جمع کنند می توانند وسائل مورد علاقه شان را بخرند و به همین دلیل لازم است والدین در سنین شش تا هفت سالگی مسائلی مانند آموزش پس انداز کردن، مدیریت مالی و دادن پول تو جیبی به کودکان را آغاز نمایند تا با این مسائل آشنا شوند.

زیرا یادگیری هر چیزی در سنین اولیه کودکی باعث نهادینه شدن آن ها در فرد می شود و در سبک زندگی فرد تاثیر می گذارد و به همین دلیل بسیار اهمیت دارد تا کودکان با روش های پس انداز کردن آشنا شوند زیرا این امر به آن ها کمک می کند تا در بزرگسالی بهتر بتوانند مسائل مالی را مدیریت کنند و کمتر با مشکلات و مسائل مالی رو به رو شوند.

آموزش پس انداز کردن به کودکان، پول تو جیبی

برخی از والدین بر این عقیده هستند که اگر خودشان پس انداز کنند کودکان نیز یاد می گیرند تا حدودی این عقیده درست می باشد زیرا والدین الگوی کودکان هستند و کودکان از آن ها تقلید می کنند اما کوشش و خطا مهم ترین عامل در یادگیری می باشد.

یکی از بهترین راه برای یادگیری پس انداز کردن، دادن پول توجیبی به کودکان می باشد زیرا از طریق آن پول می توانند پس انداز کردن را تجربه کنند و برای پولی که به آن ها داده شده است برنامه ریزی داشته باشند، در این شرایط هر ماه مقداری پول به کودک داده می شود تا به صورت مستقل آن را خرج کند و مقداری از آن را پس انداز نماید البته دادن پول تو جیبی به کودکان باید با رعایت نکاتی همراه باشد تا فرد بتواند پس انداز کردن را بهتر آموزش دهد.

آموزش مالی برای کودکان، آموزش مدیریت مالی

یکی از مهم ترین اصول برای پس انداز کردن، آشنایی کودکان با مفاهیمی مانند نیاز و خواسته می باشد تا کودک آن ها را بشناسد و با تفاوت های آن آشنا شود، اموزش این موارد به کودکان نوعی آموزش مدیریت مالی به شمار می آید و باعث می شود تا فرزندان بتوانند عاقلانه تر و بر اساس نیاز های خودشان تصمیم های درستی بگیرند و از خرید های غیر ضروری خودداری کنند، و این کار باعث می شود تا در آینده دید اقتصادی داشته باشد و از ولخرجی کردن پرهیز کند.

زمانی که کودک وسیله ای غیر ضروری می خواهد از او بپرسید که آیا برای خرید این وسیله برنامه ریزی کرده است؟ آیا این وسیله برای او مفید می باشد؟ تا چند روز آینده به همین میزان به این وسیله نیاز دارد؟ آیا با خرید این وسیله می تواند پول کافی تا آخر ماه داشته باشد  و یا مقداری از پولش را پس انداز نماید؟

تعریف پس انداز کردن به کودکان، ارزش پس انداز کردن

زمانی که کودک پس انداز می کند باید ارزش پس انداز کردن را به او نشان دهید و به او آموزش دهید که پس انداز کردن ارزش و سودی را به دنبال دارد و هم چنین نتیجه و فایده پس انداز کردن را به او نشان دهید و در صورتی که کودک مبلغی را پس انداز کرده است در ماه های دیگر پول تو جیبی او را مقداری افزایش دهید و به عنواد سود پول پس انداز شده است در نظر بگیرید در این صورت به کودک پاداش داده اید و کودک متوجه شده است که خرج نکردن پول و نگهداری آن چه ارزشی دارد و هم چنین به او بگویید اگر پول هایش را پس انداز کند بعد از مدتی می تواند وسیله مورد نیاز خود را خریداری نماید.

آموزش پس انداز کردن به کودکان، باز کردن حساب بانکی

برای کودک خود یک حساب بانکی باز کنید، انجام دادن این کار برای کودک بسیار لذت بخش و جالب خواهد بود و به این طریق به پس انداز کردن تشویق خواهد شد و همچنین زمانی که حساب پس انداز برای او باز می کنید حس استقلال و اعتماد به نفس بیشتری را به او می دهید.

علاوه بر این که حساب بانکی برایکودک جالب است دارای سیستم سود دهی می باشد و به این ترتیب کودک مستقیما با ارزش پس انداز کردن آشنا می شود.

آموزش هوش مالی به کودکان، آزاد گذاشتن کودک

بعد از آن که کودک مبلغی را پس انداز کرد به اجازه دهید تا  لذت خرج کردن را درک کند و در صورتی که کودک بعد از مدتی پس انداز کردن از شما خواست تا با پولش برای او چیزی بخرید به او اجازه دهید تا وسیله مورد علاقه اش را بخرد در این صورت متوجه می شود تا تلاش برای جمع کردن پول در نهایت چه لذتی برای او دارد و نتیجه کار خود را می بیند.

اگر با خرید کردن کودک مخالفت کنید در این صورت از پس انداز کردن دلسرد خواهد شد و احساس می کند که پس انداز کردن برای او فایده ای ندارد و هم چنین ممکن است باعث شکل گیری ویژگی خساست در بزرگسالی شود و تنها پس انداز کند و از پول های خود استفاده درستی نداشته باشد.

آموزش نحوه خرج کردن به کودکان، دادن حق انتخاب به کودک

زمانی که کودک می خواهد چیزی را خریداری کند به او حق انتخاب بدهید و تصمیم را به عهده خودش بگذارید و در انتخابش دخالت نکنید زیرا مهم نیست که این تصمیمش تا چه اندازه درست است و باید به او اجازه اشتباه کردن را بدهید، این حق انتخاب باعث می شود تا کودک با پیامد های اشتباه کردن خود رو به رو شود و تا حدودی با نحوه خرج کردن آشنا شوید.

