۱۱ بازی درمانی کودکان خجالتی

بازی درمانی کودکان خجالتی یک روش موثر برای کمک به کودکان خجالتی است. بازی درمانی به کودکان کمک می کند تا احساسات خود را بیان کنند، مهارت های اجتماعی خود را توسعه دهند و اعتماد به نفس خود را افزایش دهند.

خجالت یک احساس طبیعی در انسان است که به ویژه در کودکان شایع است. با این حال، اگر خجالت بیش از حد باشد، می تواند برای کودکان مشکل ساز شود و بر روابط آنها با دیگران و اعتماد به نفس آنها تأثیر بگذارد.

راههای اجتماعی شدن کودک

در اینجا چند راهکار علاوه بر بازی درمانی کودکان خجالتی برای کمک به اجتماعی شدن کودکان آورده شده است:

  • با کودک خود صحبت کنید. از همان سنین پایین، با کودک خود صحبت کنید و به او گوش دهید. این به او کمک می‌کند تا مهارت‌های زبانی و ارتباطی خود را توسعه دهد.
  • با کودک خود بازی کنید. بازی یکی از بهترین راه‌ها برای کودکان برای یادگیری نحوه ارتباط با دیگران است. با کودک خود بازی‌های گروهی یا مشارکتی انجام دهید.
  • کودک خود را در معرض افراد مختلف قرار دهید. کودک خود را با افراد مختلف از سنین پایین آشنا کنید. این به او کمک می‌کند تا یاد بگیرد که چگونه با افراد مختلف ارتباط برقرار کند و با آنها کنار بیاید.
  • رفتارهای اجتماعی مثبت را در کودک خود تقویت کنید. وقتی کودک شما رفتاری اجتماعی مثبت انجام می‌دهد، آن را تحسین کنید. این به او کمک می‌کند تا بداند که رفتارهای اجتماعی مورد قبول هستند.
  • الگوی خوبی برای کودک خود باشید. کودکان از والدین خود الگوبرداری می‌کنند. اگر می‌خواهید کودک شما اجتماعی باشد، خودتان نیز اجتماعی باشید.

کودکان خجالتی اغلب مشکل در توسعه مهارت های خودتنظیمی دارند. آنها ممکن است مشکل در ارتباط با دیگران داشته باشند. درمانگران مرکز ستاره ایرانیان به فرزند شما کمک می کند تا مهارت های گفته شده را به صورت تضمینی بهبود دهد. برای بازی درمانی کودکان خجالتی با مشاوران برتر کودک می توانید با شماره های ۰۲۱۲۲۳۵۴۲۸۲ و ۰۲۱۸۸۴۲۲۴۹۵ تماس بگیرید.

پیشنهاد مشاور: قصه درمانی برای کودکان خجالتی

 

علت کمرویی کودکان

علت کمرویی کودکان ترکیبی از عوامل ژنتیکی و محیطی است.

  • عوامل ژنتیکی: حدود ۵۰ درصد از کمرویی کودکان به عوامل ژنتیکی نسبت داده می‌شود. نوزادانی که از نظر عاطفی حساس هستند و به راحتی مرعوب می‌شوند، به احتمال زیاد کودکان خجالتی خواهند بود. این حساسیت ممکن است ناشی از تفاوت‌های بیولوژیکی در مغز باشد.
  • عوامل محیطی: کودکانی که در محیطی حمایتی و امن رشد می‌کنند، کمتر احتمال دارد که خجالتی شوند. در مقابل، کودکانی که در معرض تجارب منفی مانند طرد شدن یا خشونت قرار می‌گیرند، بیشتر احتمال دارد که کمروی شوند.
  • سبک فرزندپروری: سبک فرزندپروری والدین نیز می‌تواند بر کمرویی کودکان تأثیر بگذارد. والدینی که انتظارات بالایی از کودکان خود دارند و به آنها فشار می‌آورند که در موقعیت‌های اجتماعی موفق شوند، ممکن است باعث افزایش کمرویی در فرزندان خود شوند. در مقابل، والدینی که به کودکان خود اجازه می‌دهند تا به آرامی و با ثبات در موقعیت‌های اجتماعی قرار گیرند، ممکن است به کاهش کمرویی آنها کمک کنند.
  • تجارب مدرسه: تجارب مدرسه نیز می‌توانند بر کمرویی کودکان تأثیر بگذارند. کودکانی که در مدرسه احساس راحتی نمی‌کنند یا توسط همسالان خود مورد آزار و اذیت قرار می‌گیرند، بیشتر احتمال دارد که کمروی شوند.

بازی درمانی کودکان خجالتی

در اینجا ۱۱ ده بازی برای کودکان خجالتی آورده شده است:

۱. بازی دو نفر را پیدا کن که

این بازی درمانی کودکان خجالتی کمک می کند تا با یکدیگر آشنا شوند و مهارت های اجتماعی خود را توسعه دهند. برای بازی، کودکان به دو گروه تقسیم می شوند و هر گروه یک صف می شود. سپس، یک نفر از هر گروه انتخاب می شود تا ویژگی ای را که همه افراد در آن صف با آن مطابقت دارند، بیان کند. به عنوان مثال، یک نفر ممکن است بگوید: “همه افرادی که موهای قهوه ای دارند، یک قدم جلوتر بیایند.”

۲. بازی دو حقیقت و یک دروغ

این بازی به کودکان کمک می کند تا مهارت های ارتباطی خود را توسعه دهند و اعتماد به نفس خود را افزایش دهند. برای بازی، هر کودک سه جمله در مورد خود بیان می کند، دو جمله حقیقت و یک جمله دروغ. سایر بازیکنان باید حدس بزنند که کدام جمله دروغ است.

۳. بازی داستان گفتن گروهی

این بازی به کودکان کمک می کند تا مهارت های ارتباطی خود را توسعه دهند و مهارت های حل مسئله خود را بهبود بخشند. برای بازی، کودکان در یک دایره می نشینند و داستانی را به صورت گروهی می گویند. هر کودک یک جمله را اضافه می کند تا داستان را ادامه دهد.

۴. بازی توپ

این بازی به کودکان کمک می کند تا مهارت های اجتماعی خود را توسعه دهند و احساس راحتی بیشتری در برقراری ارتباط با دیگران داشته باشند. برای بازی، کودکان در یک دایره می نشینند و یک توپ را بین خود رد و بدل می کنند. هر بار که کسی توپ را دریافت می کند، باید یک سوال یا یک جمله را به بازیکن بعدی بگوید.

کودکان خجالتی اغلب مشکل در توسعه مهارت های خودتنظیمی دارند. آنها ممکن است مشکل در ارتباط با دیگران داشته باشند. درمانگران مرکز ستاره ایرانیان به فرزند شما کمک می کند تا مهارت های گفته شده را به صورت تضمینی بهبود دهد. برای صحبت و بازی درمانی با مشاوران برتر کودک می توانید با شماره های ۰۲۱۲۲۳۵۴۲۸۲ و ۰۲۱۸۸۴۲۲۴۹۵ تماس بگیرید.

۵. بازی مکعب های شخصی

این بازی به کودکان کمک می کند تا احساس راحتی بیشتری در بیان خود داشته باشند و مهارت های حل مسئله خود را بهبود بخشند. برای بازی، هر کودک یک مکعب سه بعدی را با تصاویر یا نمادهای شخصی خود تزئین می کند. سپس، کودکان مکعب های خود را به هم می زنند و مکعب های یکدیگر را انتخاب می کنند. آنها باید حدس بزنند که مکعب متعلق به کدام کودک است.

۶. بازی نقش آفرینی

بازی های نقش آفرینی به کودکان کمک می کند تا مهارت های اجتماعی خود را توسعه دهند و احساس راحتی بیشتری در برقراری ارتباط با دیگران داشته باشند. برای بازی، کودکان در نقش شخصیت های مختلف بازی می کنند. این شخصیت ها می توانند واقعی یا تخیلی باشند.

 

۷. بازی پانتومیم

بازی پانتومیم به کودکان کمک می کند تا مهارت های ارتباطی خود را توسعه دهند و احساس راحتی بیشتری در برقراری ارتباط با دیگران داشته باشند. برای بازی، یک نفر یک کلمه یا عبارت را انتخاب می کند و سایر بازیکنان باید آن را حدس بزنند. بازیکنان فقط می توانند از حرکات بدن خود برای برقراری ارتباط استفاده کنند.

۸. بازی تئاتر درمانی

تئاتر درمانی یک نوع بازی درمانی است که از عناصر تئاتر برای کمک به کودکان در بیان احساسات خود، توسعه مهارت های اجتماعی و بهبود اعتماد به نفس استفاده می کند. تئاتر درمانی می تواند شامل بازی نقش آفرینی، پانتومیم، نمایشنامه نویسی و سایر فعالیت های مرتبط با تئاتر باشد.

۹. بازی شن درمانی

شن درمانی یک نوع بازی درمانی است که از شن برای کمک به کودکان در بیان احساسات خود، توسعه مهارت های حرکتی ظریف و بهبود اعتماد به نفس استفاده می کند. در شن درمانی، کودکان از شن برای ساختن شکل ها، طرح ها و داستان ها استفاده می کنند.

۱۰. بازی هنر درمانی

هنر درمانی یک نوع بازی درمانی است که از هنر برای کمک به کودکان در بیان احساسات خود، توسعه مهارت های حرکتی ظریف و بهبود اعتماد به نفس استفاده می کند. در هنر درمانی، کودکان از مواد هنری مانند رنگ، مداد رنگی، خمیر بازی و سایر مواد برای ایجاد آثار استفاده می شود.

 

۱۱. بازی‌های تخیلی

بازی‌های تخیلی به کودکان کمک می‌کند تا از دنیای واقعی دور شوند و ذهن خود را آزاد کنند. برخی از بازی‌های تخیلی مناسب برای کودکان خجالتی عبارتند از:

  • بازی با عروسک
  • بازی با ماشین‌های اسباب‌بازی
  • بازی با توپ
  • بازی با شن و ماسه

هنر درمانی

هنر درمانی نیز در کنار بازی درمانی کودکان خجالتی می تواند موثر باشد. مشاهده بعضی از برنامه های نمایشی (برنامه های سینمایی و تلویزیونی، تئاتر، نمایش عروسکی و …) که در آن کودک یا نوجوان کمرو نقش اصلی را عهده دار است و با تغییر نگرش و تقویت اراده و خودباوری مثبت به تدریج در در گروهها و عرصه های مختلف اجتماعی نقشی فعال پیدا می کند

و بعضا رهبری گروه را نیز بر عهده می گیرد می تواند در ذهن کودکان تماشاگر کمرو بسیار مؤثر واقع شود و در درمان کمرویی ایشان مفید باشد چراکه کودکان کمرو با قهرمان نمایش همانند سازی نموده و تلاش می کنند که مثل او باشند، همچنین تشویق کودک یا نوجوان کمرو برای شرکت در برنامه های نمایشی در مدارس و ایفای نقش های مؤثر به نحوی که فشار روانی چندانی متوجه او نباشد روش مناسبی برای کاهش اضطراب اجتماعی و درمان کمرویی خواهد بود[۱].

چه ورزشی برای کودکان خجالتی مناسب است

هنگام انتخاب ورزش برای کودکان خجالتی، مهم است که ورزشی را انتخاب کنید که به آنها اجازه دهد در آن راحت باشند و از آن لذت ببرند. برخی از ورزش های مناسب برای کودکان خجالتی عبارتند از:

  • ورزش های انفرادی: ورزش های انفرادی مانند دویدن، شنا، یا یوگا به کودکان خجالتی این امکان را می دهد تا در محیطی راحت و بدون فشار اجتماعی ورزش کنند.
  • ورزش های گروهی کم تهاجمی: ورزش های گروهی کم تهاجمی مانند والیبال، بسکتبال، یا تنیس به کودکان خجالتی این امکان را می دهد تا در یک تیم شرکت کنند و با دیگران تعامل داشته باشند، اما بدون اینکه احساس فشار زیادی کنند.
  • ورزش های طبیعت محور: ورزش های طبیعت محور مانند کوهنوردی، دوچرخه سواری، یا اسکی به کودکان خجالتی این امکان را می دهد تا در فضای باز باشند و از طبیعت لذت ببرند.

کودکان خجالتی در پیش دبستانی

در اینجا چند نکته برای کمک به کودکان خجالتی در پیش دبستانی آورده شده است:

  • به کودک خود اطمینان دهید که او تنها نیست. به او بگویید که بسیاری از کودکان در مقطعی از زندگی خود خجالتی هستند.
  • به کودک خود کمک کنید تا مهارت های اجتماعی خود را توسعه دهد. به او نشان دهید که چگونه با دیگران ارتباط برقرار کند و چگونه در فعالیت های گروهی شرکت کند.
  • از کودک خود انتظار نداشته باشید که فوراً تغییر کند. خجالتی بودن یک فرآیند است و به زمان و حمایت نیاز دارد.

کودکان خجالتی اغلب مشکل در توسعه مهارت های خودتنظیمی دارند. آنها ممکن است مشکل در ارتباط با دیگران داشته باشند. درمانگران مرکز ستاره ایرانیان به فرزند شما کمک می کند تا مهارت های گفته شده را به صورت تضمینی بهبود دهد. برای صحبت و بازی درمانی با مشاوران برتر کودک می توانید با شماره های ۰۲۱۲۲۳۵۴۲۸۲ و ۰۲۱۸۸۴۲۲۴۹۵ تماس بگیرید.

در اینجا چند نمونه از کارهای خاص وجود دارد که می توانید انجام دهید تا به کودک خود کمک کنید:

  • با معلم فرزند خود صحبت کنید. معلم فرزند شما می تواند به شما کمک کند تا بفهمید چگونه به او در کلاس کمک کنید.
  • کودک خود را در فعالیت های اجتماعی قرار دهید. این به او کمک می کند تا با افراد جدید آشنا شود و مهارت های اجتماعی خود را توسعه دهد.
  • از کودک خود تعریف و تمجید کنید. این به او کمک می کند تا اعتماد به نفس خود را افزایش دهد.
  • صبر داشته باشید. خجالتی بودن یک فرآیند است و به زمان و حمایت نیاز دارد.

 

نتیجه گیری

یکی از شیوه های درمانی که می تواند موجب کاهش نشانه های کمرویی و گوشه گیری اجتماعی و در نتیجه کاهش تأثیرات منفی آن بر زندگی کودک شود، بازی درمانی است. بازی درمانگران، اهداف بازی را به صورت رشد خود، پختگی و رشد ارتباط دسته بندی کرده اند. در زمینه رشد، خود کودکان از بازی برای بیان احساسات و افکار، کشف علایق و کسب احساس کنترل بر روی محیط استفاده می کنند. در مورد فرایند پختگی یا رسش، بازی می تواند به منظور رشد و توسعه مهارت های حرکتی، شناختی، زبانی و حل مسأله به کار برده شود که فرصت آگاهی یافتن از محیط خود را به کودک می دهد.

بازی درمانی کودکان خجالتی با دیگران و بازی با وسایل بازی متنوع می تواند مهارت های اجتماعی کودکان و توانایی آن ها را در همکاری و همدلی کردن با دیگران افزایش دهد . هدف اولیه بازی درمانی شناختی-رفتاری نیز شناسایی و تغییر افکار ناسازگار مرتبط با رفتارها و مشکلات هیجانی کودک است. از نظر این رویکرد، شناخت نقش مهمی در استرس هایی که افراد تجربه می کنند دارد. مفهوم شناخت در این رویکرد به سه شیوه ب

به کار رفته است که عبارتند از: رویدادهای شناختی، فرایندهای شناختی و ساختارهای شناختی.

منبع : ۱۱ بازی درمانی کودکان خجالتی

سریع ترین درمان بیش فعالی ✔️ نوجوانان و کودکان

سریع ترین درمان بیش فعالی نوجوانان معمولاً شامل ترکیبی از دارو درمانی، رفتار درمانی و مشاوره است. بیش فعالی یک اختلال رشدی عصبی است که با الگوهای رفتاری پرانرژی، ناپایدار و بی توجهی مشخص می شود. این اختلال می تواند در دوران کودکی شروع شود و در دوران نوجوانی ادامه یابد.

علائم بیش فعالی در جوانان

علائم بیش فعالی در نوجوانان عبارتند از:

  • پرانرژی و بی قراری: نوجوان مبتلا به بیش فعالی ممکن است دائماً در حال حرکت باشد، نتواند در یک جا بنشیند و یا آرام باشد.
  • عدم توجه: نوجوان مبتلا به بیش فعالی ممکن است در تمرکز بر روی وظایف یا مکالمات مشکل داشته باشد و به راحتی حواسش پرت شود.
  • رفتارهای تکانشی: نوجوان مبتلا به بیش فعالی ممکن است بدون فکر عمل کند و رفتارهای خطرناک یا غیرقابل قبولی از خود نشان دهد.

 

درمان بیش فعالی در نوجوانان

سریع ترین درمان بیش فعالی نی نی سایت معمولا، ترکیب دارو و رفتار درمانی، بهترین راه برای درمان است. آکادمی آمریکایی اطفال، انجمن پزشکی آمریکا و آکادمی آمریکایی کودکان و روانپزشکی نوجوانان همگی رفتار درمانی را برای بهبود مشکلات رفتاری که بخشی از بیش فعالی است توصیه می کنند.

اگر نگران بیش فعالی کودک و نوجوان خود هستید، با یک متخصص بهداشت روان مشورت کنید. مرکز تخصصی کودک ستاره ایرانیان با بهترین روش های روز دنیا بدون عوارض جانبی پرخاشگری کودک را ریشه یابی و درمان می کند. به این منظور می توانید با شماره های ۰۲۱۲۲۳۵۴۲۸۲ و ۰۲۱۸۸۴۲۲۴۹۵ تماس بگیرید.

درمان بیش فعالی با لورتا

درمان قطعی و دائمی بیش فعالی در کودکان و نوجوانان با لورتا و نوروفیدبک انجام می شود که یک روش درمانی است که در آن از بازخوردهای صوتی یا تصویری برای آموزش به افراد در کنترل فعالیت امواج مغزی خود استفاده می شود. در این روش، الکترودهایی روی پوست سر فرد قرار داده می شود تا فعالیت امواج مغزی او را ثبت کنند. سپس، این اطلاعات به صورت بازخوردهای صوتی یا تصویری به فرد ارائه می شود. هدف از این بازخوردها، کمک به فرد در یادگیری نحوه کنترل فعالیت امواج مغزی خود در مناطق خاصی از مغز است.

در درمان بیش فعالی با لورتا نوروفیدبک، هدف این است که فعالیت امواج مغزی در مناطقی از مغز که مسئول توجه، تمرکز و کنترل تکانه هستند، بهبود یابد. تحقیقات نشان داده اند که این روش درمانی می تواند به کاهش علائم بیش فعالی، مانند بیش فعالی، عدم تمرکز و تکانشگری، کمک کند.

درمان با لورتا نوروفیدبک معمولاً شامل ۲۰ تا ۳۰ جلسه درمانی است که هر جلسه ۳۰ تا ۴۵ دقیقه طول می کشد. درمان معمولاً برای کودکان و بزرگسالان بالای ۵ سال مناسب است.

مرکز مشاوره ستاره ایرانیان با به روز ترین و علمی ترین روش های جهانی به فرزند شما کمک می کند تا در کم ترین زمان ممکن و بدون هیچ عوارض جانبی سلامت روان خود را به بالاترین حد رسانده و آینده ای درخشان را تجربه کند. برای آگاهی از روش درمانی با شماره های ۰۲۱۲۲۳۵۴۲۸۲ و ۰۲۱۸۸۴۲۲۴۹۵ تماس بگیرید.

دارو درمانی

  • داروهای محرک معمولا برای درمان نوجوانان مبتلا به بیش فعالی تجویز می شوند. این دارو ها نوجوانان را هوشیار می کند و به آنها در انجام تکالیف مدرسه کمک می کنند. نمونه هایی از دارو های محرک :  Adderall ، Focalin ، Concerta ، Quillivant XR ، Ritalin و Vyvanse.
  • دارو های غیر محرک مانند: Intuniv ، Kapvay و Strattera همچنین برای درمان بیش فعالی نوجوانان استفاده می شوند. دارو های غیر محرک عوارض جانبی دارو های محرک را ندارند. مصرف بیش از حد دارو کارساز نیست و می تواند به افکار خودکشی، نوسانات خلق و خوی و سوء مصرف دارو منجر شود.

درمان های جایگزین برای سریع ترین درمان بیش فعالی شامل حذف رژیم های غذایی، استفاده از مکمل ها، آموزش پدر و مادر، آموزش حافظه و نوروفیدبک می باشند. این درمان ها بعضاً به تنهایی و گاهی اوقات به همراه دارو های تجویز شده استفاده می شوند. سازمان غذا و دارو،  Vayarin (یک غذای پزشکی که شامل امگا ۳ برای درمان بیش فعالی است) را تأیید کرده است.  Vayarin را فقط با تجویز پزشک و نسخه قابل خریداری و استفاده کردن است.

رفتار درمانی

رفتار درمانی به نوجوانان کمک می کند تا مهارت های خود کنترلی و مدیریت رفتار خود را بهبود بخشند.

رفتار درمانی معمولاً شامل تکنیک هایی مانند آموزش والدین، مدیریت رفتار و آموزش مهارت های اجتماعی است. رفتار درمانی بیش فعالی (ADHD) یک روش درمانی است که به افراد مبتلا به ADHD کمک می کند تا رفتارهای خود را مدیریت کنند. این روش بر تقویت رفتارهای مثبت و کاهش رفتارهای منفی تمرکز می کند.

رفتار درمانی بیش فعالی می تواند برای کودکان و بزرگسالان مبتلا به ADHD مفید باشد. این روش می تواند به افراد مبتلا به ADHD کمک کند تا:

  • توجه خود را بهبود بخشند
  • تمرکز خود را افزایش دهند
  • رفتارهای خود را کنترل کنند
  • روابط خود را بهبود بخشند
  • در مدرسه یا محل کار موفق تر باشند

رفتار درمانی بیش فعالی معمولاً توسط یک درمانگر آموزش دیده در زمینه ADHD انجام می شود. درمانگر با فرد مبتلا به ADHD و والدین یا سرپرستان او کار می کند تا یک برنامه درمانی متناسب با نیازهای فرد ایجاد کند.

پیشنهاد مشاور: پرخاشگری در کودکان ✔️ درمان معجزه آسا

 

مشاوره

مشاوره می تواند به نوجوانان مبتلا به بیش فعالی کمک کند تا با چالش های ناشی از این اختلال کنار بیایند.

مشاوره معمولاً شامل تکنیک هایی مانند آموزش مهارت های مقابله ای، آموزش مدیریت استرس و کمک به نوجوانان برای ایجاد روابط سالم است.

سریع ترین درمان بیش فعالی

بیش فعالی نوجوان نی نی سایت در همه ی قسمت های زندگی یک نوجوان تأثیر می گذارد. به عنوان یک پدر و مادر، اول باید با نوجوان خود به صورت علنی صحبت کنید. همیشه آنها را بپذیرید و از آنها حمایت کنید. همچنین می توانید از یک متخصص اطفال کمک بگیرید.

با انجام اقدامات زیر به درمان نوجوانتان کمک کنید:

  • محدودیت، جهت و انتظارات روشن و منطقی فراهم کنید.
  • یک برنامه ی روزانه تنظیم کنید و حواس پرتی ها را به حداقل برسانید.
  • فعالیت هایی که نوجوانتان در آنها می تواند موفق شود را حمایت کنید (مثلا ورزش ، سرگرمی ها یا کلاس های موسیقی)
  • با تصدیق رفتارهای مثبتشان در آنها اعتماد به نفس ایجاد کنید.
  • به رفتار مثبت او پاداش دهید.
  • برای رفتار بد عواقب تعیین کنید.
  • به برنامه ریزی و سازماندهی نوجوانتان کمک کنید.
  • یک روال و زمان ثابت برای خواب و صرف غذا و بیدار شدن، در خانواده ایجاد کنید.
  • برای کمک به انجام برنامه ها و پروژه های نوجوانتان یک سیستم یادآوری در خانه راه اندازی کنید.
  • با معلمانش در ارتباط باشید تا مطمئن شوید که نوجوانتان در مدرسه و سر تکالیفش است.
  • آرامش خود را حفظ کنید و به زندگی نوجوان خود نظم ببخشید.
  • از خواب کافی نوجوانتان مطمئن شوید. برای تلویزیون، کامپیوتر، تلفن، بازی های ویدیوئی و دستگاه های دیگر قوانین ثابتی تنظیم کنید و از خاموش بودن آنها قبل از خواب مطمئن شوید.

بیش فعالی تا چه سنی ادامه دارد

پاسخ کوتاه این است که بیش فعالی می تواند تا بزرگسالی ادامه داشته باشد.

پاسخ طولانی تر این است که بیش فعالی یک اختلال مزمن است که معمولاً در اوایل دوران کودکی تشخیص داده می شود. علائم بیش فعالی شامل نقص توجه، بیش فعالی و رفتار تکانشی است.

بر اساس تحقیقات، بیش فعالی در حدود ۶۰ تا ۸۰ درصد از کودکان مبتلا تا سنین نوجوانی ادامه دارد. در حدود ۳۰ تا ۵۰ درصد از کودکان مبتلا تا بزرگسالی علائم بیش فعالی را تجربه می کنند.

علائم بیش فعالی در بزرگسالان ممکن است متفاوت از کودکان باشد. به عنوان مثال، بزرگسالان مبتلا به بیش فعالی ممکن است بیش از حد صحبت کنند، بیش از حد بی قرار باشند، یا در انجام وظایف به پایان نرسانند. عوامل مختلفی می توانند بر این که بیش فعالی تا چه سنی ادامه دارد تأثیر بگذارند. این عوامل عبارتند از:

  • شدت علائم بیش فعالی
  • وجود سایر اختلالات روانی
  • عوامل محیطی

درمان بیش فعالی می تواند به کاهش علائم و بهبود کیفیت زندگی فرد کمک کند. درمان بیش فعالی معمولاً شامل ترکیبی از داروها، درمان رفتاری و آموزش است.

پیشنهاد مشاور: تربیت کودک بیش فعال

نقش والدین در درمان بیش فعالی در نوجوانان

والدین نقش مهمی در درمان بیش فعالی در نوجوانان دارند. آنها می توانند با حمایت و راهنمایی خود، به نوجوانان کمک کنند تا علائم خود را مدیریت کنند و زندگی سالم و موفقی داشته باشند.

در اینجا چند نکته برای والدین نوجوانان مبتلا به بیش فعالی آورده شده است:

  • با پزشک نوجوان خود در مورد گزینه های درمانی صحبت کنید.
  • از دارو درمانی به عنوان یک راه حل واحد استفاده نکنید.
  • رفتار درمانی را به عنوان بخشی از برنامه درمانی نوجوان خود در نظر بگیرید.
  • با مدرسه نوجوان خود همکاری کنید تا از موفقیت او در تحصیل حمایت کنید.
  • در فعالیت های اجتماعی و تفریحی نوجوان خود شرکت کنید.
  • به نوجوان خود کمک کنید تا مهارت های خود کنترلی و مدیریت رفتار خود را بهبود بخشد.

با کمک و حمایت والدین، نوجوانان مبتلا به بیش فعالی می توانند علائم خود را مدیریت کنند و زندگی سالم و موفقی داشته باشند.

مرکز مشاوره ستاره ایرانیان با به روز ترین و علمی ترین روش های جهانی به فرزند شما کمک می کند تا در کم ترین زمان ممکن و بدون هیچ عوارض جانبی سلامت روان خود را به بالاترین حد رسانده و آینده ای درخشان را تجربه کند. برای آگاهی از روش درمانی با شماره های ۰۲۱۲۲۳۵۴۲۸۲ و ۰۲۱۸۸۴۲۲۴۹۵ تماس بگیرید.

منبع : سریع ترین درمان بیش فعالی ✔️ نوجوانان و کودکان

تربیت کودک دو ساله ✔️ نکات روانشناسی که نمی دانید

تربیت کودک دو ساله یک دوره مهم در رشد کودک است. کودک در این سن مهارت های جدیدی را در زمینه های فیزیکی، شناختی، زبانی و عاطفی کسب می کند. والدین نقش مهمی در حمایت از رشد و توسعه کودک در این سن دارند. دو سال اول زندگی کودک لذت بخش اما سخت هستند.

با این وجود، به محض اینکه ویژگی های این دوره را بدانید به راحتی با آنها کنار خواهید آمد. کودک دو ساله شروع به تلاش برای کسب استقلال می کند و این مسئله راه انداز چالش هایی خواهد بود.

در این دوره بیش از هر زمان دیگری با شما مخالفت می کند، بنابراین الان زمانی است که باید راه‌هایی برای تشویق آنها به همکاری پیدا کنید و در عین حال به آنها اجازه دهید که نیاز به خودکفایی را در خود ارضاء کنند.

تربیت کودک دو ساله

تربیت کودک دو ساله دکتر هلاکویی در این مقاله هفت نکته علمی برای فرزندپروری کودک دو ساله آورده شده است.
  • رفتارهای نادرست را نادیده بگیرید: کودکان دو ساله در مرحله پیش عملیاتی رشد شناختی هستند. آنها دقیقا با تکرار مداوم یاد می گیرند. آنها به خصوص رفتارهایی را بیشتر تکرار می کنند که باعث یک رفتار ناگهانی و یا عکس العمل شدید می شوند. اگر کلمه نادرستی را از شما یا همسرتان یا بچه های دیگر یاد گرفتند، آن را نادیده بگیرید، جوری وانمود کنید که انگار چیزی نشنیدین.

 

  • به صورت غیرمنتظره آنها را سورپرایز کنید همانطور که گفته شد آنها از هر نوع واکنش غیر منتظره خوششان می آید. بنابراین، با رفتاری که تقویت کردن آن مشکلی نیست، مانند کارهای خنده دار احمقانه، آنها را سورپرایز کنید.  یا تظاهر کنید که وسیله ای به شدت سنگین است در حالیکه این طور نیست و الکی زور بزنید.
  • به جای اینکه بگویید “فریاد نزن” بگویید “آروم صحبت کن”. بهتره که این کار را تفریحانه کنید. به جای اینکه بگویید آروم قدم بردار بگید “بیا مثل اردک ها راه بریم”. گاهی هم می توانید حواس آنها را پرت کنید با گفتن اینکه چه کار خلاقانه بهتری می توان انجام داد.

  • انجام تکلیف برای رشد ذهنی کودک دو ساله. با مسئولیت دادن به کودک، حس خودِ تازه یافته‌ی کودک را مهار کنید. این کار حس تسلط کودک را تقویت می کند. این نکته مهمی برای دو ساله ها و همکاری آنهاست. حتی اگر کاری هست که شما باید آن را انجام دهید، از انها بخواهید قسمتی از کار باشند.
  • خواسته های طولانی را به خواسته های کوچک تر تقسیم کنید. به جای اینکه از کودک بخواهید کفش هایش را بپوشد، که شامل چندین قدم است، آن را به چند مرحله تقسیم کنید. مثلا بگویید بیا با هم مسابقه پوشیدن کفش بذاریم.

پیشنهاد مشاور: لجبازی کودک دو ساله

  • احساساتشان را نام گذاری کنید و به آنها ارزش بدهید. کودکان دو ساله در حال یادگیری این هستند که هیجان ها کدامند، هیجان ها را به روش اولیه ای ابراز می کنند نه به صورتی که از لحاظ اجتماعی پذیرفته شده باشد. در مرحله اول لازم است به آنها آموزش دهیم هیجان ها را بنامند و بشناسند، و بعد باید بدانند که این احساس ها را باید بپذیرند و داشتن هیجان ها و احساس عادی است.
  • چگونگی ابراز هیجانات در آنها ممکن است مناسب نباشد. در این حالت برای مثال، به آنها بگویید عصبانی شدن عادی است، اما زدن دیگران خوب نیست. نامگذاری هیجان ها اولین قدم در یادگیری چگونگی ابراز کردن آنهاست. ارزش دادن به هیجان های کودک، اینکه به آنها بگویید آنچه احساس می کنند عادی هست و کمک به انها در شناخت هیجانهایشان باعث ارتقای همدلی و رفتارهای اجتماع پسند می شوند.

 

  • برنامه های آنها را منظم و قابل پیش بینی کنید. یکی از چالش برانگیزترین زمان ها برای کودکان زمان های گذار هستند. مانند آمادگی برای ترک خانه یا برگشتن به آن. آماده شدن برای خواب یا اماده شدن در صبح.
  • بچه ها حس واقعی نسبت به زمان ندارند. مثلا گفتن اینکه الان زمان خاموش کردن تلویزیون است یا زمان خوردن شام، ممکن است برای کودک مستبدانه و کنترل گرایانه به نظر برسد. در نتیجه آنها به مقابله برمی خیزند.
  • نیازی نیست که یک کار روزمره سفت و سخت تعیین کنید. اما لازم است که یک سری زمان های مشخص برای خواب و وعده های غذایی تعیین کنید. مثلا بین ساعت نه تا ده و نیم زمان خوابیدن است. مثلا اسپاگتی یا سوپ غذای سه شنبه هاست.

توانایی کودک دو ساله

توانایی کودک دو ساله نی نی سایت کودک دو ساله در حال طی کردن یک دوره رشد و تحول سریع است. او در این سن در زمینه‌های مختلف از جمله حرکتی، شناختی، زبانی و اجتماعی رشد چشمگیری می‌کند. کودک دو ساله در زمینه حرکتی پیشرفت‌های زیادی می‌کند. او می‌تواند:

  • به تنهایی راه برود.
  • بدون کمک از مبلمان بالا و پایین برود.
  • در حالی که دست شما را گرفته از پله بالا و پایین برود.
  • توپ را با دست پرتاب کند.
  • هنگام راه رفتن یک اسباب بازی بزرگ یا چند اسباب بازی را با خود حمل کند.

رشد فیزیکی کودک دو ساله

کودکان دو ساله به طور پیوسته در حال رشد و نمو هستند. آنها مهارت های حرکتی پایه خود را بهبود می بخشند و می توانند کارهایی مانند راه رفتن، دویدن، بالا رفتن از پله ها، پرتاب توپ و استفاده از قاشق و چنگال را انجام دهند. آنها همچنین شروع به کشف مهارت های حرکتی ظریف خود می کنند، مانند نقاشی با مداد، چسباندن و استفاده از قیچی.

رشد ذهنی کودک دو ساله

کودکان دو ساله شروع به یادگیری مفاهیم جدیدی می کنند. آنها شروع به درک اینکه اشیا می توانند متفاوت باشند، مانند شکل، اندازه و رنگ. آنها همچنین شروع به درک مفاهیمی مانند قبل، بعد، داخل و خارج می کنند.

رشد زبانی

کودکان دو ساله در حال توسعه مهارت های زبانی خود هستند. آنها شروع به بیان جملات پیچیده تر می کنند و می توانند سوالات بپرسند. آنها همچنین شروع به یادگیری کلمات جدید می کنند.

رشد عاطفی

کودکان دو ساله شروع به درک احساسات خود می کنند. آنها ممکن است احساسات مختلفی مانند شادی، غم، عصبانیت و ترس را تجربه کنند. آنها همچنین شروع به درک احساسات دیگران می کنند.

نکات تربیت کودک دو ساله

در اینجا چند نکته برای تربیت کودک دو ساله آورده شده است:

  • محیط ایمن و حمایت کننده ایجاد کنید. اطمینان حاصل کنید که خانه شما برای کودک شما ایمن است و اسباب بازی ها و وسایلی که برای بازی او مناسب هستند را در دسترس داشته باشید.
  • به کودک خود کمک کنید تا مهارت های جدید را بیاموزد. با کودک خود بازی کنید و به او کمک کنید تا کارهای جدیدی مانند راه رفتن، صحبت کردن و لباس پوشیدن را بیاموزد.
  • با کودک خود ارتباط برقرار کنید. با کودک خود صحبت کنید و به او گوش دهید. به او کمک کنید تا احساس کند که شنیده می شود و مورد توجه قرار می گیرد.
  • انتظارات واقع بینانه داشته باشید. به یاد داشته باشید که کودکان دو ساله هنوز در حال یادگیری هستند. انتظارات واقع بینانه داشته باشید و به کودک خود زمان و فرصت دهید تا مهارت های جدید را بیاموزد.

 

رفتارهای معمول در کودکان دو ساله

در اینجا برخی از رفتارهای معمول در کودکان دو ساله آورده شده است:

  • استقلال طلبی. کودکان دو ساله شروع به استقلال طلبی می کنند. آنها می خواهند کارهای خود را بدون کمک انجام دهند.
  • بدخلقی. کودکان دو ساله ممکن است بدخلقی کنند. این رفتارها اغلب نتیجه ناامیدی، خستگی یا گرسنگی است.
  • ابراز احساسات. کودکان دو ساله شروع به ابراز احساسات خود می کنند. آنها ممکن است احساسات مختلفی مانند شادی، غم، عصبانیت و ترس را تجربه کنند.

چگونه با رفتارهای معمول کودکان دو ساله کنار بیایید؟

در اینجا چند نکته برای کنار آمدن با رفتارهای معمول کودکان دو ساله آورده شده است:

  • با کودک خود صبور باشید. یادگیری نحوه کنار آمدن با احساسات خود زمان می برد.
  • رفتارهای مثبت کودک خود را تقویت کنید. زمانی که کودک شما رفتار مثبتی انجام می دهد، او را تحسین کنید.
  • محدودیت های روشنی ایجاد کنید. به کودک خود بگویید چه رفتارهایی قابل قبول هستند و چه رفتارهایی قابل قبول نیستند.
  • رفتارهای نامناسب کودک خود را متوقف کنید. اگر کودک شما رفتار نامناسبی انجام می دهد، به آرامی و با آرامش او را متوقف کنید.

خلق و خوی کودک ۲ ساله

خلق و خوی کودک دو ساله می تواند بسیار پراکنده باشد. آنها ممکن است در یک لحظه شاد و پرانرژی باشند و در لحظه بعد عصبانی یا ناراحت باشند. این نوسانات خلقی به دلیل رشد سریع کودک و تلاش او برای درک دنیای اطرافش است.

کودکان دو ساله در حال یادگیری نحوه کنترل احساسات خود هستند. آنها ممکن است هنوز نتوانند کلماتی را برای بیان احساسات خود پیدا کنند، بنابراین ممکن است از طریق رفتارهای پرخاشگرانه یا لجبازی آنها را ابراز کنند.

در اینجا چند نکته برای کمک به کودک دو ساله شما برای مدیریت خلق و خوی خود آورده شده است:

  • به احساسات کودک خود احترام بگذارید. به او بگویید که احساساتش را می فهمید، حتی اگر آنها را نپذیرید.
  • به کودک خود کمک کنید تا کلماتی را برای بیان احساسات خود پیدا کند.
  • به کودک خود کمک کنید تا راه های سالمی برای بیان احساسات خود پیدا کند.

منبع : تربیت کودک دو ساله ✔️ نکات روانشناسی که نمی دانید

شناسایی کودک با استعداد ✔️ مشاوره استعدادیابی کودکان

شناسایی کودک با استعداد و استعدادیابی کودکان، فرآیندی مهم و ارزشمند است که می‌تواند به کودکان کمک کند تا در زمینه‌های مختلف زندگی موفق‌تر باشند. اگر قصد دارید استعدادهای کودک خود را کشف کنید، حتماً از مشاوره متخصصان استعدادیابی کمک بگیرید.

استعداد یک توانایی ذاتی است که هر فرد با صورت ژنتیک و وراثتی دارد. استعدادیابی کودکان به مجموعه فعالیت‌هایی گفته می‌شود که شامل کشف و شناسایی توانایی‌های نهفته جهت شکوفا کردن و تبدیل آنها به مهارت‌های کارآمدی است که علاوه بر ایجاد حس رضایت‌مندی خود کودکان باعث بهره‌وری استعداد آنها برای جامعه نیز می‌شود.

شناسایی کودک با استعداد

شناسایی کودک با استعداد یکی از مهم ترین اقداماتی است که والدین می توانند برای آینده فرزندانشان انجام دهند. استعدادیابی به معنای شناسایی توانایی ها و ظرفیت های بالقوه کودکان در زمینه های مختلف است. با شناسایی استعداد کودکان، می توان زمینه را برای شکوفایی آنها فراهم کرد و به آنها کمک کرد تا در مسیر موفقیت قرار گیرند.

استعدادیابی کودکان یک سرمایه گذاری برای آینده آنهاست. با شناسایی استعداد کودکان و پرورش آنها، می توان به آنها کمک کرد تا در زندگی موفق شوند. برای آگاهی از برترین تست های استعدادیابی روز دنیا در مرکز تخصصی روانشناسی کودک ستاره ایرانیان می توانید با شماره های ۰۲۱۲۲۳۵۴۲۸۲ و ۰۲۱۸۸۴۲۲۴۹۵ تماس بگیرید.

اهمیت استعداد یابی کودکان

اهمیت استعدادیابی کودکان را می توان در موارد زیر خلاصه کرد:

  • کمک به کودکان برای یافتن مسیر درست زندگی: یکی از مهم ترین اهداف استعدادیابی، کمک به کودکان برای یافتن مسیر درست زندگی است. کودکانی که استعداد خود را می شناسند، احتمال بیشتری دارد که در زمینه ای که به آن علاقه دارند و در آن استعداد دارند، موفق شوند.
  • افزایش اعتماد به نفس کودکان: کشف استعدادها و توانمندی های کودکان، به آنها کمک می کند تا اعتماد به نفس بیشتری پیدا کنند. کودکانی که می دانند در چه زمینه ای خوب هستند، احساس ارزشمندی بیشتری می کنند و نسبت به آینده خود خوش بین تر هستند.
  • پرورش مهارت ها و توانایی ها: استعدادیابی به والدین و مربیان کمک می کند تا با شناخت استعدادهای کودکان، بر روی پرورش مهارت ها و توانایی های آنها تمرکز کنند. این امر می تواند به کودکان کمک کند تا به پتانسیل کامل خود دست یابند.
  • پیشرفت تحصیلی و شغلی: استعدادیابی می تواند به پیشرفت تحصیلی و شغلی کودکان کمک کند. کودکانی که استعداد خود را می شناسند، می توانند با انتخاب رشته تحصیلی و شغلی مناسب، موفقیت بیشتری کسب کنند.

تست های کشف استعداد کودکان باید توسط متخصصان انجام شود. تست های استعدادیابی مختلفی وجود دارد که می تواند برای شناسایی استعدادهای کودکان استفاده شود. این تست ها معمولاً شامل بخش های مختلفی مانند هوش، خلاقیت، مهارت های حرکتی، مهارت های اجتماعی و … هستند.

در مجموع، شناسایی کودک با استعداد می تواند نقش مهمی در موفقیت کودک، والدین و جامعه ایفا کند.

هوش و استعداد کودکان

شناسایی کودک با استعداد، طبق تعریف، “کسانی هستند که در زمینه های عقلی، خلاق، هنری، ظرفیت رهبری، یا رشته های خاص دانشگاهی قابلیت اجرائی بالایی از خود ظهور می دهند، و محتاج به خدمات و فعالیت هایی که رشد چنین قابلیت هایی معمولا توسط مدرسه فراهم نشده است.”

انواع استعداد کودک مشخص نیست و بسته به نظریه‌های مختلف، می‌تواند متفاوت باشد. برخی از نظریه‌ها، استعداد را به چند دسته اصلی تقسیم می‌کنند، مانند:

  • استعدادهای شناختی: این استعدادها شامل توانایی‌های ذهنی مانند هوش، حافظه، تفکر منطقی و حل مسئله می‌شوند.
  • استعدادهای هنری: این استعدادها شامل توانایی‌های خلاقانه مانند موسیقی، نقاشی، نویسندگی و طراحی می‌شوند.
  • استعدادهای جسمی: این استعدادها شامل توانایی‌های حرکتی مانند ورزش، رقص و مهارت‌های دستی می‌شوند.
  • استعدادهای اجتماعی: این استعدادها شامل توانایی‌های ارتباطی و تعامل با دیگران می‌شوند.

برخی دیگر از نظریه‌ها، استعداد را به دسته‌های بیشتری تقسیم می‌کنند. به عنوان مثال، نظریه هوش‌های چندگانه گاردنر، استعداد را به هشت دسته زیر تقسیم می‌کند:

  • هوش زبانی: توانایی استفاده از زبان برای برقراری ارتباط، نوشتن و خواندن.
  • هوش منطقی-ریاضی: توانایی حل مسائل ریاضی، تفکر منطقی و استدلال.
  • هوش فضایی: توانایی درک و پردازش اطلاعات فضایی، مانند نقشه‌ها و اشکال.
  • هوش بدنی-حرکتی: توانایی استفاده از بدن برای انجام حرکات دقیق و هدفمند.
  • هوش موسیقیایی: توانایی درک و تولید موسیقی.
  • هوش درون‌فردی: توانایی درک و مدیریت احساسات و افکار خود.
  • هوش بین‌فردی: توانایی درک و تعامل با دیگران.

 

استعدادیابی کودک ۳ ساله

شناسایی کودک با استعداد از سنین پایین، به خصوص از ۳ سالگی، اهمیت زیادی دارد. در این سن، کودکان به سرعت در حال رشد و یادگیری هستند و استعدادهای خود را بروز می دهند. استعدادیابی در این سن می تواند به والدین کمک کند تا زمینه های رشد و شکوفایی استعدادهای کودک خود را فراهم کنند.

روش های استعدادیابی کودک ۳ ساله

چگونه استعداد نوجوانان را کشف کنیم؟ روش های مختلفی برای استعدادیابی کودکان وجود دارد. برخی از این روش ها عبارتند از:

  • مشاهده و مشارکت: والدین می توانند با مشاهده رفتار و فعالیت های کودک خود، به استعدادهای او پی ببرند. برای مثال، اگر کودک علاقه زیادی به ساختن چیزها دارد، ممکن است استعداد فنی داشته باشد.
  • تست های استعدادیابی: تست های استعدادیابی می توانند به والدین کمک کنند تا استعدادهای کودک خود را به طور دقیق تر شناسایی کنند. این تست ها در مراکز استعدادیابی انجام می شوند.
  • مشاوره با متخصصان: والدین می توانند با مراجعه به متخصصان حوزه استعدادیابی، از راهنمایی های آنها در این زمینه بهره مند شوند.

 

استعداد یابی کودک چهار ساله

در برخی موارد، کودکان چهار ساله نشانه هایی از استعدادهای خود را نشان می دهند. این نشانه ها عبارتند از:

  • علاقه و اشتیاق زیاد به یک موضوع خاص
  • توانایی یادگیری و انجام سریع کارها
  • خلاقیت و نوآوری
  • توانایی حل مشکلات
  • توانایی برقراری ارتباط موثر

اگر کودک شما این نشانه ها را نشان می دهد، ممکن است استعدادی در زمینه خاصی داشته باشد. البته، مهم است که توجه داشته باشید که این نشانه ها لزوماً نشان دهنده استعداد قطعی نیستند. برای اطمینان از استعداد کودک خود، بهتر است از روش های مختلف استعدادیابی استفاده کنید.

مشاوره استعدادیابی کودکان

مشاوره استعدادیابی کودکان، فرآیندی است که طی آن، استعدادهای بالقوه کودکان در زمینه‌های مختلف شناسایی و ارزیابی می‌شود. این فرآیند به والدین و کودکان کمک می‌کند تا درک بهتری از توانایی‌ها و ظرفیت‌های یکدیگر داشته باشند و بر اساس آن، تصمیمات درست‌تری در زمینه‌های تحصیلی، شغلی و حتی سبک زندگی اتخاذ کنند.

استعدادیابی کودکان یک سرمایه گذاری برای آینده آنهاست. با شناسایی استعداد کودکان و پرورش آنها، می توان به آنها کمک کرد تا در زندگی موفق شوند. برای آگاهی از مراکز کشف استعداد کودکان بهترین مرکز استعدادیابی کودکان در تهران ستاره ایرانیان می توانید با شماره های ۰۲۱۲۲۳۵۴۲۸۲ و ۰۲۱۸۸۴۲۲۴۹۵ تماس بگیرید.

چگونه استعداد نوجوانان را کشف کنیم

استعدادیابی نوجوانان یکی از مهم‌ترین دغدغه‌های والدین و مربیان است. کشف استعداد در سنین نوجوانی می‌تواند مسیر زندگی فرد را به شکل قابل توجهی تغییر دهد. نوجوانان در این سنین در حال شکل‌گیری شخصیت و هویت خود هستند و کشف استعدادهایشان می‌تواند به آنها کمک کند تا مسیر درست زندگی خود را پیدا کنند.

برای کشف استعداد نوجوانان می‌توان از روش‌های مختلفی استفاده کرد. برخی از این روش‌ها عبارتند از:

  • گفتگو با نوجوان: یکی از بهترین راه‌ها برای کشف استعداد نوجوانان، گفتگو با آنهاست. والدین و مربیان باید با نوجوان خود در مورد علایق، مهارت‌ها، و فعالیت‌هایی که از انجام آنها لذت می‌برد، صحبت کنند.
  • استفاده از آزمون‌های استعدادیابی: آزمون‌های استعدادیابی می‌توانند به شناسایی استعدادهای نوجوانان کمک کنند. این آزمون‌ها معمولاً توسط متخصصان روانشناسی و مشاوره انجام می‌شوند.

انواع استعدادیابی کودکان

کشف استعداد کودک نی نی سایت چگونه است؟ استعدادیابی کودکان می‌تواند به روش‌های مختلفی انجام شود. برخی از روش‌های رایج استعدادیابی کودکان عبارتند از:

  • تست‌های استعدادیابی: تست‌های استعدادیابی، ابزارهای استانداردی هستند که برای اندازه‌گیری توانایی‌های ذهنی، شناختی و شخصیتی کودکان طراحی شده‌اند. این تست‌ها می‌توانند در شناسایی استعدادهای مختلف کودکان، از جمله استعدادهای تحصیلی، هنری، ورزشی و … کمک کنند.
  • مشاهده و مصاحبه: مشاهده و مصاحبه نیز می‌تواند روش مناسبی برای استعدادیابی کودکان باشد. در این روش، متخصصان استعدادیابی با مشاهده رفتار و تعاملات کودکان در موقعیت‌های مختلف، اطلاعاتی در مورد استعدادهای آنها کسب می‌کنند.
  • کارگاه‌های استعدادیابی: کارگاه‌های استعدادیابی، فرصتی را برای کودکان فراهم می‌کنند تا در زمینه‌های مختلف فعالیت کنند و استعدادهای خود را کشف کنند. این کارگاه‌ها معمولاً توسط متخصصان استعدادیابی برگزار می‌شوند و شامل فعالیت‌های مختلفی از جمله بازی، آزمایش و… هستند.

نکاتی برای استعدادیابی کودکان

در فرآیند استعدادیابی کودکان، نکات زیر را در نظر داشته باشید:

  1. سن کودک را در نظر بگیرید. استعدادیابی کودکان باید در سنین مناسب انجام شود. به طور کلی، سنین ۶ تا ۱۲ سال، دوره مناسبی برای استعدادیابی کودکان است.
  2. از روش‌های مختلف استعدادیابی استفاده کنید. استفاده از روش‌های مختلف استعدادیابی، می‌تواند به شما کمک کند تا تصویر دقیق‌تری از استعدادهای کودک خود داشته باشید.
  3. به نتایج استعدادیابی کودک توجه کنید، اما آن را به عنوان یک حکم قطعی در نظر نگیرید. استعدادیابی کودکان، تنها یک ابزار کمکی است و ممکن است نتایج آن در طول زمان تغییر کند.

استعداد ریاضی در کودکان

استعداد ریاضی در کودکان یک توانایی ذاتی است که می تواند با آموزش و پرورش مناسب پرورش یابد. کودکانی که استعداد ریاضی دارند، معمولاً در موارد زیر مهارت دارند:

  • درک مفاهیم ریاضی به سرعت و به راحتی
  • حل مسائل ریاضی به روش های خلاقانه و کارآمد
  • علاقه به ریاضی و چالش های آن

برخی از علائم و نشانه های استعداد ریاضی در کودکان عبارتند از:

  • کودک از بازی های ریاضی مانند بازی های شمردن، الگوسازی و حل پازل لذت می برد.
  • کودک به سرعت اعداد را یاد می گیرد و می تواند آنها را به طور ذهنی جمع و تفریق کند.
  • کودک می تواند الگوها را در اعداد و اشکال شناسایی کند.
  • کودک می تواند مسائل ریاضی را با روش های خلاقانه و غیرمنتظره حل کند.
  • اگر فکر می کنید فرزندتان ممکن است استعداد ریاضی داشته باشد، می توانید با یک متخصص آموزش ریاضی صحبت کنید. آنها می توانند توانایی های ریاضی کودک شما را ارزیابی کنند و توصیه هایی برای پرورش استعداد او ارائه دهند.

منبع : شناسایی کودک با استعداد ✔️ مشاوره استعدادیابی کودکان

پرخاشگری در کودکان ✔️ درمان معجزه آسا

پرخاشگری در کودکان رفتاری است که منجر به آسیب رساندن به خود، دیگران یا اموال می شود. این می تواند شامل رفتارهای فیزیکی مانند ضرب و شتم، گاز گرفتن یا پرتاب اشیا، یا رفتارهای کلامی مانند تهدید، توهین یا افترا باشد. پرخاشگری در کودکان می تواند در هر سنی رخ دهد، اما بیشتر در دوران کودکی و نوجوانی دیده می شود.

علت پرخاشگری در کودکان

مواردی زیادی در دنیای خاتواده ها سبب بروز مشکلات رفتاری و ایجاد اختلال در روابط مثبت و مناسب میان والدین و کودکان می شود. پرخاشگری یکی از مشکلات شایع در میان کودکان است که بسیاری از خانواده ها و پدر و مادر هایی که فرزندان کودک پرخاشگر دارند مشکلات زیادی برای درمان و بهبود این اختلال در او دارند.

پژوهش ها اثبات نموده است که بسیاری از نوجوان و جوانانی که در اواسط زندگی خود پرخاشگر هستند و به نوع با اختلالات پرخاشگری درگیر هستند در دوران کودکی خود از والدین خود پرخاشگری دیده اند. به صورت کلی نمی شود برای پرخاشگری تعریف خاص و دقیق اراده نمود اما پژوهش های روانشناسی  و پزشکی نشان می دهد که پرخاشگری به نوعی رفتاری است که در آن شخص پرخاشگر می خواهد و قصد دارد تا با صدمه زدن به فرد دیگر از لحاظ جسمی و روحی به هدف خود برسد.

در واقع می شود گفت که شخص پرخاشگر می خواهد تا با استفاده از پرخاشگری خود موجبات آزار و اذیت دیگری را فراهم نماید.

 

کمبود چه ویتامینی باعث پرخاشگری در کودکان میشود

کمبود ویتامین D و ویتامین های گروه B از جمله عواملی هستند که می توانند باعث پرخاشگری در کودکان شوند.

ویتامین D برای رشد و نمو طبیعی استخوان ها و دندان ها ضروری است. همچنین در عملکرد صحیح سیستم عصبی و مغز نیز نقش دارد. کمبود ویتامین D می تواند منجر به طیف وسیعی از مشکلات سلامتی شود، از جمله:

  • نرمی استخوان ها
  • افسردگی
  • اضطراب
  • رفتارهای پرخاشگرانه

مطالعات نشان داده اند که کودکانی که کمبود ویتامین D دارند، بیشتر از کودکان سالم رفتارهای پرخاشگرانه و قانون شکنانه از خود نشان می دهند.

علت پرخاشگری کودکان زیر ۳ سال

پرخاشگری در کودکان زیر ۳ سال، می تواند به دلایل مختلفی ایجاد شود. برخی از این دلایل عبارتند از:

  • عدم توانایی در بیان احساسات: کودکان زیر ۳ سال، هنوز نمی توانند احساسات خود را به طور واضح بیان کنند. آنها ممکن است از رفتارهای پرخاشگرانه برای بیان احساساتی مانند خشم، ناامیدی، ترس یا حسادت استفاده کنند.
  • عدم توانایی در کنترل تکانه ها: کودکان زیر ۳ سال، هنوز به طور کامل نمی توانند تکانه های خود را کنترل کنند. آنها ممکن است به سرعت عصبانی شوند و نتوانند احساسات خود را به طور سالم بیان کنند.
  • الگوپذیری از دیگران: کودکان از رفتارهای اطرافیان خود، الگوبرداری می کنند. اگر والدین یا سایر اعضای خانواده، رفتارهای پرخاشگرانه داشته باشند، احتمال اینکه کودک نیز این رفتارها را یاد بگیرد، بیشتر است.
  • عوامل محیطی: عوامل محیطی مانند تنش های خانوادگی، خشونت خانگی یا فقر، می توانند باعث پرخاشگری در کودکان شوند.

به نظر می رسد که در نهایت عوامل اکتسابی و محیطی که بیشتر در محیط خانواده رخ می دهد بیشترین تاثیر را در پرخشاگری کودکان داشته باشد و با توجه به این موضوع اصلاح رفتاری والدین و اینکه والدین طوری محبت نموده و برخورد نمایند تا کودک مهربانی و منطق را جایگزین پرخاشگری  رفتار بد نماید بسیار مهم است.

علت پرخاشگری کودکان ۵ ساله

پرخاشگری در کودکان ۵ ساله، یک رفتار طبیعی و معمول است. در این سن، کودکان هنوز در حال یادگیری نحوه کنترل احساسات خود هستند و ممکن است در شرایطی که احساس خشم، ناامیدی یا عصبانیت می کنند، به رفتارهای پرخاشگرانه متوسل شوند.

برخی از علل رایج پرخاشگری در کودکان ۵ ساله عبارتند از:

  • ناتوانی در بیان احساسات: کودکان ۵ ساله هنوز در حال یادگیری نحوه بیان احساسات خود به روشی سالم هستند. آنها ممکن است نتوانند به طور موثر از کلمات برای بیان خشم، ناامیدی یا عصبانیت خود استفاده کنند. در نتیجه، ممکن است به رفتارهای پرخاشگرانه متوسل شوند تا احساسات خود را بیان کنند.
  • ناتوانی در حل تعارض: کودکان ۵ ساله هنوز در حال یادگیری نحوه حل تعارض به روشی سالم هستند. آنها ممکن است ندانند که چگونه در مورد اختلاف نظرها با دیگران به طور موثر صحبت کنند. در نتیجه، ممکن است به رفتارهای پرخاشگرانه متوسل شوند تا خواسته های خود را به دست آورند.
  • مشاهده رفتار پرخاشگرانه در دیگران: کودکان از اطرافیان خود یاد می گیرند. اگر کودک شما در معرض رفتار پرخاشگرانه از سوی والدین، خواهر و برادر یا همسالان خود باشد، بیشتر احتمال دارد که خود نیز رفتار پرخاشگرانه داشته باشد.
  • عوامل زیستی: در برخی موارد، پرخاشگری در کودکان ممکن است ناشی از عوامل زیستی مانند اختلال بیش فعالی با کمبود توجه (ADHD) یا اختلال سلوک باشد.

اگر نگران پرخاشگری کودک خود هستید، با یک متخصص بهداشت روان مشورت کنید. یک متخصص می تواند به شما کمک کند تا علت پرخاشگری کودک خود را شناسایی کنید و روش های موثری برای مدیریت آن بیاموزید. مرکز تخصصی کودک ستاره ایرانیان با بهترین روش های روز دنیا بدون عوارض جانبی پرخاشگری کودک را ریشه یابی و درمان می کند. به این منظور می توانید با شماره های ۰۲۱۲۲۳۵۴۲۸۲ و ۰۲۱۸۸۴۲۲۴۹۵ تماس بگیرید.

 

پرخاشگری در کودکان ۷ ساله

علت عصبی بودن کودک ۷ ساله نی نی سایت چیست؟ پرخاشگری در کودکان ۷ ساله می‌تواند به شکل‌های مختلفی بروز کند، از جمله:

  • کتک زدن، گاز گرفتن، لگد زدن یا هل دادن دیگران
  • پرتاب کردن اشیا
  • داد و فریاد کردن
  • فحاشی کردن
  • تهدید کردن دیگران

پرخاشگری در کودکان ۷ ساله می‌تواند دلایل مختلفی داشته باشد، از جمله:

  • ناتوانی در کنترل خشم: کودکان ۷ ساله هنوز در حال یادگیری مهارت‌های کنترل خشم هستند. آنها ممکن است ندانند چگونه احساسات خود را به طور سالم بیان کنند.
  • کمبود مهارت‌های ارتباطی: کودکان ۷ ساله ممکن است هنوز ندانند چگونه به طور موثر با دیگران ارتباط برقرار کنند. آنها ممکن است از پرخاشگری به عنوان راهی برای بیان نیازها یا خواسته‌های خود استفاده کنند.
  • عوامل محیطی: عوامل محیطی مانند خشونت در خانواده یا مدرسه نیز می‌توانند در پرخاشگری کودکان نقش داشته باشند.

علت پرخاشگری کودکان ۸ ساله

پرخاشگری در کودکان ۸ ساله می‌تواند دلایل مختلفی داشته باشد. برخی از این دلایل عبارتند از:

  • رشد و تکامل شناختی: کودکان ۸ ساله در حال یادگیری نحوه کنترل احساسات خود هستند. آنها هنوز در حال توسعه مهارت‌های زبانی خود هستند و ممکن است نتوانند احساسات خود را به طور موثر بیان کنند. این می‌تواند منجر به پرخاشگری فیزیکی یا کلامی شود.
  • عوامل محیطی: عوامل محیطی مانند مشکلات خانوادگی، قلدری در مدرسه یا خشونت در جامعه نیز می‌تواند باعث پرخاشگری در کودکان شود.
  • اختلالات روانی: در برخی موارد، پرخاشگری در کودکان می‌تواند نشانه یک اختلال روانی مانند اختلال بیش فعالی با کمبود توجه (ADHD)، اختلال سلوک یا اختلال شخصیت ضد اجتماعی باشد.

پرخاشگری در کودکان دبستانی

پرخاشگری در کودکان دبستانی می تواند به صورت فیزیکی، کلامی یا غیرکلامی بروز کند.

  • پرخاشگری فیزیکی شامل رفتارهایی مانند کتک زدن، لگد زدن، هل دادن، پرتاب اشیا و استفاده از سلاح است.
  • پرخاشگری کلامی شامل رفتارهایی مانند فریاد زدن، توهین کردن، تهدید کردن و تمسخر کردن است.
  • پرخاشگری غیرکلامی شامل رفتارهایی مانند چروک کردن بینی، اخم کردن، برگرداندن سر و پرتاب نگاه های خشمگین است.

راهکارهای مقابله با پرخاشگری

نحوه برخورد با کودک پرخاشگر نی نی سایت؟ اگر متوجه شدید که کودک شما رفتارهای پرخاشگرانه از خود نشان می دهد، مهم است که به او کمک کنید تا این رفتارها را مدیریت کند. در اینجا چند نکته برای کمک به کودکان دبستانی برای مقابله با پرخاشگری آورده شده است:

  • با کودک خود در مورد خشم و نحوه بیان سالم آن صحبت کنید. به او بیاموزید که چگونه احساسات خود را شناسایی کند و به روش های سالمی آنها را بیان کند.
  • به کودک خود کمک کنید تا مهارت های حل تعارض را بیاموزد. به او بیاموزید که چگونه به طور موثر با دیگران ارتباط برقرار کند و اختلافات را بدون توسل به خشونت حل کند.
  • الگوهای رفتاری مثبت را برای کودک خود ارائه دهید. اگر می خواهید کودک شما رفتارهای پرخاشگرانه را کاهش دهد، مهم است که خودتان نیز از این رفتارها دوری کنید.
  • اگر نگران پرخاشگری کودک خود هستید، با یک متخصص سلامت روان مشورت کنید. یک متخصص می تواند به شما کمک کند تا علل پرخاشگری کودک خود را درک کنید و راهکارهای موثری برای مقابله با آن پیدا کنید

درمان قطعی پرخاشگری

نوروفیدبک یک روش درمانی مبتنی بر مغز است که با استفاده از ابزارهای الکترونیکی، امواج مغزی را اندازه‌گیری و آن‌ها را به کودک بازخورد می‌دهد. این بازخورد به کودک کمک می‌کند تا بر الگوهای امواج مغزی خود کنترل بیشتری داشته باشد.

لورتا یکی از انواع نوروفیدبک است که از الکترودهای کوچکی برای اندازه‌گیری امواج مغزی استفاده می‌کند. این الکترودها روی پوست سر کودک قرار می‌گیرند و امواج مغزی را به یک کامپیوتر منتقل می‌کنند. کامپیوتر سپس این امواج را تجزیه و تحلیل می‌کند و بازخورد آن‌ها را به کودک ارائه می‌دهد. این روش هیچ عارضه جانبی را به دنبال نداشته و درمان قطعی است.

نوروفیدبک و لورتا در درمان پرخاشگری کودکان نشان داده شده است که می‌تواند اثربخش باشد. این روش درمانی می‌تواند به کودک کمک کند تا:

  • بر احساسات و رفتارهای خود کنترل بیشتری داشته باشد
  • مهارت‌های حل مسئله و مدیریت استرس را بیاموزد
  • الگوهای فکری منفی خود را تغییر دهد

در درمان پرخاشگری کودکان با نوروفیدبک، معمولاً از یک برنامه درمانی چند مرحله‌ای استفاده می‌شود. در مرحله اول، امواج مغزی کودک ارزیابی می‌شوند تا مشخص شود که کدام مناطق مغز در بروز پرخاشگری نقش دارند. در مرحله دوم، کودک آموزش می‌بیند که چگونه بر الگوهای امواج مغزی خود کنترل داشته باشد. در مرحله سوم، کودک مهارت‌های زندگی را یاد می‌گیرد که به او کمک می‌کند تا با پرخاشگری خود مقابله کند.

با توجه به مزایای نوروفیدبک و لورتا در درمان پرخاشگری کودکان، این روش درمانی می‌تواند یک گزینه درمانی موثر برای کودکانی باشد که از این مشکل رنج می‌برند. برای اطلاعات بیش تر در زمینه این درمان می توانید با شماره های ۰۲۱۲۲۳۵۴۲۸۲ و ۰۲۱۸۸۴۲۲۴۹۵ تماس بگیرید.

منبع  : پرخاشگری در کودکان ✔️ درمان معجزه آسا

قصه دختر مرتب ✔️۶ داستان کودکانه در مورد بی نظمی

قصه دختر مرتب به کودک شما یاد می دهد نظم داشته باشه و اسباب بازی و وسایل در خانه رها نکنه. یادگیری نظم با قصه دختر مرتب برای کودکان از اهمیت بسیار زیادی برخوردار است. نظم به معنای انجام کارها به‌موقع، طبق برنامه و با ترتیب مشخص است. کودکانی که منظم هستند، در زندگی شخصی و اجتماعی خود موفق‌تر عمل می‌کنند.

اهمیت یادگیری نظم برای کودکان

  • یادگیری نظم با قصه دختر مرتب باعث می‌شود که کودکان احساس کنترل بیشتری بر زندگی خود داشته باشند. آنها می‌دانند که چه کاری باید انجام دهند و چه زمانی باید آن را انجام دهند. این امر به آنها احساس آرامش و رضایت می‌دهد.
  • نظم به کودکان کمک می‌کند تا از وقت خود به‌طور موثر استفاده کنند. آنها می‌توانند به‌راحتی کارهای خود را اولویت‌بندی کنند و به آنها برسند. این امر باعث می‌شود که آنها وقت بیشتری برای فعالیت‌های مورد علاقه خود داشته باشند.
  • نظم به کودکان کمک می‌کند تا از استرس و اضطراب جلوگیری کنند. وقتی کودکان می‌دانند که چه کاری باید انجام دهند و چه زمانی باید آن را انجام دهند، احساس آرامش بیشتری می‌کنند. این امر به آنها کمک می‌کند تا در شرایط دشوار بهتر عمل کنند.

۱. قصه دختر مرتب

روزی روزگاری، دختری به نام «رها» بود که خیلی بی نظم بود. اتاقش همیشه به هم ریخته بود و وسایلش را هر جا که می افتاد، می گذاشت. لباس هایش را روی زمین می انداخت، اسباب بازی هایش را در گوشه و کنار اتاق پخش می کرد و وسایل مدرسه اش را همیشه گم می کرد.

مادر و پدر رها خیلی سعی می کردند که او را نظم بدهند، اما رها گوش نمی داد. او می گفت که نظم و ترتیب چیز مهمی نیست و فقط وقت تلف می کند.

یک روز، رها به مدرسه رفت و معلمش از او خواست که یک نقاشی بکشد. رها خیلی خوشحال شد و شروع به نقاشی کردن کرد. او خیلی خوب نقاشی می کرد و نقاشی اش خیلی زیبا بود.

وقتی رها نقاشی اش را تمام کرد، معلمش آن را نگاه کرد و گفت: «رها، نقاشی ات خیلی زیباست، اما یک مشکل دارد.»

رها گفت: «چه مشکلی؟»

معلمش گفت: «نقاشی ات خیلی شلوغ است. اگر وسایلش را کمی نظم می دادی، نقاشی ات خیلی بهتر می شد.»

رها از حرف معلمش ناراحت شد و گفت: «من که نظم دوست ندارم.»

معلمش گفت: «نظم یک چیز مهم است. نظم به ما کمک می کند که کارها را بهتر انجام دهیم و از وقتمان بهتر استفاده کنیم.»

رها فکر کرد که حرف معلمش درست است. او تصمیم گرفت که از آن روز به بعد، نظم را رعایت کند.

وقتی رها به خانه برگشت، اتاقش را مرتب کرد. او لباس هایش را روی چوب لباسی گذاشت، اسباب بازی هایش را در سبد اسباب بازی گذاشت و وسایل مدرسه اش را در کیفش گذاشت.

مادر و پدر رها خیلی خوشحال شدند. آنها به رها گفتند: «آفرین، رها. ما خیلی خوشحالیم که بالاخره تصمیم گرفتی نظم را رعایت کنی.»

رها گفت: «من هم خیلی خوشحالم. حالا می فهمم که نظم چه چیز مهمی است.»

رها از آن روز به بعد، همیشه نظم را رعایت می کرد. او اتاقش همیشه مرتب بود و وسایلش را همیشه سر جای خودش می گذاشت. رها در مدرسه هم درس هایش را خیلی خوب می خواند و همیشه نمره های خوبی می گرفت.

رها فهمید که نظم یک چیز مهم است و به او کمک می کند که کارهایش را بهتر انجام دهد و از زندگی اش لذت بیشتری ببرد.

۲. قصه دختر زرنگ

یکی بود یکی نبود، در یک شهر زیبا، دختری به نام «هستی» زندگی می کرد. هستی دختری مهربان و خوش قلب بود، اما یک مشکل بزرگ داشت. او خیلی بی نظم بود.

هستیهمیشه اتاقش را به هم می ریخت. لباس هایش را روی زمین می انداخت. اسباب بازی هایش را هر جا که می دید می گذاشت. و حتی تخت خوابش را هم مرتب نمی کرد.

مادر هستی از بی نظم بودن او ناراحت بود. او همیشه به هستی می گفت: «هستی جون، لازم است نظم داشته باشی. نظم کمک می کند تا کارها را راحت تر انجام دهی و از زندگی لذت بیشتری ببری.»

اما هستی گوش نمی داد. او فکر می کرد که بی نظم بودن هیچ اشکالی ندارد. یک روز، هستی از مدرسه به خانه آمد. او خیلی خسته بود. لباس هایش را روی زمین انداخت و روی تخت خوابش دراز کشید.

یکدفعه، مادر هستی وارد اتاق شد. او از دیدن اتاق به هم ریخته هستی خیلی ناراحت شد. او به هستی گفت: «هستی جون، چرا اتاقت را مرتب نمی کنی؟»

هستی گفت: «من خیلی خسته هستم. بعداً مرتب می کنم.»

 

مادر هستی گفت: «بعداً دیر است. نظم داشتن یک عادت خوب است. باید از همین حالا یاد بگیری که نظم داشته باشی.»

هستی گفت: «باشه، سعی می کنم.»

هستی از روی تخت بلند شد و شروع به مرتب کردن اتاقش کرد. او لباس هایش را تا کرد و در کمد گذاشت. اسباب بازی هایش را جمع کرد و سر جایش گذاشت. و حتی تخت خوابش را هم مرتب کرد.

وقتی هستی اتاقش را مرتب کرد، احساس خیلی خوبی داشت. او فهمید که نظم داشتن چه قدر خوب است. از آن روز به بعد، هستی همیشه اتاقش را مرتب می کرد. او حتی سعی می کرد در کارهایش هم نظم داشته باشد.

هستی متوجه شد که نظم داشتن کمک می کند تا کارها را راحت تر انجام دهد و از زندگی لذت بیشتری ببرد.

۳. قصه دختر بداخلاق بی نظم

یک بار دختری به نام سارا بود که خیلی بداخلاق و بی نظم بود. او همیشه اتاقش را به هم می ریخت و کارهایش را انجام نمی داد. پدر و مادرش همیشه از او شکایت داشتند.

یک روز، سارا در حال بازی در پارک بود که یک خانم مسن را دید که در حال مرتب کردن گل ها بود. سارا متوقف شد تا تماشا کند و خانم مسن با او سلام کرد.

خانم مسن گفت: “سلام عزیزم. چرا اینقدر ناراحت به نظر می رسی؟”

سارا گفت: “چون خیلی بداخلاق و بی نظم هستم. پدر و مادرم همیشه از من شکایت می کنند.”

خانم مسن گفت: “من می توانم به تو کمک کنم. بیایید یک بازی انجام دهیم.”

خانم مسن یک دسته گل به سارا داد و گفت: “این گل ها را مرتب کن.”

سارا با اکراه شروع به مرتب کردن گل ها کرد. در ابتدا، او خیلی خوب نبود، اما خانم مسن به او کمک کرد.

بعد از مدتی، سارا شروع به لذت بردن از مرتب کردن گل ها کرد. او متوجه شد که وقتی چیزها مرتب هستند، بهتر به نظر می رسند.

خانم مسن به سارا گفت: “می دانی، مرتب بودن فقط مربوط به ظاهر چیزها نیست. همچنین مربوط به احساس شما نسبت به خودتان است. وقتی چیزها مرتب هستند، احساس می کنید کنترل زندگی خود را دارید.”

سارا به حرف های خانم مسن فکر کرد. او متوجه شد که حق با اوست. وقتی اتاقش به هم ریخته بود، احساس می کرد که کنترل زندگی خود را ندارد.

سارا به خانم مسن گفت: “ممنون از کمک شما. من سعی می کنم مرتب تر باشم.” سارا به خانه رفت و شروع کرد به مرتب کردن اتاقش. او با دقت همه چیز را در جای خود قرار داد.

وقتی پدر و مادر سارا به خانه آمدند، از دیدن اتاق مرتب او تعجب کردند. آنها از سارا پرسیدند که چه اتفاقی افتاده است.

سارا داستان خانم مسن را برای آنها تعریف کرد. پدر و مادر سارا خیلی خوشحال شدند. آنها به سارا گفتند که خیلی به او افتخار می کنند.

سارا از آن روز به بعد مرتب تر شد. او متوجه شد که مرتب بودن یک مهارت مفید است. همچنین به او کمک کرد تا احساس بهتری نسبت به خود داشته باشد.

پیشنهاد مشاور: قصه کودکانه در مورد حرف شنوی ✔️ ۵ داستان آموزنده

۴. داستان ملیکا

روزی روزگاری، دختری به نام ملیکا بود که خیلی بی نظم بود. او همیشه لباس هایش را روی زمین می انداخت، اسباب بازی هایش را در همه جا پرت می کرد و کارهایش را به تعویق می انداخت.

یک روز، مادر ملیکا به او گفت: «ملیکا، باید منظم تر باشی. نظم داشتن مهم است.»

ملیکا گفت: «من نمی خواهم منظم باشم. این کار خسته کننده است.»

مادر ملیکا گفت: «نظم داشتن مزایای زیادی دارد. به شما کمک می کند تا کارهای خود را به موقع انجام دهید، احساس بهتری داشته باشید و در زندگی موفق تر باشید.»

ملیکا هنوز مطمئن نبود که نظم داشتن مهم است یا خیر. او تصمیم گرفت که به مادرش گوش دهد و سعی کند منظم تر باشد.

ملیکا شروع کرد که کارهای کوچکی انجام دهد، مانند لباس هایش را تا کردن و اسباب بازی هایش را جمع کردن. او همچنین شروع کرد که کارهایش را در اسرع وقت انجام دهد.

در ابتدا، ملیکا منظم بودن را سخت می دانست. اما به تدریج، متوجه شد که نظم داشتن آسان تر از آن چیزی است که فکر می کرد.

 

ملیکا متوجه شد که نظم داشتن مزایای زیادی دارد. او احساس بهتری داشت و در مدرسه و خانه موفق تر بود.

یک روز، ملیکا در حال کمک به مادرش در آشپزخانه بود. او به طور تصادفی یک لیوان شیر را روی زمین انداخت. ملیکا فوراً شروع به تمیز کردن کرد.

مادر ملیکا گفت: «آفرین، ملیکا! تو خیلی سریع و منظم عمل کردی.»

ملیکا لبخند زد و گفت: «بله، من هستم.»

ملیکا خوشحال بود که نظم داشتن را یاد گرفته است. او می دانست که نظم داشتن می تواند به او کمک کند تا زندگی بهتری داشته باشد.

۵. داستان کودکانه در مورد بی نظمی

یه پسر کوچولوی شیطونی بود به اسم نیما که همیشه  وقتی از مدرسه میومد لباساش و روی تخت مینداخت و میرفت جلوی تلویزیون فیلم میدید و با اسباب بازی هاش بازی میکرد.

مادر نیما همیشه بهش میگفت که لباساش و مرتب کنه و اسباب بازی هاشو از وسط خونه جمع کنه تا خراب نشن.

ولی نیما به حرف مامانش گوش نمیداد و همیشه همون جوری که جلو تلویزیون کارتون میدید خوابش میبرد و مامان و باباش وسایلش و جمع میکردن.

تا یه روز نیما از مدرسه اومد و ناهارش تند تند خورد و رفت جلوی تلویزیون تا کارتون مورد علاقه اش رو ببینه و با ماشین هاش بازی کنه.

مامانش که خیلی خسته بود سمت اتاق خواب رفت و گفت نیما من میرم یکم بخوابم یادت نره وسایلت رو جمع کنی. نیما هم مثل همیشه سرش رو تکون داد ولی اصلا حواسش به حرف مامانش نبود.

چند ساعتی نگذشته بود که نیما یادش افتاد تکلیف مدرسه اش رو انجام نداد و رفت اتاقش تا از تو کیفش تکلیف هاش رو در بیاره و انجام بده.

مامانش که تازه بیدار شده بود و داشت از اتاق خواب درمیومد. پاش روی یکی از ماشین های مسابقه ای نیما رفت و لیز خورد و پاش محکم به میز وسط خونه خورد و موقع افتادن سرش به زمین خورد نیما که از سر و صدا بیرون اومده بود با دیدن مامانش ترسید و گریش گرفت از طرفی هم میدونست که مامانش حسابی دعواش میکنه چون به حرفش گوش نکرده بود.

مامانش همون جوری که سرش و گرفته بود بلند شد و نیما رو بغل کرد وگفت پسر گلم اگه اسباب بازی هاتو بعد بازی جمع کنی هم اسباب بازی هات کم تر گم میشن و سالم تر میمونن هم کسی آسیب نمیبینه.

نیما هم که خوشحال شده بود مامانش حالش خوبه،  صورت مامانش رو بوسید و قول داد که همیشه وسایلش رو جمع کنه و مواظب باشه که جایی ولشون نکنه و بلند شد که وسایلش رو جمع کنه و مرتب تو قفسه ها بذارتشون.

مامان نیماهم خوشحال از این که نیما وسایلش رو جمع می کرد بلند شد و ماشین مسابقه ای خورد شده رو جمع کرد تا توی پای کسی نره وبه کسی صدمه نزنه.

یادگیری نظم با قصه دختر مرتب به ما یاد میده که حرف پدر مادر ها همیشه از روی محبت و دوست داشتنه و جمع کردن وسایلمون باعث میشه که به پدر و مادرمون کمک کنیم و از وسایلمون هم خیلی خوب نگهداری کنیم امیدوارم این داستان در مورد داستان کودکانه در مورد بی نظمی را دوست داشته باشید تا یه داستان دیگه خداحافظ.

۶.داستان دختر آفتاب

هانا یک فرشته کوچولو بود که همه دوستش داشتن و به همه مهربون بود ولی یک ایراد بزرگ داشت و این بود که هر چیزی که بر می داشت سرجاش نمیگذاشت.

مادرش همیشه از اون تعریف می کرد و در مورد نظم و ترتیب باهاش حرف می زد. یک روز که داشت برای خودش تکالیفش انچام میداد، باباش زنگ زد و کفت می خوایم بریم پارک با هم خوش بگذرونیم و بستنی بخوریم.

خلاصه سریع لباس پوشید و رفت، وقتی برگشت خسته بود و خوابش برد چون خیلی با پدرش بازی کرده بود.

فردا صبح از خواب بیدار شد و اماده شد و به مدرسه رفت. وقتی سرکلاس بود معلم از اون خواست که تکالیفشو نشون بده ولی اون هر چی می گشت چیزی داخل کیفش نبود.

یادش افتاد که دیروز دفتر از کیف در آورده و بعدش سرجاش نگذاشته.

