اوقات تلخی کودکان

کنار آمدن با کودکان کج خلق

 

بس کن دیگه جیغ نکش!

ممکن است که برای شما اتفاق بیافتد. کودک شما بر روی کف زمین وسط فروشگاه دراز کشیده در حالیکه جیغ و فریاد می کشد و برای شما دردسر درست می کند. امکان دارد که بقیه ی مشتری ها بسته به تجربه شان با حالت قضاوت گونه و یا دلسوزانه به شما نگاه کنند. احساس گناه نکید، چون کودکان کج خلق پیچیده تر از بچه های لوسی هستند که به آنها گفته شده نمی توانی آن اسباب بازی را داشته باشی. پس دلیل این رفتار آنها چیست و شما چگونه می توانید این رفتار آن را تغییر دهید؟

دلایل کج خلقی

اوقات تلخی کودکان زمانی اتفاق می افتد که کودک غرق در احساساتش شده است و راهی برای آزاد سازی آن ندارد.

کودکان کوچک تجربه ی محدودی دارند و نمی توانند بین رویدادهای مهم زندگی و یا اتفاقات نچندان مهم مانند انتظار کشیدن برای چیزی تمایز قائل شوند. بعضی اوقات کج خلقی می تواند به دلیل مقابله ی کودک با تحریک پذیری زیاد یا تغییرات باشد؛ این مورد به خصوص در مورد کودکان اوتیسم صدق می کند. دلایل می توانند ساده مانند خستگی، گرسنگی، حسادت، کمبود تحریک، یا به خاطر این باشد که به توجه و اعتماد نیاز دارند. همچنین کودکان نسبت به محیطشان حساس هستند و به هر دلیلی ممکن است دچار استرس شوند، حتی اگر دلیل آن را ندانند.

برای کنار امدن با اثرات کج خلقی شما نیاز دارید بدانید که دلیل کج خلقی عصبانیت کودک است یا پریشانی او. اگر جیغ کشیدن کودک به خاطر عصبانیت باشد، نیاز است که شما کمی از آنها فاصله بگیرید. برای خوب شذن رفتارهای بد به کودک باج ندهید. در مورد رفتاری که از کودک انتظار دارید جدی و واضح عمل کنید. اگر تشخیص می دهد که باید رفتارهای جلب توجه کننده ی او نادیده گرفته شود به آنها بی محلی کنید (برای مثال فاصله گرفتن از آنها) ولی دور و برشان باشید تا احساس نکنند که ترک شده اند. همچنین اگر آنها رفتارشان را تغییر دادند آنها را تشویق کنید. رفتار خوبشان را ستایش کنید و به خاطر کارهایشان آنها را تحقیر نکنید.

اگر کج خلقی کودکان به دلیل پریشانی آنها باشد نیاز است که شما اعتمادتان را به آنها نشان دهید. نوازش کردن بهتر از کلمات عمل می کند: به آنها نشان دهید که احساساتشان را درک می کنید، با تماس فیزیکی به آنها احساس امنیت ببخشید و به آنها کمک کنید تا کنترل خود را به دست آورند. منحرف کردن حواس همیشه موثر است: برای آنها آواز بخوانید، به آنها بگویید که اسباب بازی مورد علاقه اش را بغل کند یا اینکه چیزی بدهید که با آن بازی کنند همه ی این موارد می تواند موثر باشد.