البته قبل از خرید کردن با اطلاعات لازم در مورد فواید و عواقب تصمیمش در اختیارش قرار دهید تا کودک بتواند تصمیم بهتر بگیرید و انتخاب برای او راحت تر باشد.

آموزش پس انداز کردن به بچه ها، تشویق کودک به پس انداز

همانطور که اشتباه کردن در کودکان باعث می شود تا از عواقب کار خود مطلع شود و رفتار اشتباه خود را اصلاح کند در این صورت تشویق و تحسین کردن منجر به تقویت رفتار صحیح او می شود و هنگامی که کودکتان موفق می شود پول هایش را پس انداز کند او را مورد تحسین و تشویق قرار دهید و به کارش افتخار کنید و هم چنین برای تشویق می توانید چیز های کوچکی برای کودک تهیه کنید و به او جایزه بدهید.

یکی از مهم ترین اصول فرزند پروری تشویق کودکان می باشد که باعث می شود رابطه عمیق تری میان فرزند و والدین ایجاد شود.

کلام آخر

والدین از همان دوران کودکی باید آموزش های مختلفی به کودک خود بدهند یکی از این آموزش ها روش های صحیح پس انداز کردن می باشد که در سنین مختلف با استفاده از روش های گوناگونی باید صورت گیرد تا کودک با مفاهیم مالی آشنا شود.

پس انداز کردن می تواند به یادگیری مسائل پولی کمک کند و علاوه بر این باعث رشد شخصیت کودک، ایجاد حس استقلال و تقویت حس مسئولیت پذیری در فرزندان شود، والدین برای آن که بتوانند بهترین تصمیم ها و انتخاب ها را داشته باشند می توانند از مشاوره کودک کمک بگیرند تا آگاهی های لازم را در اختیارشان قرار دهد و راهکار های صحیح را بیان کند.

در این زمینه مرکز مشاوره ستاره ایرانیان از مشاوران برجسته و باتجربه تشکیل شده است که آموزش های لازم را به کودک تان می دهد و به صورت حضوری و  تلفنی پاسخ گو می باشد.

منبع : آموزش پس انداز کردن به کودکان | مهارت های معجزه آسا مالی کودک ام

بازی درمانی برای کمک به بروز احساسات کودکان(2 بازی)

بازی درمانی یک مداخله موثر و مناسب برای درمان و شناسایی اختلالات کودک و درمان آن می باشد علاوه بر این بازی درمانی به تخلیه انرژی کودک و افزایش آرامش او کمک می کند. در این مقاله به بازی درمانی برای کمک به بروز احساسات کودکان می پردازیم.

برنامه نمایش تلویزیونی

مقدمه

بیش تر کودکان از بیان و بروز احساسات خود در مورد مسائل و موضوعات ناراحت کننده و تلخ خودداری می کنند علاوه بر این این کودکان در برابر درمان نیز مقاومت می ورزند و اعتمادی به بزرگسالان ندارند. این موضوع می توان درمان آن ها را بسیار مشکل سازد بنابراین معمولا والدین و معلمان در این شرایط به دنبال راهی برای بهبود شرایط می گردند.

نکته جالب توجه این است که این کودکان به بازی درمانی به طور مثبتی پاسخ می دهند. این تکنیک که در ادامه به طور کامل توضیح داده می شود  کودکان آسیب دیده را به طور جالبی سرگرم می کند و به آن ها کمک می کند تا بهتر احساسات خود را بیان کنند.

به خاطر داشته باشید که تکنیک برنامه نمایش تلویزیونی جزو تکنیک های داستان گویی است که موارد دیگر آن در مقالات دیگر ذکر شده است.

بررسی

با استفاده از تکنیک هایی که فاصله عاطفی ایجاد می کند می توان ماهیت تهدیدآمیز اتفاقات آسیب زا را کاهش داد. تکنیکی که در این بخش گفته می شود برای کودکان بسیار مناسب است زیرا کودکان به راحتی با تلویزیون و برنامه های آن ارتباط برقرار می کنند و این امر باعث می شود تا کودکان بهتر با بزرگسالان ارتباط برقرار کنند.

وسایل مورد نیاز:

  • برگه هایی که در آن طرح تلویزیون کشیده شده باشند. 
  • ماژیک و خودکار و وسایل نقاشی

فعالیت

در ابتدا درمانگر باید صفحاتی را برای داستان آماده کند این کار را می توان با کامپیوتر یا دست ساز انجام داد. دور این کاغذها باید یک تلویزیون رسم شود(یک مستطیل با یک دایره کوچک که شبیه شکل تلویزیون شود)

سپس درمانگر باید چند برگه و قلم و ماژیک به کودکان بدهد و به کودک توضیح دهد که کودک باید روی کاغذ داستانی بنویسید. در ابتدا باید نام برنامه تلویزیونی مشخص شود. درمانگر باید از کودکان بخواهد تا جای خالی را پر کنند، “برنامه…” بسیاری از کودکان نام خود را انتخاب می کنند مثلا برنامه سارا یا برنامه محمد. بسیاری هم ممکن است یک نام خیالی یا نامی که در جایی شنیده اند را انتخاب کنند.

عنوان برنامه باید همراه با یک نقاشی در صفحه اول کشیده شود. سپس کودک باید شروع به ساختن داستان کند درمانگر نیز می تواند او را در این راه هدایت کند مثلا خود درمانگر هم می تواند صفحاتی را پر کند و آن را نشان آن ها بدهد مثلا می تواند برای برگه دوم بنویسید” سلام بر همگی به برنامه سارا خوش آمده اید امروز قرار است….” و کودک باید جای خالی را پر کند. درمانگر نباید بیش از اندازه کودک را رهنمایی کند و باید به کودک اجازه دهد تا خود جاهای خالی را پر کند و با این کار احساسات خود را نشان دهد.

کودکان این توانایی را دارند تا داستان هایی در مورد خودشان بسازند و درمانگر هم می تواند با پرسیدن سوالاتی مانند “خوب بعدش چه شد؟ چطوری تمام میشه” باعث شوند تا کودک بیش تر داستان خود را ادامه دهد.

در جلسات دیگر درمانگر می تواند یک ایده برای داستان بیان کند مثلا بگوید ” امروز بیاید یه داستان در مورد مدرسه بنویسیم” این کار کمک می کند تا کودک بر روی یک موضوع متمرکز شود و احساسات خود را در مورد آن بیان کند.

برخی از کودکان یا نوجوانان در نوشتن یا خواندن مشکل دارند درمانگر باید طوری جلسه را اداره کند که دچار اضطراب و نگرانی نشوند. برخی از کودکانی که در برابر ابراز احساسات مقاومت می کنند به شیوه اول که پرکردن جای خالی بود بهتر واکنش نشان می دهند. موضوعی که درمانگر انتخاب می کند باید متناسب با مشکلات کودک باشد ولی لازم نیست به صورت خیلی مستقیم به آن پرداخته شود این کار می تواند کودک را مضطرب یا عصبی کند.

بیایید با ذکر یک مثال بهتر این تکنیک را توضیح دهیم.

سارا تنها 12 سال دارد و در مدرسه مورد تهدید قرار می گیرد ولی نگرانی های خود را در خانه عنوان نمی کند.

برگه داستانی اول: برنامه سارا

برگه داستانی دوم: خانم ها و آقایان به برنامه سارا خوش آمدید در این جلسه سارا به سیاره ای دیگر سفر می کند و با موجوداتی قوی و خشن روبرو می شود.

برگه داستانی سوم: افراد غریبه او را اذیت می کنند و سارا احساس بدبختی و ناامیدی پیدا می کند.

برگه داستانی چهارم: سارا آرزو می کند که کاش می توانست غریبه ها را از بین ببرد و پیروز شود ولی او از آن ها می ترسید.

برگه داستانی پنجم: به مرور با بعضی از غریبه ها دوست می شود و سارا غریبه های بد را به سیاره دیگری فرستاد.

با پایان داستان درمانگر باید به جای تمرکز بر پاسخ عاطفی کودک به داستان به تفسیر داستان بپردازد. می توان این داستان را اجرا کرد یا نوار ویدئویی از آن تهیه کرد تا کودک علاقه بیش تری به آن پیدا کند.

کاربرد

تکنیک” برنامه تلویزیونی” برای کودکان خردسال و نوجوانان مناسب است. این تکنیک نسبت به دیگر تکنیک ها بیش تر نوجوانان را جذب می کند زیرا بقیه تکنیک ها برای آن ها بچگانه به نظر می آید. همان طور که گفته شد این برنامه ارزشمند به طور ویژه برای کودکانی مناسب است که یک مشکل و حادثه بزرگ را پشت سر گذاشته اند و دوست ندارند در مورد آن با دیگران صحبت کنند. 

این تکنیک باعث ایجاد فاصله عاطفی از مشکل می شود و باعث می شود کودک احساس راحتی پیدا کرده و به دیگران اعتماد کند. اگر این تکنیک به طور درست انجام شود کودک علاقه دارد تا بار دیگر این بازی را انجام دهد و برنامه مخصوص خود را داشته باشد بنابراین این نقش درمانگر است که کودک را به این بازی علاقه مند کند.

تکنیک کیسه زباله

مقدمه

شاید شما هم با کودکانی مواجه شده باشید که به جای برقراری ارتباط با دیگران (بزرگسالان یا کودکان) مشکلات و احساسات خود را مخفی می کنند و از آشکار کردن مشکلشان می ترسند و به وحشت می افتند.

در این حالت کودکان دچار مشکل ارتباطی و رهاسازی هیجانات خود می شوند. والدین، اطرافیان و معلم آن ها ممکن است بارها از آن ها بپرسند که مشکل او چیست ولی بیش تر اوقات کودکان پاسخ می دهند که “هیچی” 

در اینجا تکنیکی از دسته داستان گویی بیان شده است که به کودک شما کمک می کند تا احساسات خود را به شکل درست بروز دهد.

منطق

در درمان، تمرکز و دقت کودک بر مشکلات و پیدا کردن راه درمان اهمیت زیادی دارد. با اجرای این تکنیک کودک مشکلاتی که در خانه و مدرسه دارد را بر تکه ای کاغذ می نویسند و سعی می کند برای آن ها به دنبال راه حل بگردد. والدین نباید در این شرایط دخالت بکنند و باید بگذارند تا کودک خود به تنهایی راه حل مشکلات خود را پیدا کند و احساس قدرت و کنترل بر مشکلات را پیدا کند.

در این شرایط کودک در بیان مشکلات ناتوان است اما با افزایش قدرت حل مسئله می تواند مشکل خود را ریشه کن کند.

وسایل مورد نیاز:

مداد و ماژیک رنگی

12 نوار کاغذ برای نوشتن مشکلات

دو کیف

نحوه انجام بازی

در این فرایند درمانگر در ابتدا باید در مورد “کیسه زباله” آگاهی به کودک دهد تا کودک با استفاده از تخیل خود به این داستان علاقه مند شود.

در اینجا درمانگر باید به کودک بگوید: حتما می دانی که کیسه زباله چیست. کیسه زباله چیزی است که چیزهای به درد نخور و آشغال ها را در آن می ریزیم. خب حالا اگه چیزهایی که تو کیسه زباله می‌ریزیم همون جا بمونن چی میشه؟ اینجوری هر روز کلی اشغال تو خونه شما انبار میشه و دیگه کمک جایی برای راه رفتن در خانه شما وجود نداره و بوی بدی همه جا رو می گیره بعد مجبور میشیم هرجا که میریم یه کیسه زباله دستمون بگیریم. فکرش رو بکن چقدر وحشتناک میشه که بری تولد دوستت و یک کیسه زباله دستت باشه. 

پس اگه اونا رو دور نندازیم همیشه باید دنبال خودمون بکشیمشون حالا می خوایم یه بازی جالب کنیم من بهت 6 تیکه کاغذ می دم تا چیزایی که احساس می کنی آشغال هستن و به درد نمی خورن رو روی آن ها بنویسی می تونی هر چیزی رو از داخل خونه انتخاب کنی.

پس از این درمانگر باید کمی بیش تر به کودک توضیح دهد:

حالا سه تا اشغال که احساس می کنی در مدرسه وجود دارند رو بنویس .

پس از این درمانگر باید هر کدام از اشغال ها را در یک پاکت مخصوص به خانه و مدرسه قرار بدهد و از کودکان بخواهد تا دفعه بعد دوباره به این اشغال ها سر بزنند. در جلسات بعد درمانگر و کودک باید این پاکت ها را باز کنند و اشغال های جدیدی به آن اضافه کنند. 

درمانگر خود نیز می تواند آشغال هایی را بنویسد و با این کار به کودک بیاموزد که چگونه احساسات خود را بروز دهد.

کم کم درمانگر می تواند از کودک در مورد راه هایی که می تواند به بهبود مشکلات می شود نیز سوال بپرسد ولی بهتر است که بیش تر کودک را راهنمایی کند و پیشنهاد ارائه دهد.

مشاور می تواند ابتدا برای مشکلات خود راه هایی را ارائه دهد تا کودک مهارت حل مسئله را بیاموزد البته این راه ها و روش ها نباید بیش از اندازه کودک را راهنمایی کند.

درمانگر باید دقت داشته باشد که در شروع بازی مستقیم به مشکل کودک اشاره نکند.

کاربرد

این تکنیک بیش تر برای کودکان بین 4 تا 6 سال کاربرد دارد و بیش تر برای کودکانی استفاده می شود که در بیان احساسات، نیازها و مشکلات خود ناتوان هستند. با کمک این تکنیک کودک می تواند مشکلات خود را برون سازی کند و کم کم خود را از فشار مشکلات رها سازد.

بیایید با یک مثال کاربرد آن را بهتر متوجه شویم:آرزو دختری 4 ساله بود که در به خواب رفتن مشکلات زیادی داشت علاوه بر این او در مدرسه نیز بسیار خجالتی بود و همین امر باعث شده بود که نتواند در کلاس ها به طور صحیحی شرکت کند و فعالیت داشته باشد. 

او به دلیل اضطراب مدام ناخون ها و لباس خود را می جوید و همین معلم و والدین او را به شدت نگران می کردند ولی راهی به ذهن آن ها نمی رسید. آرزو هیچ وقت در مورد احساسات و مشکل خود با کسی صحبت نمی کرد و ترجیح می داد به جای این کار ناخون های خود را بجود.

با این وجود او بسیار باهوش بود و در جلسات درمانی به سرعت متوجه کاربرد تکنیک کیسه زباله شد. درمانگر از او پرسید که آیا می تواند تمام روز کیسه های اشغال را حمل کند؟ و این سوال او را به فکر فرو برد. در آشغال های او این موارد به چشم می خورد

“موقعی که در کلاس اسم مرا صدا می زنند مضطرب می شوم”، ” موقعی که نمی توانم درس جواب دهم حس می کنم احمق هستم”، ” من از کارهای گروهی و مدرسه متنفرم”،” دوستانم فکر می کنند که از من باهوش تر هستند” و در قسمتی که در مورد منزل صحبت می کردند او نوشت “من نمی توانم شب ها بخوابم“، “از رویاهای بد متنفرم”، ” خواهرم از من بیش تر مورد توجه والدین است” و ” از دعوای پدر و مادرم متنفرم”

در جلسات بعدی آرزو مسائل دیگری را نوشت مشخص شد که او از روال مدرسه متنفر است بنابراین سعی کردند با مشاور محیط مدرسه را شبیه سازی کنند و مشاور نقش معلم و آرزو نقش دانش آموز را گرفت. او احساس می کرد که عروسک های دیگر که نقش شاگردهای دیگر را داشتند باهوش تر بودند و احساس حماقت می کرد.

در جلسات بعدی به حل مشکلات پرداخته شد و آرزو سعی می کرد تا راه هایی برای بهبود مشکل خود پیشنهاد کند. به مرور او توانست در کلاس حضور بهتری داشته باشد و نشان داد که می تواند حضور فعالی داشته باشد.

منبع : بازی درمانی برای کمک به بروز احساسات کودکان(2 بازی) 

افزایش تمرکز در کودکان | راه های افزایش تمرکز هنگام درس خواندن

افزایش تمرکز در کودکان، راه های افزایش تمرکز هنگام درس خواندن

بسیاری از والدین در جلسات مشاوره از متخصصین می پرسند که چطور حافظه فرزندمان را تقویت کنیم و باعث افزایش تمرکز او شویم. زمانی که کودکتان شما را کلافه کرده است و بسیار زیاد جست و خیز می کند و هنگامی که با او صحبت می کنید به حرف های شما توجه نمی کند و تکالیف مدرسه اش را به درستی و به طور کامل انجام نمی دهد و وسایلش را در مدرسه و هر جای دیگر جا می گذارد و نمی تواند نظم را رعایت کند.

تحمل رعایت نوبت در بازی ها و فعالیت های گروهی را ندارد  و کاری را شروع کرده و نصفه کاره رها می کند به این معناست که او با مشکلاتی نظیر توجه و تمرکز رو به رو می باشد و شما باید سعی کنید راه حلی را بیابید که باعث افزایش تمرکز و توجه او شود، در ادامه این مقاله به بررسی این موضوع می پردازیم و از نظر روانشناسی آن را مورد بررسی قرار می دهیم پس مطالب این مقاله را تا انتها مورد مطالعه قرار دهید.

 روش های افزایش تمرکز در کودکان

مشکل تمرکز به دلایل مختلفی در میان کودکان به وجود می آید، یکی از شناخته ترین دلایل آن بیماری بیش فعالی و نقص توجه می باشد کودکانی که به بیماری بیش فعالی دچار می شوند معمولا در کنار مشکلات تمرکز  فعالیت بسیاری دارند که این فعالیت ها نسبت به همسالان خودشان طبیعی نیست البته احتمال دارد که کودک به اختلال نقص توجه دچار شود و با مشکلاتی رو به رو شود که در این صورت نشانه ها و علائم بیش فعالی در آن نمود ندارد.

باید این نکته را در نظر بگیرید که کودکی که دچار مشکلات توجه می شود حتما بیش فعال نمی باشد و احتمال دارد مشکل اصلی کودک در توجه و تمرکز او نباشد بلکه به خاطر استرس و اضطراب و حالت های روانی، اختلالاتی در او به وجود آمده باشد که بر روی تمرکز او اثر گذاشته است این مسئله در کودکانی که سن کمی دارند و دبستانی هستند بسیار دیده می شود.

هم چنین دانش آموزانی که فشار زیادی را باید تحمل کنند، والدینشان با آن ها رفتارهای سخت گیرانه دارند یا به دلایل مختلفی در مدرسه دچار اضطراب و استرس هستند در این صورت نمی توانند عملکرد طبیعی خودشان را حفظ کنند و در بسیاری از موارد با مشکلات حافظه و دشواری هایی در توجه دچار می شوند که در این خصوص بهتر است از روانشناس متخصص در حوزه کودک کمک بگیرند تا راهنمایی های لازم را در اختیار آن ها قرار دهند.

آیا برای افزایش تمرکز و توجه کودک باید داروی ریتالین مصرف کند؟

بسیاری از والدین بر روی داروهایی که به فرزندشان می دهند بسیار حساس هستند این حساسیت آن ها تا حدی به جا می باشد زیرا اگر کودک داروی اشتباهی استفاده کند بر روی ذهن و روند رشدی او تاثیر منفی می گذارد و باید به این نکته توجه کنید که هر مشکل توجیهی نیازمند مصرف ریتالین نمی باشد این دارو تنها زمانی که بیش فعالی کودک تشخیص داده شود مورد تجویز قرار می گیرد و در صورتی که کودک غیر بیش فعال آن را استفاده کند اثرات مخربی بر روی او خواهد داشت و مشکلاتی را برای او به وجود می آورد.

برای این که بخواهید بیش فعالی را به درستی تشخیص دهید باید از روانشناس فهمیده و باتجربه کمک بگیرید و در هنگامی که نیاز باشد کودک را به پزشک ارجاع می دهد تا داروهایی را برای او تجویز کند و داروهای مناسبی را دریافت کند.

راهکارهایی برای افزایش تمرکز در کودکان

اگر به کودک تان کمک کنید تا نظم خاصی داشته باشد و تمرکز خود در سنین پایین را افزایش دهد در دوران دبیرستان و دانشگاه و حتی محیط کار موفق خواهد بود و در این مقاله برخی از راهکارهای خانگی و نکاتی که والدین برای تمرکز کودکشان نیاز دارند را بیان می کنیم تا از آن ها استفاده کنید.

احتمال دارد مشکل توجه در بسیاری از موارد به خاطر کمبود مهارت در این زمینه باشد و بتوان آن را به خوبی با تمرین های ساده حل کرد و با داشتن اطلاعات لازم می تواند برای حل آن راهکارهای مناسبی را پیدا کرد.

  1. افزایش تمرکز در کودکان، قوانین مناسبی وضع کنید

اگر کودک شما دانش آموز می باشد قوانینی را برای او تعیین و مشخص کنید تا تکالیفش را سر وقت و زمان مشخصی انجام دهد با این برخورد به او نشان می دهید که هر در زمان باید فعالیت مشخصی را انجام دهد و به کودک تان بگویید که تا پایان انجام تکالیف و کنترل آن نباید از تلویزیون و تماس تلفنی، بازی های ویدئویی و غیره استفاده کند، زیرا این کار باعث می شود تا وظایفش را به درستی انجام دهد و نیمه کاره رها نکند.

  1. افزایش تمرکز در کودکان، کودک را تشویق کنید و به او جایزه بدهید

ار فرزندتان بپرسید که به چه کارهایی علاقه دارد و دوست دارند آن ها را انجام دهد و برای او یک جدول برای انجام کارهای خوب تنظیم کنید و یک هدف ماهانه برای آن در نظر بگیرید و زمانی که فرزندتان هر کاری را به درستی انجام داد به او یک ستاره بدهید و این ستاره ها نشان دهنده پاداشی باشد که آخر ماه می خواهد به آن برسد می تواند پاداش ها خرید یک کتاب، پارک رفتن، دوچرخه سواری کردن، سینما رفتن و غیره باشد.

  1. افزایش تمرکز در کودکان، تاثیر بازی کردن را دست کم نگیرید

یکی از بهترین روش هایی که کودک می تواند تمرکز و توجه خود را افزایش دهد بازی کردن می باشد و نکته ای که در ای اصل اهمیت بسیاری دارد و باعث موفقیت می شود جذاب بودن بازی می باشد زیرا کودکانی جذب بازی هایی می شوند که احساس شادمانی و نشاط به آن ها دست می دهد و به این صورت بازی را یاد می گیرند.

همچنین والدین با توجه به سن کودک برای این که تمرکز کودکشان را افزایش دهند از بازی های مختلفی استفاده  می کنند مثلا جسمی را در وسط اتاق قرار دهید و به او بگویید هر کس بتواند مدت زمان طولانی تری به آن خیره شود برنده خواهد بود و یا کودک بخواهید چشم هایش را ببندد و اشکال هندسی را در اختیار او قرار دهید و از او بخواهید که با چشمان بسته نوع آن را حدس بزند در این صورت با اشکال آشنا می شود و تمرکزش افزایش می یابد.

علاوه بر این می توانید از کودک بخواهید تا شی نورانی که در حال حرکت می باشد را تعقیب کند و شما شی را در یک جهت به صورت صاف و دورانی حرکت دهید تا بتواند کودک تان آن را دنبال کند و می توانید با کودک تان توپ بازی کنید در مقابل او بنشینید و توپ را برای او بفرستید و بعد از گرفتن توپ مجددا آن را به سمت شما بفرستد این کار را تکرار کنید و روزانه مدت زمان تمرین را افزایش دهید.

بازی جذاب

یکی  دیگر از بازی ها به این صورت است که کلمه خاصی را با کودکتان قرار بگذارید که هر وقت آن را شنید دستش را بالا ببرد و شما باید کلمات متفاوتی را بیان کنید و آن کلمه را در میان این کلمات به صورت نامنظم بگویید. هم چنین می توانید برای فرزندتان داستان های کوتاهی را تعریف کنید و بعد از این داستان به پایان رسید سوالاتی را از او بپرسید ( در این حالت باید بین تعریف های داستان و پرسش از متن فاصله بیندازید تا کودک مجبور شود اطلاعاتش را حافظه نگه دارد.)

  1. در زمان درس خواندن عوامل حواس پرتی را دور نگه دارید

محیطی که کودک در آن درس می خواند بسیار در حفظ تمرکزش نقش مهمی دارد و بهتر است در مکانی باشد که از بازیگوشی کودک جلوگیری شود و وسایلی که باعث بازیگوشی کودک می شود از او دور نگه داشته شود تا او با تمرکز به درسش برسد مثلا نوشتن تکالیف در جلوی تلویزیون، کار کردن با گوشی و یا وجود اسباب بازی های جذاب در جایی که کودک درس می خواند همگی از مواردی می باشد که بر روی تمرکز و یادگیری فرد تاثیر می گذارد.

  1. به بهداشت خواب کودک توجه کنید

یکی از مواردی که بر روی تمرکز کودکتان اثر می گذارد نداشتن خواب کافی در طول شب یا داشتن ساعت خواب نامنظم می باشد و شاید باید ساعت خواب مشخصی را برای فرزندتان در نظر بگیرید و او را تشویق کنید که در ساعت مشخصی به خواب برود برای بچه هایی که دیرتر به خواب می روند می توانید قبل از خواب از دوش آبگرم استفاده کنید تا حد زیادی برای آن ها آرامش بخش و موثر باشد.

  1. افزایش تمرکز در کودکان، رژیم غذایی سالمی را برای کودک در نظر بگیرید

نوع غذاهایی که کودک در طول روز می خورد بر سطح انرژی، خلق و خو و فعالیت های شناختی مانند تمرکز و حافظه اش تاثیر بسیاری می گذارد و به همین دلیل سعی کنید تا فرزندتان به خوردن غذاهای سالم عادت کند و شیرینی جات و مواد قندی استفاده نکند زیرا برای رشد کودک مناسب نمی باشد و سعی کنید بیشتر در تغذیه او از مواد پروتئینی، آجیل و سبزیجات استفاده شود تا باعث ارتقای مهارت های ذهنی او شود و قدرت تمرکز و توجه کودک افزایش یابد.

  1. استرس ها و اضطراب های فرزندتان را شناسایی کنید

مشکل تمرکز در بسیاری از موارد احتمال دارد به خاطر درگیری های ذهنی شدیدی که برای کودک به وجود می آید و یا بی قراری و اضطراب باشد و باید سعی کنید تا به بی قراری ها و ترس ها و نگرانی های فرزندتان توجه داشته باشید به عنوان مثال باید وضعیت او را در مدرسه پیگیری کنید که آیا در سازگاری با محیط مدرسه مشکلی دارد یا خیر.

همچنین بسیار اهمیت دارد تا با کودک گفتگوی مستقیم و صحیحی داشته باشید و باید این فرصت را در اختیار کودکتان قرار دهید تا در مورد مشکلاتش به راحتی با شما صحبت کند و احساساتش را ابراز نماید و در صورتی که فکر می کنید  کودکتان با ترس های و اضطراب های زیادی مواجه می شوند برای پیگیری دقیق تر باید از مشاور کودک کمک بگیرید تا در این خصوص به شما کمک کند و راهکارهای درست را در اختیارتان قرار دهد.

  1. افزایش تمرکز در کودکان، افسردگی دوران کودکی را بشناسید

بسیاری از والدین در مورد افسردگی دوران کودکی هیچ اطلاعی ندارند و فکر می کند که کودکان به مشکلات افسردگی دچار نمی شوند در حالی که آن ها باید این نکته را در نظر بگیرند که افسردگی محدودیت سنی ندارد و کودک تا افراد سالخورده را درگیر می کند اما علائم و نشانه های افسردگی در کودکان با افراد بزرگسال متفاوت می باشد به طور مثال بچه ها کمتر در مورد احساسات منفی شان حرف می زنند و غمگین بودنشان را نشان می دهند.

ممکن است برعکس شیطنت آن ها زیاد شود و لجباز و یکدنده شوند و در مورد هر موضوعی با شما به مخالفت بپردازند و در هنگام درس خواندن مشکلاتی مانند تمرکز نداشتن و ناتوانی در یادگیری را گزارش دهند و اگر در زمینه افسردگی در دوران کودکی اطلاعاتی داشته باشید راحت تر می توانید با دیدن علائم و نشانه ها برای بهبود آن اقداماتی را انجام دهید و به متخصص روانشناس مراجعه کنید تا از بروز مشکلات عمیق تر پیشگیری شود.

  1. زمان بندی درستی برای درس خواندن کودک در نظر بگیرید

کودکان نمی توانند برای مدت طولانی پای مشق و تکلیف درسی بنشینند و به همین خاطر نباید از آن ها انتظار داشته باشید تا مانند بزرگسال به مدت یک یا دو ساعت بر روی درس تمرکز داشته باشند و هیچ گونه بازیگوشی نداشته باشند.

آن ها باید در کنار انجام دادن تکالیف مقداری استراحت کنند و شما باید سعی کنید تا اهداف معقولانه تری را برای کودک تان در نظر بگیرید و نوشتن تکالیف و خواندن درس هایتان را به دفعات کوچکتری تقسیم کنید به عنوان مثال بعد از نیم ساعت یا بیست دقیقه از کودکتان بخواهید که به سراغ بازی کردن برود و بعد حدود یک ربع دوباره مابقی تکالیفش را انجام دهد.

  1. ویژگی های منحصر به فرد کودک را دریابید

سعی کنید تا در روش ارائه تکالیف به کودک انعطاف پذیری به خرج دهد و باید این نکته را در نظر بگیرید که هر کسی ویژگی های منحصر به فرد خودش را دارد و همه کودکان نمی توانند با یک شیوه یاد بگیرند  احتمال دارد کودک تمرکز کافی نداشته باشد و عدم تمرکزش به خاطر ناهماهنگی ویژگی ها درونی او با تکالیف درخواستی اش باشد در این خصوص باید استعدادهای کودکتان را کشف کنید تا بتوانید برنامه ریزی صحیح تر و دقیق تری داشته باشید.

برای مثال شیوه های یادگیری در افراد متفاوت است برخی کودکان از قوه شنیداری استفاده می کنند و سر و صداها را حس می کنند برخی دیگر توجه بینایی بالایی دارند و موضوعات مختلف را به صورت تصاویر ذهنی ثبت می کنند و شما باید بر روی کودکتان شناخت داشته باشید و با استفاده از روش هایی تمرکز او را افزایش دهید و باید از راهکارهایی استفاده کنید تا تناسب بیشتری با او داشته باشد و برای این که ویژگی های کودکتان را بهتر کشف کنید بهتر است از روانشناس کمک بگیرید زیرا در این خصوص تا حد زیادی کمک کننده می باشد.

افزایش تمرکز در کودکان، کلام آخر

با انجام دادن تمرینات ساده می توانید به کودکتان کمک کنید تا تمرکز و توجه او افزایش یابد و بتواند آن ها را تقویت کند اما باید در نظر داشته باشید که این ها به تنهایی کافی نمی باشد و لازم است برای این که فرد به موفقیت بیشتری برسد از روانشناس و متخصص کمک بگیرد تا در این زمینه به او کمک کند.

مرکز مشاوره ستاره ایرانیان سابقه زیادی در ارائه خدمات به مراجعین دارد و از مشاوران مجرب تشکیل شده است که در زمینه های مختلف روانشناسی اعم از خانواده، ازدواج، اعتیاد، جنسی، کودک، مشاوره شغلی، تحصیلی و غیره به صورت تلفنی و حضوری خدماتی را ارائه می دهند. هم چنین در این خصوص می توانند راهکارهای موثر را در اختیار والدین بگذارند.

منبع : افزایش تمرکز در کودکان | راه های افزایش تمرکز هنگام درس خواندن

درمان شب ادراری کودکان | درمان خانگی و تخصصی و بدون دارو

درمان شب ادراری کودکان، درمان خانگی و تخصصی

شب ادراری یکی از مشکلات رایج در بین کودکان ۴ تا ۱۰ سال می باشد که باعث شده والدین به دنبال راهی برای درمان آن باشند البته این مشکل نه تنها برای والدین بلکه برای کودک بسیار آزار دهنده و خجالت آور می باشد.

در شب ادراری کودک به دلایل مختلفی مانند مصرف مایعات زیاد، بیماری های جسمی، بیماری های عصبی، روحی و غیره در خواب ادرار می کند. درمان شب اداری با توجه به علت بروز آن متفاوت می باشد و از روش های مختلفی مانند درمان های دارویی، خانگی و گیاهی استفاده می شود، به طور مثال اگر شب ادراری به خاطر مشکلات جسمانی باشد با مصرف دارو درمان می شود و در ادامه این مقاله به بررسی کامل شب ادراری و درمان آن می پردازیم در صورتی که کودک شما با این مشکل رو به رو می باشد این مقاله را تا انتها مورد مطالعه قرار دهید و هم چنین این موضوع را در جلسه مشاوره کودک مطرح نمایید تا به راحل مناسبی برای حل این مشکل برسید.

درمان شب ادراری کودکان، یک اتفاق طبیعی

در صحبت با مشاور متخصص کودک متوجه می شوید که تا چه میزان باید به مراحل رشد کودک توجه داشته باشید، شب ادراری اتفاقی می باشد که تقریبا در روند رشد همه کودکان اثر می گذارد و شب ادراری به معنی آن است که کودک در خواب نمی تواند ادرارش را کنترل کند و یکی از مشکلات شایع در میان کودکان می باشد که تا قبل از پنج سالگی امری عادی بوده و به عنوان مشکل تلقی نمی شود.

شب ادراری در میان پسران شایع تر می باشد اما با این حال در دختران هم اتفاق می افتد و پایان شب ادراری در میان کودکان مختلف متفاوت می باشد، عواملی مانند جنسیت، رشد و بلوغ کودک و سلامت جسمی و روانی در پایان دادن به شب ادراری موثر می باشد.

پیش از درمان دلایل شب ادراری کودکان را بیابید

شب ادراری در کودکان دلایل متفاوتی دارد که در این جا به برخی از مهم ترین آن ها اشاره می کنیم، عوامل ژنتیکی از جمله ابتلای یکی از والدین به شب ادراری و بیماری های جسمی و روانی در کودک بیشترین نقش را در شب ادراری دارد.

  • انسداد راه تنفس و خروپف کردن در خواب
  • تکامل کند سیستم عصبی مرکزی
  • مشکلات هورمونی
  • عفونت های ادراری
  • ظرفیت کم مثانه
  • ضایعات نخاعی
  • دیابت
  • انواع اختلالات خواب
  • مصرف بیش از حد مواد محرک مثانه مانند شکلات، چای، نوشابه
  • اختلالات ساختاری مانند دریچه مجرای خلفی
  • استرس ناشی از مشکلات مانند تولد فرزند جدید، ترس از تنها خوابیدن، مشکلات در مدرسه، بحران های خانوادگی، خانه جدید و غیره.

