نوشته‌ها

چه کار والدین باعث بیش ترین آسیب به کودکان می شود| نکات مهم تربیت فرزند

در مقاله های قبل، بارها در مورد اهمیت تربیت فرزندان صحبت کرده ایم و تاثیر رفتار والدین بر کودک را از جنبه های مختلف مورد بررسی قرار داده ایم. تاثیر زیاد رفتار و گفتار والدین بر فرزندان، از کسی پوشیده نیست. برای اینکه فرزندان بتوانند آینده خود را بسازند و افکار و رفتار خود را مدیریت کنند، باید قوی و آماده تربیت شده باشند.

پرورش و تربیت فرزندان کار بسیار سختی است که باید در مورد آن محتاط بود، والدین علاوه بر کارهایی که باید برای تربیت کودک خود انجام دهند، یک سری نبایدها نیز دارند که باید از آن آگاهی پیدا کنند و به آن پایبند بمانند. در این مقاله ما به بیان این نبایدهای رفتاری والدین، خواهیم پرداخت.

ابراز عشق و محبت به فرزندتان را فراموش نکنید

برخی گمان می کنند که اگر به فرزند خود ابراز محبت کنند و به او بگویند که دوستش دارند، فرزندشان لوس بار می آید، یا برخی از والدین انقدر درگیر کار و برنامه های روزمره خود می شوند که محبت کردن به فرزند خود را فراموش می کنند، گروهی از والدین نیز تصور می کنند که با انجام وظایف والدی و رفع نیازهای مادی کودک، محبت خود را به کودک ابراز کرده اند، اما باید گفت که ابراز محبت به کودکان باید اختصاصی صورت گیرد. این نکته را نباید فراموش کرد که کودکان تشنه محبت هستند و مهم ترین منبعی که باید از آن محبت دریافت کنند والدین آن ها هستند. در نتیجه باید به کودک خود بگویید که دوستش دارید.

نباید با انتقاد کلامی منظورتان را برسانید.

معمولا بیان یک اعتراض یا انتقاد کردن بسیار آسان تر از این است که به صورت عملی منظور خود را برسانید، اما این کار برخی اوقات کارآمد نیست. بهتر است زمانی که کودک شما کار بدی کرده است، به جای اینکه بگویید این کار بد است، از او انتقاد کنید و یا سرزنشش کنید، به او بگویید که این رفتارش برایتان قابل قبول نیست و راه کارهایی عملی به او پیشنهاد کنید تا رفتارش را اصلاح کند.

از گفتن « نه » به کودکتان نترسید

زمانی که لازم است باید بتوانید به کودک خود “نه” بگویید، حتی اگر ساعتی با شما قهر کند یا بداخلاقی کند، نباید از حرف خود کوتاه بیاید، در این صورت کودک شما متوجه می شود زمانی که شما نه می گویید، حتما دلیلی دارید و پای حرف خود نیز هستید. این کار را باید حتما انجام دهید حتی اگر منجر به جیغ کشیدن و گریه کردن او شود، بالاخره می فهمد که با این کار نمی تواند نظر شما را عوض کند و دیگر از این ترفند برای رسیدن به خواسته هایش استفاده نخواهد کرد.

کودکتان را بچه های دیگر مقایسه نکنید

مقایسه کردن کودکان معمولا با هدف تحریک آن ها برای بهتر شدن انجام می شود، اما این کار نتیجه برعکس دارد. مقایسه کردن کودک با دیگران فقط باعث احساس حقارت در کودک شده و اعتماد به نفسش را خدشه دار می کند. بسیاری از والدین مدام از این روش استفاده می کنند و حتی وقتی می بینند این کار نتیجه عکس دارد نیز دست از کار خود بر نمی دارند. برای ترک این عادت غلط باید بپذیرید که فرزند شما یک شخص مستقل و آزاد است که سبک زندگی و راه رشد مختص به خود را دارد. پس، از مقایسه کردن فرزندتان با دیگران، حتی خواهر و برادر خودش، به شدت بپرهیزید.

کودک خود را در جمع تحقیر نکنید

برخی والدین تصور می کنند که تحقیر کودک خود و آزارهای کلامی، یک روش تربیتی درست و کارآمد است و از این طریق می توان به کودک اشتباهاتش را فهماند. اما در حقیقت این روش یکی از بدترین روش های تربیتی است که آثار مخرب زیادی بر کودک می گذارد و باعث بروز پیامدهایی ناگوار در بزرگسالی می شود. اگر این کار در حضور دیگران و در جمع صورت گیرد، اثرات منفی آن چندین برابر خواهد بود. اگر کودک شما در جمع یا مکان شلوغ، اشتباه یا رفتار بدی مرتکب شد، بهتر است برای اینکه به او بفهمانید که کارش اشتباه است به جای تحقیر کردن او در آن جمع، به طور خصوصی و در خلوت با او در مورد رفتار اشتباهش صحبت کنید و یا به او تذکر دهید.

بیش از حد،سخت گیری نکنید

بعضی از والدین، سخت گیری را به عنوان روش تربیتی کودک خود انتخاب می کنند و تصور می کند که این روش بهترین روش بوده و تضمین کننده موفقیت کودکان در آینده است. برخی والدین نیز در سخت گیری بسیار افراطی رفتار می کنند و این نکته را فراموش می کنند که هر کودک به طور طبیعی به آزادی و استقلال عمل تمایل دارد. باید دانست که سخت گیری افراطی روح آزادی کودک را از بین می برد و او گمان می کند که مستقل بودن و آزادیِ عمل امری نامطلوب است. این کار اعتماد به نفس کودک را دچار مشکل کرده و احتمال موفقیت فرزند شما، در دنیای پر از رقابت امروز را کاهش می دهد.

بهتر است اگر کودک شما کاری می کند که نتیجه بد و خطرناکی ندارد و خشن و پرخطر نیست، با او مخالفت نکنید. این روند یادگیری کودکان است.

بغل کردن کودکتان را فراموش نکنید

ارتباط کودک با والدین از همان بدو تولد نقش زیادی در شکل­ گیری هیجانات و شخصیت کودک دارد. در واقع کودک هنگام تولد وارد دنیای بیگانه‌ای می‌شود که با در آغوش گرفتنش توسط مادر، نوعی امنیت و آرامش به او باز می گردد. تحقیقات نشان می دهد که کودکانی که در لحظه تولد در آغوش مادر قرار داده شده اند نسبت به آن هایی که از مادر دور نگه داشته شده اند، احساس امنیت عاطفی بیش تر در درازمدت نشان می دهند. 

هر چقدر تماس والدین به خصوص تماس فیزیکی مثل نوازش کردن و بغل کردن با کودک بیش تر باشد، احساس دلبستگی ایمن و امنیت درون کودک به نحو بهتری شکل می گیرد.

از طرفی مطالعات نشان می دهد، والدینی که با کودک خود ارتباط عاطفی و فیزیکی مانند بغل کردن و نوازش کردن دارند، کمتر دچار عصبانیت و خشم می شوند. در نتیجه بغل کردن نه تنها برای کودک، بلکه برای والدینش نیز لذت بخش و مفید است. بهتر است به طور مداوم فرزند خود را در آغوش بگیرید حتی اگر او بزرگ شده است.

به هیچ وجه از شنیدن حرف های کودکتان غافل نشوید

در دنیای شلوغ و پر از مشکلات امروز، نباید فرزند خود را فراموش کنید، زمانی را به حرف زدن با او و شنیدن حرف هایش اختصاص دهید، زیرا ممکن است بخواهد که چیزهای مهمی برای شما تعریف کند. زمانی که کودکان در حال تعریف مساله ای برای شما است باید به حرف او به طور فعال گوش دهید، بگذارید او حرفش را بزند و در مورد حرفش نظر بدهید تا بداند که به همه حرفایش گوش داده اید. در این زمان ها بهتر است شنونده قوی و گوینده ضعیفی باشید.

در ایجاد قانون برای خانواده و قاطعیت در مورد آن ها کوتاهی نکنید

هیچکس بی نظمی را دوست ندارد زیرا در این شرایط، احساس هرج و مرج و درماندگی خواهد کرد. در خانواده نیز وضع قانون و ایجاد محدودیت ها برای ایجاد نظم و هماهنگی در زندگی و روابط بین اعضای خانواده لازم است. رعایت این مقررات نیز باعث ایجاد آرامش درونی می گردد. قانون و محدودیت های لازم، باید بر اساس سن و نیاز اعضای خانواده وضع شود. کودکان نیز شامل این قانون می شوند و باید برای آن ها نیز محدودیت گذاشت و قوانینی وضع کرد، برای مثال باید برای ساعت خواب کودک قانونی بگذارید، یا بچه ها باید وسایل مورد نیاز برای مدرسه خود را از شب آماده کنند، و یا زمانی را برای انجام تکالیف در نظر بگیرند. 

لازم است در مورد این محدودیت ها رفتاری قاطعانه و در عین مهربان داشته باشید.

فراموش نکنید، به حریم خصوصی کودکتان احترام بگذارید

کودکان نیز مانند بزرگسالان، دوست دارند حریم خصوصی داشته باشند. بهتر است به فرزندتان فضایی اختصاص دهید و به حریم آن نیز احترام بگذارید و از دور مراقبشان باشید.

به جای آن ها انتخاب نکنید

یکی از مسائلی که باعث افزایش اعتماد به نفس و حس مسئولیت پذیری در کودک می شود، دادن حق انتخاب به او می باشد. زیرا کودک متوجه می شود که نظر و انتخاب او مهم است، از طرفی یاد می گیرد با توجه عواقب هر انتخابی، دست به گزینش بزند و مسئولیت آن را نیز بپذیرد. به کودک خود حق انتخاب بدهید، اما می توانید گزینه های پیشنهادی را خصوصا برای بچه های کوچک تر محدود کنید، تا انتخاب برایشان آسان تر شود.

کارهای فرزندتان را شما انجام ندهید

شاید گاهی سپردن کارها به کودک سخت باشد، چون ممکن است روند انجام آن طولانی شود. اما این نباید باعث شود که شما همیشه کارهای او را انجام دهید. بهتر است کودک کارهایش را خودش انجام دهد و گاهی لازم است شما در برابر اصرار کودک برای اینکه کار را به شما بسپارد مقاومت کنید، تا او خود کارهایش را انجام دهد. این گونه کودک شما مسئولیت پذیرتر شده و خود را برای زندگی در آینده آماده می کند.

فراموش نکنید که برای کودکتان وقت بگذارید

باید زمانی را به طور مستمر و روزانه به کودک خود اختصاص دهید، هرچقدر که پرمشغله و درگیر باشید. صرف زمان با فرزندتان برای هر دوی شما لازم و عالی است. یه پیشنهاد این است که در روز 20 دقیقه برای انجام هر کاری که فرزندتان می خواهد با شما انجام دهد، اختصاص دهید.

از صحبت کردن زودهنگام در مورد مسائل با فرزندتان اجتناب کنید

باید اجازه دهید، صحبت کردن درباره هر موضوعی در زمان و شرایط مناسب آن صورت گیرد. برای مثال زمانی در مورد مواد مخدر و اعتیاد صحبت کنید که فرزندتان در مورد آن ها سوال می کند و یا به راهنمایی شما نیاز دارد. در این زمان باید با آن ها صحبت کنید و حرف های او را نیز بشنوید. در غیر این صورت مطرح کردن آن زود و نامناسب است.

همیشه به جای فرزندتان تصمیم گیری نکنید

والدین می توانند برای کودک خود تصمیم بگیرند، اما این کار نباید همیشگی و مداوم باشد، باید به فرزندتان اجازه دهید تا تصمیم بگیرند. زیرا فقط در این صورت است که آن ها یاد می گیرند که چگونه تصمیم بگیرند و عواقب تصمیم خود را نیز پذیرند.

از پدر و مادر بودن نترسید

درست است برای ایجاد ارتباط سالم و موثر باید با فرزند خود دوست باشید، اما این نباید باعث شود که شما جایگاه خود به عنوان والدین را فراموش کنید. زیرا چیزی که آن ها نیاز دارند والدین خوبی است که می توانند الگوی مناسبی برای آن ها باشند؛ در نتیجه شما باید نقش خود در جایگاه والدین را به خوبی ایفا کنید.

کودک خود را مجبور به یادگیری هر فعالیتی نکنید

برخی والدین زمان های خارج از مدرسه فرزندشان را با کلاس های مختلف پر می کند، اما این کار اشتباه است، زیرا مدرسه رفتن به اندازه کافی وقت کودک را پر می کند و او به زمانی برای بازی کردن و استراحت هم نیاز دارد. اگر می خواهید فرزندتان را در کلاس خاصی ثبت نام کنید، حتما باید نظر او را بپرسید و بفهمید که او تمایلی به شرکت در این کلاس دارد یا نه، اگر او علاقه ای به آن نشان نداد هرگز نباید او را مجبور به شرکت در آن کلاس کنید.

خود را با والدین دیگر مقایسه نکنید

پدر و مادری وظیفه بسیار سختی است، اگر بخواهید خود را با دیگران مقایسه کنید اوضاع کمی پیچیده می شود. بهتر است که خودتان باشید و برای تصمیم گیری در مورد فرزندتان به غرایز خود اعتماد کنید. شما می توانید از کسانی که تجربه دارند کمک و مشورت بگیرید، اما در نهایت باید کاری که می دانید بهتر است انجام دهید، زیرا هیچ کسی به اندازه شما نسبت به فرزندتان شناخت ندارد. 

غر نزنید

اگر کودک شما درخواستی که دارید را سریعا انجام نداد، نباید به او غر بزنید، در عوض زمان هایی که خلاف این کار را انجام داد می توانید او را تشویق کنید و از او تعریف کنید، این گونه کودک شما تشویق می شود که به درخواست های شما پاسخ دهد.

از کوره در نروید

اکثر کودکان به طور طبیعی به درخواست یا دستوری که با ملایمت مطرح شود، پاسخ بهتری می دهند. زمانی که می خواهید به کودک خود چیزی بگویید و یا از او درخواستی دارید باید آن را با ملایمت به او بگویید به جای آن که با عصبانیت و تشر برخورد کنید. اگر فرزندتان مرتکب اشتباهی شد نیز نباید از کوره در بروید، بلکه با حفظ خونسردی می توانید او را متوجه اشتباهش کنید. این نوع برخورد ملایم اثربخشی بیشتری خواهد داشت.

از خواندن کتاب برای فرزند خود دست نکشید

برای این که کودک شما به مطالعه علاقه مند شود، بهتر است برای او کتاب بخوانید. نباید کتاب خواندن برای او را متوقف کنید، می توانید موقع خوابیدن برای او داستان بخوانید یا این کار را به نوبت انجام دهید، یعنی گاهی شما برای او داستان بخوانید و گاهی اجازه دهید او برای شما داستان بخواند.

فراموش نکنید که با کودک تان بخندید

مشکلات روزمره و درگیری های والدین با مسائل کاری و بیرونی نباید باعث کسل بودن و بداخلاقی آن ها در مواجهه با کودک شود. گاهی سخت است که بتوانید بخندید اما برای حفظ سلامت روانی کودکتان باید این کار را انجام دهید. با هم و از ته دل بخندید و قهقهه بزنید.

از عذرخواهی کردن نترسید

زمانی که اشتباهی مرتکب می شوید باید عذرخواهی کنید و از آن نترسید. با این کار فرزند شما یاد می گیرد که هر کسی که اشتباهی مرتکب می شود، باید شجاعت عذرخواهی کردن داشته باشد. شما با عذرخواهی کردن و ابراز پشیمانی هنگامی که کاری اشتباهی انجام داده اید، این رفتار پسندیده را نیز به او می آموزید.

هرگز کودک را تهدید نکنید

زمانی که برای کار اشتباهی که کودکتان انجام می دهد او را تهدید به تنبیه می کنید، باید بدانید که با تکرار این تهدیدات و عمل نکردن به آن، به فرزند خود این پیام را می دهید که می تواند بدون تنبیه شدن به کارش ادامه دهد. برای اینکه کودک شما دست از انجام کار اشتباه یا بدرفتاری خود بردارد، بهتر است اول به او هشدار دهید، اگر این کار را تکرار کرد فرصت مجدد به او بدهید، در صورت تکرار دوباره، بهتر است مدت کوتاهی از دور شوید.

خیلی به خود سخت نگیرید

همه والدین دوست دارند که نقش خود را کامل و بی نقص ایفا کنند، اما این در واقع اشتباه است. لازم نیست، برای اینکه والدین خوبی باشید، همه مهارت ها را بلد بوده و از پس هر کاری بر بیایید. چیزی که فرزندتان واقعا نیاز دارد این است که از زمان با هم بودنتان لذت ببرید.

رشد ذهنی آن ها را نادیده نگیرید

یکی از جنبه های مهم رشد کودکان، رشد ذهنی آن هاست که شامل توانایی های مختلف ذهنی مانند مانند درک، مشاهده، به یاد آوردن، فکر کردن، تصور کردن حل مشکلات و رشد هوش و همچنین یادگیری زبان می شود. روند رشد ذهنی، درست از لحظه تولد آغاز می شود و به مرور زمان و با رشد کودک، واکنش های مغزی نیز تغییر می کند. در شروع، این واکنش ها بسیار ساده هستند، اما به مرور منجر به فعالیت های ذهنی پیچیده ای خواهند شد. 

طرز تفکر، مهارت های ارتباطی، شیوه رفتار همه تحت کنترل ذهن انجام می شود. اگر رشد ذهنی کامل و درست باشد، این گونه کارها نیز به درستی انجام می گیرند؛ وجود هر مشکلی در رشد ذهنی، باعث ایجاد مشکل هم در زندگی کودک و هم زندگی شما می شود، پس برای اینکه کودک شما بهترین نسخه خودش باشد باید از مغز و ذهن او مراقب کنید و به کودک خود نیز این را بیاموزید. 

از به کار بردن صفات منفی برای فرزندتان بپرهیزید

هرگز از صفات منفی برای کودکان استفاده نکنید، زیرا این الفاظ برای آن ها درونی شده و آن ها شروع به باور کردن آن می کنند.. برای مثال نباید فرزند خود را خرابکار، دست و پا چلفتی، بدجنس و غیره خطاب کنید.

نظارت بر فرزندتان را فراموش نکنید

رشد بخشی از مغز انسان که مربوط به برنامه ریزی، کنترل تکانه ها و قضاوت کردن است، تا حدود 25 سالگی طول می کشد. در نتیجه مراقب از فرزندتان تا این سن لازم است. شما باید بدون دخالت کردن در کارهای او مراقبش باشید و بر کارهایش نظارت داشته باشید. لازم است بدانید او چه کار می کند و زمان خود را با چه کسانی می گذراند.

سلامت روانی فرزندتان را نادیده نگیرید

به طور متوسط 11 سال طول می کشد که بچه ها علائم بیماری روانی را بروز دهند، زیرا معمولا خانواده ها با علائم و نشانه های اختلال یا بیماری روحی مبارزه می کنند. نشانه های بیش فعالی، اضطراب، افسردگی که ممکن است در کودک ظهور کند نباید نادیده گرفته شود، زیرا مبارزه با این علائم یا نادیده گرفتن آن ها برای توانایی کودک در دوستی، موفقیت تحصیلی و زندگی تاثیرات منفی خواهد گذاشت. 

سلامت روانی خود را نادیده نگیرید

این نکته را به یاد داشته باشید که شما برای تربیت فرزند سالم باید خودتان نیز سلامت باشید، از خود مراقبت کنید تا بتوانید به بهترین نسخه خودتان و بهترین والدین برای فرزندتان تبدیل شوید. اگر شما دچار یک بیماری روحی و روانی مانند اختلال دوقطبی، افسردگی، وسواس و غیره هستید، می تواند روی فرزندتان نیز اثر منفی گذاشته و زندگی او خراب کند. پس بهتر است این مسائل را نادیده نگیرید، از خود مراقبت کرده و برای درمان اقدام کنید.

منبع : چه کار والدین باعث بیش ترین آسیب به کودکان می شود| نکات مهم تربیت فرزند

قطع صحبت دیگران توسط کودک، علل و راهکارهای کاربردی

قطع صحبت دیگران توسط کودک، علل و راهکارهای کاربردی

قطع صحبت دیگران توسط کودک برای والدین اذیت کننده و آزار دهنده خواهد بود اما باید این مسئله را بدانیم که چه عواملی باعث می شود تا کودک بدون توجه به این که دیگران در حال حرف زدن هستند با انجام دادن رفتار یا صحبتی، حرف دیگران را قطع می کند.

در صورتی که کودک شما این رفتار را دارد نگران نباشید زیرا راهکارهای زیادی وجود دارد که می تواند این مشکل شما را حل کند، در ادامه این مقاله به بیان علل و راهکارهایی می پردازیم پس تا انتها این مطلب را مورد مطالعه قرار دهید.

علت قطع صحبت دیگران توسط کودک

کشف چیز های جدید از علل قطع صحبت دیگران توسط کودک

کودک عموما دوست دارد اطرافش را کشف کند و نمی تواند نسبت به این مساله بی تفاوت باشد و در این صورت تمایل دارد تا در مورد چیزهای جدید سوال بپرسد و ماهیت آن ها را شناسایی کند، به همین دلیل نمی تواند صبر کند و سوالاتی که در ذهنش به وجود آمده است را می خواهد بپرسد و ابهامات ذهنی خود را برطرف سازد.

نیاز برای جلب توجه از علل قطع صحبت دیگران توسط کودک

کودک دلش می خواهد تا به طور مداوم دیگران به او توجه کنند و دیگران را به سمت خود جلب کند و اگر دیگران به او بی توجهی کنند و به چیز دیگری معطوف باشند هراسان است، در نتیجه سعی می کند صحبت های دیگران را قطع کند تا توجه آن ها را جلب نماید.

فراموش کردن

عموما حافظه کوتاه مدت در میان کودکان قوی نمی باشد و به سرعت حرفی که می خواهند بزنند فراموش می کنند و به خاطر همین می ترسند مسئله ای که می خواهند بیان کنند از یادشان برود و صبر کردن را از یاد می برند و حرف دیگران را قطع می کنند.

نداشتن درک صحیح از امور مهم

کودکان از این که بعضی از امور بسیار مهم است درک صحیحی ندارند و فکر می کنند که هیچ چیز مانند حرف آن ها مهم نمی باشد و همیشه خودشان را مرکز توجه قرار می دهند و به خودشان اهمیت می دهند و به همین دلیل به راحتی به خودشان اجازه می دهند تا حرف دیگران را قطع کنند.

هیجان از علل قطع صحبت دیگران توسط کودک

در بسیاری اوقات کودکان هیجان زیادی برای تعریف کردن و گفتن اتفاقات دارند و دوست دارند هر چه سریع تر حرف شان را بیان کنند و بازخورد دریافت نمایند و در نهایت هیجان آن ها باعث می شود تا حرف دیگران را قطع کنند.

راهکارهایی برای جلوگیری از قطع صحبت دیگران توسط کودک

نشان دهید که متوجه شدید کودک با شما کار دارد

در این حالت به کودک تان نشان دهید که متوجه شده اید که او با شما کار دارد و در این حالت او احساس نمی کند که نسبت به او بی توجه هستید و باید برای جلب توجه به میان صحبت شما بیاید و آن را قطع کند زیرا با این کار او متوجه می شود که به او توجه داشته اید اما چون الان کار دارید نمی توانید به حرف هایش گوش دهید.

در صورت امکان می توانید به سرعت پاسخ او را بدهید و بیش از حد او را منتظر نگه ندارید.

استفاده از علامت از راهکارهای جلوگیری از قطع صحبت دیگران توسط کودک

در زمانی که به طور سریع نمی تواند پاسخ کودکتان را بدهید علامتی را تعیین کنید که کودک شما متوجه شود که او را شنیده اید و دیده اید و الان امکانش وجود ندارد تا صحبتتان را قطع نمایید به طور مثال می توانید دستتان را بالا بگیرید و به او بگویید یک دقیقه. اما باید به این نکته توجه کنید زمانی که می گویید یک دقیقه، به چند دقیقه تبدیل نشود و او را منتظر نگذارید.

زمانی که کودک شروع می کند زبان مادری را بیاموزد کاری کنید که بداند هر زمان که بتوانید به او پاسخ می دهید و فقط در ابتدا با علامت دادن به او نشان دهید که او را دیده یا شنیده اید تا بتواند منظور شما را بدون حرف زدن متوجه شود.

تشویق کودک برای صبر

زمانی که کودکتان را تشویق به صبر کردن می کنید احتمال دارد این کار برای او خوشایند نباشد و در صورتی که شما نسبت به صبر کردن او بی تفاوت باشید برای او طاقت فرسا تر خواهد بود و هنگامی که حرف های شما به پایان رسید و توانستید پاسخ او را بدهید به خاطر صبر و تحملش از او تشکر کنید و قدردان او باشید.

در مدتی که با دیگران صحبت می کنید می توانید یک فضای بازی سرگرم کننده برای او ایجاد کنید یا با استفاده از ساعت زنگ دار زمان پایان یافتن صحبتتان را به کودک نشان دهید تا متوجه شود تا چه مدتی باید صبر کند و منتظر بماند.

آموختن روش صحیح قطع کردن حرف دیگران

هیچ کدام از ما بدون این که به ما آموخته شود نمی دانستیم که چگونه باید بدون این که به دیگران بی احترامی کنیم حرفمان را بگوییم و توجه آن ها را جلب کنیم، پس نباید این انتظار را از دیگران داشته باشیم که بدون آموختن بتوانند کار را انجام دهند، پس باید تلاش کنید تا روش صحیح قطع کردن حرف دیگران را به او بیاموزید و به کودک یاد دهید. اگر لازم است که صحبتی بکند و حرف دیگران را قطع کند ابتدا باید عذرخواهی کند و بگوید ببخشید تا دیگران متوجه شوند او می خواهد با آن ها صحبت کند.

ترتیب دادن یک نمایش از راهکارهای جلوگیری از قطع صحبت دیگران توسط کودک

زمانی که فرصت داشتید می توانید برای کودکتان وقت بگذارید و به صورت نمایشی به او نشان دهید که چطور مودبانه می تواند با استفاده از کلماتی توجه شما را جلب کند و حرفش را با شما در میان بگذارد و همچنین می توانید به او نشان دهید که بچه های بی ادب چگونه حرف دیگران را قطع می کنند و دیگران ناراحت و آزرده خاطر می شوند.

الگوی خوبی باشید

کودکان همیشه به رفتار والدینشان نگاه می کنند و از آن ها تقلید می کنند حتی اگر رفتاری که والدینشان به آن ها آموزش دهند اما موقع عمل خودشان سرپیچی کنند، در این صورت کودکان چیزی را تقلید می کنند که دیده باشند نه چیزی را که شنیده اند، اگر می خواهید که کودکتان میان حرف های شما نپرد خودتان نیز این کار را انجام دهید و الگوی خوبی برای آن ها باشید.

منبع : قطع صحبت دیگران توسط کودک، علل و راهکارهای کاربردی

اعتیاد کودکان به مواد مخدر، علائم اعتیاد در کودکان

اعتیاد کودکان به مواد مخدر، علائم اعتیاد در کودکان

در مورد اعتیاد کودکان به مواد مخدر چه می دانید؟ اعتیاد یکی از آسیب های اجتماعی است که افراد در همه سنین گرفتار آن می شوند، اعتیاد به عنوان یک بیماری مغزی مزمن و عود کننده تلقی می شود و زمانی که مواد مصرف می شود تغییراتی در مغز انسان رخ می دهد و این عمل باعث می شود تا رفتار اختیاری به رفتاری اجباری تبدیل شود.

در نتیجه اعتیاد از همین طریق به مدت طولانی در فرد ادامه پیدا می کند و باعث به وجود آمدن اختلالات زیادی در جسم و روان فرد می شود، یکی از آسیب ترین گروه های سنی در برابر این بیماری اعتیاد، کودکان هستند، چرا که در بسیاری از موارد آن ها بدون آگاهی و اختیار، تحت تاثیر والدین یا محیط نامناسبی قرار می گیرند و با این مشکلات رو به رو می شوند.

در ادامه این مقاله به بررسی این موضوع می پردازیم در این خصوص بهره بردن از مشاور ترک اعتیاد کمک می کند تا کودک در کم ترین زمان و به درستی از این معضل رها شود.

مخدر چیست؟

مخدرها گروهی از مواد اعتیاد آور می باشند که به صورت طبیعی از گیاه خشخاش به دست می آیند و یا در آزمایشگاه با افزودن برخی از مواد شیمیایی تولید می شوند از جمله مواد مخدر می تواند به مواردی مانند تریاک، شیره، سوخته، هروئین، کدئین، مورفین، ترامادول و متادون اشاره کرد، البته در اصطلاح عموم به ماده ای که عوارض اعتیادی داشته باشد و وابستگی ایجاد کند مواد مخدر می گویند.

اعتیاد کودکان به مواد مخدر، کودکانی که معتاد به دنیا می آیند!

وضعیت سلامت جسمی و روانی مادر در دوران بارداری و شیردهی به طور مستقیما با سلامت نوزاد در ارتباط می باشد، فرزندانی که مادرشان دچار اعتیاد هستند از همان ابتدای تولد علائم اعتیاد در آن ها نشان داده می شود، این علائم شامل موارد زیر می باشد:

  • بی قراری و نا آرامی های شدید
  • عدم تمایل به شیر خوردن
  • اسهال و استفراغ
  • کم خوابی

بعد از این که کودک به دنیا می آید دچار سندروم محرومیت از مواد مخدر می شود زیرا موادی که مادر در دوران بارداری مورد استفاده قرار داده است سیستم عصبی کودک را تحت تاثیر قرار داده و از همان دوران جنینی باعث معتاد شدن او شده است.

این کودکان بعد از به دنیا آمدن در امان نیستند و ممکن است زمانی که نوزاد از شیر مادر تغذیه می کند علائم و نشانه های اعتیاد شدت یابد. به طور کلی مادران معتاد نمی توانند مراقب های خوبی برای نوزادشان باشند به خصوص برای نوزادانی که با علائم سندروم محرومیت از مواد متولد شده اند زیرا این نوزادان احتمال دارد بی قراری و ناآرامی های بسیاری داشته باشند و همین امر باعث شود تا کودک را مورد آزار و اذیت از جمله آزارهای جسمی قرار دهند.

هم چنین مادران معتاد به خاطر بیماری و شرایط خودشان در بسیاری از مواقع از نیازهای نوزاد غافل می شوند به همین دلیل باید این نوزادان توسط افرادی که واجد شرایط هستند تحت مراقبت قرار گیرند و از شیر مادر تغذیه نکنند و در صورتی که در کودک علائم سندروم محرومیت از مواد مخدر دیده شد باید هر چه سریع تر تحت درمان پزشکی قرار گیرد.

اعتیاد کودکان به مواد مخدر، گرفتاری به اعتیاد در دوران کودکی

عوامل بسیاری می تواند منجر شود تا کودکان گرفتار اعتیاد شوند برای مثال کودکانی که در محیط های آلوده و نامناسبی رشد می کنند ممکن است بسیاری  از آن ها به وسیله خانواده شان به اعتیاد کشیده شوند زیرا بسیاری از خانواده های  معتاد، کودکان شان را به عنوان ابزاری برای گدایی استفاده می کنند و به همین خاطر این والدین به کودکانی آرام و ساکت در طول روز نیاز دارند. و برای همین امر مقداری مواد به کودک می دهند و خودشان کودکان را معتاد می کنند.

از موارد دیگری که والدین به کودکشان مواد می دهند بی حوصلگی آن ها می باشد و والدین به خاطر اعتیاد خودشان حوصله سر و کله زدن با کودک را ندارند و نمی توانند او را آرام کنند و به خاطر این که فرزندانی آرام و ساکت داشته باشند به او مواد می دهند.

همچنین نبود مراقبت و نظارت کافی در گرفتاری کودکان به این معضل بسیار موثر می باشد به عنوان مثال ممکن است پدر خانواده از شربت تریاک یا متادون استفاده کند و در این شرایط بسیار مهم است تا این ماده در دسترس کودک نباشد و دور نگه داشته شود زیرا ممکن است کودک از سر کنجکاوی این ماده را استفاده کند و خسارت های زیادی برای کودک به همراه داشته باشد.

کودکان معتاد برای سایر کودکان نیز خطرناک هستند زیرا محیطی امن برای برون ریزی احساسات کودکان وجود ندارد و احتمال دارد کودکان در مدارسی که می روند کودک معتاد حضور داشته باشد در این صورت احتمال این که کودکان در کنار یکدیگر به مصرف مواد بپردازند بسیار زیاد می باشد.

درمان کودکان معتاد

خوشبختانه درمان اعتیاد در زمان کودکی نسبت به دوران بزرگسالی با موفقیت بیشتری همراه می باشد زیرا کودکان و نوجوانان بعد از ترک مواد مخدر با وسوسه های کمتری رو به رو می شوند و به همین خاطر عود بیماری و بازگشت به اعتیاد بعد از درمان با احتمال کمتری اتفاق خواهد افتاد.

البته باید توجه داشته باشید که درمان موفقیت آمیز کودکان معتاد در صورتی انجام می گیرد که آن ها را از محیط های آلوده قبلی دور کرده و به آن جا برنگردند.

کودکان بعد از ترک اعتیاد به فضای خصوصی و امنی نیاز دارند اما در کل کشور کمپ و مراکز اعتیادی که به طور تخصصی به این گروه سنی متعلق باشد وجود ندارد و بسیار انگشت شمار است و به طور معمول برای کودکانی که دچار اعتیاد شده اند از همان روش های دارویی مانند درمان با متادون که در بزرگسالان به کار می رود استفاده می شود.

در مورد کودکان مساله ای که از اهمیت بسیاری برخوردار می باشد مقوله پیشگیری است و بسیار اهمیت دارد تا کودک از محیط های آلوده و آسیب زا دور شود و تحت مراقبت افرادی که واجد شرایط هستند قرار گیرد زیرا در بسیاری از موارد کودکان توسط اطرافیان که خود مصرف کننده مواد هستند به اعتیاد کشیده می شوند.

برای این که در این زمینه اطلاعات خود را افزایش دهید و به طور دقیق تری با روش های درمانی و طرز برخورد با کودکان معتاد آشنا شوید باید از درمانگر و مشاوره ترک اعتیاد کمک بگیرید تا بتوانید ترک راحت تر داشته باشید و مشورت با مشاور برای شما مفید و کمک کننده خواهد بود.

کلام آخر

اعتیاد برای کودکان بسیار سخت و آسیب زا می باشد  و به همین دلیل باید درمان و ترک اعتیاد در کودکان سریع تر انجام گیرد و کودکان به تنهایی نمی توانند این موضوع را پیگیری کنند و والدین و اطرافیان که از اعتیاد کودک باخبر هستند باید وارد عمل شوند و برای سلامت کودک و ترک او اقداماتی را به دور از هیجان زدگی انجام دهند.

کودکانی که از اعتیاد رنج می برند برای این که ترک راحت تری داشته باشند بهتر است تا از خدمات مشاوره ستاره ایرانیان کمک بگیرید تا در این زمینه برای ترک کودک شما را یاری کنند.

مرکز مشاوره ستاره ایرانیان از مشاورانی برجسته در زمینه اعتیاد و کودک تشکیل شده است و آن ها شرایطی را فراهم می کنند تا کودک بتواند ترک راحتی در منزل داشته باشد و نیازی به قرار گیری در محیط هایی از جمله کمپ ندارند، هم چنین مشاوران و روانشناسان مرکز ستاره ایرانیان در تمامی فرآیند درمان و ترک در کنار خانواده و کودک هستند و در صورتی که والدین از اعتیادشان رنج می برند در راستای ترک آن ها اقداماتی را انجام می دهند.

منبع : اعتیاد کودکان به مواد مخدر، علائم اعتیاد در کودکان

سوختگی کودکان، بهترین روش های درمان و اقدامات لازم در سوختگی کودکان

سوختگی کودکان، بهترین روش های درمان و اقدامات لازم در سوختگی کودکان

سوختگی در کودکان نیاز به مراقبت بیشتری دارد چون ممکن است آسیب های زیادی به همراه داشته باشد چون پوست کودکان نازک است و در مقایسه با بزرگسالان توانایی آن ها کم است تا از خودشان مراقبت کنند.

به همین دلیل باید والدین و یا مراقبین کودک اطلاعات کافی در مورد سوختگی داشته باشند تا در صورت نیاز بتوانند اقدامات لازم برای پیشگیری و درمان فوری سوختگی انجام دهند.

سوختگی اگر شدید باشد می تواند به عفونت های بسیار بدی منجر شود که در صورت بی توجهی خطرات بسیاری برای کودک به همراه دارد و ممکن است منجر به مرگ کودک شود و سوختگی یکی از شایع ترین اتفاقات است که برای کودکان اتفاق می افتد.

اگر کودک شما دچار سوختگی شد باید محل سوختگی را زیر آب سرد قرار دهید و بعد از آن با باند یا گاز روی آن را ببندید.

اگر سوختگی بسیار شدید بود باید سریع به پزشک و مراکز درمانی مراجعه کنید و همچنین برای کاهش ترس و پیشگیری از عواقب آن می توانید از مشاور کمک بگیرید.

سوختگی کودکان

پوست کودکان بسیار ظریف و نازک است و هنگام سوختگی نسبت به بزرگسالان بیشتر به آن ها آسیب می رسد.

کودکان نمی توانند از خود دفاع کنند و ممک است در شرایط مختلفی دچار سوختگی شوند آن ها در صورت تماس با غذاها و مایعات داغ و یا سوختگی با برق و مواد شیمیایی دچار سوختگی شوند.

برای مقابله با سوختگی در کودکان باید از بروز حادثه جلوگیری کنید تا کودکان گرفتار سوختگی نشوند در این زمینه باید والدین به کودک خود آموزش های صحیح را بدهد تا به وسایلی که احتمال سوختگی دارد نزدیک نشود و به درستی کودک خود را تربیت کند.

انواع سوختگی کودکان

سوختگی به چهار دسته تقسیم می شود که درجه سوختگی در دسته های مختلف متفاوت می باشد.

چهار دسته را در زیر مورد بررسی قرار می دهیم.

سوختگی درجه اول: بخشی بیرونی پوست آسیب دیده است و بر روی پوست التهاب و قرمزی به وجود می آید، پوست قرمز می شود.

سوختگی درجه دو: در این وضعیت لایه های زیرین پوست درگیر سوختگی شده است و تاول هایی بر روی پوست ایجاد می شود و این تاول ها پوست نازک و شفافی دارند که در زیر آن آب جمع می شود.

سوختگی درجه سه: این سوختگی بسیار وسیع می باشد و لایه های عمیقی از پوست را درگیر کرده است.

سوختگی درجه چهار: این سوختگی بسیار وسیع تر بوده و شدت زیادی دارد به طوری که استخوان ها و سایر اندام ها را دچار مشکل می کند.

متخصصین برای اینکه سطح سوختگی را در کودکان تشخیص دهند و ببینتتد چه میزان از بافت های آن ها آسیب دیده است به سه تا چها روز زمان نیاز دارند.

هنگامی که کودک به سوختگی درجه سه و درجه چهار دچار می شود در این مواقع کودک باید در بیمارستان و تحت مراقبت های خاص باشد تا مشکلات دیگری برای او به وجود نیاید.

سوختگی کودکان، اقدامات لازم در زمان سوختگی

هنگامی که کودک دچار سوختگی شده است برای جلوگیری از پیشرفت سوختگی باید اقدامات لازم را انجام دهید

این اقدامات بسته به نوع سوختگی متفاوت می باشد و با توجه به شدت سوختگی به دو دسته تقسیم می شود در ادامه به آن ها اشاره کرده و مورد بررسی قرار می دهیم.

سوختگی های خفیف و نسبتا خفیف

در شرایط که وسعت سوختگی زیاد نیست به آن سوختگی خفیف گفته می شود و نیازی نیست که به مراکز درمانی مراجعه شود.

در این هنگام با استفاده از اقدامات زیر برای بهبود یافتن پوست استفاده می شود.

  • در اولین اقدام باید روند سوختگی را در کودک متوقف کنید اگر بخشی از موادی که باعث سوختگی شده بر روی پوست کودک وجود دارد و یا لباس و وسائل تزیینی کودک دچار حرارت شده است باید آن ها را از کودک دور کنید و مواد سوختنی را با روشی مناسب از روی پوست پاک کنید.
  • محلی که سوخته است را زیر آن سرد قرار دهید و به هیچ عنوان از یخ، خمیردندان و یا مواد دیگر بر روی سوختگی استفاده نکنید و بهترین روش همان آب سرد می باشد.
  • پس از آنکه محل سوخته شده را خشک کرد با استفاده از پنبه یا گاز تمیز محل سوختگی را ببندید.
  • اگر کودک بعد از سوختگی بسیار بی تابی و بی قراری می کند و درد زیادی دارد بهتر است با مشورت پزشک به کودک خود مسکن بدهید یا از پمادهای موضعی استفاده کنید.
  • برخی از گیاهان و مواد غذایی مانند عسل و آلوئه ورا می تواند برای بهبود سوختگی خوب و مناسب باشد اما قبل از استفاده از هر موادی بر روی پوست باید نظر متخصص را بپرسید چون ممکن است بعضی از این مواد باعث عفونت در زخم و مشکلات دیگری شوند.

سوختگی های شدید و جدی

اگر کودک دچار سوختگی های شدیدی شده است باید به مراکز درمانی مراجعه کنید تا تحت نظر پزشک باشد البته تا رسیدن به مراکز درمانی می توانید اقداماتی انجام دهید که برای کودک مفید می باشد.

این اقدامات در زیر ذکر شده است.

  • ابتدا باید جریان سوختگی را قطع کنید، اگر لباس کودک آتشگرفته است آن را خاموش کنید و به آرامی از بدن او بیرون آورید.

وسایل تزیینی  و یا وسایلی که کودک با آن دچار سوختگی شده است و داغ است را از کودک خارج کنید ولی به بسیاری که به بدن کودک چسبیده شده است دست نزنید.

اگر سوختگی از طریق جریان برق اتفاق افتاده است باید در اولین فرصت جریان برق ایجاد شده را قطع کنید.

  • محل سوخته شده را در زیر آب خنک قرار دهید و یا از کمپرس سرد استفاده کنید، اگر سوختگی با مواد شیمیایی اتفاق افتاده است موضع سوخته شده را برای چند دقیقه به خوبی زیر آب بشویید.
  • تا رسیدن به مراکز درمانی بدن را گرم نگه دارید و کودک را با پتویی تمیز بپوشانید.
  • سوختگی در کودکان باعث می شود تا بدن آن ها کم آب شود بهتر است در طی فرایند درمان از مایعات و آب بیشتری استفاده کنید.
  • در اولین فرصت و بسیار سریع کودک را به یک مراکز درمانی برسانید و یا با اورژانس تماس بگیرید.

سوختگی کودکان، نشانه های عفونت

هنگامی که کودکان دچار سوختگی می شوند زخم هایی بر روی پوست آن ها به وجود می آید و برای اینکه از عفونت کردن زخم ها جلوگیری شود باید محل سوختگی تمیز نگه داشته شود تا زخم ها دچار عفونت نشود اما در بعضی موارد ممکن است نتوان جلوی عفونت را گرفت و زخم ها دچار عفونت شوند.

والدین باید نشانه های عفونت را بشناسند تا از فراگیر شدن آن پیشگیری کنند و اقدامات لازم را برای درمان آن انجام دهند.

در زیر مهم ترین نشانه های عفونت ذکر شده است:

  • تب ولرز
  • احساس درد در محل سوختگی
  • سفید شدن روی زخم ها
  • بوی بد در محل زخم ها
  • ورم و التهاب پوستی
  • تورم در قسمت لنف ها

سوختگی کودکان، راهکارهایی برای پیشگیری

پیشگیری کردن از سوختگی در کودکان بسیار بهتر و موثرتر می باشد نسبت به درمان سوختگی، زیرا راه های سوختگی در کودکان بسیار متنوع است و کودکان می توانند به دلیل تماس با حرارت، برق و مواد شیمیایی دچار سوختگی شوند.

بهتر است برای جلوگیری از سوختگی کودکان اقدامات پیشگیرانه ای را انجام داد و با رعایت اقدامات لازم از کودک در برابر این حوادث محافظت کرد.

نمونه های مراقبتی

به نمونه های مراقبتی که در زیر ذکر شده است توجه کنید.

  • مواد شیمیایی را از دسترس کودکان دور کنید و در آن ها را محکم و با دقت ببندید.
  • برای تمامی پریزها و سیم هایی که ممکن است خطر برق گرفتگی داشته باشد را با درپوش، چسب محکم کنید و همچنین اقدامات ایمنی لازم را انجام دهید.
  • از سنسورهای تشخیص حرارت و یا کپسول های آتش نشانیدر محل زندگی خود داشته باشید تا در صورت نیاز استفاده کنید.
  • وسایلی مانند کتری آب جوش، بخاری یا سایر وسایل داغ را در محلی قرار دهید که احتمال آسیب دیدن به کودک کمتر باشد و کودک برخوردی با آن ها نداشته باشد.
  • در زمان آشپزی و یا هنگامی که مایعات و اشیا داغی در دست دارید کودک را در آغوش نگیرید.
  • هنگام حمام کردن کودک ابتدا درجه آب را تنظیم کنید و از داغ بودن آن به طور متوسط و متناسب با شرایط کودک مطمئن شوید و بعد کودک را بشویید.
  • مراقب کودک باشید و زمانی که به سمت اجسام داغ می رود به او تذکر دهید تا به منبع حرارت نزدیک نشود.
  • کودک خود را با نکات ایمنی و حساس تربیتی آشنا کنید و به طور دقیق به او آموزش دهید تا خطرات از فرزندان شما دور بماند.

سوختگی کودکان، اقدامات روان شناختی

سوختگی در کودکان علاوه بر خطرات جسمانی می تواند مشکلات روحی به همراه داشته باشد و این حالت زمانی که کودک به خاطر سوختگی راهی بیمارستان شود و در آن جا بستری شود افزایش پیدا می کند.

کودک به دلیل محیط بیمارستان و درد داشتن محل سوختگی و اقدامات درمانی که تجربه می کند ممکن است دچار ترس و اضطراب در کودک شود و به عنوان یک خاطره تلخ در ذهنش بماند.

به همین دلیل تا بزرگسالی از درمان و معالجه تصویر تلخی در ذهنش وجود داشته باشد.

کودکانی که دچار اضطراب جدایی، دلبستگی  ناایمن و یا خلق دشوار هستند بستری شدن در محیط بیرون از خانه برای آن ها آسیب هایی به همراه خواهد داشت و در صورتی که با یان شرایط در کودک خود مواجه شده اید بهتر است از روانشناس کودک کمک بگیرید.

سوختگی ها بعضی اوقات اثر آن ها برای مدت طولانی یا همیشه بر روی پوست باقی می ماند در صورتی که این وضعیت برای کودک نگرانی ایجاد کند و یا نسبت به سوختگی حس خوبی نداشته باشد و حس زیبایی خود را از دست بدهد.

باید برای جلوگیری از این باور او یا بروز بیماری های مانند افسردگی و اضطراب از روانشناس و مشاور کمک بگیرید تا کودک شما بتواند به خوبی با مشکل خود کنار بیاید و دچار افسردگی و اضطراب نشود.

منبع : سوختگی کودکان، بهترین روش های درمان و اقدامات لازم در سوختگی کودکان

عدم توانایی دوستیابی کودکان ، دلایل و راه های مقابله

عدم توانایی دوستیابی کودکان، دلایل و راه های مقابله

عدم توانایی دوستیابی در کودکان به چه علت می تواند باشد؟ یکی از مهم ترین روابط در کودکی، دوستی با همسالان و داشتن همبازی می باشد. روابط دوستی که در سنین کودکی شکل می گیرند یکی از مهم ترین روابطی است که در زمان کودکی تجربه می کنند و از هم سن و سالان خود چیزهای زیادی یاد می گیرند.

بنابراین والدین برای بهبود این روابط و داشتن رابطه های دوستی درست در این سنین ، به کودکان خود مهارت های ارتباطی و دوستیابی را می آموزند اگر چه دوستی هایی که در زمان کودکی به وجود می آید زیاد پایه و ثباتی ندارد اما از نظر تربیتی و رشد شخصیتی و اجتماعی کودکان اهمیت بسیاری دارد.

در خصوص مسائلی که مربوط به کودکتان می شود می توانید از مشاور کودک مشورت بخواهید تا راهکارهای لازم را به شما بدهد.

عدم توانایی دوستیابی کودکان چرا اهمیت دارد؟

بسیاری از کودکان از همان ابتدا که راه رفتن را یاد می گیرند دوستیابی را هم می آموزند و مهارت بالایی در برقراری رابطه دوستی دارند و در مقابل بعضی ها رابطه دوستی آن ها ضعیف می باشد و توانمندی لازمی برای برقراری دوستی ندارند و به همین دلیل منزوی، گوشه گیر و تنها می شوند و به طور مداوم به والدینشان می چسبند.

اگر چه این تفاوت ها تا حدی فردی و ذاتی می باشد اما رابطه برقرار کردن با دیگران مهارتی می باشد که انسان ها در طول زندگی آن ها را فرا می گیرد، از آنجایی که انسان ها موجودی اجتماعی هستند دوست دارند تا در زندگی عضو گروه هایی باشند و برای خود دوستانی را در نظر بگیرند و کودکان هم به همین دلیل از سنین ۴ تا ۵ سالگی شروع به دوستیابی می کنند و در این زمینه توانمندی هایی را کسب می کنند.

دوست گریزی یا عدم توانایی در دوستیابی کودکان

در این میان کودکانی دیده می شوند که تمایلی به برقراری رابطه دوستی و برقراری رابطه و دوستیابی ندارند و به همین دلیل همیشه تنها و گوشه گیر هستند و از رشد اجتماعی عقب می افتند و بعضی از کودکان تمایلی بسیاری دارند تا همبازی داشته باشند و دوستانی را برای خود پیدا کنند اما همیشه ناکام می مانند و فکر می کنند “چون کسی آن ها را دوست ندارد پس دوستی هم ندارند”. والدین و مربیان به خاطر این که با این مشکلات رو به رو نشوند باید سه گام زیر را مورد بررسی قرار دهند.

  1. کشف علت مشکل دوست یابی

در صورتی که کودکتان در دوستیابی مشکل دارد سعی کنید تا دلیل آن را پیدا کنید و در این مورد با او حرف بزنید و به سوالات و ابهاماتش پاسخ دهید، بسیاری از کودکان گاهی اوقات علاقه زیادی به داشتن دوست دارند اما به دلیل مشکلات سطحی در این امر ناتوان هستند و نمی توانند با دیگران ارتباط دوستی برقرار کنند.

اگر در خصوص دوست یابی با مشکلاتی مواجه شدید و متوجه علت عدم دوست یابی نشدید می توانید از مشاور و متخصص در این زمینه کمک بخواهید.

  1. برنامه ریزی برای حل مشکل دوست یابی

با کودک تان در مورد روابط اجتماعی و پذیرش این که نیاز به دوستانی دارد تا با آن ها بازی کند صحبت نمایید. می توانید آن ها را در کلاس های مختلف ثبت نام کنید و تا متوجه اهمیت روابط گروهی شود و بتواند برای خود دوستانی را پیدا کند.

یکی دیگر از مواردی که می توانید برای آن برنامه ریزی کنید گردش های خانوادگی می باشد این اجتماع های خانوادگی فرصت مناسبی را به کودکان می دهد تا بتواند با هم سن و سالان خود رابطه دوستی برقرار کنند و دوستانی را داشته باشند، یکی دیگر از فواید گردش های خانوادگی این است که کودکتان ناظر روابط دوستی شما با دیگران می باشد و می تواند به دور مستقیم روابطی که شما با دیگران برقرار می کنید را ببیند، سعی کنید در این تفریحات و گردش های خانوادگی الگوی خوبی برای کودکتان باشید.

  1. نحوه پاسخ به مشکل دوست یابی

حواستان باشد تا بر روی موضوع دوستیابی پافشاری نکنید و به کودک تان اجازه دهید کم کم خودش متوجه اهمیت دوستیابی شود و کودکتان را انگشت نمای دیگران نکنید و با گفتن جملاتی مانند به” دایی سلام کن ” سعی نکنید به او آموزش دهید با دیگران ارتباط دوستانه بر قرار کند.

علاوه بر این به کودکتان برچسب خجالتی بودن، تنها یا ساکت بودن را نزنید زیرا با این کار رفتارهای نامناسب اجتماعی او را بیدار می کنید. شما باید سعی کنید در کلاس های آموزشی مهارت های دوستیابی و برقراری ارتباط ثبت نام کنید و به روانشناس مراجعه کنید تا به کودکتان آموزش دهید  مهارت ها و توانمندی های دستیابی را بیاموزد.

دلایل عدم توانایی دوستیابی کودکان چیست؟

برای پاسخ به این سوال باید جوانب مختلف را در نظر بگیرید تا با مهمترین دلایل که باعث عدم توانایی دوستیابی کودکان می شود آشنا شوید و شما می توانید با استفاده از مشاوره تلفنی این دلایل را به صورت ریشه ای مورد بررسی قرار دهید.

  1. عزت نفس پایین

یکی از عواملی که باعث می شود تا به روابط دوستی و دوستیابی در کودکان کمک شود این است که آن ها چه تصوری در ذهنشان دارند؟ اینکه آن ها چقدر خودشان را دوس داشتنی و مهم می دانند و تا چه میزان می توانند در برقراری رابطه دوستی با دیگران توانمند باشند، این مطالب بیان شده عواملی هستند که در دوست یابی کودکان مهم و ضروری می باشد.

والدین می توانند عزت نفس کودکانشان را افزایش دهند و با این کار می توانند به دوست یابی آن ها کمک کنند.

  1. تجربه اضطراب بیش از حد

یکی از عواملی که مانع دوست یابی و برقراری درست با کودکان می شود اضطراب و نگرانی آن ها می باشد اما برای این که دلیل این اضطراب را متوجه شوید و ریشه آن را به دست آورید باید از روانشناس کمک بگیرید تا به صورت درست شما را راهنمایی کند.

  1. عدم آگاهی از مهارت های ارتباطی

در بسیاری از موارد مشکل اصلی کودکان در دوستیابی عدم توانایی در مهارت های ارتباطی می باشد، هنگامی که کودک فرصت کافی برای بازی با هم سن و سالان خود نداشته باشد و این مهارت ها را یاد نگیرد و والدین هم نتوانند آموزش های لازم را به کودک بدهند و یا اهمیت مهارت ارتباطی را دست کم بگیرند در این صورت نمی تواند دوستی برای خودش پیدا کند و روابط دوستانه داشته باشد.

  1. تجربه اختلالات رفتاری

اختلالات رفتاری باعث می شود تا کودک در دوستیابی ضعیف باشد و توانایی صحیح و درستی نداشته باشد، به وجود آمدن اختلالاتی مانند اوتیسم  و افسردگی با انزوا و گوشه گیری در فرد، باعث می شود تا کودک تمایلی برای داشتن دوستانی در کنار خود نداشته باشد، علاوه بر موارد گفته شده اختلالاتی از جمله بیش فعالی باعث می شود تا فرد در روابط دوستی پرخاشگری از خود نشان دهد در این حالت دیگران را از خود طرد می کند و باعث دور شدن آن ها می شود.

راهکارهایی برای حل مشکل عدم توانایی دوستیابی کودکان

والدین برای این که عدم توانایی کودکان را حل نمایند می توانند از راهکارهایی که در زیر بیان شده است استفاده کنند.

  1. کودک را در کلاس آموزشی ثبت نام کنید

می توانید کودک تان را در کلاس های مختلف با محتوای مختلف ثبت نام کنید در این شرایط فقط تنها موقعیت دوستیابی کودک مهم می باشد که در فضایی آرام و بدون فشار به دوستیابی بپردازد و همچنین در کنار پیدا کردن دوست، کودک با مهارت های دیگری هم آشنا می شود و به مرور زمان اجتماعی تر شده و مهارت های مختلفی را فرا می گیرد.

  1. دوستش را به خانه دعوت کنید

برای این که کاستی ها و نواقص روابط کودک تان آشکار شود می توانید دوستش را به خانه دعوت کنید تا با او بازی کند و بعد از آن رابطه دوستی آن ها را در نظر بگیرید و درباره چگونگی حل نواقص در رابطه دوستی اطلاعاتی را کسب کنید.

یکی دیگر از راه های ارتباطی این است که به کودکتان بگویید با کسانی دوست شود که شباهت بسیاری با او دارند و یا در زمینه ای با هم اشتراک دارند به عنوان مثال اگر کودک شما به ورزش های رزمی علاقه دارد به کودکانی نزدیک شود که با آن ها احساس نزدیکی می کند و شباهت بسیاری با آن ها دارد.

  1. خودتان دست به کار شوید

یکی از اقداماتی که والدین می توانند انجام دهند این است که خودشان هم سن و سالانی برای کودکشان انتخاب کنند و برای گردش دسته جمعی یا مهمانی با هم معاشرت داشته باشند.

با این حال والدین باید بدانند که بعد از مدتی لازم می باشد تا کودک راه و روش ادامه رابطه را یاد بگیرد و مستقل کارهای خود را انجام دهد و به والدین متکی نباشد.

  1. بازی راهی لذت بخش برای رفع عدم توانایی دوستیابی کودکان

یکی از راه های ارتباطی مناسب با کودکان بازی کردن می باشد و به دلیل جذابیتی که بازی برای کودکان دارد باعث می شود تا مهارت های دوستیابی در مدرسه یا محیط های دیگر را بهتر و راحت تر فرا بگیرد و همچنین می توانید با اجرای بازی یا نمایش با کودکتان در خانه، مهارت های ارتباطی و دوستیابی را به آن ها آموزش دهید.

کلام آخر

یکی از مهارت های مهم دوستیابی می باشد که والدین باید آن را به کودکشان آموزش دهند اما با این وجود کودکان احتمال دارد حالت هایی مانند انزوا و گوشه گیری را تجربه کنند و در دوستیابی با مشکلاتی رو به رو شوند علاوه بر این ها بعضی از حالت ها و ویژگی ها فردی از جمله عزت نفس پایین در این مسئله نقش دارد.

در این خصوص باید به روانشناس و متخصص کودک مراجعه شود تا همه جوانب را مورد بررسی قرار دهد و در صورتی که کودک با اختلال  و مشکلاتی دست و پنجه نرم می کند بتواند آن ها را حل و فصل نماید، در این راستا مرکز مشاوره ستاره ایرانیان می تواند با ارائه خدمات در زمینه کودک به شما کمک کند.

منبع : عدم توانایی دوستیابی کودکان ، دلایل و راه های مقابله

10 دلیل اصلی بدرفتاری کودکان که والدین نمی دانند+ راه حل کاربردی

گاهی رفتار نامناسب کودکان برای والدین غیرقابل تحمل شده و باعث می شود والدین واکنش نامناسبی با کودکان خود داشته باشند که می تواند آثار بدی بر رشد آن ها بگذارد. والدین بهتر است که دلیل بدرفتاری کودک خود را پیدا کرده و روش مناسبی برای حل آن به کار گیرند. 

دلایل رفتار نامناسب کودکان

این که والدین از رفتار نامناسب فرزند خود احساس خوشایندی داشته باشند، امری کاملا بعید است، در نتیجه آن ها در جست و جوی روشی هستند که بتوانند رفتار و عادات بد و ناخوشایند فرزندشان را اصلاح کنند. فاکتورهای زیادی می تواند در ایجاد این رفتارهای نامناسب موثر باشند که برخی از آن ها هم نامعلوم است، اما در این مقاله می خواهیم 10 فاکتور احتمالی که می تواند سبب بروز این عادات در کودکان شود را معرفی کنیم و در هر مورد راه کار برخورد با آن را نیز بیان خواهیم کرد.

1. حس کنجکاوی

تمایل کودکان به شناختن دنیای اطرافشان، می تواند احساس عجیب و غریبی در آن ها به وجود آورد. آن ها به چیزهای غیرمعمولی مثل ” اگر قفسه کتاب ها به زمین بیوفتد، چه می شود ؟” یا “ترکیب کردن ماست و نوشابه چه می شود؟” فکر می کنند. سوالات و فکرهایی که کودکان به آن علاقه مندند و روی ذهن آن ها تاثیر گذار خواهد بود. این سوالات برای کودکان سوالت بزرگ علمی هستند حتی اگر از نظر شما خنده دار و ساده باشند. رفتار نامناسب در مواجهه با این افکار و سوالات در کودک می تواند باعث ایجاد خشم در آن ها شود. 

راه کار

برای جواب دادن به سوالات غیرمعمولی ذهن کودکتان، با آن ها آزمایش کنید و به او اجازه دهید تحت نظارت شما آزمایش های خاصش را انجام دهد.

2. مشکلات ارتباطی

در سنین 1 تا 2 سالگی، کودکان عموما حرف های بی معنی می زنند، در نتیجه برقراری ارتباط زبانی با اطرافیانشان کار بسیار سختی برای آن ها خواهد بود. زمانی را تصور کنید که کودک شما ببیند که فردی عروسکش را برداشته است، او نمی تواند با گفتار خود آن فرد را متوجه کند که نباید به عروسکش نزدیک شود، پس کودک گریه می کند یا حتی خشمگین می شود؛ در این حالت نباید این کار کودک را پرخاشگری حساب کرد، زیرا کودک در این حالت فقط می خواهد به فرد مقابلش بگوید که این عروسک متعلق به او است و کسی اجازه دست زدن به آن را ندارد. 

راه کار

در این مواقع بهتر است با کودک خود با آرامی و مهربانی صحبت کنید و همه چیز را برایش توضیح دهید. این کار باعث می شود که کودک توانایی برقراری ارتباط با شما را بدست آورد. اطمینان داشته باشید که فرزند شما در طی فرایند رشد خود، قوانین لازم را می آموزد.

3. عدم تکامل سیستم عصبی

کودکان 3 تا 4 سال هنوز بر رفتار خود کنترل کاملی ندارند پس قوانین خانواده را نادیده می گیرند تا کارهایی که دلخواهشان است را انجام دهند. حتما کودکی را دیده اید که برای رفتن به بیرون در فصل تابستان، دوست دارد چکمه های زمستانی خود را به پا کند و با اصرار و پافشاری زیاد نیز موفق به انجام آن شده است. 

همچنین کودکان تجربه های احساسی کمی دارند، پس کوچک ترین و پیش پا افتاده ترین اتفاقات می تواند، آن ها را به گریه بیندازند. برای مثال خراب شدن یک اسباب بازی هم باعث ناراحتی و رنجیده خاطر شدنش می شود.

راه کار

باید در حین این که کارهای خود را انجام می دهید به کارهای کودک خود هم نظارت کنید، طوری که ناراحت یا آزرده نشوند.

4. تمایل به مستقل شدن و ساخت شخصیت مورد نظر

فرزند شما با اینکه سن کمی دارد اما دیدن کارتون های مختلف، می تواند موجب شکل گیری شخصیت و حتی ایجاد تفکر مستقل درباره زندگی در او شود. اگر علایق و سلایق کودک نادیده گرفته شوند می تواند باعث ایجاد آسیب و ضربه روحی در کودک شود و هم چنین در صورت بی توجهی والدین به کودکان، ممکن است کودک به دروغ گفتن تمایل پیدا کند.

راه کار

زمانی را برای گوش دادن به حرف های کودکتان در نظر بگیرید، حرف های او را بشنوید و آن ها را جدی بگیرید، این کار باعث افزایش اعتماد به نفس در کودکتان می شود.

5. تغییرات زندگی

کودک با تغییرات زندگی، تغییر پیدا می کنند در نتیجه برای داشتن رشد خوب و هماهنگ، نیازمند ثبات است. هرگونه تغییری در زندگی چه مثبت و چه منفی می تواند منجر به تغییر در رفتار در کودکان شود، پس زمانی که کودک بعد از تغییراتی که در زندگیش به وجود آمده است، بدرفتار و پرخاشگر شود، امری عادی است. این تغییرات می تواند طلاق والدین، جابجا شدن مدرسه به خاطر تغییر محل زندگی، رفتن به مدرسه و یا تولد فرزند جدید و غیره باشد.

راه کار

به کودک خود اجازه دهید با دوستانش ارتباط برقرار کرده و با آن ها بازی کند، در عین حال یک محیط پرثبات و امن را برای او فراهم کنید. این کار باعث افزایش اعتماد به نفس در کودک خواهد شد.

6.  غذاهایی با قند بالا

از آن جا که والدین گزارش می کنند که کودکشان با استفاده از مواد غذایی شیرین، تغییرات نامطلوب و رفتارهای نامناسب بروز داده اند، بررسی تاثیر مصرف مواد غذایی شیرین بر رفتار کودک، به بحث داغی بین متخصصان اطفال تبدیل شده است. مطالعات نیز نشان می دهد که مصرف شیرینی بیش از حد باعث بیش فعال در کودکان می شود.

راه کار

فقط نوشابه و شکلات نیست که میزان قندی بسیار بالایی دارد، برخی مواد غذایی دیگر مثل ماست های طعم دار، بستنی، ترکیب میوه های خشک که کودکان با شیر می خورند نیز سطح قند خون را بالا می برند، در نتیجه باید این مواد غذایی را شناسایی کرده و میزان استفاده از این مواد غذایی در برنامه کودک را به حداقل رساند.

7. ارثی بودن

گاهی اوقات بدرفتاری کودکان زمینه ارثی دارد و از پدر و مادر به کودکان به ارث می رسد و باعث ایجاد بیش فعالی در کودک می گردد. اما این بدان معنا نیست باید والدین را سرزنش کرد. گاهی اوقات این والدین به قدری مورد سرزنش و اتهام دیگران قرار می گیرند که دچار آسیب روحی می شوند، در نتیجه هم والدین و هم کودک روحیه بسیار بدی پیدا می کنند.

راه کار

بیش فعالی نوعی اختلال عصبی- رفتاری است. برای تشخیص این نوع اختلال باید به پزشک متخصص مراجعه کرد تا آن ها بتوانند در زمان کمی بیش فعالی کودک را درمان یا کنترل کنند.

8. اوقات فراغت بسیار کم

کودکان در زندگی مدرن امروز بسیار مشغول و درگیر هستند، زیرا زمان زیادی را در مدرسه، کلاس های آموزشی فوق برنامه، کلاس های ورزشی، کلاس های هنری و غیره می گذرانند و تقریبا 90 درصد روز خود را بیرون از منزل سپری می کنند. یکی از نیازهای ضروری کودکان در سنین کم، بازی کردن با دوستان هم سنشان است که به خاطر شرکت در کلاس های مختلف نه تنها از نیاز محروم می شوند، بلکه حتی فرصت زیادی برای استراحت کردن هم نخواهند. زمانی که کودک با این مشکل مواجه می شود، فقدان بسیار سختی را تجربه می کند که می تواند باعث ایجاد خشونت در آن ها شود.

راه کار

نباید زمان کودک را آنقدر از کلاس های آموزشی پر کنید که کودک فرصت استراحت کردن هم نداشته باشد. هیچ اشکالی ندارد اگر شما دوست دارید، فرزند خود را در کلاسی ثبت نام کنید، اما باید این نکته را هم در نظر بگیرید که زمانی را برای بازی کردن آن ها با دوستانشان باقی بگذارید تا آن ها سرگرم شوند. کودکان حین بازی کردن و تعامل با دوستان هم سن خود، روش های برقراری ارتباط را یاد می گیرند که باعث می شود در آینده نیز ارتباط بهتر و مطلوب تری با دیگران برقرار کنند.

9. خودمختاری کودکان

روانشناسان معتقدند که کودکان در زمان خردسالی، نوعی احساس خودمختاری را تجربه می کنند که نمی توان آن ها را به سادگی برای انجام دادن کاری قانع کرد. کودکان به انجام کارهایی تمایل نشان می دهند که خودشان دوست دارند. اگر گفت و گوی کودک خود را زیر نظر بگیرید و به حرف های آن ها دقت کنید، متوجه خواهید شد که آن ها فقط حرف و نظر خود را قبول دارند و نظرات دوستانشان را قبول نمی کنند، دلیل این نوع رفتار احساس خودمختاری در سنین پایین می باشد.

راه کار

تنها راه کار برای رفع این مشکل صبر کردن است. شما باید تا 4 سالگی کودکتان صبر کنید، زیرا آن ها در این سن، به تدریج متوجه می شوند که در دنیای اطرافشان چه اتفاقاتی می افتد و همچنین نحوه ی صحیح ارتباط برقرار کردن، بازی با هم سن هایشان و به اشتراک گذاشتن وسایل بازیشان با دوستان خود را یاد می گیرند.

10. افسردگی

یکی از حالات ذهنی نامطلوبی که انسان را از انجام کارهایش باز می دارد، افسردگی است. زمانی که والدین از فرزند خود چیزی می خواهند و پاسخ منفی می گیرند، ممکن است ناراحت و عصبانی شوند و در نتیجه واکنش تند و با عصبانیت نسبت به فرزند خود نشان دهند. این رفتار نامطلوب می تواند باعث ایجاد خشونت، استرس و افسردگی در کودک شود.

راه کار

باید شرایط و دلایلی که می تواند منجر به افسردگی و ایجاد تنش در فرزندتان شود را شناسایی کنید و مانع ایجاد چنین شرایطی برای کودک شوید. نباید زمانی که فرزندانتان حالت روحی مناسبی ندارند، از آن ها چیزی در خواست کنید زیرا این مساله می تواند باعث بروز آسیب هایی در آن ها شود که در آینده نیز مشکلات جدی برای زندگیشان به وجود می آورد.

منبع : 10 دلیل اصلی بدرفتاری کودکان که والدین نمی دانند+ راه حل کاربردی 

آموزش پس انداز کردن به کودکان | مهارت های معجزه آسا مالی کودک ام

آموزش پس انداز کردن به کودکان | افزایش مهارت های مالی کودکان

آموزش پس انداز کردن به کودکان یکی از مهم ترین مواردی می باشد که والدین باید به آن توجه بسیاری داشته باشند زیرا یادگیری پس انداز کردن در زمان کودکی باعث می شود تا در بزرگسالی تا برای مدیریت مالی در آینده و تامینر فاه خود و خانواده آمادگی لازم را داشته باشد.

شکل گیری شخصیت افراد به میزان زیادی به محیط خانواده و تربیت آن ها در دوران کودکی بستگی دارد و به همین دلیل نحوه آموزش مهارت های مالی توسط والدین در دوران کودکی از اهمیت بسیاری برخوردار می باشد و تعیین می کند که فرد در آینده دارای شخصیتی ولخرج و اقتصادی می باشد برای آن که در مورد آموزش  مسائل مالی  و نحوه پس انداز کردن اطلاعات کامل تری داشته باشید می توانید از مشاوره کودک کمک بگیرید در ادامه این مقاله راه های آموزش پس انداز کردن به کودکان را بیان کرده ایم.

از چه سنی پس انداز کردن را به کودکان آموزش دهیم؟

بر اساس مطالعاتی که انجام شده است بسیاری از کودکان از سن چهار سالگی به رابطه میان پول و خرید وسائل مورد علاقه شان پی می برند و تا سنین هفت سالگی با اعداد و ارقام و شمارش آن ها آشنا می شوند و در این سن کودکان متوجه می شوند که اگر پول هایشان را جمع کنند می توانند وسائل مورد علاقه شان را بخرند و به همین دلیل لازم است والدین در سنین شش تا هفت سالگی مسائلی مانند آموزش پس انداز کردن، مدیریت مالی و دادن پول تو جیبی به کودکان را آغاز نمایند تا با این مسائل آشنا شوند.

زیرا یادگیری هر چیزی در سنین اولیه کودکی باعث نهادینه شدن آن ها در فرد می شود و در سبک زندگی فرد تاثیر می گذارد و به همین دلیل بسیار اهمیت دارد تا کودکان با روش های پس انداز کردن آشنا شوند زیرا این امر به آن ها کمک می کند تا در بزرگسالی بهتر بتوانند مسائل مالی را مدیریت کنند و کمتر با مشکلات و مسائل مالی رو به رو شوند.

آموزش پس انداز کردن به کودکان، پول تو جیبی

برخی از والدین بر این عقیده هستند که اگر خودشان پس انداز کنند کودکان نیز یاد می گیرند تا حدودی این عقیده درست می باشد زیرا والدین الگوی کودکان هستند و کودکان از آن ها تقلید می کنند اما کوشش و خطا مهم ترین عامل در یادگیری می باشد.

یکی از بهترین راه برای یادگیری پس انداز کردن، دادن پول توجیبی به کودکان می باشد زیرا از طریق آن پول می توانند پس انداز کردن را تجربه کنند و برای پولی که به آن ها داده شده است برنامه ریزی داشته باشند، در این شرایط هر ماه مقداری پول به کودک داده می شود تا به صورت مستقل آن را خرج کند و مقداری از آن را پس انداز نماید البته دادن پول تو جیبی به کودکان باید با رعایت نکاتی همراه باشد تا فرد بتواند پس انداز کردن را بهتر آموزش دهد.

آموزش مالی برای کودکان، آموزش مدیریت مالی

یکی از مهم ترین اصول برای پس انداز کردن، آشنایی کودکان با مفاهیمی مانند نیاز و خواسته می باشد تا کودک آن ها را بشناسد و با تفاوت های آن آشنا شود، اموزش این موارد به کودکان نوعی آموزش مدیریت مالی به شمار می آید و باعث می شود تا فرزندان بتوانند عاقلانه تر و بر اساس نیاز های خودشان تصمیم های درستی بگیرند و از خرید های غیر ضروری خودداری کنند، و این کار باعث می شود تا در آینده دید اقتصادی داشته باشد و از ولخرجی کردن پرهیز کند.

زمانی که کودک وسیله ای غیر ضروری می خواهد از او بپرسید که آیا برای خرید این وسیله برنامه ریزی کرده است؟ آیا این وسیله برای او مفید می باشد؟ تا چند روز آینده به همین میزان به این وسیله نیاز دارد؟ آیا با خرید این وسیله می تواند پول کافی تا آخر ماه داشته باشد  و یا مقداری از پولش را پس انداز نماید؟

تعریف پس انداز کردن به کودکان، ارزش پس انداز کردن

زمانی که کودک پس انداز می کند باید ارزش پس انداز کردن را به او نشان دهید و به او آموزش دهید که پس انداز کردن ارزش و سودی را به دنبال دارد و هم چنین نتیجه و فایده پس انداز کردن را به او نشان دهید و در صورتی که کودک مبلغی را پس انداز کرده است در ماه های دیگر پول تو جیبی او را مقداری افزایش دهید و به عنواد سود پول پس انداز شده است در نظر بگیرید در این صورت به کودک پاداش داده اید و کودک متوجه شده است که خرج نکردن پول و نگهداری آن چه ارزشی دارد و هم چنین به او بگویید اگر پول هایش را پس انداز کند بعد از مدتی می تواند وسیله مورد نیاز خود را خریداری نماید.

آموزش پس انداز کردن به کودکان، باز کردن حساب بانکی

برای کودک خود یک حساب بانکی باز کنید، انجام دادن این کار برای کودک بسیار لذت بخش و جالب خواهد بود و به این طریق به پس انداز کردن تشویق خواهد شد و همچنین زمانی که حساب پس انداز برای او باز می کنید حس استقلال و اعتماد به نفس بیشتری را به او می دهید.

علاوه بر این که حساب بانکی برایکودک جالب است دارای سیستم سود دهی می باشد و به این ترتیب کودک مستقیما با ارزش پس انداز کردن آشنا می شود.

آموزش هوش مالی به کودکان، آزاد گذاشتن کودک

بعد از آن که کودک مبلغی را پس انداز کرد به اجازه دهید تا  لذت خرج کردن را درک کند و در صورتی که کودک بعد از مدتی پس انداز کردن از شما خواست تا با پولش برای او چیزی بخرید به او اجازه دهید تا وسیله مورد علاقه اش را بخرد در این صورت متوجه می شود تا تلاش برای جمع کردن پول در نهایت چه لذتی برای او دارد و نتیجه کار خود را می بیند.

اگر با خرید کردن کودک مخالفت کنید در این صورت از پس انداز کردن دلسرد خواهد شد و احساس می کند که پس انداز کردن برای او فایده ای ندارد و هم چنین ممکن است باعث شکل گیری ویژگی خساست در بزرگسالی شود و تنها پس انداز کند و از پول های خود استفاده درستی نداشته باشد.

آموزش نحوه خرج کردن به کودکان، دادن حق انتخاب به کودک

زمانی که کودک می خواهد چیزی را خریداری کند به او حق انتخاب بدهید و تصمیم را به عهده خودش بگذارید و در انتخابش دخالت نکنید زیرا مهم نیست که این تصمیمش تا چه اندازه درست است و باید به او اجازه اشتباه کردن را بدهید، این حق انتخاب باعث می شود تا کودک با پیامد های اشتباه کردن خود رو به رو شود و تا حدودی با نحوه خرج کردن آشنا شوید.

البته قبل از خرید کردن با اطلاعات لازم در مورد فواید و عواقب تصمیمش در اختیارش قرار دهید تا کودک بتواند تصمیم بهتر بگیرید و انتخاب برای او راحت تر باشد.

آموزش پس انداز کردن به بچه ها، تشویق کودک به پس انداز

همانطور که اشتباه کردن در کودکان باعث می شود تا از عواقب کار خود مطلع شود و رفتار اشتباه خود را اصلاح کند در این صورت تشویق و تحسین کردن منجر به تقویت رفتار صحیح او می شود و هنگامی که کودکتان موفق می شود پول هایش را پس انداز کند او را مورد تحسین و تشویق قرار دهید و به کارش افتخار کنید و هم چنین برای تشویق می توانید چیز های کوچکی برای کودک تهیه کنید و به او جایزه بدهید.

یکی از مهم ترین اصول فرزند پروری تشویق کودکان می باشد که باعث می شود رابطه عمیق تری میان فرزند و والدین ایجاد شود.

کلام آخر

والدین از همان دوران کودکی باید آموزش های مختلفی به کودک خود بدهند یکی از این آموزش ها روش های صحیح پس انداز کردن می باشد که در سنین مختلف با استفاده از روش های گوناگونی باید صورت گیرد تا کودک با مفاهیم مالی آشنا شود.

پس انداز کردن می تواند به یادگیری مسائل پولی کمک کند و علاوه بر این باعث رشد شخصیت کودک، ایجاد حس استقلال و تقویت حس مسئولیت پذیری در فرزندان شود، والدین برای آن که بتوانند بهترین تصمیم ها و انتخاب ها را داشته باشند می توانند از مشاوره کودک کمک بگیرند تا آگاهی های لازم را در اختیارشان قرار دهد و راهکار های صحیح را بیان کند.

در این زمینه مرکز مشاوره ستاره ایرانیان از مشاوران برجسته و باتجربه تشکیل شده است که آموزش های لازم را به کودک تان می دهد و به صورت حضوری و  تلفنی پاسخ گو می باشد.

منبع : آموزش پس انداز کردن به کودکان | مهارت های معجزه آسا مالی کودک ام

افزایش تمرکز در کودکان | راه های افزایش تمرکز هنگام درس خواندن

افزایش تمرکز در کودکان، راه های افزایش تمرکز هنگام درس خواندن

بسیاری از والدین در جلسات مشاوره از متخصصین می پرسند که چطور حافظه فرزندمان را تقویت کنیم و باعث افزایش تمرکز او شویم. زمانی که کودکتان شما را کلافه کرده است و بسیار زیاد جست و خیز می کند و هنگامی که با او صحبت می کنید به حرف های شما توجه نمی کند و تکالیف مدرسه اش را به درستی و به طور کامل انجام نمی دهد و وسایلش را در مدرسه و هر جای دیگر جا می گذارد و نمی تواند نظم را رعایت کند.

تحمل رعایت نوبت در بازی ها و فعالیت های گروهی را ندارد  و کاری را شروع کرده و نصفه کاره رها می کند به این معناست که او با مشکلاتی نظیر توجه و تمرکز رو به رو می باشد و شما باید سعی کنید راه حلی را بیابید که باعث افزایش تمرکز و توجه او شود، در ادامه این مقاله به بررسی این موضوع می پردازیم و از نظر روانشناسی آن را مورد بررسی قرار می دهیم پس مطالب این مقاله را تا انتها مورد مطالعه قرار دهید.

 روش های افزایش تمرکز در کودکان

مشکل تمرکز به دلایل مختلفی در میان کودکان به وجود می آید، یکی از شناخته ترین دلایل آن بیماری بیش فعالی و نقص توجه می باشد کودکانی که به بیماری بیش فعالی دچار می شوند معمولا در کنار مشکلات تمرکز  فعالیت بسیاری دارند که این فعالیت ها نسبت به همسالان خودشان طبیعی نیست البته احتمال دارد که کودک به اختلال نقص توجه دچار شود و با مشکلاتی رو به رو شود که در این صورت نشانه ها و علائم بیش فعالی در آن نمود ندارد.

باید این نکته را در نظر بگیرید که کودکی که دچار مشکلات توجه می شود حتما بیش فعال نمی باشد و احتمال دارد مشکل اصلی کودک در توجه و تمرکز او نباشد بلکه به خاطر استرس و اضطراب و حالت های روانی، اختلالاتی در او به وجود آمده باشد که بر روی تمرکز او اثر گذاشته است این مسئله در کودکانی که سن کمی دارند و دبستانی هستند بسیار دیده می شود.

هم چنین دانش آموزانی که فشار زیادی را باید تحمل کنند، والدینشان با آن ها رفتارهای سخت گیرانه دارند یا به دلایل مختلفی در مدرسه دچار اضطراب و استرس هستند در این صورت نمی توانند عملکرد طبیعی خودشان را حفظ کنند و در بسیاری از موارد با مشکلات حافظه و دشواری هایی در توجه دچار می شوند که در این خصوص بهتر است از روانشناس متخصص در حوزه کودک کمک بگیرند تا راهنمایی های لازم را در اختیار آن ها قرار دهند.

آیا برای افزایش تمرکز و توجه کودک باید داروی ریتالین مصرف کند؟

بسیاری از والدین بر روی داروهایی که به فرزندشان می دهند بسیار حساس هستند این حساسیت آن ها تا حدی به جا می باشد زیرا اگر کودک داروی اشتباهی استفاده کند بر روی ذهن و روند رشدی او تاثیر منفی می گذارد و باید به این نکته توجه کنید که هر مشکل توجیهی نیازمند مصرف ریتالین نمی باشد این دارو تنها زمانی که بیش فعالی کودک تشخیص داده شود مورد تجویز قرار می گیرد و در صورتی که کودک غیر بیش فعال آن را استفاده کند اثرات مخربی بر روی او خواهد داشت و مشکلاتی را برای او به وجود می آورد.

برای این که بخواهید بیش فعالی را به درستی تشخیص دهید باید از روانشناس فهمیده و باتجربه کمک بگیرید و در هنگامی که نیاز باشد کودک را به پزشک ارجاع می دهد تا داروهایی را برای او تجویز کند و داروهای مناسبی را دریافت کند.

راهکارهایی برای افزایش تمرکز در کودکان

اگر به کودک تان کمک کنید تا نظم خاصی داشته باشد و تمرکز خود در سنین پایین را افزایش دهد در دوران دبیرستان و دانشگاه و حتی محیط کار موفق خواهد بود و در این مقاله برخی از راهکارهای خانگی و نکاتی که والدین برای تمرکز کودکشان نیاز دارند را بیان می کنیم تا از آن ها استفاده کنید.

احتمال دارد مشکل توجه در بسیاری از موارد به خاطر کمبود مهارت در این زمینه باشد و بتوان آن را به خوبی با تمرین های ساده حل کرد و با داشتن اطلاعات لازم می تواند برای حل آن راهکارهای مناسبی را پیدا کرد.

  1. افزایش تمرکز در کودکان، قوانین مناسبی وضع کنید

اگر کودک شما دانش آموز می باشد قوانینی را برای او تعیین و مشخص کنید تا تکالیفش را سر وقت و زمان مشخصی انجام دهد با این برخورد به او نشان می دهید که هر در زمان باید فعالیت مشخصی را انجام دهد و به کودک تان بگویید که تا پایان انجام تکالیف و کنترل آن نباید از تلویزیون و تماس تلفنی، بازی های ویدئویی و غیره استفاده کند، زیرا این کار باعث می شود تا وظایفش را به درستی انجام دهد و نیمه کاره رها نکند.

  1. افزایش تمرکز در کودکان، کودک را تشویق کنید و به او جایزه بدهید

ار فرزندتان بپرسید که به چه کارهایی علاقه دارد و دوست دارند آن ها را انجام دهد و برای او یک جدول برای انجام کارهای خوب تنظیم کنید و یک هدف ماهانه برای آن در نظر بگیرید و زمانی که فرزندتان هر کاری را به درستی انجام داد به او یک ستاره بدهید و این ستاره ها نشان دهنده پاداشی باشد که آخر ماه می خواهد به آن برسد می تواند پاداش ها خرید یک کتاب، پارک رفتن، دوچرخه سواری کردن، سینما رفتن و غیره باشد.

  1. افزایش تمرکز در کودکان، تاثیر بازی کردن را دست کم نگیرید

یکی از بهترین روش هایی که کودک می تواند تمرکز و توجه خود را افزایش دهد بازی کردن می باشد و نکته ای که در ای اصل اهمیت بسیاری دارد و باعث موفقیت می شود جذاب بودن بازی می باشد زیرا کودکانی جذب بازی هایی می شوند که احساس شادمانی و نشاط به آن ها دست می دهد و به این صورت بازی را یاد می گیرند.

همچنین والدین با توجه به سن کودک برای این که تمرکز کودکشان را افزایش دهند از بازی های مختلفی استفاده  می کنند مثلا جسمی را در وسط اتاق قرار دهید و به او بگویید هر کس بتواند مدت زمان طولانی تری به آن خیره شود برنده خواهد بود و یا کودک بخواهید چشم هایش را ببندد و اشکال هندسی را در اختیار او قرار دهید و از او بخواهید که با چشمان بسته نوع آن را حدس بزند در این صورت با اشکال آشنا می شود و تمرکزش افزایش می یابد.

علاوه بر این می توانید از کودک بخواهید تا شی نورانی که در حال حرکت می باشد را تعقیب کند و شما شی را در یک جهت به صورت صاف و دورانی حرکت دهید تا بتواند کودک تان آن را دنبال کند و می توانید با کودک تان توپ بازی کنید در مقابل او بنشینید و توپ را برای او بفرستید و بعد از گرفتن توپ مجددا آن را به سمت شما بفرستد این کار را تکرار کنید و روزانه مدت زمان تمرین را افزایش دهید.

بازی جذاب

یکی  دیگر از بازی ها به این صورت است که کلمه خاصی را با کودکتان قرار بگذارید که هر وقت آن را شنید دستش را بالا ببرد و شما باید کلمات متفاوتی را بیان کنید و آن کلمه را در میان این کلمات به صورت نامنظم بگویید. هم چنین می توانید برای فرزندتان داستان های کوتاهی را تعریف کنید و بعد از این داستان به پایان رسید سوالاتی را از او بپرسید ( در این حالت باید بین تعریف های داستان و پرسش از متن فاصله بیندازید تا کودک مجبور شود اطلاعاتش را حافظه نگه دارد.)

  1. در زمان درس خواندن عوامل حواس پرتی را دور نگه دارید

محیطی که کودک در آن درس می خواند بسیار در حفظ تمرکزش نقش مهمی دارد و بهتر است در مکانی باشد که از بازیگوشی کودک جلوگیری شود و وسایلی که باعث بازیگوشی کودک می شود از او دور نگه داشته شود تا او با تمرکز به درسش برسد مثلا نوشتن تکالیف در جلوی تلویزیون، کار کردن با گوشی و یا وجود اسباب بازی های جذاب در جایی که کودک درس می خواند همگی از مواردی می باشد که بر روی تمرکز و یادگیری فرد تاثیر می گذارد.

  1. به بهداشت خواب کودک توجه کنید

یکی از مواردی که بر روی تمرکز کودکتان اثر می گذارد نداشتن خواب کافی در طول شب یا داشتن ساعت خواب نامنظم می باشد و شاید باید ساعت خواب مشخصی را برای فرزندتان در نظر بگیرید و او را تشویق کنید که در ساعت مشخصی به خواب برود برای بچه هایی که دیرتر به خواب می روند می توانید قبل از خواب از دوش آبگرم استفاده کنید تا حد زیادی برای آن ها آرامش بخش و موثر باشد.

  1. افزایش تمرکز در کودکان، رژیم غذایی سالمی را برای کودک در نظر بگیرید

نوع غذاهایی که کودک در طول روز می خورد بر سطح انرژی، خلق و خو و فعالیت های شناختی مانند تمرکز و حافظه اش تاثیر بسیاری می گذارد و به همین دلیل سعی کنید تا فرزندتان به خوردن غذاهای سالم عادت کند و شیرینی جات و مواد قندی استفاده نکند زیرا برای رشد کودک مناسب نمی باشد و سعی کنید بیشتر در تغذیه او از مواد پروتئینی، آجیل و سبزیجات استفاده شود تا باعث ارتقای مهارت های ذهنی او شود و قدرت تمرکز و توجه کودک افزایش یابد.

  1. استرس ها و اضطراب های فرزندتان را شناسایی کنید

مشکل تمرکز در بسیاری از موارد احتمال دارد به خاطر درگیری های ذهنی شدیدی که برای کودک به وجود می آید و یا بی قراری و اضطراب باشد و باید سعی کنید تا به بی قراری ها و ترس ها و نگرانی های فرزندتان توجه داشته باشید به عنوان مثال باید وضعیت او را در مدرسه پیگیری کنید که آیا در سازگاری با محیط مدرسه مشکلی دارد یا خیر.

همچنین بسیار اهمیت دارد تا با کودک گفتگوی مستقیم و صحیحی داشته باشید و باید این فرصت را در اختیار کودکتان قرار دهید تا در مورد مشکلاتش به راحتی با شما صحبت کند و احساساتش را ابراز نماید و در صورتی که فکر می کنید  کودکتان با ترس های و اضطراب های زیادی مواجه می شوند برای پیگیری دقیق تر باید از مشاور کودک کمک بگیرید تا در این خصوص به شما کمک کند و راهکارهای درست را در اختیارتان قرار دهد.

  1. افزایش تمرکز در کودکان، افسردگی دوران کودکی را بشناسید

بسیاری از والدین در مورد افسردگی دوران کودکی هیچ اطلاعی ندارند و فکر می کند که کودکان به مشکلات افسردگی دچار نمی شوند در حالی که آن ها باید این نکته را در نظر بگیرند که افسردگی محدودیت سنی ندارد و کودک تا افراد سالخورده را درگیر می کند اما علائم و نشانه های افسردگی در کودکان با افراد بزرگسال متفاوت می باشد به طور مثال بچه ها کمتر در مورد احساسات منفی شان حرف می زنند و غمگین بودنشان را نشان می دهند.

ممکن است برعکس شیطنت آن ها زیاد شود و لجباز و یکدنده شوند و در مورد هر موضوعی با شما به مخالفت بپردازند و در هنگام درس خواندن مشکلاتی مانند تمرکز نداشتن و ناتوانی در یادگیری را گزارش دهند و اگر در زمینه افسردگی در دوران کودکی اطلاعاتی داشته باشید راحت تر می توانید با دیدن علائم و نشانه ها برای بهبود آن اقداماتی را انجام دهید و به متخصص روانشناس مراجعه کنید تا از بروز مشکلات عمیق تر پیشگیری شود.

  1. زمان بندی درستی برای درس خواندن کودک در نظر بگیرید

کودکان نمی توانند برای مدت طولانی پای مشق و تکلیف درسی بنشینند و به همین خاطر نباید از آن ها انتظار داشته باشید تا مانند بزرگسال به مدت یک یا دو ساعت بر روی درس تمرکز داشته باشند و هیچ گونه بازیگوشی نداشته باشند.

آن ها باید در کنار انجام دادن تکالیف مقداری استراحت کنند و شما باید سعی کنید تا اهداف معقولانه تری را برای کودک تان در نظر بگیرید و نوشتن تکالیف و خواندن درس هایتان را به دفعات کوچکتری تقسیم کنید به عنوان مثال بعد از نیم ساعت یا بیست دقیقه از کودکتان بخواهید که به سراغ بازی کردن برود و بعد حدود یک ربع دوباره مابقی تکالیفش را انجام دهد.

  1. ویژگی های منحصر به فرد کودک را دریابید

سعی کنید تا در روش ارائه تکالیف به کودک انعطاف پذیری به خرج دهد و باید این نکته را در نظر بگیرید که هر کسی ویژگی های منحصر به فرد خودش را دارد و همه کودکان نمی توانند با یک شیوه یاد بگیرند  احتمال دارد کودک تمرکز کافی نداشته باشد و عدم تمرکزش به خاطر ناهماهنگی ویژگی ها درونی او با تکالیف درخواستی اش باشد در این خصوص باید استعدادهای کودکتان را کشف کنید تا بتوانید برنامه ریزی صحیح تر و دقیق تری داشته باشید.

برای مثال شیوه های یادگیری در افراد متفاوت است برخی کودکان از قوه شنیداری استفاده می کنند و سر و صداها را حس می کنند برخی دیگر توجه بینایی بالایی دارند و موضوعات مختلف را به صورت تصاویر ذهنی ثبت می کنند و شما باید بر روی کودکتان شناخت داشته باشید و با استفاده از روش هایی تمرکز او را افزایش دهید و باید از راهکارهایی استفاده کنید تا تناسب بیشتری با او داشته باشد و برای این که ویژگی های کودکتان را بهتر کشف کنید بهتر است از روانشناس کمک بگیرید زیرا در این خصوص تا حد زیادی کمک کننده می باشد.

افزایش تمرکز در کودکان، کلام آخر

با انجام دادن تمرینات ساده می توانید به کودکتان کمک کنید تا تمرکز و توجه او افزایش یابد و بتواند آن ها را تقویت کند اما باید در نظر داشته باشید که این ها به تنهایی کافی نمی باشد و لازم است برای این که فرد به موفقیت بیشتری برسد از روانشناس و متخصص کمک بگیرد تا در این زمینه به او کمک کند.

مرکز مشاوره ستاره ایرانیان سابقه زیادی در ارائه خدمات به مراجعین دارد و از مشاوران مجرب تشکیل شده است که در زمینه های مختلف روانشناسی اعم از خانواده، ازدواج، اعتیاد، جنسی، کودک، مشاوره شغلی، تحصیلی و غیره به صورت تلفنی و حضوری خدماتی را ارائه می دهند. هم چنین در این خصوص می توانند راهکارهای موثر را در اختیار والدین بگذارند.

منبع : افزایش تمرکز در کودکان | راه های افزایش تمرکز هنگام درس خواندن

درمان شب ادراری کودکان | درمان خانگی و تخصصی و بدون دارو

درمان شب ادراری کودکان، درمان خانگی و تخصصی

شب ادراری یکی از مشکلات رایج در بین کودکان ۴ تا ۱۰ سال می باشد که باعث شده والدین به دنبال راهی برای درمان آن باشند البته این مشکل نه تنها برای والدین بلکه برای کودک بسیار آزار دهنده و خجالت آور می باشد.

در شب ادراری کودک به دلایل مختلفی مانند مصرف مایعات زیاد، بیماری های جسمی، بیماری های عصبی، روحی و غیره در خواب ادرار می کند. درمان شب اداری با توجه به علت بروز آن متفاوت می باشد و از روش های مختلفی مانند درمان های دارویی، خانگی و گیاهی استفاده می شود، به طور مثال اگر شب ادراری به خاطر مشکلات جسمانی باشد با مصرف دارو درمان می شود و در ادامه این مقاله به بررسی کامل شب ادراری و درمان آن می پردازیم در صورتی که کودک شما با این مشکل رو به رو می باشد این مقاله را تا انتها مورد مطالعه قرار دهید و هم چنین این موضوع را در جلسه مشاوره کودک مطرح نمایید تا به راحل مناسبی برای حل این مشکل برسید.

درمان شب ادراری کودکان، یک اتفاق طبیعی

در صحبت با مشاور متخصص کودک متوجه می شوید که تا چه میزان باید به مراحل رشد کودک توجه داشته باشید، شب ادراری اتفاقی می باشد که تقریبا در روند رشد همه کودکان اثر می گذارد و شب ادراری به معنی آن است که کودک در خواب نمی تواند ادرارش را کنترل کند و یکی از مشکلات شایع در میان کودکان می باشد که تا قبل از پنج سالگی امری عادی بوده و به عنوان مشکل تلقی نمی شود.

شب ادراری در میان پسران شایع تر می باشد اما با این حال در دختران هم اتفاق می افتد و پایان شب ادراری در میان کودکان مختلف متفاوت می باشد، عواملی مانند جنسیت، رشد و بلوغ کودک و سلامت جسمی و روانی در پایان دادن به شب ادراری موثر می باشد.

پیش از درمان دلایل شب ادراری کودکان را بیابید

شب ادراری در کودکان دلایل متفاوتی دارد که در این جا به برخی از مهم ترین آن ها اشاره می کنیم، عوامل ژنتیکی از جمله ابتلای یکی از والدین به شب ادراری و بیماری های جسمی و روانی در کودک بیشترین نقش را در شب ادراری دارد.

  • انسداد راه تنفس و خروپف کردن در خواب
  • تکامل کند سیستم عصبی مرکزی
  • مشکلات هورمونی
  • عفونت های ادراری
  • ظرفیت کم مثانه
  • ضایعات نخاعی
  • دیابت
  • انواع اختلالات خواب
  • مصرف بیش از حد مواد محرک مثانه مانند شکلات، چای، نوشابه
  • اختلالات ساختاری مانند دریچه مجرای خلفی
  • استرس ناشی از مشکلات مانند تولد فرزند جدید، ترس از تنها خوابیدن، مشکلات در مدرسه، بحران های خانوادگی، خانه جدید و غیره.

علائم همراه با شب ادراری کودکان

در صورتی که شب ادراری همراه با نشانه های دیگری باشد نشان دهنده مسائل جدیدتری است که باید حتما به پزشک مراجعه شود این نشانه های شامل موارد زیر می شوند:

  • بی اختیاری ادرار در طول روز
  • افزایش شدت ادرار و سوزش
  • ادرار کف آلود یا صورتی رنگ
  • وجود لکه های خون در ادرار و لباس زیر کودک
  • بی اختیاری مدفوع
  • یبوست

باید توجه داشته باشید که شب ادراری در صورتی که به عنوان یک مشکل تلقی می شود که به مدت سه هفته، حداقل هفته ای دو بار اتفاق افتد در این شرایط باید به روانشناس مراجعه کرد و با کمک متخصص عوامل زمینه ساز را از بین برد و در این صورت بهترین راهکارهای درمانی را در نظر گرفت تا به خوبی مشکل کودک حل شود.

درمان شب ادراری کودکان، انواع روش درمان

شب ادراری مشکلی است که از لحاظ روانی و اجتماعی آزار دهنده می باشد برای درمان آن باید توسط پزشک بررسی های لازم صورت گیرد و در صورتی که مشکل پنهان دیگری وجود دارد باید از روش های پزشکی و دارو درمانی استفاده شود.

دارو درمانی شب ادراری کودکان

زمانی که همراه با شب ادراری، مشکل دیگری وجود داشته باشد به طور معمول از دارو درمانی استفاده می کنند در حالت شب ادراری به تنهایی از دارو درمانی استفاده نمی شود زیرا با عوارض جانبی همراه می باشد و به همین دلیل برای شب ادراری معمول توصیه نمی شود، برخی از این داروها شامل موارد زیر می باشد:

  • استات دسموپرسین
  • ایمی پرایمن
  • اکسی بوتینین
  • هیوسسیامین

انواع روش های درمان خانگی

  • عدم مصرف مایعات: کودک نباید از ساعت سه بعدازظهر به بعد مایعات زیاد، نوشابه، شکلات وکافئین مصرف کند زیرا این مواد باعث تحریک مثانه در طول شب می شود و بهتر است کودک قبل از خواب از مصرف شیر و سایر لبنیات پرهیز کند.
  • آموزش دستشویی رفتن در طول شب: به کودک تان یاد بدهید که در طول شب به دستشویی برود از او بخواهید در حین خواب بیدار شود و به دستشویی برود، به جای این که به او بگویید رختخوابش را خشک نگه دارد به او دستشویی رفتن در شب را آموزش دهید.

سیستم تشویق: یک سیستم تشویق برای کودکتان در نظر بگیرید به طور مثال یک لیست از روز های هفته تهیه کنید و به ازای روزهایی که کودک در طول شب ادرار نکرد به او جایزه بدهید، در این حالت می توانید از انواع روش های تشویق که مناسب کودک می باشد استفاده نمایید.

  • ریشه یابی مشکل: کودک تان را به خاطر شب ادراری سرزنش نکنید بلکه علت مشکل را پیدا کنید و به کودکتان بگویید خودش باید این مشکل را حل کند و شما در این مسیر به او کمک خواهید کرد.
  • استفاده از زنگ هشدار: از سیستم زنگ هشدار استفاده کنید این سیستم به این صورت می باشد زمانی که رخت خواب کودک خیس شد زنگ می زند و کودک را از خواب بیدار می کند، این کار باعث می شود تا پاسخ به حس مثانه را به کودک آموزش می دهد و برای کودکان بالای ۷ سال مفید می باشد و معمولا این روش تقریبا ۱۵ هفته زمان نیاز دارد تا اثر بخشی خود را نشان دهد.
  • ورزش: ورزش و تمرین کردن قدرت مثانه را افزایش می دهد و در این حالت به کودک تان آموزش دهید که عضلات شکم را منقبض کند و نفس خود را در سینه حبس نماید این کار اگر به مدت ۱۰ تا ۲۰ بار در طول روز انجام شود باعث می شود تا عضلات مثانه کودک تقویت شود و ادرار کنترل شود.

درمان گیاهی شب ادراری کودکان

علاوه بر روش های فوق برخی از گیاهان دارویی هستند که برای درمان شب ادراری مناسب می باشند این گیاهان شامل موارد زیر هستند:

  • دمکرده سنبل الطیب
  • گل ختمی
  • دارچین
  • قره قروت
  • دمنوش زنجبیل

هم چنین خوردن غذاهایی مانند مرکبات، ماست، دوغ و غذاهایی که خاصیت سردی دارند باعث افزایش شب ادراری می شود و به همین دلیل توصیه می شود قبل از خواب از خوردن این گونه غذاها خودداری کنید.

برخورد والدین

به طور معمول کنار آمدن والدین با این موضوع کار آسانی نمی باشد و شستن ملحفه به طور روزانه برای آن ها خسته کننده می باشد، باید توجه داشته باشید که کودک در این موضوع هیچ تقصیری ندارد و از درون خودش را سرزنش می کند، با تنبیه کردن و سرزنش والدین، شرمندگی و خجالت کودک بسیار افزایش می یابد تا جایی که احتمال دارد اعتماد به نفس کودک به خطر بیفتد و مشکلاتی دیگری برای او ایجاد شود.

برای حل این مشکل سعی کنید صبور باشید و علت این مشکل را شناسایی کنید و به راحتی برای حل آن اقداماتی را انجام دهید هم چنین در این خصوص می توانید از روانشناس و متخصص کودک کمک بگیرید تا در درمان شب ادراری به شما کمک کند، مرکز مشاوره ستاره ایرانیان از مشاوران و متخصصان با تجربه تشکیل شده است که آماده خدمت رسانی به شما عزیزان می باشند.

درمان شب ادراری با نوروفیدبک بدون عوارض و جوابدهی بالا در مرکز مشاوره ستاره ایرانیان صورت می گیرد.

منبع : درمان شب ادراری کودکان | درمان خانگی و تخصصی و بدون دارو

پول توجیبی کودکان چقدر باید باشد؟ متخصص تربیتی

پول توجیبی کودکان چقدر باید باشد؟

آیا دادن پول توجیبی به کودکان لازم است؟ شما چقدر و چطور به فرزندتان پول توجیبی می دهید؟ امروزه اقتصاد و رفاه خانواده ها به مدیریت مالی و پس انداز بستگی دارد و آموزش مهارت های مالی به کودکان اهمیت بسیاری دارد و هم چنین آموزش مسائل مالی و مدیریت از اصول مهمی است که بر روی شخصیت کودک اثر می گذارد.

یادگیری این مهارت ها از همان زمان کودکی و در محیط خانواده بسیار مهم می باشد زیرا فرد را در آینده و برای مدیریت خود و خانواده اش محیا می کند و به نوعی کمک می کند تا شخصیت مالی و اقتصادی او ساخته شود.

همچنین دادن پول توجیبی به کودک باعث می شود تا حس استقلال و مسئولیت پذیری در فرزندان تقویت شود و والدین با فراگیری مسائل مهم به تربیت صحیح فرزندشان اهمیت می دهند و در این زمینه از مشاوره روانشناسی نیز می توانند کمک بگیرند.

اهمیت پرداخت پول توجیبی کودکان

برخی از والدین اعتقادی به پرداخت پول به فرزندشان ندارند و ترجیح می دهند خودشان نیازها و خارج فرزندشان را تامین کنند در صورتی که کودک زمانی با مفاهیم و ارزش پول آشنا می شود که مقداری پول در اختیار داشته باشد و برای آن ها برنامه ریزی کند.

به عقیده روانشناسان و متخصصان تربیت فرزند، دادن پول توجیبی به کودک آموزش عملی اندوخته کردن، بخشیدگی و آینده نگری را به کودک می آموزد، والدین باید هر ماه یا هر هفته مبلغ پولی را برای فرزندشان در نظر بگیرند و به او بیاموزند که مقداری از آن را خرج کند و مقداری را نگه دارد و پس انداز نماید.

اگر وضع اقتصادی خوبی ندارید اما باز هم پول توجیبی را به کودکان بدهید هر چند اندک باشد ولی به رشد شخصیت کودک، ایجاد حس استقلال و تقویت حس مسئولیت پذیری در فرزندتان کمک می کند.

از چه زمانی باید به کودکان پول توجیبی داد؟

زمانی که کودک با مفاهیم شمارش، اعداد، مقایسه و ارزش چیز ها آشنا می شود بهترین زمان است تا با مفهوم خرج کردن آشنا شود، کودکی که به سن ۷ ساله می رسد می داند که برای به دست آوردن خوراکی ها، اسباب بازی ها و چیزهایی که لازم دارد باید مبالغی را پرداخت کند.

مناسب ترین زمان برای دادن پول توجیبی زمانی است که می خواهد وارد اجتماع شود مثلا به مدرسه برود، بنابراین بهترین زمان پول توجیبی دادن به کودک  از ۶ تا ۷ سالگی می باشد.

کودک هر طور که دوست داشته باشد پول توجیبی خود را خرج می کند مثلا دلش می خواهد برای خرید خوراکی از بوفه مدرسه خرج کند یا چیز هایی که دوست دارد بخرد. زمانی که فرزند شما به سن بلوغ رسید بهتر است رفتاری مناسب با سن او در پیش بگیرید.

مقدار مناسب پول توجیبی کودکان

مقدار مناسب پول توجیبی برای کودکان با توجه به سن کودک و شرایط اقتصادی و مالی خانواده و نیاز بچه ها تعیین می شود، برخی از والدین پول بسیاری به عنوان توجیبی در اختیار فرزندشان قرار می دهند و عقیده دارند که از این طریق فرزندشان از همان ابتدا با حقیقت پول آشنا می شود و کمبود آن را در زندگی خود حس نمی کند.

کودکان و نوجوانانی که از همان ابتدا پول توجیبی زیادی دریافت می کنند به طور ناخودآگاه ولخرجی کردن را می آموزند و هیچ گاه به مهارت مدیریت مالی دست نمی یابند. و دادن پول زیاد باعث می شود تا روحیه زیاده خواهی در این افراد ایجاد شود.

از طرفی دیگر اگر به کودکان پول کم به عنوان توجیبی بدهید ممکن است باعث بروز برخی از رفتارهای اشتباه در کودکان و به ویژه نوجوانان شود مثلا برداشتن پول از جیب پدر و مادر بدون اجازه. والدین باید پول توجیبی مناسبی به فرزندشان بدهند و از از افراط و تفریط در قبال پول توجیبی بپرهیزند. و رفتارهای صحیحی با فرزندان خود داشته باشند.

نحوه دادن پول توجیبی به فرزندان

برای کودکان تا قبل از مقطع راهنمایی پول توجیبی به صورت هفتگی بهترین حالت می باشد و باید این مبلغ به گونه ای باشد که بخشی از نیازهای کودک را مانند خرید لوازم التحریر، وسایل و خوراکی هایی که دوست دارد را تامین کند و مقداری از آن را به عنوان پس انداز در نظر بگیرد اما همانطور که بیان شد این مبلغ نباید بیش از حد باشد.

همچنین برای کودکان دبستانی پول توجیبی به صورت ماهانه توصیه نمی شود و در صورتی که به صورت ماهانه به کودک تان پول توجیبی بدهید باید بر روی خرج کردن آن نظارت و کنترل بیشتری داشته باشید و برای کودکتان مشخص کنید که اگر پول توجیبی اش را به صورت بیهوده خرج کند در این صورت پول اضافه تری به او نخواهید داد و باید تا هفته آینده و یا ماه آینده صبر کند، این کار باعث می شود تا مسئولیت پذیری و مدیریت مالی در کودکتان تقویت شود.

به فرزندان خود رشوه ندهید

به کودکتان نباید رشوه بدهید! یکی از اشتباهاتی که والدین انجام می دهند این است که پول توجیبی به فرزندان را به انجام مسئولیت ها و وظایف او در خانه و مدرسه ربط می دهند مثلا والدین به فرزندشان می گویند که اگر تکالیفت را به درستی انجام دهید پول توجیبی ات را دریافت خواهی کرد در این هنگام کودک شرطی می شود و گمان می کند که همیشه برای انجام دادن وظایف و مسئولیت هایش مستحق دریافت پاداش خواهد بود. این امر باعث می شود تا کودک شخصیتی پر توقع داشته باشد .

باید به کودک آموزش های لازم داده شود و به او بگویند که برخی از امور جز وظایف او هستند و در صورتی که انجام ندهند مورد بازخواست قرار خواهند گرفت و پاداش دادن به کودک باید به خاطر شخصیت کودک باشد و جنبه رشوه دادن نداشته باشد.

نکات مهم در پول توجیبی کودکان

  • ممکن است کودکتان برای این که وسیله یا اسباب بازی خاص خودش را بخرد از شما تقاضای پول می کند در این صورت شما باید به او یاد دهید تا تلاش کند و صبر و تحمل خودش را برای رسیدن به خواسته ها افزایش دهد.
  • نسبت به قوانین مالی که برای نوجوانتان در نظر می گیرید پایبند باشید و هیچ ایرادی ندارد تا فرزندتان با بحران مالی مواجه شود.
  • زمانی که متوجه شدید فرزندتان به خوبی می توانند پول هایش را مدیریت کند و مشاهده کردید که در حال پس انداز کردن پول توجیبی اش می باشد حتما او را تشویق کنید و موفقیت هایش را ببینید. در مورد بهترین روش های تشویقی می توانید از متخصصین و روانشناسان کودک کمک بخواهید، در این زمینه مرکز مشاوره ستاره ایرانیان با داشتن مشاورانی برجسته در زمینه کودک می تواند به شما کمک کند تا کودکتان را به درستی تربیت کنید و آموزش های لازم را به فرزندتان بدهید.

منبع : پول توجیبی کودکان چقدر باید باشد؟ متخصص تربیتی