بچه های کوچک مستعد کج خلقی هستند و بعضی مواقع نیاز است که شما منتظر بمانید که پریشانی اش به مرور برطرف شود. اگر شما می توانید با این رفتار او خود را سازگار کنید اجازه دهید که کودکتان کنترل کردن احساساتش را یاد بگیرد، شما راهی پیدا می کنید که هر دوی شما از این تجربه ی او سود ببرید. و برای قضاوت رهگذران نگران نباشید، منتظر بمانید که خودشان با کودک کج خلقشان مواجه شوند و بدانند که آیا می توانند با آنها کنار بیایند یا نه؟

مترجم: نسرین بنی عباسی زاده

منبع: کودک و نوجوان

6 پاسخ
  1. مشاور گفته:

    کج خلقی یا نحسی وسیله ای برای کودکان برای بیان خشم در هر سنی است که در آن شیوه های کنار آمدن را نیاموخته باشند یا به کار نگرفته باشند.برای آرم کردن کودگی که کج خلقی می کند، این توصیه ها را به کار ببندید :
    * اگر کج خلقی کودک ناشی از ناکامی است، او را حمایت کنید و به او در برطرف کردن عامل ناکامی کمک کنید.
    *اگر به نظر می رسد که کج خلقی کودک برای جلب توجه یا قبولاندن خواسته های خودش است ، سعی کنید آن را نادیده بگیرید .هرگز تسلیم تقاضای کودک که این شیوه ابراز می شود نشوید.
    * سعی کنید که کج خلقی های کودک را از قبل پیش بینی کنید و با دادن هشداری پنج دقیقه ای از آن اجتناب کنید.اگر کودک هنگامی که می خواهید او را به جایی ببرید به کج خلقی اش پایان نداد، او را بغل کنید و به آنجا ببرید.
    * اگر کودک سر و صدای زیادی به پا کرده است یا پرخاشگری می کند، او را برای زمانی دو تا پنج دقیقه ای با فرستادن به اتاق خوابش تنبیه کنید.
    * اکر به نظر می رسد که کودک از کنترل خارج شده است یا به خودش صدمه می زند، برای یک تا سه دقیقه او را مهار کنید تا هنگامی که احساس کنید بدن کودک در حال شل شدن است.

    پاسخ
  2. مریم گفته:

    اگر کج خلقی کودک با افزایش سن او بدتر می شود و شما قادر به کنترل کردن آن نیستید ، بهتر است از متخصصان کمک بخواهید .همچنین اگر خودتان در مواجه به کج خلقی عصبانی می شوید و داد و بیداد می کنید، یا اگر نگران هستید که در واکنش به رفتار کودک به تنبیه جسمی او بپردازید ، بهتر است به مشاوره بپردازید.

    پاسخ
  3. ناشناس گفته:

    با سلام پسر من بسیار کج خلقه دیگه از دست کاراش خسته شدیم آیا نیازی هست به مشاور مراجعه کنیم برای کمک؟

    پاسخ
  4. مشاور گفته:

    هنگامی که از کودک می خواهید کاری را انجام دهد از لحنی ملایم و شاد استفاده کنید.لحن تان باید جوری باشد که گویی کودک را دعوت به انجام آن کار می کنید، نه اینکه به او ” دستور می دهید .” برای مثال می توانید بگویید : ” اگر دستکش ها و کلاهت را بپوشی می تونیم بریم بیرون بازی کنیم .”
    بر سر چیزهای جزئی کانند اینکه کودکتان کدام کفش را بپوشد با او جر و بحث نکنید .البته باید مسئله ایمنی کودک مهم است برای مثال از دست نزدن به اجاق داغ ، بستن کمربند ایمنی و بازی نکردن در وسط خیابان نباید کوتاه بیایید.توجه داشته باشید که کودک شما ممکن است به همه چیز ” نه ” بگوید ، اما شما باید تنها در مواردی که مطلقا ضروری است باید به کودک ” نه ” بگویید.
    هر زمانی که امکان دارد چند گزینه را در مقابل کودک بگذارید.برای مثال بگذارید کودکتان لباسی را که می خواهد بپوشد یا داستانی را که می خواهد برای او خوانده شود ، انتخاب کند.کودکی که احساس کند در زمینه های بسیاری استقلال دارد، با احتمال بیشتری از قواعد در هنگام ضرورت پیروی خواهد کرد.گزینه ای را به او پیشنهاد نکنید که امکان دسترسی به آن وجود نداشته باشد.

    پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *