وبلاگ

دعوای والدین ✔️ تاثیرات وحشتناکی که نمی دانید

دعوای والدین یکی از چالش‌های مهمی است که می‌تواند بر زندگی کودکان تأثیر منفی بگذارد. کودکان از والدین خود به عنوان منبع اصلی امنیت و حمایت عاطفی یاد می‌کنند. زمانی که والدین با یکدیگر دعوا می‌کنند، این احساس امنیت و حمایت از بین می‌رود و کودک دچار احساسات منفی مانند ترس، اضطراب، خشم و ناامیدی می‌شود.

در دعوای والدین اغلب فرزندان بازنده هستند. این مقاله تأثیر خطرناک دعوای والدین بر کودکان را بررسی می‌کند و نکاتی را برای مدیریت سازنده دعوا ارائه می‌کند. فرزندپروری یک مهارت است. ما این مهارت را با روش‌های مختلف مانند الگوبرداری از سبک فرزندپروری والدین خود،  تماشای والدین دیگر و اطلاعات سایر منابع رسمی و غیررسمی توسعه می‌دهیم.

مغز انسان به گونه ای طراحی شده است که تشخیص درست از نادرست در حالت عصبانیت برای ما دشوار است. این وضعیت زمانی پیش می‌آید که والدینی که درگیر دعوا هستند قادر به درک تأثیر اعمالشان بر فرزندانشان نیستند.

گاهی اوقات ممکن است والدین برای حل تعارضات خود مشکل پیدا کنند. در چنین مواقعی می توانند از متخصصان کمک بگیرند و آرامش را در خانه تضمین کنند. زیرا، محیط خانه منفی بر وضعیت عاطفی کودکان تأثیر می گذارد. برای صحبت با برترین متخصص خانواده می توانید با شماره های ۰۲۱۲۲۳۵۴۲۸۲ و ۰۲۱۸۸۴۲۲۴۹۵ تماس بگیرید.

تاثیر دعوای والدین بر کودکان

ذهن در دوران نوزادی و اوایل کودکی به تعامل بین مراقبین حساس است. والدین با درگیر شدن در یک مشاجره پس از عشق و محبت به فرزندان خود، اطلاعات ضد و نقیضی برای آن ها ارسال می کنند.

دعوای والدین می‌تواند تأثیرات مخربی بر جنبه‌های مختلف زندگی کودکان داشته باشد، از جمله:

  • سلامت روان: کودکانی که در معرض دعوای والدین قرار می‌گیرند، بیشتر در معرض ابتلا به مشکلات روانی مانند اضطراب، افسردگی، اختلالات خواب، پرخاشگری و اختلالات رفتاری هستند.
  • رشد عاطفی: کودکانی که شاهد دعوای والدین خود هستند، ممکن است احساس کنند که مقصر هستند یا که آنها باعث این دعواها می‌شوند. این احساسات می‌تواند منجر به احساس گناه، شرم، ناامنی و اعتماد به نفس پایین در کودک شود.
  • روابط اجتماعی: کودکانی که در معرض دعوای والدین قرار می‌گیرند، ممکن است در برقراری روابط اجتماعی با دیگران دچار مشکل شوند. آنها ممکن است از برقراری ارتباط با دیگران اجتناب کنند یا در روابط خود دچار مشکل شوند.

پیشنهاد مشاور: پرخاشگری کودکان در سنین مختلف

  • تحصیلات: کودکانی که در معرض دعوای والدین قرار می‌گیرند، ممکن است در مدرسه دچار مشکل شوند. آنها ممکن است تمرکز خود را از دست بدهند، در انجام تکالیف خود دچار مشکل شوند و نمرات خود را کاهش دهند.
  • ثابت شده است که دعوای والدین از نظر روانی برای کودکان مخرب است. دعوای طولانی مدت والدین می تواند منجر به اعتماد به نفس پایین، احساس تنهایی، افسردگی، اضطراب، استرس، خواب و مشکلات یادگیری شود.
  • وقتی شدت مشاجره افزایش می یابد، کودکان احساس ناامنی و ترس می کنند. در نتیجه، آنها تمایل دارند بیشتر اوقات هوشیار بمانند، که مانع از تمرکز آنها بر روی مدرسه و فعالیت های همسالان می شود.
  • کودکانی که شاهد درگیری های درون خانواده خود هستند، درگیری های روانی خود را به شکل شکایات جسمی مکرر نشان می دهند. اینها بچه هایی هستند که معمولاً از ” شکمم درد می کند!” شکایات رایج این گونه کودکان شامل سردرد، درد عضلانی، معده درد، سرماخوردگی و حساسیت های پوستی، کمبود وزن یا اضافه وزن است.

 کاهش تأثیر دعوای والدین بر کودکان

اهمیت پیوند بین همسران برای تقویت احساس امنیت در کودکان. درگیری‌های آشکار خانوادگی، پرخاشگری مکرر، طغیان خشم و اختلال در روابط خانوادگی تأثیرات مخرب بلندمدتی بر سلامت جسمی و روانی کودکان دارند.

اگر شما در حال حاضر با دعوای والدین خود دست و پنجه نرم می‌کنید، می‌توانید با انجام اقدامات زیر تأثیر این دعواها را بر کودکان خود کاهش دهید:

  • دعواهای خود را در حضور کودکان انجام ندهید. اگر نمی‌توانید از دعوا کردن خودداری کنید، سعی کنید این دعواها را در مکانی خارج از دسترس کودکان انجام دهید.
  • در مورد دعوای خود با کودکان صحبت نکنید. کودکان نمی‌توانند درک کنند که دعوای والدین آنها به خاطر آنها نیست. صحبت کردن در مورد دعوای خود با کودکان ممکن است باعث ایجاد احساس گناه و ناامنی در آنها شود.
  • به کودکان خود اطمینان دهید که آنها دوست‌داشتنی و مورد حمایت هستند. به کودکان خود بگویید که آنها مقصر دعوای والدین خود نیستند و که شما آنها را دوست دارید.
  • از کمک متخصصان استفاده کنید. اگر نمی‌توانید دعوای خود را مدیریت کنید، از کمک متخصصان مانند مشاوران خانواده یا روان‌شناسان استفاده کنید.

دعوای والدین یک مشکل جدی است که می‌تواند تأثیرات مخربی بر کودکان داشته باشد. اگر شما در حال حاضر با دعوای والدین خود دست و پنجه نرم می‌کنید، اقدامات لازم را برای کاهش تأثیر این دعواها بر کودکان خود انجام دهید.

 

تاثیر دعوای والدین بر نوزاد

نوزادان از همان بدو تولد توانایی تشخیص احساسات والدین خود را دارند. آنها می‌توانند صدای فریاد، لحن خشن و احساسات منفی والدین خود را درک کنند. زمانی که والدین با یکدیگر دعوا می‌کنند، نوزادان دچار احساسات منفی مانند ترس، اضطراب، ناامنی و خشم می‌شوند. دعوای والدین می‌تواند تأثیرات مخربی بر جنبه‌های مختلف زندگی نوزادان داشته باشد، از جمله:

  • سلامت جسمی: نوزادانی که در معرض دعوای والدین قرار می‌گیرند، بیشتر در معرض ابتلا به مشکلات جسمی مانند اختلالات خواب، مشکلات گوارشی، مشکلات قلبی و عروقی و مشکلات سیستم ایمنی هستند.
  • رشد عاطفی: نوزادانی که شاهد دعوای والدین خود هستند، ممکن است احساس کنند که مقصر هستند یا که آنها باعث این دعواها می‌شوند. این احساسات می‌تواند منجر به احساس گناه، شرم، ناامنی و اعتماد به نفس پایین در نوزاد شود.
  • رشد شناختی: نوزادانی که در معرض دعوای والدین قرار می‌گیرند، ممکن است در یادگیری و پردازش اطلاعات دچار مشکل شوند.

تاثیر دعوای والدین در بزرگسالی

دعوای والدین در بزرگسالی می تواند تاثیرات منفی زیادی بر فرزندان داشته باشد. این تاثیرات می تواند شامل موارد زیر باشد:

  • افزایش اضطراب و افسردگی: کودکانی که شاهد دعوای والدین خود هستند، بیشتر در معرض ابتلا به اضطراب و افسردگی قرار دارند. این امر به دلیل احساس ناامنی و ترسی است که در آنها ایجاد می شود.
  • مشکلات خواب: کودکانی که شاهد دعوای والدین خود هستند، ممکن است دچار مشکلات خواب شوند. این امر به دلیل استرس و اضطرابی است که در آنها ایجاد می شود.
  • مشکلات رفتاری: کودکانی که شاهد دعوای والدین خود هستند، ممکن است دچار مشکلات رفتاری مانند پرخاشگری، دروغگویی و فرار از مدرسه شوند. این امر به دلیل احساس خشم و ناامیدی ای است که در آنها ایجاد می شود.
  • مشکلات اعتماد: کودکانی که شاهد دعوای والدین خود هستند، ممکن است در بزرگسالی دچار مشکلات اعتماد شوند. این امر به دلیل اینکه آنها در دوران کودکی یاد گرفته اند که نمی توان به دیگران اعتماد کرد.
  • مشکلات در روابط عاطفی: کودکانی که شاهد دعوای والدین خود هستند، ممکن است در بزرگسالی دچار مشکلات در روابط عاطفی شوند. این امر به دلیل اینکه آنها نمی دانند چگونه به طور سالم با دیگران ارتباط برقرار کنند.

مطالعات در این زمینه نشان داد که کودکانی که شاهد دعواهای والدین بودند، دو تا سه برابر بیشتر در معرض افسردگی، سوءمصرف مواد مخدر و خودکشی تا ۳۰ سالگی قرار دارند. آنها همچنین تمایل به داشتن روابط بین فردی ضعیف دارند. بنابراین اگر فرزند شما تحت تاثیر دعوای والدین قرار گرفته است با مشاور کودک و نوجوان متخصص با شماره های ۰۲۱۲۲۳۵۴۲۸۲ و ۰۲۱۸۸۴۲۲۴۹۵ تماس بگیرید.

پیشنهاد مشاور: اختلالات روانی کودکان ✔️ علائم و نشانه های تخصصی

تاثیر دعوای والدین بر جوانان

دعوای والدین می‌تواند تأثیرات منفی کوتاه‌مدت و بلندمدتی بر جوانان داشته باشد. در کوتاه‌مدت، جوانان ممکن است دچار مشکلاتی مانند:

  • اضطراب
  • افسردگی
  • اختلالات خواب
  • مشکلات تمرکز
  • کاهش عملکرد تحصیلی
  • مشکلات رفتاری مانند پرخاشگری، گوشه‌گیری، و فرار از خانه

در بلندمدت، دعوای والدین می‌تواند منجر به مشکلاتی مانند:

  • اختلالات شخصیتی
  • مشکلات عاطفی و اجتماعی
  • سوءمصرف مواد
  • مشکلات سلامت روانی
  • مشکلات زناشویی

جوانانی که در معرض دعوای والدین قرار می‌گیرند، ممکن است احساس ناامنی، بی‌ثباتی، و تنهایی کنند. آنها ممکن است نسبت به آینده خود بدبین شوند و اعتماد به نفس خود را از دست بدهند. همچنین ممکن است از والدین خود دور شوند و روابط خانوادگی آنها آسیب ببیند.

پیشنهاد مشاور: علت شب ادراری در کودکان

کاهش تاثیر دعوا بر فرزندان

  • ممکن است شرایطی وجود داشته باشد که یکی از والدین احساس کند سر دیگری فریاد بزند. در چنین مواقعی بهتر است برای مقابله با چنین احساسات غیرقابل کنترلی اتاق را ترک کنید.
  • والدین باید به فرزندان ثابت کنند که کنترل اوضاع را در دست دارند. کودکان برای حمایت از والدین در چنین شرایطی بسیار “جوان” هستند.
  • گاهی اوقات ممکن است والدین برای حل تعارضات خود مشکل پیدا کنند. در چنین مواقعی می توانند از متخصصان کمک بگیرند و آرامش را در خانه تضمین کنند. زیرا، محیط خانه منفی بر وضعیت عاطفی کودکان تأثیر می گذارد. برای صحبت با متخصص خانواده می توانید با شماره های ۰۲۱۲۲۳۵۴۲۸۲ و ۰۲۱۸۸۴۲۲۴۹۵ تماس بگیرید.

هرگز به این موارد متوسل نشوید:

  • استفاده از کودک به عنوان یک پیام رسان برای رساندن اطلاعات خصمانه به والدین دیگر
  • تحقیر والدین دیگر یا خانواده او در مقابل فرزند
  • اجبار کودک به جانبداری یا شهادت فرزند برای تقویت پرونده والدین
  • تلاش برای تغییر قاطعانه نگرش کودک در مورد والدین دیگر
  • تجاوز فیزیکی یا لفظی

به طور خلاصه، دعوا در هر خانواده ای اجتناب ناپذیر است. اما، توانایی مقابله با تعارض ها به شیوه ای سازنده و اطمینان از اینکه آنها بر کودکان تأثیر نمی گذارند، به سلامت روان آن ها کمک می کند.

منبع : دعوای والدین ✔️ تاثیرات وحشتناکی که نمی دانید

بازگشت به مدرسه ✔️ ۱۵ نکته طلایی

بازگشت به مدرسه می تواند هم برای دانش آموزان و هم برای والدین یک چالش باشد. بعد از یک تابستان طولانی، ممکن است سخت باشد که دوباره به روال مدرسه برگردیم. با این حال، با کمی برنامه ریزی و آماده سازی، می توانید یک شروع موفق داشته باشید.

در اینجا چند نکته برای بازگشت به مدرسه آورده شده است:

  • از قبل برای کلاس های خود آماده شوید. قبل از شروع مدرسه، فهرستی از کلاس های خود و منابع مورد نیاز خود را تهیه کنید. این به شما کمک می کند تا از همگام بودن با مطالب عقب نمانید.
  • یک برنامه منظم برای خود تعیین کنید. تعیین یک برنامه منظم برای مطالعه و انجام تکالیف به شما کمک می کند تا بر روی کار خود تمرکز کنید.
  • با معلمان خود ارتباط برقرار کنید. اگر در مورد چیزی مشکل دارید، با معلم خود صحبت کنید. آنها می توانند به شما کمک کنند تا بر مشکل غلبه کنید.

با دوستان و خانواده خود ارتباط برقرار کنید. صحبت با دوستان و خانواده می تواند به شما کمک کند تا از نظر عاطفی حمایت شوید.

بازگشت به مدرسه

کودکانی که برای اولین بار می خواهند وارد مدرسه شوند و یا کودکانی که می خواهند به مدرسه ی جدیدی وارد شوند باید خود را با شرایط جدیدی سازگار کنند، حتی رفتن به کلاس بالاتر نیز برای کودک مسائلی را پیش رو دارد مانند روبرو شدن با سطح تحصیلی بالاتر و درس های علمی تر، معلم جدید، و یک دایره ی اجتماعی متغیر. خبر خوب این است که با مقداری آماده سازی و سازماندهی می توانید بازگشت به مدرسه را برای کودکتان لذت بخش کنید و اولین هفته ی تحصیلی را برای خودتان و فرزندتان آسان تر سازید.در ادامه چند راه برای آسان کردن این مسئله آمده است:

پیشنهاد مشاور: اضطراب جدایی در مهد کودک ✔️۱۳ راهکارهای روانشناسی

۱. از اینکه کودکتان با مدرسه اش آشناست اطمینان حاصل کنید

اگر کودکتان سال قبل نیز در همین مدرسه بوده است این خیلی خوب است ولی باید خود را برای بازگشت به مدرسه آماده کنید ! شما تنها لازم است تغییراتی را که امسال اتفاق می افتد را برای کودکتان توضیح دهید. «حالا تو اولین سطح تحصیلی ات را شروع می کنی، تو باید در زمین بازی بچه ها بازی کنی، و با بچه های دیگر در سالن ناهار خوری غذا بخوری.» «حالا تو سال سومی هستی، تو هر روز باید تکالیفت را انجام بدهی.» «حالا تو وارد دوره ی راهنمایی شده ای، تو خودت باید به مدرسه بروی. نیاز است که با هم رد شدن از خیابان را تمرین کنیم.»

ولی اگر این اولین سال تحصیلی کودکتان باشد، پس لازم است که شما با کودکتان به انجا سر بزنید. حتی اگر این آشناسازی ابتدایی یک روز قبل از شروع مدرسه باشد، به مدرسه بروید و با محیط آن آشنا شوید. اگر می توانید وارد زمین بازی شوید، این یک مزیت است که کودکتان را با آنجا آشنا کنید. و اگر نمی توانید وارد زمین بازی شوید از پشت حصار زمین را به او نشان دهید و او را نسبت به آن هیجان زده کنید.

۲- از هر فرصتی برای آشنایی بیشتر کودک استفاده کنید

بسیاری از مدارس برای کودکانی که اولین بار وارد آن مدرسه می شود موقعیت هایی را تدارک می بینند که کودک بتواند با آنجا آشنا شود. اگر مدرسه برنامه ی خاصی برای این منظور ندارد، از آنها بخواهید که یک روز شما و کودکتان قبل از شروع مدرسه به آنجا بروید و با معلم جدید ملاقات داشته باشید. معلم ها قبل از شروع مدرسه مشغول آماده کردن اتاقشان هستند، ولی هر معلم باتجربه ای از ملاقات با یک دانش اموز جدید و به وجود آوردن احساس خوب در دانش آموز خوشحال می شود، معلم ها می دانند که باید به دانش آموزانشان برای شروع سال تحصیلی جدید کمک کنند.

۳- کاری کنید که کودک راحت تر با معلمش ارتباط برقرار کند

همه ی کودکان نیاز دارند که از ارتباط با معلمشان در کلاس درس احساس راحتی کنند. تا زمانی که این مشکل حل نشود کودک برای یادگیری آماده گی ندارد. معلمهای با تجربه این مسئله را می دانند و شرایطی را مهیا می کنند که دانش آموز از نظر احساسی برای شروع سال تحصیلی جدید آماده گی لازم را به دست بیاورد. قطعا، اگر شما شرایطی را فراهم کنید که کودک با معلم بیشتر آشنا شود، هر کاری که می توانید در این زمینه انجام دهید: راه های زیادی برای اینکه کودکتان بتواند معلمی را که قبلا ندیده را بشناسد و این احساس در او به وجود آید که او را می شناسد.

اگر شما متوجه شدید که کودکتان در اولین روز مدرسه نمی تواند با معلمش ارتباط برقرار کند، سعی کنید بلافاصله بین کودکتان و معلمش ارتباط برقرار کنید. فقط به معلم توضیح دهید که کودکتان قبل از شروع مدرسه هیجان زده بود ولی حالا به نظر می رسد که هنوز نتوانسته با این مسئله کنار بیاید. شما امیدوار هستید که معلم بتواند شرایط ویژه ای را برای برقراری ارتباط با کودکتان به وجود بیاورد و احساسی در کودک به وجود بیاید که انگار در خانه است.

اضطراب جدایی در روز اول مدرسه

۴- اسان کردن برقراری ارتباط فرزندتان با بچه های دیگر در مدرسه

کودکان همیشه در مورد معلم جدیدشان مضطرب هستند، ولی در صورتی که آنها دیگر همکلاسی هایشان را بشناسند، آنها احساس راحتی بیشتری می کنند. اگر شما تازه وارد شهری شده اید، سعی کنید با دیگر کودکان که در همسایگی شما هستند آشنا شوید. اغلب مدارس مایلند که آشنایی بیشتری به وجود بیاورند، سعی کنید که قبل از شروع مدرسه کودکتان با دیگر دانش آموزان ارتباط برقرار کند و با آنها آشنا شود.

۵- خداحافظی کردن را با کودکتان تمرین کنید.

برای بسیاری از کودکان، بزرگترین چالش این است که از شما جدا شوند. با به وجود آوردن شرایطی سعی کنید که به صورت منظم و کوتاه از کودکتان جدا شوید که این شرایط بتواند تمرینی برای جدایی شما از کودکتان باشد.

شما ممکن است به کودکتان چیزی بدهید که آن را نگه دارد چیزی که شما را به یاد او می اندازد، مانند یک شکل قلب که بر روی آن کلمه ی عشق نوشته شده است، دستمالتان، یا تکه سنگ کوچکی شما با یکدیگر در ساحل پیدا کرده اید، چیزی که او بتواند در جیبش بگذارد و با خودش ببرد و زمانی که بر می گردد آن را به شما پس دهد. بیشتر کودکان دوست دارند که در کیفشان عکسی از خانواده داشته باشند

۶- از مدرسه بخواهید که به شما و کودکتان اجازه دهد که داخل کلاس شوید

مشخص کنید که چه مقدار از زمان می توانید در آنجا بمانید. اگر متوجه شدید که بازگشت به مدرسه برای کودکتان دشوار است با معلمش ملاقات داشته باشید و با همدیگر برنامه ای را تدارک ببینید که جدا شدن از شما برای اولین هفته ی مدرسه برای او سخت نباشد.شاید شما باید هر روز صبح یک داستان برای کودکتان بخوانید و سپس او را به معلم بسپارید و از کودکتان خداحافظی کنید بنابراین معلم می تواند شرایطی را به وجود اورد که کودک احساس راحتی بیشتری داشته باشد.

۷- شروع به صحبت کردن در مورد کلاس بالاتر و یا سال تحصیلی جدید کنید.

بهترین کار انتخاب کتاب هایی است که به کلاس او مربوط می شود. کتابخانه یا معلم می توانند در این مورد به شما کمک کنند. کودکتان را در مورد چیزی که باید انتظار را داشته باشد هیجان زده کنید، که شامل خوراکی، زمین بازی، خواندن، کامپیوترها، آواز خواندن و هنر می شود. اگر شما کودکان دیگری را که با او همکلاسی هستند و یا اینکه به همان مدرسه می روند را می شناسید مطمئن شوید که او با آنها را ببیند یا با آنها بازی کند. خاطرات خوب خودتان را در مدرسه برای کودکتان تعریف کنید.

پیشنهاد مشاور: ۱۱ دلایل گریه کودک | تمامی دلایل را پیش از خطر بررسی کنید

۸- اگر یک خواهر یا برادر کوچکتر در خانه با شماست

اگر خواهر یا برادر کوچکتر کودکتان در خانه با شماست، اطمینان حاصل کنید که کودکتان بداند که چقدر خانه بدون او کسل کننده است و چقدر نسبت به او حسودی می کند که نمی تواند مانند یک بچه ی بزرگ به مدرسه برود. هر روز بعد از مدرسه شما ساعات بخصوصی را با فرزند بزرگترتان صرف می کنید و خوراکی می خورید و در مورد روزش با او صحبت می کنید.

۹- کاری کنید که او قبل از شروع مدرسه زودتر به رختخواب برود.

بیشتر کودکان در تابستان تا دیر وقت بیدار هستند. ولی کودکان با توجه به سنشان نیاز دارند که ۹ تا ۱۲ ساعت در شب بخوابند. (نوجوانان نه و نیم ساعت و کودکان معمولا به یازده ساعت خواب نیاز دارند). آنها را عادت دهید که ساعت ۹ بخوابد و ساعت ۷ از خواب بیدار شود و به مدرسه برود، دو هفته قبل از بازگشت به مدرسه زمان خواب کودک را تنظیم کنید که زودتر به رختخواب برود. برای کودکانی که برای مدرسه رفتن آماده نیستند ساعت خاصی را برای رفتن به رختخواب مشخص کنید و زمان بیدار شدن ساعت را مشخص کنید که صبح ها زودتر از خواب بیدار شود.

۱۰- مغز کودکتان را به کار بیندازید.

شما معلم نیستید، و نیاز نیست که شما مدرسه را قبل از اینکه مدرسه ها باز شوند شروع کنید و فلش کارت ها را در اختیار کودک بگذارید و تمرینات ریاضی به او بدهید. تحقیقات نشان داده است که کودکان در طول تابستان خیلی چیزها را فراموش می کنند. (نگران نباشید کودکان می توانند از طریق بازی خیلی چیزها را یاد بگیرند.) اگر کودکتان در طول ماه های تابستان به مطالعه می پردازد، تبریک می گویم! اگر نه، حالا زمانی است که کودکتان این کار را شروع کند. به کتابخانه بروید و بگذارید کودک کتابهایی را که از آنها لذت می برد را انتخاب کند.

۱۱- به کودک اجازه دهید که وسایل مدرسه اش را خودش انتخاب کند

در اطراف خانه یا فروشگاها بگردید و وسایل مورد نیاز برای مدرسه را با کودک برای او تهیه کنید و از کودک بخواهید که خودش برخی از این وسایل را انتخاب کند.

۱۲- مشخص کنید که دقیقا روز بعد چه اتفاقی خواهد افتاد 

برای اینکه کودکتان تصوری آرام و بدون دغدغه نسبت به مدرسه داشته باشد:

«ما فردا صبح زود از خواب بیدار می شویم که به کلاس خانم معل برویم. ما با هم رانندگی می کنیم و به مدرسه می رویم و تو را به کلاس می برم و به خانم معلم معرفی می کنم. خانم معلممطمئن می شود که تو دیگر همکلاسی ها را می شناسی، چون آنها دوستان جدید تو خواهند بود.

من یک کتاب برای تو می خوانم و بعد از آن ما همدیگر را بغل می کنیم و از یکدیگر خداحافظی می کنیم. بعد از آن خانم معلم تو را به جایی می برد که تو می توانی یک برج بسازی. در آنجا بازی ها و کتاب ها و بلوک های بازی وجود دارد، و خانم معلم برای کلاس کتاب می خواند.»

 

۱۳- قبل از شروع مدرسه خودتان نیز زودتر به رختخواب بروید .

بنابراین شما می تواند زودتر از خواب بیدار شوید و هر مشکلی را که کودکتان در اولین روز مدرسه اش دارد را حل کنید. مطمئن شوید که کودک یا نوجوانتان شب قبل لباس هایش را مرتب کرده است، ناهارش آماده است، و خواب کافی داشته اند و صبحانه ی سالم صرف کرده اند. برای بازگشت به مدرسه برنامه ریزی کنید که در آخر زمان برای خداحافظی مناسب را داشته باشید. و فراموش نکنید در اولین روز مدرسه قبل از اینکه خانه را ترک کنید یک عکس بگیرد!

۱۴- اگر زمانی که شما با کودکتان خداحافظی می کنید او اشک می ریزد

اگر زمانی که با کودکتان خداحافظی می کنید او اشک می ریزد و گریه می کند، او را مطمئن سازید که او کارش را خوب انجام می دهد و مشکلی به وجود نمی آید و شما بی صبرانه منتظر هستنید که روز تمام شود و او را ببینید. خداحافظی را که قبلا با هم تمرین کرده اید را انجام دهید، و سپس دست او را در دست معلمش بگذارید. او را در حالی که تحویل کسی نداده اید رها نکنید، ولی باید او را به شخصی بسپارید که او احساس نگرانی و ترس نداشته باشد تا بازگشت به مدرسه برای او راحت تر شود.

معلمان از تجربه در مورد اضطراب های قبل ار مدرسه آگاهی دارند و سعی می کنند که آنها را با چیزهایی که باید آشنا کنند. اشک های او خیلی طولانی نمی شود. اگر احساس ناراحتی کودکتان خیلی طول کشید مطمئن شوید که با معلم او صحبت می کنید. شاید معلم بتواند هر روز صبح کار خاصی را به کودک بسپارد، یا اینکه شرایطی را ایجاد کند که با دیگر کودکان ارتباط برقرار کند و از بودن با آنها لذت ببرد.

۱۵- در هفته ی اول مدرسه کودکتان را به مدرسه ببرید.

مشاهده ی عجله ی شما توسط کودک به نگرانی های کودک اضافه کرده و حتی ممکن است او را وحشت زده کند. اگر زمانی که شما کودک را به مدرسه می برید او در حال گریه کردن است، نگران نباشید. شما می بینید که استرسی که او دارد را می توانید با همدیگر رفع کنید و او مثل یک کودک بزرگ رفتار می کند. شما نشانه هایی را به کودکتان نشان دهید که او همچنان کودک دوست داشتنی شماست و این کلمات را برای وداع و اتمام کار به کار ببرید.

این مسئله در بین همه ی کودکان و همه ی سنین وجود دارد که در بازگشت به مدرسه یا پیش از مدرسه دچار نگرانی هایی شوند. این مسئله را به استرس کودک ربط دهید و به او سخت نگیرید، و مطمئن شوید که شما برای صحبت کردن با آنها حضور دارید و آنها مجبور نیستند که به کج خلقی متوسل شوند. قبل از هر چیز شما می دانید که همه آرام می شوند و خودشان را با بازگشت به مدرسه وفق دهند و حتی وقتی که وارد مدرسه می شوند پشت سرشان را نگاه نمی کنند.

منبع : بازگشت به مدرسه ✔️ ۱۵ نکته طلایی

تربیت دختری با اعتماد به‌ نفس ✔️ ۱۱ نکته طلایی

تربیت دختری با اعتماد به‌ نفس یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های شخصیتی است که می‌تواند تأثیر زیادی بر موفقیت فرد در زندگی داشته باشد. دخترهایی که اعتماد به‌ نفس دارند، معمولاً در مدرسه و دانشگاه عملکرد بهتری دارند، روابط اجتماعی سالم‌تری برقرار می‌کنند و در شغل خود موفق‌تر هستند. در این مقاله، به بررسی راه‌های تربیت دختری با اعتماد به‌ نفس می‌پردازیم.

اهمیت تربیت دختری با اعتماد به‌ نفس

اعتماد به نفس یک مهارت حیاتی است که می تواند در همه زمینه های زندگی مفید باشد. دختران با اعتماد به نفس، به احتمال زیاد:

  • در مدرسه و شغل خود موفق خواهند شد.
  • روابط سالم‌تری خواهند داشت.
  • عزت نفس سالم‌تری خواهند داشت.
  • از خود مراقبت خواهند کرد.
  • در برابر آسیب‌های عاطفی و جسمی مقاوم‌تر خواهند بود.

هنگام تربیت دختری با اعتماد به‌ نفس، پیامی قدرتمند دریافت می کند: «تو ارزشمند و توانمند هستی.» این پیام می تواند به او کمک کند تا در برابر فشارهای اجتماعی مقاومت کند و در مسیری قرار بگیرد که او را به موفقیت می رساند.

چگونه اعتماد به نفس دخترم را بالا ببرم

همه ما دوست داریم دخترانمان با اعتماد به نفس و عزت نفس قوی بزرگ شوند. در ادامه بخوانید تا ببینید چگونه می توانید اعتماد به نفس دخترتان را تقویت کنید.

۱. عشق و حمایت بی‌قید و شرط

یکی از مهم‌ترین عواملی که در تربیت دختری با اعتماد به‌ نفس نقش دارد، عشق و حمایت بی‌قید و شرط والدین است. دخترهایی که احساس می‌کنند والدینشان آنها را دوست دارند و به آنها باور دارند، بیشتر احتمال دارد که به توانایی‌های خود اعتماد داشته باشند.

برای نشان دادن عشق و حمایت خود به دخترتان، می‌توانید کارهای زیر را انجام دهید:

  • به او بگویید که او را دوست دارید و به او افتخار می‌کنید.
  • در فعالیت‌های او شرکت کنید و از او حمایت کنید.
  • به او گوش دهید و به نظرات او احترام بگذارید.

۲. تشویق و تحسین

تشویق و تحسین دخترتان می‌تواند کمک کند تا تربیت دختری با اعتماد به‌ نفس بالا داشته باشید. وقتی دخترتان کاری را خوب انجام می‌دهد، به او بگویید که کارش را دوست دارید و از او تشکر کنید. این کار به او کمک می‌کند تا بداند که شما به او باور دارید و او را ارزشمند می‌دانید.

 

۳. کمک به دخترتان برای شناخت نقاط قوت خود

هر کس نقاط قوت و ضعفی دارد. مهم است که به دخترتان کمک کنید تا نقاط قوت خود را شناسایی کند و روی آنها تمرکز کند. وقتی دخترتان نقاط قوت خود را می‌شناسد، بیشتر احتمال دارد که به توانایی‌های خود اعتماد داشته باشد.

برای کمک به دخترتان برای شناخت نقاط قوت خود، می‌توانید کارهای زیر را انجام دهید:

  • از او بپرسید که در چه کارهایی مهارت دارد.
  • به او کمک کنید تا فعالیت‌هایی را پیدا کند که از انجام آنها لذت می‌برد.
  • به او نشان دهید که شما به توانایی‌های او باور دارید.

۴. آموزش مهارت‌های حل مسئله و مقابله با چالش‌ها

دخترانی که مهارت‌های حل مسئله و مقابله با چالش‌ها را دارند، بیشتر احتمال دارد که در برابر مشکلات و شکست‌ها مقاوم باشند. این مهارت‌ها به آنها کمک می‌کند تا از پس چالش‌های زندگی برآیند و اعتماد به‌ نفس خود را حفظ کنند.

برای آموزش مهارت‌های حل مسئله و مقابله با چالش‌ها به دخترتان، می‌توانید کارهای زیر را انجام دهید:

  • به او یاد دهید که چگونه مشکلات را شناسایی کند و راه‌حل‌های ممکن را پیدا کند.
  • به او کمک کنید تا با شکست‌ها کنار بیاید و از آنها درس بگیرد.
  • به او نشان دهید که شما به او باور دارید و می‌توانید از او حمایت کنید.

 

۵. الگوی خوبی برای دخترتان باشید

دختران از والدین خود الگو می‌گیرند. اگر شما اعتماد به‌ نفس داشته باشید و خودتان را دوست داشته باشید، دخترتان هم بیشتر احتمال دارد که این ویژگی‌ها را در خود پرورش دهد. برای اینکه الگوی خوبی برای دخترتان بوده و باعث تربیت دختری با اعتماد به‌ نفس، می‌توانید کارهای زیر را انجام دهید:

  • در مورد نقاط قوت و ضعف خود با دخترتان صحبت کنید.
  • به او نشان دهید که شما از انجام کارهایی که دوست دارید لذت می‌برید.
  • به او نشان دهید که شما خودتان را دوست دارید و به توانایی‌های خود باور دارید.

۶. از کلیشه و مقایسه جنسیتی خودداری کنید

لحظه ای که یک دختر بچه متولد می شود، کلیشه ها شروع می شود (لباس های صورتی و تزئینات صورتی و عروسک ها به عنوان هدیه) همانطور که دختر بزرگ می شود، ما به این کلیشه اضافه می کنیم: مثل پسرها نپرید، مثل یک خانم بنشینید، ورزش برای پسران است، دختران باید آواز خواندن و رقصیدن را یاد بگیرند، دختران در زبان بهتر هستند و پسرها در ریاضیات بهتر هستند.

با چنین نظراتی، ما علایق و شخصیت دخترانمان را نادیده می گیریم و آنها را به یک کلیشه ثابت تبدیل می کنیم. این باعث می‌شود دختران ما به خود شک کنند، که می‌تواند آنها را از دستیابی به پتانسیل کامل خود باز دارد.

۷. روی نقاط قوت او تمرکز کنید

ما اغلب به سرعت به نقاط ضعف و اشتباهات اشاره می کنیم، زیرا معتقدیم این به بهبود فرزندانمان کمک می کند. اما منفی نگری بیش از حد فقط به اعتماد به نفس کودک لطمه می زند، زیرا او شروع به احساس می کند که نمی تواند هیچ کاری را به درستی انجام دهد. درعوض، اگر به فرزندتان کمک کنید روی نقاط قوتش تمرکز کند، احساس توانایی می کند و موثر بودن می کند. همانطور که او موفقیت در زمینه های قدرت خود را تجربه می کند، این اعتماد به نفس به سایر بخش های زندگی او نیز سرایت می کند.

۸. اجازه دهید او بداند که احساسات و نیازهایش اهمیت دارد

برای نسل‌ها، زنان احساسات و نیازهای خود را کنار گذاشته‌اند تا به منافع همسر، پدر، فرزندان و خانواده‌شان رسیدگی کنند. زنان برای مراقبت از خانواده خود خواسته ها و استعدادهای خود را قربانی می کنند. وقتی غذای محدودی وجود دارد، مردان و بچه های خانه ابتدا باید غذا بخورند. باقیمانده آن چیزی است که زنان می توانند بخورند. این نگرش به تدریج در حال تغییر است زیرا متوجه می شویم که تا زمانی که مادر و زنان خانه شاد و سالم نباشند، نمی توانند به طور مؤثر از خانواده خود مراقبت کنند.

۹. او را تشویق کنید تا خودش را به چالش بکشد

طبق تحقیقات، زمانی که یک دختر به سن ۸ سالگی می رسد، اعتماد به نفس خود را از دست می دهد. و اگرچه دختران در مدرسه و کالج در تحصیلات عالی عمل می کنند، اما وقتی به دنیای آزاد پرتاب می شوند، ناامن می شوند، زیرا باید ریسک های بیشتری را بپذیرند. قشر جلوی مغز یا مغز متفکر در دختران خیلی زودتر رشد می کند. از این رو، آنها می توانند تصویر بزرگتر را در هر موقعیتی ببینند و در نتیجه از عواقب اعمال خود آگاهتر هستند. از این رو، آنها حاضر به ریسک نیستند.

۱۰. به او کمک کنید تصویر بدنی مثبتی بسازد

انتظار می رود دختران “زیبا” به نظر برسند و زیبایی توسط رسانه ها، مدگراها و رسانه های اجتماعی تعریف می شود. امروزه در هند تعریف زیبایی «نفت، لاغر و بلند» است. این می تواند باعث شود دخترانی که با این تعریف مطابقت ندارند احساس حقارت کنند که به نوبه خود به عزت نفس و اعتماد به نفس آنها آسیب می رساند.

تربیت دختری با اعتماد به‌ نفس کار آسانی نیست، اما ارزشش را دارد. با پیروی از نکات ذکر شده در این مقاله، می‌توانید به دخترتان کمک کنید تا اعتماد به‌ نفس خود را افزایش دهد و در زندگی موفق‌تر باشد.

 

۱۱. استفاده از رسانه های اجتماعی را محدود کنید

واقعیت این است که دختران ما دائماً در شبکه های اجتماعی حضور دارند. این به آنها کمک می کند با دوستان یا افرادی با علایق مشابه ارتباط برقرار کنند. اما دختران می توانند به راحتی تحت تأثیر اتفاقاتی که در رسانه های اجتماعی می افتد قرار بگیرند. وقتی فرزند شما برای پست‌هایش لایک‌های زیادی دریافت نمی‌کند یا فکر می‌کند به اندازه دیگرانی که در رسانه‌های اجتماعی می‌بیند خوب یا توانایی ندارد، اعتماد به نفس او می‌تواند ضربه بخورد. گاهی اوقات، دختران ممکن است در شبکه های اجتماعی با آزار و اذیت سایبری روبرو شوند و این می تواند به اعتماد به نفس آنها آسیب برساند. بنابراین برای تربیت دختری با اعتماد به‌ نفس فضای مجازی را محدود کنید.

افزایش اعتماد به نفس در نوجوانان دختر

در اینجا چند نکته‌ی کاربردی برای والدین و مربیان نوجوانان برای افزایش اعتماد به نفس در نوجوانان دختر نی نی سایت آمده است:

  • از مقایسه نوجوان خود با دیگران خودداری کنید. مقایسه نوجوان با دیگران می‌تواند باعث کاهش اعتماد به نفس او شود.
  • به نوجوان خود توجه و محبت نشان دهید. توجه و محبت والدین و مربیان می‌تواند به افزایش اعتماد به نفس نوجوانان کمک کند.
  • به نوجوان خود اجازه دهید تصمیم‌گیری کند. اجازه دادن به نوجوان برای تصمیم‌گیری در مورد امور زندگی خود می‌تواند به او کمک کند تا احساس استقلال و شایستگی کند.
  • به نوجوان خود کمک کنید تا مهارت‌های جدید بیاموزد. یادگیری مهارت‌های جدید می‌تواند به نوجوان کمک کند تا احساس ارزشمندی کند.
  • به نوجوان خود کمک کنید تا روابط سالمی با دیگران برقرار کند. روابط سالم می‌تواند به نوجوان کمک کند تا احساس پذیرش و ارزشمندی کند.

ویژگی کودکان با اعتماد به نفس بالا

برخی از ویژگی‌های کودکان با اعتماد به نفس بالا عبارتند از:

  • خودباوری: این کودکان به توانایی‌های خود باور دارند و در انجام کارهای مختلف، احساس توانمندی می‌کنند.
  • مسئولیت‌پذیری: این کودکان مسئولیت کارهای خود را به عهده می‌گیرند و برای انجام آنها تلاش می‌کنند.
  • استقلال: این کودکان مستقل هستند و برای انجام کارهای خود، به دیگران وابسته نیستند.
  • ریسک‌پذیری: این کودکان از ریسک کردن نمی‌ترسند و برای رسیدن به اهداف خود، از چالش‌ها نمی‌ترسند.
  • مثبت‌اندیشی: این کودکان نگاه مثبتی به خود و زندگی دارند و در مواجهه با مشکلات، ناامید نمی‌شوند.

منبع : تربیت دختری با اعتماد به‌ نفس ✔️ ۱۱ نکته طلایی

بوسیدن نوزاد ✔️ فواید و عوارض نگران کننده

بوسیدن نوزاد یک عمل محبت آمیز است که می تواند برای هر دو طرف لذت بخش باشد. با این حال، مهم است که از خطرات بالقوه بوسیدن نوزاد نیز آگاه باشید.

افراد به خصوص والدین بعد از این نوزادشان به دنیا می آید به طور غریزی دوست دارند او را در آغوش بکشند، نوازش کنند و ببوسند، اما برای بسیاری از پدر و مادر ها این سوال به وجود می آید که امکان دارد بوسیدن نوزاد ضررهایی برای او داشته باشد؟ آیا این کار در فرایند رشد کودک تاثیر دارد و به او کمک می کند؟

متخصصین کودک برقراری رابطه عاطفی صمیمانه با نوزاد از طریق اعمالی مانند نوازش کردن، بوسیدن برای رشد هیجانی او لازم و ضروری می دانند اما با این باید نکات بهداشتی رعایت شود تا سلامت نوزاد حفظ شود، در غیر این صورت احتمال دارد مضرات بوسیدن بیشتر از فواید آن باشد.

اگر به دنبال اطلاعات بیشتری در این زمینه هستید باید به مطالعه این مقاله بپردازید تا در مورد فواید و ضررهای بوسیدن اطلاعات لازم را به دست آورید.

بوسیدن نوزاد

بوسیدن یک نوع نوازش لمسی می باشد و نوزادی که متولد می شود آنقدر دوست داشتنی می باش که اطرافیان تمایل دارند او را ببوسند، به دلیل این که نوزاد از حساسیت بالایی برخوردار است باید تاثیرات مثبت و منفی این نوع نوازش ها را بدانیم. بوسیدن بر روی جسم و روح نوزاد تاثیرات بسیار عمیقی می گذارد و این تاثیرات می تواند موقتی، عمیق یا طولانی مدت باشد در ادامه این مقاله فواید کوتاه مدت و بلند مدت بوسیدن در ابعاد جسمانی و روانی را بیان می کنیم.

  • فواید کوتاه مدت: بوسیدن اگر به صورت لمس کوتاه مدت نوزاد، همراه با در آغوش کشیدن او باشد می تواند باعث کاهش سطح هورمون استرس کودک شود و زمانی که کودک بعد از بوسیدن ذوق زده می شود و خنده لحظه ای دارد نشان از احساس شادی و رضایت او می باشد و در این حالت دوپامین ( انتقال دهنده عصبی شادی) در بدن نوزاد افزایش می یابد. بر اساس تحقیقات پزشکی به اثبات رسیده است که بوسیدن نوزاد باعث ارتباط عاطفی عمیقی با او می شود که به تقویت دستگاه ایمنی بدن نوزاد کمک می کند و باعث می شود بدن وی در برابر بیماری ها مقاوم تر شود.
  • فواید بلند مدت: بوسیدن در دراز مدت باعث رشد هوش هیجانی نوزاد می شود، هوش هیجانی به معنی درک احساسات و ابراز همدلی با دیگران می باشد و به صورت اکتسابی به فرد منتقل داده می شود و وراثت سهم بسیار کمی در این قضیه دارد. بنابراین اطرافیان می توانند با ابراز کردن احساسات خود به کودک سهم به سزایی در رشد و پرورش هوش هیجانی او داشته باشند، هم چنین نوزادانی که مورد نوازش لمسی قرار گرفته اند در بزرگسالی به عارضه هایی که کودکان بی سرپرست و بد سرپرست دچار می شوند مبتلا نمی شوند.

به بوسیده شدن

میزان نیاز به بوسیده شدن در نوزادان مختلف متفاوت می باشد و این که کودک به چه میزان به بوسیده شدن نیاز دارد برای هر نوزاد تفاوت می کند، هر فرد به خصوص پدر و مادر به صورت غریزی متوجه می شوند که در کجا زیاده روی کرده اند و در کجا کم گذاشته اند ولی آنچه در بوسیدن ونوازش کردن مهم است متناسب بودن این عمل با نیاز کودک می باشد که باید به درستی تنظیم شود.

در بسیاری از اوقات به خاطر علایق خودمان و تخلیه شدن احساساتمان کودک را می بوسیم و اصلا در نظر نمی گیریم که فرزندمان چه احساسی دارد در حالی که باید بر اساس نیازش او را ببوسیم. بهتر است بوسیدن به مقداری باشد که کودک احساس رضایت و آرامش داشته باشد و نسبت به بوسیدن و نوازش رغبت نشان دهد در صورتی که فرزند بی قراری کند و نوازش و بوسیدن تاثیری در آرام کردن او نداشته باشد در این هنگام باید نیاز های او را شناسایی کنید و از روش های دیگری برای آرام کردن دلبندتان استفاده کنید.

ایا نوزاد بوسیدن را میفهمد

بله، نوزادان بوسیدن را می‌فهمند. آنها از همان ابتدا به لمس حساس هستند و بوسیدن یک شکل از لمس است. نوزادان همچنین به احساسات واکنش نشان می‌دهند و بوسیدن می‌تواند احساس امنیت، عشق و محبت را در آنها ایجاد کند. نوزادان از حدود شش ماهگی شروع به درک معنای بوسیدن می‌کنند. آنها می‌توانند ارتباط بین بوسیدن و احساسات مثبت را تشخیص دهند و ممکن است لبخند بزنند، بخندند یا لبخند بزنند.

بوسیدن همچنین می‌تواند به نوزادان در رشد مهارت‌های اجتماعی آنها کمک کند. آنها یاد می‌گیرند که چگونه با دیگران ارتباط برقرار کنند و چگونه عشق و محبت خود را نشان دهند. البته، همه نوزادان به یک شکل رشد نمی‌کنند. برخی از نوزادان ممکن است زودتر از دیگران بوسیدن را درک کنند. همچنین، برخی از نوزادان ممکن است بوسیدن را بیشتر از دیگران دوست داشته باشند.

فواید بوسیدن نوزاد برای اطرافیان

جالب است بدانید که بوسیدن نوزاد برای اطرافیان نیز لذت بخش می باشد و سلامت روحی و جسمی آن ها را افزایش می دهد به عنوان نمونه در مورد مادران نشان داده شده است که زمانی که نوزادشان را می بوسند هورمون اکسی توسین ( ماده شیمیایی افزایش دهنده احساس عشق و علاقه) و آندورفین ( ماده شیمیایی افزایش دهنده سرخوشی)  افزایش می یابد و در واقع بوسیدن به اندازه نوزاد یک بازی دو سر می باشد که هر دو با برد همراه بوده و بر روی والدین و کودک تاثیر مثبت می گذارد.

مضرات بوسیدن نوزاد

نکته مهم این است که تمام موارد فوق گفته شده زمانی صدق می کند که اطرافیان مسائل بهداشتی را رعایت کنند، در غیر این صورت چون سیستم ایمنی بدن نوزاد ضعیف است ممکن است مضرات بوسیدن بیشتر از فواید آن باشد و هر آلودگی و بیماری از طریق بوسیدن به کودک انتقال یابد و اطرافیان باید از بوسیدن لب نوزاد و برقراری ارتباط پوستی طولانی مدت با او پرهیز کنند.

بر اساس تحقیقات انجام شده نوزادانی که در این شرایط رشد کرده اند و در هنگام بوسیدن و نوازش نکات بهداشتی را رعایت نکرده اند دچار مشکلاتی می شوند که در زیر نمونه هایی از آن را بیان می کنیم.

  • دچار التهاب پوستی فراوان
  • پوسیدگی دندان و آسیب بافت زبان
  • آسیب به چشم: بوسیدن نوزاد می تواند باعث آسیب به چشم او شود. اگر فرد بوسنده دارای بیماری چشمی یا زخم باز در دهان باشد، می تواند باعث انتقال عفونت به چشم نوزاد شود.
  • گرفتار شدن به انواع بیماری ها و عفونت ها
  • وقوع بیماری سیاه سرفه
  • عفونت معده
  • تضعیف سیستم ایمنی بدن
  • تبخال زدن در نوزادان

والدین باید بدانند در صورت وقوع چنین مسئله سریعا بدن و صورت نوزاد را ضدعفونی کنند و دیگران را از بوسیدن و نوازش کودک منع کنند.

جوش صورت نوزاد در اثر بوسیدن

جوش صورت نوزاد در اثر بوسیدن، یک عارضه شایع است که معمولاً در اثر انتقال باکتری‌ها یا ویروس‌ها از دهان فرد بوسنده به پوست نوزاد ایجاد می‌شود. این عارضه می‌تواند در هر سنی از نوزادان رخ دهد، اما بیشتر در نوزادان تازه متولد شده و نوزادان زیر یک سال دیده می‌شود.

علائم جوش صورت نوزاد در اثر بوسیدن عبارتند از:

  • دانه‌های کوچک قرمز یا سفید روی صورت، گردن، یا قفسه سینه نوزاد
  • خارش یا سوزش پوست نوزاد
  • قرمزی و التهاب پوست نوزاد
  • در برخی موارد، جوش صورت نوزاد در اثر بوسیدن می‌تواند منجر به بروز عوارضی مانند عفونت پوستی یا تب شود.

برای پیشگیری از بروز جوش صورت نوزاد در اثر بوسیدن، توصیه می‌شود که از بوسیدن نوزادان توسط افرادی که دچار بیماری‌های پوستی یا تنفسی هستند، خودداری شود. همچنین، بهتر است از بوسیدن نوزادان توسط افراد سیگاری یا افرادی که از داروهای خاصی استفاده می‌کنند، نیز خودداری شود.

اقدامات بهداشتی در هنگام بوسیدن نوزاد

همه والدین و اطرافیان هنگامی که نوزادی را می بینند تمایل دارند او را در آغوش بگیرند و ببوسند، برقراری ارتباط عاطفی در سلامت جسم و روان کودک تاثیر بسیاری دارد و در صورتی که به درستی انجام شود تاثیر بسیاری دارد .

در ادامه این مقاله به نکاتی که والدین باید به آن توجه داشته باشند اشاره می کنیم.

  • قبل از این که با نوزادتان تماس برقرار کنید دستان خود را بشویید و از اطرافیان هم بخواهید این کار را انجام دهند.
  • برای تمیز کردن دهان و صورت کودک از دستمال مرطوب استفاده کنید.
  • در صورتی که اطرافیان درگیر بیماری و مشکلات عفونی هستند بخواهید که از کودک دوری کرده و هرگز او را نبوسند.
  • نوزاد را به صورت منظم به حمام ببرید.
  • بهداشت دهان و دندان کودک را رعایت کنید.

در کنار تمام موارد گفته شده برای آن که از سلامت نوزاد خود اطلاع داشته باشید و برای برقراری ارتباط بهتر با کودک از روش های دیگری استفاده کنید در این صورت بهتر است از مشاوره کودک کمک بگیرید تا راهنمایی های لازم را به شما بگوید.

توصیه

برای کاهش خطرات بوسیدن نوزاد، توصیه می شود موارد زیر را رعایت کنید:

  • اگر بیمار هستید، از بوسیدن نوزاد خودداری کنید.
  • قبل از بوسیدن نوزاد، دست های خود را به خوبی بشویید.
  • از بوسیدن نوزاد در دهان یا بینی خودداری کنید.
  • اگر نوزاد دارای زخم یا تاول در صورت خود است، از بوسیدن آن ناحیه خودداری کنید.

در نهایت، تصمیم نهایی در مورد اینکه آیا نوزاد خود را ببوسید یا خیر، با شماست. با این حال، مهم است که از خطرات بالقوه بوسیدن نوزاد نیز آگاه باشید و اقدامات لازم برای کاهش این خطرات را انجام دهید.

منبع : بوسیدن نوزاد ✔️ فواید و عوارض نگران کننده

چرا کودکان گاز می گیرند✔️ علت و درمان گاز گرفتن کودکان

گاز گرفتن کودکان یکی از رفتارهای معمول در کودکان نوپا و خردسال است. این رفتار می تواند برای والدین و مربیان کودکان نگران کننده باشد، اما مهم است که بدانیم که گاز گرفتن معمولاً نشانه ای از مشکلی جدی نیست. این رفتار معمولاً در سنین ۱۸ تا ۳۶ ماهگی بیشتر دیده می شود و در اکثر موارد تا سن ۴ سالگی برطرف می شود.

اگر کودک شما به طور مکرر گاز می گیرد، باید با پزشک یا متخصص اطفال مشورت کنید. در برخی موارد، گاز گرفتن می تواند نشانه ای از یک مشکل زمینه ای مانند اختلال عصبی یا اختلال طیف اوتیسم باشد.

علت گاز گرفتن کودکان

علت گاز گرفتن کودکان نی نی سایت مختلفی وجود دارد که ممکن است کودکان گاز بگیرند. برخی از دلایل رایج عبارتند از:

  • تسکین درد دندان درآوردن: دندان درآوردن می تواند برای کودکان بسیار دردناک باشد. گاز گرفتن می تواند راهی برای تسکین این درد باشد.
  • ابراز احساسات: کودکان نوپا و خردسال هنوز در حال یادگیری نحوه ابراز احساسات خود هستند. گاز گرفتن می تواند راهی برای بیان خشم، ترس، یا ناامیدی باشد.
  • جلب توجه: گاهی اوقات، کودکان گاز می گیرند تا توجه والدین یا مربیان خود را جلب کنند.
  • تقلید: کودکان ممکن است از رفتارهای دیگران تقلید کنند. اگر کودک دیگری را گاز می بیند، ممکن است خود نیز شروع به گاز گرفتن کند.

پیشنهاد مشاور: استفراغ کودک ✔️ ۱۱ درمان تضمینی استفراغ کودک

اگر هنگام گاز گرفتن فرزندتان بخندید یا عصبانی شوید، می تواند کنجکاوی کودک شما را برانگیزد و ممکن است دوباره سعی کند شما را گاز بگیرد تا واکنش شما را برانگیزد.

علت گاز گرفتن دست خود

علت گاز گرفتن دست خود کودک می تواند متفاوت باشد. شایع ترین دلایل عبارتند از:

  • ابراز احساسات: کودکان نوپا اغلب نمی توانند احساسات خود را به طور موثر بیان کنند. گاز گرفتن می تواند راهی برای ابراز خشم، ناامیدی، ترس یا حتی هیجان باشد.
  • جلب توجه: کودکانی که به توجه والدین یا سایر مراقبان خود نیاز دارند ممکن است گاز بگیرند.
  • کپی کردن رفتار: کودکان ممکن است از سایر کودکان یا بزرگسالان که گاز می گیرند یاد بگیرند.

کودکان خردسال ممکن است به دلایل زیر با گاز گرفتن ناراحتی خود را ابراز کنند:

  • خستگی یا ناخوشی
  • احساس اینکه کودک دیگری در بازی یا فعالیت او دخالت می کند
  • احساس بی حوصلگی
  • عدم توانایی به برقراری ارتباط کلامی با اطرافیان خود نیستند

در برخی موارد، گاز گرفتن می تواند نشانه یک مشکل پزشکی باشد. به عنوان مثال، کودکانی که دچار مشکلات دهان یا دندان، عفونت یا اختلالات رشدی هستند ممکن است بیشتر گاز بگیرند.

اگر کودک شما دست خود را گاز می گیرد، مهم است که علت را درک کنید. در صورت وجود مشکل پزشکی، درمان مناسب برای کودک شما مهم است. در غیر این صورت، می توانید با کمک به کودک خود در یادگیری راه های سالم برای ابراز احساسات خود، به کاهش گاز گرفتن کمک کنید.

چگونه با گاز گرفتن کودکان برخورد کنیم

اگر کودک شما گاز می گیرد، مهم است که به آرامی و با آرامش با او برخورد کنید. در اینجا چند نکته برای برخورد با گاز گرفتن کودکان آورده شده است:

  • کودک خود را به آرامی از فرد گاز گرفته شده جدا کنید.
  • کودک خود را از موقعیت دور کنید تا آرام شود.
  • به کودک خود توضیح دهید که گاز گرفتن رفتاری نامناسب است.
  • کودک خود را به جایگزینی برای گاز گرفتن، مانند گاز گرفتن یک اسباب بازی نرم، تشویق کنید.

اگر گاز گرفتن کودک شما ادامه داشت، مهم است که با یک متخصص اطفال یا روانشناس کودکان مشورت کنید. آنها می توانند به شما کمک کنند تا علت گاز گرفتن کودکخود را شناسایی کنید و راهکارهایی برای مقابله با آن ارائه دهند. رای اطلاعات بیش تر در زمینه اختلال کودکان می توانید با مرکز تخصصی کودک با شماره های ۰۲۱۲۲۳۵۴۲۸۲ و ۰۲۱۸۸۴۲۲۴۹۵ تماس بگیرید.

چیکار کنم پسرم گاز نگیره

در اینجا چند راهکار برای پیشگیری از گاز گرفتن کودکان آورده شده است:

  • کودک خود را به طور منظم به دندانپزشک ببرید تا دندان های او به طور صحیح رشد کنند.
  • به کودک خود بیاموزید که چگونه احساسات خود را به طور سالم بیان کند.
  • به کودک خود اسباب بازی های نرم و قابل گاز گرفتن بدهید.
  • از تنبیه بدنی برای جلوگیری از گاز گرفتن خودداری کنید.

 

گاز گرفتن معمولاً یک رفتار موقتی است که با رشد کودک از بین می رود. با کمی صبر و حوصله و تلاش، می توانید به کودک خود کمک کنید تا این رفتار را ترک کند.

صحبت کردن با فرزندتان در مورد گاز گرفتن و اینکه چه احساسیدر طرف مقابل ایجاد می کند، شروع بسیار خوبی برای کمک به فرزندتان برای درک آنچه اتفاق افتاده است است.

گاز گرفتن کودک چهار ساله

گاز گرفتن کودک چهار ساله نی نی سایت یک رفتار رایج است که در حدود ۲۰ درصد از کودکان در این سن دیده می شود. دلایل مختلفی برای گاز گرفتن وجود دارد، از جمله:

  • کمبود مهارت های ارتباطی: کودکان چهار ساله هنوز در حال یادگیری نحوه بیان خود به روش های مؤثر هستند. ممکن است گاز بگیرند تا احساسات خود را مانند خشم، ناامیدی یا ترس بیان کنند.
  • قلدری یا دفاع از خود: کودکان چهار ساله ممکن است گاز بگیرند تا از خود در برابر کودکان دیگر یا حتی بزرگسالان محافظت کنند.
  • اضطراب یا استرس: کودکان چهار ساله ممکن است در شرایط استرس زا گاز بگیرند.
  • تقلید از دیگران: کودکان چهار ساله ممکن است از کودکان دیگر، به ویژه خواهر و برادر یا همسالان خود، یاد بگیرند که گاز بگیرند.
  • تسکین درد دندان درآوردن: گاز گرفتن می تواند به تسکین درد لثه در حین دندان درآوردن کمک کند.

اگر کودک شما گاز می گیرد، مهم است که ابتدا دلیل این رفتار را تعیین کنید. با توجه به دلیل، می توانید راه هایی برای کمک به کودک خود برای یادگیری نحوه کنترل گاز گرفتن پیدا کنید.

علت گاز گرفتن کودک شیرخوار

گاز گرفتن کودک شیرخوار می‌تواند دلایل مختلفی داشته باشد. شایع‌ترین علت، دندان درآوردن است. دندان درآوردن می‌تواند برای کودک بسیار ناراحت‌کننده باشد و باعث تحریک لثه‌ها شود. در این شرایط، کودک ممکن است برای کاهش درد، به هر چیزی که در دسترسش باشد، از جمله نوک پستان مادر، گاز بگیرد. دلایل دیگر گاز گرفتن کودک شیرخوار عبارتند از:

  • کاوش و کنجکاوی: کودکان نوپا از دهان خود برای کاوش و کشف محیط اطراف خود استفاده می‌کنند. در این شرایط، ممکن است به طور تصادفی به کسی گاز بزنند.
  • کپی کردن رفتار دیگران: اگر کودک دیگری را ببیند که گاز می‌گیرد، ممکن است این رفتار را تقلید کند.
  • ابراز ناراحتی یا خشم: اگر کودک احساس ناراحتی، عصبانیت یا ناامیدی کند، ممکن است به عنوان راهی برای ابراز این احساسات، گاز بگیرد.
  • جستجوی توجه: در برخی موارد، کودک ممکن است گاز بگیرد تا توجه والدین یا مراقبان خود را جلب کند.

علت گاز گرفتن زبان در کودکان

گاز گرفتن زبان در کودکان یک رفتار نسبتاً شایع است که معمولاً در سنین ۲ تا ۴ سالگی رخ می‌دهد. این رفتار می‌تواند دلایل مختلفی داشته باشد، از جمله:

  • ناتوانی در کنترل احساسات: کودکان خردسال هنوز در حال یادگیری نحوه کنترل احساسات خود هستند. در برخی موارد، ممکن است به دلیل احساسات شدیدی مانند خشم، عصبانیت، ترس یا ناامیدی، زبان خود را گاز بگیرند.
  • کاوش در محیط: کودکان از دهان خود برای کاوش در محیط اطراف خود استفاده می‌کنند. در برخی موارد، ممکن است زبان خود را گاز بگیرند زیرا در حال بررسی چیزی هستند یا آن را به عنوان یک شیء جالب می‌بینند.
  • تشنج یا اختلالات عصبی: در برخی موارد، گاز گرفتن زبان می‌تواند نشانه‌ای از یک مشکل عصبی یا تشنج باشد. اگر کودک شما به طور مکرر زبان خود را گاز می‌گیرد، مهم است که با پزشک مشورت کنید تا علت آن را بررسی کند.

گاز گرفتن کودک اوتیسم

گاز گرفتن یکی از رفتارهای خودآزاری است که در کودکان مبتلا به اوتیسم شایع است. این رفتار می تواند دلایل مختلفی داشته باشد، از جمله:

  • ناراحتی یا درد: گاز گرفتن ممکن است به عنوان راهی برای بیان ناراحتی یا درد جسمی یا عاطفی کودک باشد.
  • تحریک حسی: گاز گرفتن ممکن است برای کودک یک تحریک حسی لذت بخش باشد.
  • کمبود مهارت های ارتباطی: کودک ممکن است نتواند احساسات یا نیازهای خود را به روشی مناسب بیان کند و گاز گرفتن را به عنوان راهی برای جلب توجه یا بیان خواسته های خود انتخاب کند.

برای درمان گاز گرفتن در کودکان مبتلا به اوتیسم، ابتدا باید علت آن را شناسایی کرد. اگر گاز گرفتن به دلیل ناراحتی یا درد جسمی باشد، باید علت اصلی ناراحتی یا درد را درمان کرد. اگر گاز گرفتن به دلیل تحریک حسی باشد، باید به کودک کمک کرد تا روش های جایگزینی برای تحریک حسی خود پیدا کند. اگر گاز گرفتن به دلیل کمبود مهارت های ارتباطی باشد، باید به کودک کمک کرد تا مهارت های ارتباطی خود را بهبود بخشد.

در اینجا چند نکته برای کمک به کاهش گاز گرفتن در کودکان مبتلا به اوتیسم آورده شده است:

  • از رفتارهای تشدید کننده گاز گرفتن اجتناب کنید. اگر کودک شما در شرایطی خاص بیشتر گاز می گیرد، سعی کنید از قرار دادن او در آن شرایط خودداری کنید.
  • به کودک خود آموزش دهید که چگونه احساسات خود را به روشی مناسب بیان کند. به کودک خود کمک کنید تا کلمات و عباراتی را بیاموزد که می تواند برای بیان احساسات خود از آنها استفاده کند.

منبع : چرا کودکان گاز می گیرند✔️ علت و درمان گاز گرفتن کودکان

سندروم کلاین فلتر ✔️ تشخیص قطعی و درمان

سندروم کلاین فلتر (Klinefelter-Syndrom, XXY) چیست و چه علائمی را به همراه دارد؟ این سندروم مشکل ژنتیکی می باشد و در مردان دیده می شود زمانی که یک کروموزوم x اضافی داشته باشند. این کروموزوم اضافی بر روی عملکرد جسمانی، رشدی، رفتاری و شناختی فرد تاثیر می گذارد و باعث می شود تا آسیب هایی به فرد وارد شود، این سندروم مشکلات گسترده ای را به همراه دارد و در صورتی که تشخیص آن زودتر انجام شود راحت تر می توانید با آسیب های آن مقابله کنید.

در ادامه این مقاله توضیحات بیشتری در مورد این سندروم بیان می کنیم که مطالعه آن می تواند برای شما مفید باشد و هم چنین می توانید از مشاوره کودک کمک بخواهید تا به موقع آن را تشخیص دهد و اقدامات لازم برای درمان صورت گیرد.

سندروم کلاین فلتر چیست؟

کلاین فلتر اختلالی کروموزومی می باشد که تنها در مردان به وجود می آید به طور کلی جنسیت افراد از طریق دو کروموزوم تعیین می شود که کروموزوم X از مادر به ارث برده می شود وکروموزوم Y از پدر به پسر منتقل می شود، در صورتی که پدر هم به جای کوروموزوم Y کوروموزوم X را به فرزندش انتقال دهد فرزند او دختر خواهد شد و مردانی که به سندروم کلاین فلتر مبتلا می باشند شکل کروموزومی آن ها به جای XY، به صورت XXY می باشد که این شکل به خاطر خطا در زمان لقاح ایجاد می شود و یک نوع بیماری ژنتیکی به حساب می آید.

علائم و نشانه ها

این سندروم از همان دوران نوزادی فرد را دیگر مجموعه ای از علائم و نشانه های مخصوص به خود می کند که با تغییر در دوره رشدی، علائم و نشانه های مربوط به آن دوره تغییر می کند در ادامه این مقاله با هر کدام از علائم و نشانه هایی که مربوط به دوره های زندگی می شود آشنا می شویم و اطلاعاتی در مورد آن بیان می کنیم.

علائم سندروم کلاین فیلتر در بدو تولد

شرایط این بیماری به گونه ای می باشد که در ابتدا تولد بر روی نوزاد پسر نشان داده نمی شود و نوزاد پسر با این سندروم به دنیا می آید در بسیاری از موارد سالم به نظر می رسد، اما در برخی از موارد ممکن است علائم جسمانی خاصی ظاهر شود که این نشانه ها شامل موارد زیر می شود.

  • آلت تناسلی کوچک
  • داشتن بیضه های کوچکتر از حد طبیعی
  • قرار داشتن مجرای ادرار در پایین آلت تناسلی به جای نوک آن

سندرم کلاین فلتر در زنان

سندرم کلاین فلتر نوعی ناهنجاری کروموزومی است که در آن فرد دارای یک کروموزوم جنسی X اضافی است. این سندرم در زنان نادر است و شیوع آن حدود ۱ در ۲۵۰۰ تا ۵۰۰۰ زن است.

در زنان مبتلا به سندرم کلاین فلتر، کروموزوم جنسی X اضافی معمولاً در سلول های تخمک یا اسپرم تشکیل می شود. این خطا می تواند در هر مرحله از تقسیم سلولی رخ دهد، از جمله میوز (تقسیم سلولی که سلول های تخمک را تولید می کند) یا میتوز (تقسیم سلولی که سلول های بدن را تولید می کند).

پیشنهاد مشاور:شغل مناسب برای اختلالات روان و شخصیت

تشخیص سندرم کلاین فلتر

آزمایش کروموزومی، که به آن کاریوتیپ نیز گفته می‌شود، می‌تواند تشخیص سندرم کلاین فلتر را تأیید کند. این آزمایش از سلول‌های خون یا پوست برای بررسی تعداد و شکل کروموزوم‌ها استفاده می‌کند.

سندرم کلاین فلتر معمولاً در دوران کودکی تشخیص داده نمی‌شود. اکثر مردان مبتلا به این سندرم تا سن بلوغ که علائم و نشانه‌های آن شروع می‌شود، تشخیص داده نمی‌شوند.

اگر علائم و نشانه‌هایی دارید که ممکن است نشان‌دهنده سندرم کلاین فلتر باشد، با پزشک خود صحبت کنید. درمان برای سندرم کلاین فلتر وجود ندارد، اما درمان‌های موجود می‌تواند به مدیریت علائم و بهبود کیفیت زندگی کمک کند.

علائم سندروم کلاین فلتر در کودکی

سندروم کلاین فلتر در دوران کودکی تاثیرات بیشتری بر روی فرد می گذارد و علائم و نشانه های آن خفیف تا شدید می باشند و در بیماران، متفاوت است، حتی بسیاری از پسران هستند با وجودی که به این سندروم مبتلا می باشند در دوران کودکی هیچ نشانه ای را از خودشان نشان نمی دهند.

علائم سندروم کلاین فلتر و هم پوشانی آن با علائم بیماری های دیگر تشخیص بیماری را برای متخصصین بسیار دشوار می کند، نشانه ها و علائم این سندروم در دوران کودکی شامل موارد زیر می شود:

  • تاخیر در تکلم و راه رفتن
  • رشد و هماهنگی حرکتی ضعیف
  • احساس ضعف و خستگی
  • کاهش قدرت و انقباض عضلانی (این مشکل می تواند باعث به وجود آمدن مشکلات ثانویه ای مانند آپنه یا قطع تنفس در خواب یا یبوست مزمن شود.)
  • اختلالات یادگیری و یا وجود مشکلاتی در یادگیری مثل دشواری در گوش دادن و تمرکز کردن

علائم سندروم کلاین فلتر در دوران بلوغ

سندروم کلاین فلتر به طور معمول در زمان بلوغ تشخیص داده می شود در واقع در این سن، تغییراتی که باید در زمان بلوغ بر روی پسر انجام شود به وجود نمی آید که برخی از علائم و نشانه های این سندروم در زمان بلوغ عبارت اند از:

  • داشتن بیضه های بسیار کوچک
  • رشد کم مو در صورت و نواحی دیگر مانند زیر بغل
  • رشد عضلانی ضعیف
  • رشد بافت سینه
  • احساس ضعف و خستگی
  • آلت تماسلی کوچک
  • داشتن قدی بلند تر از حد معمول
  • دست ها و پاهای بسیار کشیده و نامتناسب با تنه
  • تمرکز ضعیف
  • وجود یک خط در کف دستان
  • وجود دشواری هایی در عملکرد جنسی
  • داشتن مشکلاتی در یادگیری و تکلم
  • غمگینی، خلق پایین و افسردگی

پسران در این دوره به شدت بر روی اندام های خود حساس می شوند و انتظار دارند تغییراتی که در سایر پسرها در زمان بلوغ اتفاق می افتد در آن ها نیز رخ دهد، قرار گرفتن تحت درمان جایگزینی با استفاده از تستوسترون در ایجاد تغییرات می تواند برای آن ها مفید باشد و از آنجایی که این کودکان به آموزش های خاصی نیاز دارند در دسته کودکان استثنایی قرار می گیرند و باید به آن ها توجه بیشتری شود.

انواع سندرم کلاین فلتر

انواع مختلفی از سندرم کلاین فلتر وجود دارد. شایع ترین نوع، سندرم کلاین فلتر کلاسیک است که در آن مرد دارای یک کروموزوم X اضافی در تمام سلول های خود است. انواع دیگر سندرم کلاین فلتر عبارتند از:

  • سندرم کلاین فلتر موزاییک: در این نوع، مرد دارای برخی سلول ها با فرمول کروموزومی XXY و برخی دیگر با فرمول کروموزومی طبیعی XY است.
  • سندرم کلاین فلتر لامبدا: در این نوع، مرد دارای یک کروموزوم X اضافی است که به صورت غیرطبیعی به یک کروموزوم دیگر متصل شده است.
  • سندرم کلاین فلتر سه کروموزومی X: در این نوع، مرد دارای سه کروموزوم X در تمام سلول های خود است.

سندروم کلاین فلتر، روش های درمانی

تاکنون برای این سندرم درمان مشخصی مطرح نشده است، روش های درمانی که برای این سندروم استفاده می شود جنبه هایی از عملکرد فرد که آسیب دیده است را بهبود می بخشد و باعث می شود تا حمایت عاطفی لازم فراهم شود، درمان های رایجی که در سندروم کلاین فلتر مورد استفاده قرار می گیرد عبارت است از:

  • درمان های هورمونی
  • استفاده از تکنولوژی های کمک کننده به باروری
  • استفاده از درمان هایی مثل گفتار درمانی و کاردرمانی برای افزایش عملکرد گفتاری و حرکتی
  • استفاده از مشاوره روانشناسی و جلسات روان درمانی که باعث می شود مهارت های سازگاری فرد افزایش یابد، همچنین باعث می شود تا عملکردهای فردی و اجتماعی فرد بهبود یابد.

در صورتی که تمایل دارد درباره روش های مختلف سندروم کلاین فیلتر اطلاعات بیشتری را کسب کنید و نسبت به مشکل خود و اطرافیان راهکارهای مناسبی ر ا انتخاب کنید می توانید از مرکز مشاوره روانشناسی استفاده کنید.

مرکز مشاوره ستاره ایرانیان به صورت تلفنی و حضوری پاسخ گو شما می باشد و اطلاعات لازم را در اختیارتان قرار می دهد این مرکز مشاوره در زمینه اختلالات دوران کودکی امکان فراهم کرده است تا در کمترین زمان بتوانید به درمان مشکلات کودک خود بپردازید و آن ها به درستی درمان نمایید.

 

ازدواج سندرم کلاین فلتر

سندرم کلاین فلتر یک اختلال ژنتیکی است که در آن یک پسر یک کروموزوم X اضافی دارد. این اختلال بر رشد و تکامل پسر تأثیر می گذارد و می تواند منجر به مشکلاتی در قد، باروری و توانایی های یادگیری شود. افرادی که دارای سندرم کلاین فلتر هستند می توانند ازدواج کنند. با این حال، مهم است که قبل از ازدواج با یک مشاور ژنتیک مشورت کنید تا خطرات و مزایای بالقوه را درک کنید.

خطرات اصلی ازدواج برای افرادی که دارای سندرم کلاین فلتر هستند عبارتند از:

  • افزایش خطر داشتن فرزندی با سندرم کلاین فلتر
    افزایش خطر داشتن فرزندی با سایر اختلالات ژنتیکی

مزایا احتمالی ازدواج برای افرادی که دارای سندرم کلاین فلتر هستند عبارتند از:

  • احساس عشق و تعلق
  • داشتن شریک زندگی برای حمایت و پشتیبانی
  • تشکیل خانواده

در نهایت، تصمیم گیری در مورد ازدواج یک تصمیم شخصی است. مهم است که تمام جوانب را در نظر بگیرید و با یک مشاور ژنتیک مشورت کنید تا تصمیمی آگاهانه بگیرید.

منبع : سندروم کلاین فلتر ✔️ تشخیص قطعی و درمان

فواید قصه گویی برای کودکان ✔️ ۱۱ تاثیر در رشد کودک

فواید قصه گویی برای کودکان یکی از قدیمی ترین و لذت بخش ترین فعالیت های انسانی است. قصه ها می توانند در قالب های مختلفی مانند کتاب، نمایش، فیلم، و حتی یک خاطره شخصی ارائه شوند. قصه گویی برای کودکان مزایای زیادی دارد که در این مقاله به برخی از آنها اشاره می کنیم.

به عنوان یک والدین مسئول شما هر چند وقت یکبار برای کودکان خود قصه می خوانید؟ امروز پاسخ این سوال به ندرت و یا هرگز خواهد بود. این روزها با توجه به مشکلات عدیده و فشارهایی که والدین در نزدگی متحمل می شوند به ندرت می توانند برای کودکان خود قصه بخوانند. کمبود اوقات فراغت، وجود تکنولوژی های جدید پیچیدگی ها و مشکلات عدیده ای که خانواده ها با آن دست و پنجه نرم می کنند باعث شده که تقریبا هنر قصه خوانی و فواید قصه گویی برای کودکان در این میان از دست برود.

فواید قصه گویی برای کودکان افزایش سطح هوش اجتماعی آنها و نقشی اساسی در شکل دهی به شخصیت انها دارد. قصه گویی سنتی است که از قدیم وجود داشته و والدین و اجداد ما همواره برای کودکانشانن قصه می گفتند این سنت اکنون نیز به ما رسیده است

اهمیت قصه و قصه گویی

امروزه والدین راحت تر هستند که اجازه دهند کودکانشان قبل از خواب کارتون مورد علاقه شان را ببینند تا اینکه بخواهند در کنار تختشان بنشینند و برای ان ها قصه بخوانند تا وقتی که کودکشان بخوابد. اما این قصه خواندن در کودکان لذت خاصی ایجاد می کند و این مسئله بسیار اهمیت دارد که شما برخی شب ها برای کودکانتان وقت بگذارید و برای او قصه بخوانید.

قصه خوانی مانند خواندن یک کتاب کار بسیار ساده ای است.. اگر شما آن قدرها وقت ندارید می توانید قصه ای را که حفظ هستید برای کودکتان تعریف کنید و یا خاطرات دورن کوودکی خود را برای او بخوانید. مزایای بی شماری در قصه خوانی برای کودکان وجود دارد به خصصوو کودکانی که در سنین قبل از مدرسه و مهد کودک هستند.

فواید قصه گویی برای کودکان

در اینجا فواید قصه گویی برای کودکان را بیان می کنیم که شما به عنوان والدین مسئول نمی تواندی از آنها چشم پوشی کنید.

  •  اخلاقیات را به کودک شما می آموزد: کودکان در سر تا سر دنیا  عاشق گوش دادن به قصه ها هستند. آنها می خواهند که دربارۀ شخصیت های مورد علاقه شان بیشتر بدانند و اغلب تلاش می کنند که خود را در نقش آنها قرار دهند و از آنها تقلید کنند. با گفتن قصه هایی که در آنها مفاهیم اخلاقی و انسانی وجود دارد شما می توانید ویژگی مثبت انسانی مثل شجاعت، صداقت و دانایی ر در وجود او از همان سنین پایین نهادینه کنید.
  • قصه گویی آنها را از اصول فرهنگی و ریشه های اعتقادی تان آگاه می کند. خواندن قصه و تعریف کردن خاطرات کودکی تان، فعالیت ها و سرگرمی هایی که در زمان کودکی داشتید و جشن ها و مراسمی که در آن شرکت می کردید باعث می شود فرزندتان با فرهنگ خانوادگی و آداب اجتماعی که قرار است در آن بزرگ شود بیشتر آشنایی پیدا کندو تفاوت فرهنگ و سنت های رایج را با یکدیگر بشناسد.
  • مهارت های کلامی انها را افزایش می دهد: خواندن داستان برای فرزندتان باعث می شوود که مهارت های کلامی انها افزایش پیدا کند. و همم زمان که او کلمات و عبارات جدید یاد می گیرد با پیچیدگی های زبان نیز آشنایی پیدا کند. هم چنین قصه خوانی کمک می کند که طبق یک الگوی منظم نحوۀ تلفظ کلمات و عبارات را نیز به فرزندتان بیاموزید.
  • مهارت های شنیداری را افزایش می دهد. اکثر کودکان به محدوده ی کوچکی از اتفاقات می توانند توجه کنند و اغلب نمی توانند برای طولانی مدت روی چیزی تمرکز کنند. هم چنین آنها ترجیح می دهند که بیشتر صحبت کنند تا اینکه بخواهند گوش دهند. خواندن قصه برای کودکان نه تنها باعث می شد دقت آنها افزایش پیدا کند بلکه نسبت به گوش دادن و فهم مطالب نیز حساس تر می شوند.
  • قدرت تخیل، تصویر سازی و خلاقیت آنها را افزایش می دهد. گوش دادن به قصه باعث می شود کودک شخصیت های داستان، مکان و طرح کلی داستان را به جای اینکه به صورت فیلم و یا کارتون مشاهده کند در ذهن خود بیاورد و آنها را تصور کند. این مسئله باعث می شود که قدرت خلاقیت و تصویر سازی آنها افزایش پیدا کند و ذهنشان برای فکر کردن و تجسم اتفاقات با محدودیتی روبه رو نخواهد شد.

 

مهم ترین هدف قصه گویی

فواید قصه گویی برای کودکان یک ابزار قدرتمند برای آموزش، پرورش، و سرگرمی است. داستان ها می توانند به ما کمک کنند تا دنیای اطراف خود را بهتر درک کنیم، با چالش های زندگی کنار بیاییم، و به ارزش های انسانی پایبند باشیم. در ادامه فواید قصه گویی برای کودکان آمده است:

  • ابزاری عالی برای تقویت حافظه: شما می توانید با استفاده از ایده های هوشمندانه حافظۀ کودک خود را تقویت کنید. زمانی که شما برای کودکتان قصه ای را خواندید بعد از چند روز از او بخواهید که این قصه را برای شما تعریف کند. و یا از او بخواهید که ادامۀ داستان را خودش تعریف کند این روش باعث می شود که حافظۀ او تقویت شود و سطح تمرکز او نیز افزایش پیدا کند.
  • محدوده ی فکری کودک را گسترده می کند: کودکان اغلب با فرهنگ ها و آداب و رسوم کشورهای مختلف درجهان آشنایی ندارند و با مردم انها رو به رو نمی شوند ولی شما با گفتن قصه هایی از فرهنگ ها و آداب و رسوم کشورهای مختلف جهان می توانید ذهن کودک خود را نسبت به مکان ها و مردمانی که در کشور های دیگر زندگی می کنند باز کنید سعی کنید قصه های مربوط به دیگر کشورها را برای او تعریف کنید تا سطح درک و فهم او را افزایش داده و محدودۀ فکری او را نسبت به جهان گسترده تر کنید.
  • قدمی ابتدایی برای یادگیری آکادمیکی: قصه گویی برای کودکان می تواند قدمی ابتدایی برای یادگیری های آکادمیکی باشد. بسیاری از کودکان عادت دارند که کارها را از روی عادت یاد بگیرند و فهم درستی از آن ندارند. قصه گویی به صورت فعالیتی منظم می تواند باعث شود که کودک شما از آن چیزی که می شنود درک درستی داشته باشد و از آن لذت ببرد. قصه خوانی هم چنین به آنها کمک می کند که در صحبت کردن مسلط شوند. خواندن و گوش دادن مرتب باعث می شود که آنها به سخنران های مسلطی تبدیل شوند.
  • توانایی ارتباط برقرار کردن آنها را بهبود می بخشد: گاهی اوقات کودکان در سئوال پرسیدن مردد هستند حتی اگر ذهن آنها مملو از سوال و کنجکاوی باشد. قصه گویی هنر درست سوال پرسیدن را به کودکان می آموزد. هم چنین به آنها یاد می دهد چگونه یک گفتگو را به خوبی شروع کنند و اعتماد به نفس آنها را بالا می برد. خواندن و گوش فرا دادن به صورت مداوم توان سخنوری آنها را نیز افزایش می دهد.
  • به کودک کمک می کند که با آرامش بیشتری با مشکلات رو به رو شود. قرار گرفتن در موقعیت های سخت و مشکل باعث می شود که کودکان احساس سردرگمی بکنند. داستان هایی که در آن قهرمان ها با مشکلات سخت و پیچیده مواجه می شوند می تواند به کودکان کمک کند که این مسئله را بهتر بفهمند و در مقابل مشکلات قوی تر باشند. داستانت هایی را برای کودک خود تعریف کنید که کودک از آنها بیاموزد رنج و سختی قسمتی از زندگی است همانگونه خوشی و شادی بخشی از زندگی است. این داستان ها باعث می شود که کودکتان در مقابل موقعیت های مختلف و سختی های زندگی مقاوم تر شود و به صورت منطقی برخورد کند.

تاثیر قصه گویی بر یادگیری کودکان

فواید قصه گویی برای کودکان یک فعالیت سرگرم کننده و آموزشی است که می تواند تأثیر مثبتی بر یادگیری کودکان داشته باشد. قصه ها می توانند به کودکان کمک کنند تا:

  • زبان و مهارت های کلامی خود را بهبود بخشند. شنیدن و خواندن داستان ها به کودکان کمک می کند تا با کلمات و عبارات جدید آشنا شوند و نحوه استفاده از آنها را یاد بگیرند. همچنین به آنها کمک می کند تا مهارت های گفتاری خود را توسعه دهند، مانند تلفظ صحیح کلمات، استفاده از لحن و آهنگ صدا، و برقراری ارتباط موثر.
  • مهارت های تفکر انتقادی و حل مسئله خود را تقویت کنند. داستان ها می توانند به کودکان کمک کنند تا مسائل را از دیدگاه های مختلف ببینند و راه حل های خلاقانه برای مشکلات پیدا کنند. آنها همچنین می توانند به کودکان کمک کنند تا در مورد عواقب تصمیمات خود فکر کنند.
  • خلاقیت و تخیل خود را پرورش دهند. داستان ها می توانند به کودکان کمک کنند تا دنیای جدیدی از امکانات را تصور کنند و از قوه تخیل خود استفاده کنند. آنها همچنین می توانند به کودکان کمک کنند تا احساسات خود را بیان کنند و با دنیای اطراف خود ارتباط برقرار کنند.
  • ارزش ها و باورهای خود را شکل دهند. داستان ها می توانند به کودکان کمک کنند تا ارزش های مهم مانند دوستی، خانواده، و کمک به دیگران را بیاموزند. آنها همچنین می توانند به کودکان کمک کنند تا درک بهتری از دنیای اطراف خود و مکان خود در آن پیدا کنند.
  • علاوه بر این، قصه گویی می تواند یک فعالیت خانوادگی لذت بخش باشد که می تواند پیوند بین والدین و فرزندان را تقویت کند.

تاثیر قصه گویی بر خلاقیت کودکان

فواید قصه گویی برای کودکان یک فعالیت لذت بخش و سرگرم کننده برای کودکان است که می تواند تأثیر مثبت زیادی بر خلاقیت آنها داشته باشد. در اینجا چند مورد از هدف از قصه گویی خلاق کودکان آورده شده است:

  1. تقویت تخیل: یکی از فواید قصه گویی برای کودکان این است تا دنیایی را که فراتر از تجربه شخصی آنهاست تصور کنند. آنها می توانند با شخصیت ها، مکان ها و اتفاقات غیرواقعی ارتباط برقرار کنند و از این طریق تخیل خود را پرورش دهند.
  2. توسعه مهارت های حل مسئله: قصه ها اغلب شامل چالش هایی هستند که شخصیت های داستان باید بر آنها غلبه کنند. کودکان با گوش دادن به این چالش ها و راه حل هایی که شخصیت ها برای آنها پیدا می کنند، می توانند مهارت های حل مسئله خود را توسعه دهند.
  3. تشویق به بیان خلاقانه: قصه گویی می تواند کودکان را تشویق کند تا ایده های خود را به روش های خلاقانه بیان کنند. آنها می توانند داستان های خود را بنویسند، نقاشی کنند، یا حتی نمایشنامه اجرا کنند.
  4. داستان ها دایره لغات را می سازند: کودکان با گوش دادن به داستان ها کلمات جدید زیادی را می شنوند. آنها دوست دارند داستان های مورد علاقه خود را بارها و بارها بشنوند، بنابراین با واژگان جدید آشنا می شوند. دایره لغات رو به رشد کودک شما را قادر می سازد تا خود را به وضوح و به خوبی بیان کند.

اهداف قصه گویی در پیش دبستانی

در اینجا برخی از فواید قصه گویی برای کودکان آورده شده است:

  • توسعه زبان و مهارت های ارتباطی: قصه ها می توانند به کودکان کمک کنند تا دایره لغات خود را گسترش دهند، مهارت های شنیداری خود را بهبود بخشند، و مهارت های گفتاری خود را تقویت کنند.
  • توسعه مهارت های شناختی: قصه ها می توانند به کودکان کمک کنند تا مهارت های حل مسئله، تفکر انتقادی، و تجسم خود را بهبود بخشند.
  • توسعه مهارت های اجتماعی و عاطفی: قصه ها می توانند به کودکان کمک کنند تا با احساسات خود کنار بیایند، مهارت های همکاری و همدلی خود را تقویت کنند، و ارزش های مهمی مانند مهربانی، عدالت، و احترام را بیاموزند.
  • تشویق تخیل و خلاقیت: قصه ها می توانند به کودکان کمک کنند تا تخیل خود را پرورش دهند و خلاقیت خود را به کار گیرند.

منبع : فواید قصه گویی برای کودکان ✔️ ۱۱ تاثیر در رشد کودک

خصوصیات فرزند اول ✔️ ۷ ویژگی مهم

خصوصیات فرزند اول باید مورد توجه ویژه قرار بگیرد زیرا با آمدن اولین فرزند همه اعضای خانواده وارد جریان متفاوتی می شوند و به طور طبیعی رفتار والدین تک فرزندی با آن هایی که چند فرزند دارند متفاوت می باشد، والدین همان ابتدا متوجه می شوند که فرزندان نسبت به یکدیگر، رفتارها و خصوصیات مختلفی از خودشان نشان می دهند.

تحقیقات نشان می‌دهد که ترتیب تولد می‌تواند تأثیر قابل توجهی بر شخصیت و رفتار افراد داشته باشد. فرزندان اول اغلب با ویژگی‌های خاصی مانند مسئولیت‌پذیری، اعتماد به نفس، و وظیفه‌شناسی شناخته می‌شوند. در این مقاله به بررسی خصوصیات فرزندان اول و عوامل تأثیرگذار بر آن‌ها می‌پردازیم.

روز جهانی فرزند اول روز جهانی فرزند اول (Firstborn Day) یک روز تعطیل غیررسمی است که هر ساله در دومین یکشنبه ماه ژوئن برگزار می‌شود. این روز برای قدردانی از فرزندان اول و برجسته کردن نقش آنها در خانواده و جامعه است.

تاریخچه روز جهانی فرزند اول به سال ۱۸۵۶ باز می‌گردد. در آن سال، دکتر چارلز لئونارد، یک کشیش در کلیسای مجارستانی در شهر ماساچوست، یک سرویس ویژه برای کودکان برگزار کرد. او این روز را “گل یکشنبه” نامید و از آن زمان به بعد، این روز به عنوان روز فرزند اول شناخته می‌شود.

در سال ۱۹۲۹، ترکیه برای اولین بار روز فرزند اول را به عنوان یک تعطیل ملی اعلام کرد. این روز در بسیاری از کشورهای دیگر نیز جشن گرفته می‌شود، اما هنوز به رسمیت شناخته نشده است.

خصوصیات فرزند اول: نقش در خانواده

تولد فرزند اول، تجربه ای جدید برای والدین می باشد و آن ها ممکن است در تربیت فرزند اول بر اساس قوانین پیش بروند و بسیار سخت گیر باشند و یا به خاطر ذوق و شوقی که برای تولد فرزندشان دارند بسیار سهل گیر باشند و اصول تربیتی را به خوبی ایفا نکنند در نتیجه در تربیت فرزندشان با مشکلاتی رو به رو خواهند شد.

پس از این که فرزند دوم به دنیا می آید والدین به خاطر تجربه ای از تربیت فرزند اولشان داشته اند روش تربیتی خود را تغییر می دهند و به صورت دیگری به تربیت فرزند دوم می پردازند، در این حالت فرزند اول مجبور است بی تجربگی و نا پختگی والدین را در تربیت کردن تحمل کند.

مفاهیمی در روانشناسی کودک مطرح می شود که به شما کمک می کند تا از اشتباهات رایج تربیتی بپرهیزید و از بهترین روش های تربیتی برای تربیت فرزندان استفاده نمایید.

تعادل در تربیت فرزندان اول

فرزندان اول در کانون توجه والدین قرار دارند و معمولا تمام خواسته های آن ها توسط والدین برآورده می شود و در فرزند احساس ارزشمندی زیادی به وجود می آید، در صورتی که این روند شکل افراطی و بی رویه ای داشته باشد، فرزندان اول تبدیل به انسان های قدرت طلب، خودخواه و کم تحمل می شوند و آن ها تحمل هیچ گونه بی توجهی ندارند.

پس از این که فرزند دوم به دنیا می آید از توجه والدین به آن ها کم می شود و در این صورت فرزند اول، فرزند دوم را مسبب این بی توجهی می داند و در این حالت حسادت فرزند اول شروع می شود که یکی از خصوصیات به وجود آمدن آن ها در هنگام تولد فرزند دوم می باشد، تمام فرزندان اول تغییر جایگاه شان را در خانواده احساس می کنند اما فرزندان نازپرورده تر با صدمات بیشتری رو به رو هستند و این که کودک چطور با این وضع و شرایط کنار بیاید به رفتار والدین و سبک های فرزند پروری آن ها بستگی دارد.

در صورتی که والدین تمام توجه و محبت خود را نثار فرزند دوم کنند و یا رفتارهای اشتباه دیگری از خودشان نشان دهند فرزند اول به احساس طرد شدگی دچار خواهد شد و بعد ها آن را به خواهر و برادر کوچک خود منتقل می کنند اما در صورتی که والدین رفتار صحیحی با کودک شان داشته باشند بچه ها به دوستانی خوب تبدیل می شوند و فرزند اول در برابر خواهر و برادر کوچک خود احساس مسئولیت و رهبری می کند.

خصوصیات فرزند اول: رهبری و سلطه جویی

پس از این که فرزندان دیگر متولد می شوند، فرزند اول موظف است تا از خواهر و برادر کوچک خود نگهداری کند او در این مورد از والدین خود الگوبرداری و تقلید می کند و به مراقبت و نگهداری از آن ها می پردازد، و زمانی که آن ها بزرگ شدند در بازی ها و فعالیت های دسته جمعی به رهبری خواهرها و برادرهای کوچک ترش می پردازد و با این ویژگی های اخلاقی بزرگ می شود.

به خاطر این ویژگی رفتاری اش او در بزرگسالی به رهبری علاقه مند می شود و دوست دارد که دیگران را تحت سلطه خود قرار دهد و به خوبی از انجام این کار بر می آید، هم چنین ویژگی مسئولیت پذیری به میزان زیادی در او افزایش می یابد.

ویژگی ها و خصوصیات اصلی فرزندان اول

بر اساس نظر روانشناسان برخی از خصوصیات اخلاقی فرزند اول به شرح زیر می باشد:

  • علاقه به قدرت
  • مسئولیت پذیر
  • وظیفه شناس
  • منظم
  • دقیق بودن
  • با وجدان بودن
  • محافظه کار
  • سازمان دهندگان خوب
  • فرزندان اول به طور معمول به گذشته گرایش دارند و نسبت به آینده بدبین هستند.

سایر فرزندان می تواند باعث ارتقای ویژگی های مثبت فرزندان اول شوند و بر روی آن ها تاثیر مثبت بگذرارند و در واقع یک رابطه دو طرفه میان فرزندان به وجود آید، والدین می توانند با انتخاب بهترین تعداد فرزند نقش موثری در رشد و پیشرفت کودک داشته باشند.

ویژگی های فرزند اول از نظر دکتر هلاکویی

کتر هلاکویی، روانشناس و مشاور خانواده، معتقد است که ترتیب تولد فرزندان در خانواده تأثیر زیادی بر شخصیت و رفتار آنها دارد. فرزندان اول، به دلیل اینکه اولین فرزند خانواده هستند، از مزایا و معایبی برخوردارند که می‌تواند بر ویژگی‌های شخصیتی آنها تأثیر بگذارد.

مزایا

  • فرزندان اول معمولاً از حمایت و توجه ویژه والدین برخوردار هستند. این امر می‌تواند باعث شود که آنها احساس اعتماد به نفس و شایستگی بیشتری داشته باشند.
  • فرزندان اول معمولاً اولین کسانی هستند که با چالش‌های زندگی روبرو می‌شوند. این امر می‌تواند باعث شود که آنها مهارت‌های حل مسئله و سازگاری بهتری داشته باشند.
  • فرزندان اول معمولاً در تحصیل و شغل موفق‌تر هستند. این امر ممکن است به دلیل انگیزه‌های بالای آنها برای موفقیت و رضایت والدین باشد.

معایب

  • فرزندان اول معمولاً مسئولیت‌پذیری بیشتری نسبت به خواهر و برادرهای کوچکتر خود دارند. این امر می‌تواند باعث شود که آنها احساس فشار و استرس بیشتری داشته باشند.
  • فرزندان اول معمولاً با رقابت بیشتری از سوی خواهر و برادرهای کوچکتر خود مواجه هستند. این امر می‌تواند باعث شود که آنها احساس ناامنی و کمبود اعتماد به نفس کنند.

خصوصیات فرزند اول: کلام آخر

توجه داشته باشید با توجه به مواردی که بیان شده است به احتمال زیاد شما به اهمیت این مسئله پی برده اید که نقش تان به عنوان والدین تا چه حد در تربیت کودکان اهمیت دارد و این مسئله زمانی که شما یک یا چند فرزند داشته باشید بیشتر خودش را نشان می دهد.

برای این که بخواهید به بهترین نحوه کودک خود را تربیت کنید و میان فرزندان تعادل برقرار نمایید نیاز است تا از مشاور در زمینه کودک و هم چنین در خصوص خانواده کمک بگیرید و با آن ها در ارتباط باشید.

در این خصوص مشاور می تواند با توجه به تجربه و دانش خود اصول کلی در اختیارتان قرار دهد و مرحله به مرحله شما را یاری کند.

مشاوران در مرکز مشاوره ستاره ایرانیان شرایطی را برای شما فراهم آورده اند تا بتوانید با دریافت مشاوره، اصول و روش های تربیتی صحیح را بیاموزید و از نظر اخلاقی و رفتاری کودکی سالم و صحیح تربیت نمایید، هم چنین در میان فرزندانتان تعادل برقرار کنید تا با کمترین تنش ها رو به رو شوند.

مرکز مشاوره ستاره ایرانیان از مشاورانی برجسته و با تجربه تشکیل شده اند و با توجه به شرایط فرهنگی، اجتماعی و فردی هر خانواده راهکارهای گوناگونی را در اختیار شما خواهند گذاشت.

منبع : خصوصیات فرزند اول ✔️ ۷ ویژگی مهم

کتک زدن کودک ✔️ بررسی آسیب ها و درمان

کتک زدن کودک یکی از رایج‌ترین روش‌های تربیتی در سراسر جهان است. بسیاری از والدین معتقدند که کتک زدن کودک برای تربیت او ضروری است و به او یاد می‌دهد که چه کاری درست و چه کاری غلط است. با این حال، تحقیقات نشان داده‌اند که کتک زدن کودک نه تنها تأثیر مثبتی بر تربیت او ندارد، بلکه می‌تواند آسیب‌های جسمی و روحی جدی‌ای برای او ایجاد کند. آسیب های کتک زدن کودک شامل موارد زیر می شود:

  • آسیب‌های جسمی :کتک زدن کودک می‌تواند منجر به آسیب‌های جسمی مختلفی از جمله کبودی، زخم، شکستگی استخوان، آسیب به مغز و حتی مرگ شود. همچنین، کتک زدن کودک می‌تواند باعث ایجاد مشکلات جسمی مزمن در بزرگسالی مانند بیماری‌های قلبی، دیابت و افسردگی شود.
  • آسیب‌های روحی: کتک زدن کودک می‌تواند تأثیرات منفی عمیقی بر سلامت روان او بگذارد. کودکانی که مورد کتک زدن قرار می‌گیرند، بیشتر در معرض خطر ابتلا به مشکلات روانی مانند اضطراب، افسردگی، اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) و اختلالات شخصیتی هستند. همچنین، کودکانی که مورد کتک زدن قرار می‌گیرند، بیشتر احتمال دارد که در بزرگسالی رفتارهای پرخطری مانند مصرف مواد مخدر و الکل، خشونت خانگی و جرم را نشان دهند.

کتک زدن کودک

روش‌های تربیتی جایگزین کتک زدن کودک، مانند آموزش مثبت رفتار، می‌توانند به‌طور موثری کودکان را تربیت کنند و از آسیب‌های جسمی و روحی آن‌ها جلوگیری کنند. آموزش مثبت رفتار بر تقویت رفتارهای مثبت و کاهش رفتارهای منفی تمرکز دارد. روش‌های مختلفی برای آموزش مثبت رفتار وجود دارد، مانند:

  • تحسین رفتارهای مثبت: هنگامی که کودک رفتاری مثبت انجام می‌دهد، او را تحسین کنید. این کار به او کمک می‌کند تا بداند که رفتارهای مثبت او مورد تأیید شما قرار دارد.
  • محدودیت‌ها و پیامدهای منطقی: برای رفتارهای منفی کودک محدودیت‌ها و پیامدهای منطقی تعیین کنید. این کار به کودک کمک می‌کند تا یاد بگیرد که رفتارهای منفی پیامدهای منفی دارند.
  • آموزش مهارت‌های حل مسئله: به کودک کمک کنید تا مهارت‌های حل مسئله را بیاموزد. این ار به او کمک می‌کند تا به‌طور مستقل مشکلات خود را حل کند و از رفتارهای منفی برای رسیدن به خواسته‌های خود استفاده نکند.

 

کتک زدن کودک دکتر هلاکویی

دکتر فرهنگ هلاکویی، روانشناس و مشاور خانواده، کتک زدن کودک را به شدت رد می کند. وی معتقد است که کتک زدن کودک نه تنها تأثیر مثبتی بر تربیت او ندارد، بلکه می تواند آسیب های جسمی و روحی جدی ای برای او ایجاد کند.

دکتر هلاکویی در کتاب خود با عنوان “تربیت فرزند بدون خشونت” می نویسد: “کتک زدن کودک مانند استفاده از زور برای حل مسائل است. این کار نه تنها به کودک نمی آموزد که چگونه رفتار خود را تغییر دهد، بلکه او را به این باور می رساند که خشونت یک راه حل قابل قبول است.”

وی همچنین می نویسد که کتک زدن کودک می تواند منجر به پیامدهای زیر شود:

  • آسیب های جسمی: کتک زدن کودک می تواند منجر به کبودی، زخم، شکستگی استخوان، آسیب به مغز و حتی مرگ شود.
  • آسیب های روحی: کتک زدن کودک می تواند تأثیرات منفی عمیقی بر سلامت روان او بگذارد. کودکانی که مورد کتک زدن قرار می گیرند، بیشتر در معرض خطر ابتلا به مشکلات روانی مانند اضطراب، افسردگی، اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) و اختلالات شخصیتی هستند.
  • مشکلات رفتاری: کودکانی که مورد کتک زدن قرار می گیرند، بیشتر احتمال دارد که در بزرگسالی رفتارهای پرخطری مانند مصرف مواد مخدر و الکل، خشونت خانگی و جرم را نشان دهند.

کتک زدن کودک اوتیسم

کتک زدن کودک اوتیسم هرگز راه حل مناسبی نیست. اوتیسم یک اختلال رشدی است که بر نحوه ارتباط و تعامل فرد با دیگران تأثیر می گذارد. کودکان مبتلا به اوتیسم ممکن است رفتارهای چالش برانگیزی داشته باشند، مانند پرخاشگری، خودآزاری یا رفتارهای تکراری. با این حال، این رفتارها اغلب ناشی از عدم توانایی کودک در برقراری ارتباط یا بیان احساسات خود به روشی سالم است. کتک زدن کودک اوتیسم فقط باعث تشدید این رفتارها می شود و می تواند آسیب های جسمی و روحی جدی به او وارد کند.

پیشنهاد مشاور: نوجوان پرخاشگر ✔️ ۲۱ مهارت تضمینی برای کنترل

در عوض، والدین و مراقبان کودکان مبتلا به اوتیسم باید به دنبال راه هایی برای کمک به کودکان برای یادگیری نحوه بیان احساسات خود به روشی سالم باشند. این کار می تواند شامل موارد زیر باشد:

  • آموزش مهارت های ارتباطی و اجتماعی
  • ارائه حمایت و راهنمایی
  • کمک به کودک برای درک احساسات خود

اگر کودک شما رفتارهای چالش برانگیزی دارد، مهم است که با یک متخصص بهداشت روان یا درمانگر کار کنید. آنها می توانند به شما کمک کنند تا علت رفتار کودک خود را درک کنید و راه هایی برای مدیریت آن پیدا کنید.

جلوگیری از عصبانیت و کتک زدن کودک

اگر کودک خود را کتک زدید، مهم است که به یاد داشته باشید که این کار اشتباه بوده است. اولین قدم این است که به خودتان و کودکتان فرصت دهید تا آرام شوید. وقتی هر دوی شما آرام هستید، می توانید در مورد آنچه اتفاق افتاده است صحبت کنید.

در اینجا چند نکته برای کمک به شما در مورد نحوه برخورد با کودک خود بعد از کتک زدن او آورده شده است:

  • عذرخواهی کنید. به کودک خود بگویید که از کتک زدن او متاسف هستید و که این کار اشتباه بوده است.
  • علت رفتار خود را توضیح دهید. به کودک خود بگویید که چرا عصبانی یا ناراحت بودید و که این احساسات شما باعث شد که او را کتک بزنید.
  • به کودک خود اطمینان دهید که او را دوست دارید. به کودک خود بگویید که او را دوست دارید و که می خواهید به او کمک کنید تا یاد بگیرد چگونه رفتار خود را مدیریت کند.

پیشنهاد مشاور:قصه برای خواب کودک پنج ساله

در اینجا چند نکته برای کمک به شما در جلوگیری از کتک زدن کودک خود در آینده آورده شده است:

  • هنگامی که احساس عصبانیت می کنید، از کودک خود دور شوید. اگر احساس می کنید که ممکن است کودک خود را کتک بزنید، به یک اتاق دیگر بروید یا با یک دوست یا عضو خانواده تماس بگیرید تا از شما حمایت کند.
  • راه های سالم برای مدیریت خشم خود را بیاموزید. تمرین تکنیک های آرامش مانند تنفس عمیق یا مدیتیشن می تواند به شما کمک کند تا بر خشم خود غلبه کنید.
  • با کودک خود در مورد احساسات خود صحبت کنید. به کودک خود کمک کنید تا احساسات خود را شناسایی و بیان کند. این به او کمک می کند تا یاد بگیرد چگونه به روشی سالم با احساسات خود کنار بیاید.

اگر احساس می کنید که نمی توانید خودتان از کتک زدن کودک خود جلوگیری کنید، به دنبال کمک حرفه ای باشید. یک متخصص بهداشت روان یا درمانگر می تواند به شما کمک کند تا استراتژی های موثری برای مدیریت خشم و تربیت کودک خود بیاموزید.

 

جلوگیری از عصبانیت و کتک زدن کودک

اگر کودک خود را کتک زدید، مهم است که به یاد داشته باشید که این کار اشتباه بوده است. اولین قدم این است که به خودتان و کودکتان فرصت دهید تا آرام شوید. وقتی هر دوی شما آرام هستید، می توانید در مورد آنچه اتفاق افتاده است صحبت کنید.

در اینجا چند نکته برای کمک به شما در مورد نحوه برخورد با کودک خود بعد از کتک زدن او آورده شده است:

  • عذرخواهی کنید. به کودک خود بگویید که از کتک زدن او متاسف هستید و که این کار اشتباه بوده است.
  • علت رفتار خود را توضیح دهید. به کودک خود بگویید که چرا عصبانی یا ناراحت بودید و که این احساسات شما باعث شد که او را کتک بزنید.
  • به کودک خود اطمینان دهید که او را دوست دارید. به کودک خود بگویید که او را دوست دارید و که می خواهید به او کمک کنید تا یاد بگیرد چگونه رفتار خود را مدیریت کند.

عذاب وجدان بعد از کتک زدن کودک

احساس گناه بعد از کتک زدن کودک، یک واکنش طبیعی و سالم است. این نشان می‌دهد که شما به کودک خود اهمیت می‌دهید و نمی‌خواهید او را آسیب ببینید.

عذاب وجدان بعد از کتک زدن کودک می‌تواند ناشی از عوامل مختلفی باشد، از جمله:

  • احساس گناه به خاطر اینکه به کودک خود آسیب فیزیکی رسانده‌اید.
  • احساس گناه به خاطر اینکه از کنترل خود خارج شده‌اید و رفتاری داشته‌اید که با ارزش‌های شما مطابقت ندارد.
  • نگرانی از اینکه کودک شما آسیب روحی دیده باشد.

اگر بعد از کتک زدن کودک خود احساس گناه می‌کنید، مهم است که این احساس را بپذیرید و با آن کنار بیایید. راه‌های مختلفی برای کنار آمدن با عذاب وجدان وجود دارد، از جمله:

  • با خودتان صادق باشید و به احساسات خود اجازه دهید.
  • از خودتان بپرسید که چرا کودک خود را کتک زدید. آیا واقعاً رفتار او مستحق تنبیه بود؟ آیا راه دیگری برای برخورد با این موقعیت وجود نداشت؟
  • از کودک خود عذرخواهی کنید و توضیح دهید که چرا رفتار شما اشتباه بوده است.
  • به دنبال راه‌های سالم‌تری برای تنبیه کودک خود باشید.

اگر عذاب وجدان شما شدید است یا نمی‌توانید با آن کنار بیایید، بهتر است از یک مشاور کمک بگیرید.

کتک زدن بچه بیش فعال

کتک زدن بچه بیش فعال، نه تنها کمکی به کنترل رفتار کودک نمی کند، بلکه عواقبی منفی نیز به همراه دارد. کودکان بیش فعال به دلیل اختلالی که دارند، ممکن است رفتارهای پرخاشگرانه، بی توجهی و بی قراری از خود نشان دهند. والدین این کودکان ممکن است در مواجهه با این رفتارها، احساس خشم و عصبانیت کنند و به کتک زدن کودک متوسل شوند.

کتک زدن کودک بیش فعال، نه تنها رفتار کودک را اصلاح نمی کند، بلکه می تواند عواقبی منفی از جمله موارد زیر را به همراه داشته باشد:

  • کاهش اعتماد به نفس کودک
  • ایجاد حس ترس و ناامنی در کودک
  • کاهش عزت نفس کودک
  • افزایش احتمال پرخاشگری در کودک
  • ایجاد اختلالات روانی در کودک

کودکان بیش فعال، به دلیل اختلالی که دارند، نیاز به توجه ویژه ای دارند. والدین این کودکان باید با کمک یک متخصص، روش های صحیح برخورد با کودک را بیاموزند. روش های تربیتی صحیح، می تواند به کنترل رفتار کودک و بهبود وضعیت او کمک کند.

نتیجه‌گیری

کتک زدن کودک نه تنها تأثیر مثبتی بر تربیت او ندارد، بلکه می‌تواند آسیب‌های جسمی و روحی جدی‌ای برای او ایجاد کند. والدین باید از روش‌های تربیتی جایگزین کتک زدن کودک استفاده کنند تا سلامت جسمی و روانی فرزندان خود را به خطر نیندازند.

منبع : کتک زدن کودک ✔️ بررسی آسیب ها و درمان

نوجوان پرخاشگر ✔️ ۲۱ مهارت تضمینی برای کنترل

نوجوان پرخاشگر درگیر رفتاری می شودکه هدف آن آسیب رساندن به شخص یا شیء دیگری است. پرخاشگری می‌تواند به شکل‌های مختلفی بروز کند. علل پرخاشگری در نوجوانان پیچیده است و می تواند شامل عوامل زیستی، محیطی و روانشناختی باشد. اگر متوجه نشانه های پرخاشگری در نوجوان خود شدید، مهم است که برای کمک اقدام کنید.

نوجوانی دوره ای بسیار حساس در زندگی هر فردی می باشد و بسیاری از والدین و پدر و مادرها با فرزندان نوجوان پرخاشگر خود مشکلات بسیار زیادی دارند. تغییرات هورمونی و ویژگی های جنسی و اخلاقی و روحی-روانی این دوره سبب شده است تا این دوره به یکی از بحرانی ترین دوره های زندگی تبدیل شود. بسیاری از خانواده ها گلایه می کنند که نمی توانند به خوبی با فرزندان نوجوان خود ارتباط برقرار کنند و در این بین نوجوانان پرخاشگر و پرخاشگری در نوجوانان یکی از مهم ترین دغدغه های تمامی خانواده ها می باشد.

علل نوجوان پرخاشگر

علل پرخاشگری در نوجوانان پیچیده است و می تواند شامل عوامل زیستی، محیطی و روانشناختی باشد. برخی از عوامل زیستی که ممکن است خطر پرخاشگری در نوجوانان را افزایش دهند عبارتند از:

  • ژنتیک: برخی از افراد به طور ژنتیکی مستعد پرخاشگری هستند.
  • اختلالات غدد درون ریز: اختلالات غدد درون ریز مانند کم کاری تیروئید می تواند خطر پرخاشگری را افزایش دهد.
  • آسیب مغزی: آسیب مغزی می تواند خطر پرخاشگری را افزایش دهد.

برخی از عوامل محیطی که ممکن است خطر پرخاشگری در نوجوانان را افزایش دهند عبارتند از:

  • خشونت خانوادگی: کودکانی که در خانواده هایی با خشونت خانوادگی رشد می کنند بیشتر در معرض خطر پرخاشگری هستند.
  • سوء استفاده: کودکانی که مورد سوء استفاده جسمی، جنسی یا عاطفی قرار می گیرند بیشتر در معرض خطر پرخاشگری هستند.
  • طلاق: طلاق می تواند خطر پرخاشگری را در نوجوانان افزایش دهد.

مرکز مشاوره ستاره ایرانیان با برترین متخصصین روانشناسی کودک و نوجوان در زمینه های مختلفی از جمله پرخاشگری، اختلالات یادگیری، اختلالات رفتاری و مشکلات عاطفی به شما کمک می کند تا سلامت روان و آینده فرزند خود را تضمین کنید. برای اطلاعات بیش تر در زمینه درمان پرخاشگری جوانان می توانید با شماره های ۰۲۱۲۲۳۵۴۲۸۲ و ۰۲۱۸۸۴۲۲۴۹۵ تماس بگیرید.

برخی از عوامل روانشناختی که ممکن است خطر پرخاشگری در نوجوانان را افزایش دهند عبارتند از:

  • اختلالات روانی: اختلالات روانی مانند اختلال نقص توجه و بیش فعالی (ADHD) و اختلالات خلقی می تواند خطر پرخاشگری را افزایش دهد.
  • مشکلات یادگیری: کودکانی که مشکلات یادگیری دارند بیشتر در معرض خطر پرخاشگری هستند.
  • انزوا اجتماعی: نوجوانانی که احساس انزوا یا طرد می کنند بیشتر در معرض خطر پرخاشگری هستند.

علت پرخاشگری نوجوان دختر

علل پرخاشگری در نوجوانان دختر، شبیه به علل پرخاشگری در نوجوانان پسر است. برخی از این علل عبارتند از:

  • تغییرات هورمونی: تغییرات هورمونی در دوران بلوغ می‌تواند باعث نوسانات خلقی و افزایش تحریک‌پذیری شود.
  • تغییرات اجتماعی: نوجوانان در این دوران استقلال بیشتری می‌خواهند و در عین حال با محدودیت‌های بیشتری از سوی والدین و جامعه روبرو هستند. این تضاد می‌تواند باعث پرخاشگری شود.
  • عوامل محیطی: عوامل محیطی مانند خشونت خانگی، سوء استفاده، یا فقر می‌تواند باعث پرخاشگری در نوجوانان شود.
  • اختلالات روانی: برخی از اختلالات روانی مانند اختلالات خلقی، اختلالات اضطرابی، و اختلالات شخصیتی می‌تواند باعث پرخاشگری در نوجوانان شود.

نشانه های پرخاشگری در نوجوانان

پرخاشگری در نوجوانان می تواند به اشکال مختلفی بروز کند، از جمله:

  • خشونت فیزیکی: کتک زدن، هل دادن، پرتاب اشیا
  • توهین و تهدید: استفاده از کلمات یا جملات توهین آمیز یا تهدید آمیز
  • بداخلاقی و قانون شکنی: انجام کارهایی که قوانین یا مقررات را نقض می کنند
  • عصبانیت و تحریک پذیری بیش از حد
  • مشکلات در کنترل خشم
  • انزوا و گوشه گیری
  • شکایت از کمبود توجه یا محبت

مرکز مشاوره ستاره ایرانیان با برترین متخصصین روانشناسی کودک و نوجوان در زمینه های مختلفی از جمله پرخاشگری، اختلالات یادگیری، اختلالات رفتاری و مشکلات عاطفی به شما کمک می کند تا سلامت روان و آینده فرزند خود را تضمین کنید. برای اطلاعات بیش تر در زمینه درمان پرخاشگری جوانان می توانید با شماره های ۰۲۱۲۲۳۵۴۲۸۲ و ۰۲۱۸۸۴۲۲۴۹۵ تماس بگیرید.

رفتار با نوجوان ۱۳ ساله

در اینجا چند نکته برای رفتار با نوجوان ۱۳ ساله ارائه شده است:

  • شنونده خوبی باشید. به حرف‌های فرزندتان گوش دهید و بدون قضاوت به او توجه کنید. این کار به او کمک می‌کند تا احساس کند که شما او را درک می‌کنید و برایش اهمیت قائل هستید.
  • با او ارتباط برقرار کنید. با فرزندتان در مورد موضوعات مختلف صحبت کنید. از او بپرسید که در مدرسه چه می‌گذرد، با دوستانش چه می‌کند و به چه چیزهایی علاقه دارد. این کار به شما کمک می‌کند تا او را بهتر بشناسید و با او ارتباط نزدیک‌تری برقرار کنید.
  • محدودیت‌هایی تعیین کنید. نوجوان‌ها به محدودیت‌ها نیاز دارند تا بدانند که چه انتظاری از آنها می‌رود. با فرزندتان در مورد قوانین و انتظارات خانواده صحبت کنید و مطمئن شوید که او آنها را درک می‌کند.
  • به او مسئولیت بدهید. به فرزندتان مسئولیت‌هایی بدهید که متناسب با سن و توانایی‌هایش باشد. این کار به او کمک می‌کند تا احساس مسئولیت کند و مهارت‌های زندگی خود را بهبود بخشد.
  • الگوی خوبی باشید. فرزندتان از شما الگو می‌گیرد. رفتارهای مثبت شما تأثیر زیادی بر رفتار او خواهد داشت.

راه های مقابله با پرخاشگری در نوجوانان

اگر متوجه نشانه های پرخاشگری در نوجوان خود شدید، مهم است که برای کمک اقدام کنید. در اینجارفتار با نوجوان پرخاشگر و بی ادب نی نی سایت آورده شده است:

  • با نوجوان خود صحبت کنید: در مورد احساسات و رفتارهای او با او صحبت کنید. به او گوش دهید و به او کمک کنید تا راه های سالم تری برای بیان احساسات خود پیدا کند.
  • قوانین و انتظارات خود را برای نوجوان خود مشخص کنید: به او بگویید که چه رفتارهایی قابل قبول هستند و چه رفتارهایی قابل قبول نیستند.
  • برای نوجوان خود الگو باشید: به او نشان دهید که چگونه به روشی سالم و محترمانه با دیگران رفتار کنید.
  • به نوجوان خود کمک کنید تا مهارت های حل مسئله و مدیریت خشم را بیاموزد: به او کمک کنید تا یاد بگیرد چگونه در موقعیت های دشوار به طور موثری با دیگران ارتباط برقرار کند و احساسات خود را کنترل کند.

پیشنهاد مشاور: حواس پرتی در نوجوانان ✔️ علائم، علل و درمان قطعی

اگر پرخاشگری نوجوان شما شدید یا کنترل نشده است، ممکن است لازم باشد از یک متخصص کمک بگیرید. یک درمانگر می تواند به نوجوان شما کمک کند تا علل رفتار پرخاشگرانه خود را درک کند و راه های سالم تری برای بیان احساسات خود پیدا کند.

در ادامه به برخی از نکات مهم برای کمک به نوجوانان پرخاشگر اشاره می کنیم:

  • از قضاوت یا سرزنش نوجوان خود خودداری کنید. این کار فقط باعث بدتر شدن رفتار او خواهد شد.
  • درک کنید که پرخاشگری معمولاً نشانه یک مشکل اساسی است. سعی کنید علت پرخاشگری نوجوان خود را درک کنید تا بتوانید به او کمک کنید.
  • به نوجوان خود عشق و حمایت خود را نشان دهید. او به حمایت شما برای غلبه بر پرخاشگری خود نیاز دارد.

با کمک و حمایت شما، نوجوان پرخاشگر نی نی سایت می توانند یاد بگیرند که چگونه به روشی سالم و محترمانه با دیگران رفتار کنند.

درمان پرخاشگری جوانان

برای مقابله با خشم در نوجوانان موارد زیر می تواند سازنده و مفید باشد:

  • تعیین قوانین در زمینه پرخاشگری نوجوانان می تواند موثر باشد مثلا می شود با نوجوان پرخاشگر صحبت کرد و گفت که پرخاش و خشم تو امری طبیعی است اما نحوه بروز آن و داد و فریاد زدنت می تواند محرومیت هایی برایت به همراه داشه باشد مثلا محرومیت از رفتن به مهمانی
  • نکته بعدی این است که والدین باید دلیل پرخاشگری نوجوان خود را کشف کنند و ببیند که آیا این پرخاشگری با افسردگی و یا استرس و اضطراب و مواردی از این قبیل در نوجوان در ارتباط است یا خیر
  • بایستی از نشاته های هشدار دهنده برای شروع خشم در نوجوان اگاه بود مثلا گاهی یک نوجوان قبل از خشمگینی و پرخاشگری دچار سردرد می شود و با اینکه یک کلاس خاص در مدرسه او را به شدت پرخاشگر می کند که شناخت این موارد می تواند به او کمک نماید تا ریشه خشم را شناخته و بهتر بتواند خود را در مواقع بحرانی کنترل نماید.

مرکز مشاوره ستاره ایرانیان با برترین متخصصین روانشناسی کودک و نوجوان در زمینه های مختلفی از جمله پرخاشگری، اختلالات یادگیری، اختلالات رفتاری و مشکلات عاطفی به شما کمک می کند تا سلامت روان و آینده فرزند خود را تضمین کنید. برای اطلاعات بیش تر در زمینه درمان پرخاشگری جوانان می توانید با شماره های ۰۲۱۲۲۳۵۴۲۸۲ و ۰۲۱۸۸۴۲۲۴۹۵ تماس بگیرید.

  • باید به نوجوان کمک کرد تا راه های مناسبی برای خالی کردن خشم خود پیدا کند مثلا ورزش کردن می تواند یکی از راه های مفید برای کاهش سطح انرژی اضافی بدن باشد و هم چنین پاره کردن کاغذ و مواردی این چنینی می تواند سبب کاهش خشم در نوجوان شود گرچه برخی از نوجوانان به مواردی از قبیل ترسیم و نقاشی برای کاهش خشم خود استفاده می کنند که این روش ها می تواند بسیار آرامش بخش و موثر باشد.
  • زمانی که نوجوان پرخاش می کند و عصبانی است هرگز از او نخواهید که عذر خواهی کند و او را تحریک نکنید و به دنبال او نروید و در این مواقع اجازه دهید تا او فرصتی برای کسب آرامش و آرام شدن در فضایی مانند یک اتاق دیگر بهره ببرد.
  • نکته بسیار مهم و آخرین نکته این است که اگر خود شما در هنگام خشمگین شدن و پرخاشگری نوجوان بخواهید مانند او رفتار کنید کار را به جاهای باریک کشانده و ممکن است شرایط کاملا بدتر شود.

درمان پرخاشگری نوجوانان در طب سنتی

طب سنتی ایران، پرخاشگری را ناشی از اختلال در مزاج‌های چهارگانه دانسته و برای درمان آن، بر تعدیل این مزاج‌ها تأکید می‌کند. به طور کلی، درمان پرخاشگری در طب سنتی شامل دو بخش اصلی است:

  • بخش اول: اصلاح مزاج: در این بخش، سعی می‌شود مزاج فرد به تعادل برسد. برای این کار، از گیاهان دارویی، رژیم غذایی مناسب، ورزش و سایر روش‌های طب سنتی استفاده می‌شود.
  • بخش دوم: آموزش مهارت‌های کنترل خشم: در این بخش، به فرد کمک می‌شود تا خشم خود را به روش‌های سالمی ابراز کند. این آموزش‌ها شامل شناخت عوامل محرک خشم، تکنیک‌های آرام‌سازی و مهارت‌های حل مسئله می‌شود.

کلام آخر

پس لازم است تا والدین در این مواقع خود را کنترل کرده و عصبی نشوند چرا که عصبی شدن آن ها به رابطه شان با نوجوان آسیب بیشتری می زند و برای این کار تهیه لیست از راه های که می تواند سبب افزایش آرامش تان شود بسیار موثر خواهد بود مثلا ممکن است یک فرد با خوردن یک لیوان اب آرام شود و نفری دیگر با خواندن روزنامه یا هوا خوری که این نکات به والدین کمک می کنند که هر گاه با مشکل
نوجوان پرخاشگر نی نی سایت  رو به رو شدند به راحتی بتوانند با کنترل نمودن درست خود به قائله خاتمه داده و بعدا سر فرصت در رابطه با موضوع با نوجوان خود صحبت نمایند.

منبع : نوجوان پرخاشگر ✔️ ۲۱ مهارت تضمینی برای کنترل