علائم همراه با شب ادراری کودکان

در صورتی که شب ادراری همراه با نشانه های دیگری باشد نشان دهنده مسائل جدیدتری است که باید حتما به پزشک مراجعه شود این نشانه های شامل موارد زیر می شوند:

  • بی اختیاری ادرار در طول روز
  • افزایش شدت ادرار و سوزش
  • ادرار کف آلود یا صورتی رنگ
  • وجود لکه های خون در ادرار و لباس زیر کودک
  • بی اختیاری مدفوع
  • یبوست

باید توجه داشته باشید که شب ادراری در صورتی که به عنوان یک مشکل تلقی می شود که به مدت سه هفته، حداقل هفته ای دو بار اتفاق افتد در این شرایط باید به روانشناس مراجعه کرد و با کمک متخصص عوامل زمینه ساز را از بین برد و در این صورت بهترین راهکارهای درمانی را در نظر گرفت تا به خوبی مشکل کودک حل شود.

درمان شب ادراری کودکان، انواع روش درمان

شب ادراری مشکلی است که از لحاظ روانی و اجتماعی آزار دهنده می باشد برای درمان آن باید توسط پزشک بررسی های لازم صورت گیرد و در صورتی که مشکل پنهان دیگری وجود دارد باید از روش های پزشکی و دارو درمانی استفاده شود.

دارو درمانی شب ادراری کودکان

زمانی که همراه با شب ادراری، مشکل دیگری وجود داشته باشد به طور معمول از دارو درمانی استفاده می کنند در حالت شب ادراری به تنهایی از دارو درمانی استفاده نمی شود زیرا با عوارض جانبی همراه می باشد و به همین دلیل برای شب ادراری معمول توصیه نمی شود، برخی از این داروها شامل موارد زیر می باشد:

  • استات دسموپرسین
  • ایمی پرایمن
  • اکسی بوتینین
  • هیوسسیامین

انواع روش های درمان خانگی

  • عدم مصرف مایعات: کودک نباید از ساعت سه بعدازظهر به بعد مایعات زیاد، نوشابه، شکلات وکافئین مصرف کند زیرا این مواد باعث تحریک مثانه در طول شب می شود و بهتر است کودک قبل از خواب از مصرف شیر و سایر لبنیات پرهیز کند.
  • آموزش دستشویی رفتن در طول شب: به کودک تان یاد بدهید که در طول شب به دستشویی برود از او بخواهید در حین خواب بیدار شود و به دستشویی برود، به جای این که به او بگویید رختخوابش را خشک نگه دارد به او دستشویی رفتن در شب را آموزش دهید.

سیستم تشویق: یک سیستم تشویق برای کودکتان در نظر بگیرید به طور مثال یک لیست از روز های هفته تهیه کنید و به ازای روزهایی که کودک در طول شب ادرار نکرد به او جایزه بدهید، در این حالت می توانید از انواع روش های تشویق که مناسب کودک می باشد استفاده نمایید.

  • ریشه یابی مشکل: کودک تان را به خاطر شب ادراری سرزنش نکنید بلکه علت مشکل را پیدا کنید و به کودکتان بگویید خودش باید این مشکل را حل کند و شما در این مسیر به او کمک خواهید کرد.
  • استفاده از زنگ هشدار: از سیستم زنگ هشدار استفاده کنید این سیستم به این صورت می باشد زمانی که رخت خواب کودک خیس شد زنگ می زند و کودک را از خواب بیدار می کند، این کار باعث می شود تا پاسخ به حس مثانه را به کودک آموزش می دهد و برای کودکان بالای ۷ سال مفید می باشد و معمولا این روش تقریبا ۱۵ هفته زمان نیاز دارد تا اثر بخشی خود را نشان دهد.
  • ورزش: ورزش و تمرین کردن قدرت مثانه را افزایش می دهد و در این حالت به کودک تان آموزش دهید که عضلات شکم را منقبض کند و نفس خود را در سینه حبس نماید این کار اگر به مدت ۱۰ تا ۲۰ بار در طول روز انجام شود باعث می شود تا عضلات مثانه کودک تقویت شود و ادرار کنترل شود.

درمان گیاهی شب ادراری کودکان

علاوه بر روش های فوق برخی از گیاهان دارویی هستند که برای درمان شب ادراری مناسب می باشند این گیاهان شامل موارد زیر هستند:

  • دمکرده سنبل الطیب
  • گل ختمی
  • دارچین
  • قره قروت
  • دمنوش زنجبیل

هم چنین خوردن غذاهایی مانند مرکبات، ماست، دوغ و غذاهایی که خاصیت سردی دارند باعث افزایش شب ادراری می شود و به همین دلیل توصیه می شود قبل از خواب از خوردن این گونه غذاها خودداری کنید.

برخورد والدین

به طور معمول کنار آمدن والدین با این موضوع کار آسانی نمی باشد و شستن ملحفه به طور روزانه برای آن ها خسته کننده می باشد، باید توجه داشته باشید که کودک در این موضوع هیچ تقصیری ندارد و از درون خودش را سرزنش می کند، با تنبیه کردن و سرزنش والدین، شرمندگی و خجالت کودک بسیار افزایش می یابد تا جایی که احتمال دارد اعتماد به نفس کودک به خطر بیفتد و مشکلاتی دیگری برای او ایجاد شود.

برای حل این مشکل سعی کنید صبور باشید و علت این مشکل را شناسایی کنید و به راحتی برای حل آن اقداماتی را انجام دهید هم چنین در این خصوص می توانید از روانشناس و متخصص کودک کمک بگیرید تا در درمان شب ادراری به شما کمک کند، مرکز مشاوره ستاره ایرانیان از مشاوران و متخصصان با تجربه تشکیل شده است که آماده خدمت رسانی به شما عزیزان می باشند.

درمان شب ادراری با نوروفیدبک بدون عوارض و جوابدهی بالا در مرکز مشاوره ستاره ایرانیان صورت می گیرد.

منبع : درمان شب ادراری کودکان | درمان خانگی و تخصصی و بدون دارو