اشک در چشم هاش جمع شد و خجالت می کشید که به معلم بگه بی نظمه و اگر هم نگه نمره اش کم میشه. در همین فکرها بود که: خانم معلم جلو امد دستی روی سر اون کشید و گفت اگر حواست جمع کنی اینطور نمیشه و اگر قول بدی دفعه اخرت باشه من نمره ازت کم نمیکنم.

هانا خوشحال شد و اشکاشو پاک کرد و از اون روز تصمیم گفت که هر چیزی که بر می داره سرجای خودش بذاره.

هانا الان یک دختر با نظمه.

مرکز مشاوره ستاره ایرانیان به شما در روانشناسی و تربیت کودکتان کمک تخصصی ارائه می دهد.

منبع : قصه دختر مرتب ✔️۶ داستان کودکانه در مورد بی نظمی

کابوس شبانه کودکان

کابوس شبانه کودکان یکی از مشکلات شایع در کودکان است. تقریباً همه کودکان در طول دوران کودکی خود کابوس می‌بینند. کابوس‌ها خواب‌های ترسناکی هستند که باعث می‌شوند کودک از خواب بیدار شود و احساس ترس و ناراحتی کند.

کابوس های شبانه کودکان رویاهای ترسناکی هستند که می توانند باعث بیدار شدن کودک از خواب شوند. آنها اغلب از ترس ها، نگرانی ها یا تجربیات استرس زا کودک ناشی می شوند. کابوس های شبانه کودکان معمولاً در سنین ۲ تا ۶ سالگی شایع هستند، اما می توانند در هر سنی رخ دهند.

کابوس شبانه کودکان

کابوس شبانه کودکان رویاهای ترسناکی هستند که در خواب اتفاق می‌افتند و باعث وحشت کودک و آزار او می‌شوند. کودکان همانند بزرگسالان در خواب کابوس می‌بینند با این تفاوت که کودکان توانایی مقابله با آن‌ها را نداشته و در بلند مدت ممکن است دچار آسیب‌های روانی شوند، از این رو نقش والدین در مقابله با کابوس‌های کودکان بسیار با اهمیت است.

اگر کودکتان کابوس دید، مهم است که او را آرام کرده و به او اطمینان دهید که در امنیت است. می‌توانید با او در مورد کابوسش صحبت کنید و به او کمک کنید تا آن را درک کند.

علت کابوس های شبانه

علت کابوس های شبانه نی نی سایت می‌توانند باعث کابوس دیدن کودک شوند. علت هراس شبانه کودکان به طور کامل مشخص نیست، اما عواملی که می توانند خطر ابتلا به آن را افزایش دهند عبارتند از:

  • استرس و اضطراب: استرس و اضطراب از جمله عوامل مهمی هستند که می‌توانند باعث کابوس دیدن کودک شوند. استرس‌های ناشی از مدرسه، خانواده، یا مشکلات اجتماعی می‌توانند باعث کابوس دیدن کودک شوند.
  • تغییرات در زندگی کودک: تغییرات در زندگی کودک، مانند تغییر خانه، تغییر مدرسه، یا تولد یک نوزاد می‌توانند باعث کابوس دیدن کودک شوند.
  • تغذیه نامناسب: تغذیه نامناسب نیز می‌تواند باعث کابوس دیدن کودک شود. مصرف بیش از حد کافئین و شیرینی‌جات می‌تواند باعث تحریک سیستم عصبی کودک و افزایش احتمال کابوس دیدن شود.
  • بیماری‌ها: برخی از بیماری‌ها، مانند تب، عفونت، یا اختلالات خواب نیز می‌توانند باعث کابوس دیدن کودک شوند.

اگر هراس شبانه کودک شما شدید یا مکرر است، ممکن است بخواهید با مشاور صحبت کنید. مشاور می تواند به شما کمک کند تا علل زمینه ای هراس شبانه را شناسایی کنید و درمان مناسب را تعیین کنید. برای صحبت با متخصصان برتر کودک می توانید با شماره های ۰۲۱۲۲۳۵۴۲۸۲ و ۰۲۱۸۸۴۲۲۴۹۵ تماس بگیرید.

کابوس شبانه کودکان می توانند مشکلاتی را هم برای والدین و هم کودکان ایجاد کنند، نه تنها به این دلیل که انها در خواب افراد اختلال ایجاد میکنند، بلکه بسته به نوع واکنش شما ، کابوس میتواند باعث مشکلاتی برای شروع خواب و عادتهای شب بیداری طولانی مدت شود. کودکان مضطرب اغلب با جیغ از خواب بیدار می‌شوند، یا بعداز داشتن یک کابوس به اتاق والدین یا سرپرستان خود می روند.

به عنوان مادر، پدر یا سرپرست، اولین کار شما به صورت غریزی این است که بخواهید انها را آرام کنید که کامل قابل درک است. هرچند اینکه چطور شما آنها را ارام و برای مقابله تشویق می‌کنید می‌تواند نتایج متفاوتی ایجاد کند. درمان کابوس ها بستگی به علت انها متفاوت است. در این مقاله برخی روش های رفتاری برای والدین ارائه شده است.

علائم

نشانه‌های کابوس دیدن کودک:

کودکانی که کابوس می‌بینند ممکن است علائم زیر را نشان دهند:

  • بیدار شدن ناگهانی از خواب با گریه و ترس
  • تعریق زیاد
  • ضربان قلب سریع
  • ترس از رفتن به رختخواب

درمان کابوس کودکان

اگر کودک شما کابوس می‌بیند، می‌توانید اقدامات زیر را انجام دهید تا به او کمک کنید:

  • با کودک خود در مورد کابوس‌هایش صحبت کنید. این کار به او کمک می‌کند تا کابوس‌هایش را درک کند و احساس تنهایی نکند.
  • یک روال منظم خواب برای کودک خود ایجاد کنید. این کار به او کمک می‌کند تا احساس آرامش و امنیت کند.
  • از خواباندن کودک خود در معرض نور و صداهای زیاد خودداری کنید. این کار می‌تواند باعث تحریک سیستم عصبی کودک و افزایش احتمال کابوس دیدن شود.
  • کودک خود را از تماشای فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی ترسناک خودداری کنید. این کار می‌تواند باعث ایجاد تصاویر ترسناک در ذهن کودک و افزایش احتمال کابوس دیدن شود.
  • اگر کابوس‌های کودک شما باعث اختلال در خواب او یا احساس ناراحتی در او می‌شود، بهتر است با پزشک مشورت کنید. پزشک می‌تواند علل کابوس‌های کودک شما را بررسی کند و در صورت نیاز، درمان‌های لازم را تجویز کند.
  • صحبت کردن با کودک در مورد کابوس‌هایش: به کودک خود اجازه دهید در مورد کابوس‌هایش با شما صحبت کند. به او اطمینان دهید که کابوس‌ها واقعی نیستند و شما در کنار او هستید.

در اینجا چند نکته برای کمک به کودک شما پس از کابوس دیدن ارائه شده است:

  • کودک خود را به آرامی از خواب بیدار کنید.
  • به او اطمینان دهید که کابوس‌ها واقعی نیستند.
  • در مورد کابوس‌هایش با او صحبت کنید، اما او را مجبور نکنید که در مورد آنها صحبت کند.
  • به او کمک کنید تا آرام شود و دوباره به خواب برود.

 

درمان هراس شبانه کودکان

درمان هراس شبانه کودکان نی نی سایت در ادامه آمده است:

  • به کودک خود کمک کنید تا در مورد کابوس‌هایش صحبت کند. این کار به او کمک می‌کند تا کابوس‌هایش را درک کند و احساس تنهایی نکند.
  • کودک خود را به یاد داشته باشید که کابوس‌ها واقعی نیستند. به او بگویید که کابوس‌ها فقط خواب‌های ترسناکی هستند که در خواب می‌بینیم.
  • از قرار دادن کودک خود در معرض محرک‌های استرس‌زا قبل از خواب خودداری کنید. از تماشای برنامه‌های تلویزیونی یا فیلم‌های ترسناک، بازی‌های خشونت‌آمیز یا گوش دادن به موسیقی‌های تند و پرانرژی خودداری کنید.
  • قبل از خواب، کودک خود را آرام کنید. برای او یک حمام گرم بگیرید، یک داستان بخوانید یا با او موسیقی آرام گوش دهید.
  • به کودک خود کمک کنید تا راه‌های مقابله با کابوس‌ها را یاد بگیرد. به او بگویید که اگر در خواب کابوس دید، می‌تواند سعی کند آن را به خواب دیگری تبدیل کند، یا از خواب بیدار شود و با والدین خود صحبت کند.
  • با پیروی از این نکات می‌توانید به کودک خود کمک کنید تا با کابوس‌هایش مقابله کند و احساس آرامش و امنیت بیشتری داشته باشد.
  • تبدیل کابوس‌ها به داستان‌های خوب: به کودک خود کمک کنید تا کابوس‌هایش را به داستان‌های خوب تبدیل کند. این کار می‌تواند به او کمک کند تا احساس کنترل بیشتری بر روی کابوس‌هایش داشته باشد.
  • استفاده از تکنیک‌های درمانی: در برخی موارد، استفاده از تکنیک‌های درمانی مانند درمان شناختی-رفتاری (CBT) می‌تواند به درمان کابوس دیدن کودکان کمک کند.

در بیشتر موارد، کابوس دیدن در کودکان موقتی است و با افزایش سن کودک برطرف می‌شود.

اگر هراس شبانه کودک شما شدید یا مکرر است، ممکن است بخواهید با مشاور صحبت کنید. مشاور می تواند به شما کمک کند تا علل زمینه ای هراس شبانه را شناسایی کنید و درمان مناسب را تعیین کنید. برای صحبت با متخصصان برتر کودک می توانید با شماره های ۰۲۱۲۲۳۵۴۲۸۲ و ۰۲۱۸۸۴۲۲۴۹۵ تماس بگیرید.

کودکان از چه سنی خواب میبینند

نوزادان از همان ابتدای تولد خواب می‌بینند، اما خواب‌های آنها تا سنین بالاتر شکل نمی‌گیرند. در ماه‌های اول تولد، خواب‌های نوزادان عمدتاً شامل تصاویر و احساسات مبهم است. با رشد کودک و تکامل مغز او، خواب‌های او پیچیده‌تر و معنادارتر می‌شوند.

کودکان معمولاً از سن دو سالگی شروع به یادآوری خواب‌های خود می‌کنند. در این سن، آنها اغلب خواب‌هایی می‌بینند که شامل ترس‌ها و نگرانی‌های آنهاست. این خواب‌ها ممکن است ناشی از تغییرات زندگی کودک، مانند شروع مهدکودک یا رفتن به مدرسه، یا تجربیات جدیدی باشد که کودک در زندگی خود داشته است.

با افزایش سن، کودکان یاد می‌گیرند که چگونه خواب‌های خود را کنترل کنند. آنها ممکن است یاد بگیرند که از خواب‌های ترسناک خود فرار کنند یا آنها را به پایان برسانند. آنها همچنین ممکن است یاد بگیرند که از خواب‌های خود لذت ببرند و از آنها برای پردازش تجربیات خود استفاده کنند.

به طور کلی، کودکان در سنین زیر شش سال بیشتر از بزرگسالان کابوس می‌بینند. این امر به این دلیل است که کودکان هنوز در حال رشد و یادگیری هستند و مغز آنها هنوز در حال توسعه است. کابوس‌ها در کودکان معمولاً بی‌ضرر هستند و به مرور زمان برطرف می‌شوند.

عوارض کابوس دیدن کودکان

کابوس دیدن کودکان معمولاً عوارض جدی‌ای ندارد، اما در برخی موارد می‌تواند باعث بروز مشکلاتی در کودک شود. برخی از عوارض کابوس دیدن کودکان عبارتند از:

  • اختلال خواب: کابوس دیدن می‌تواند باعث بی‌خوابی یا اختلال در خواب کودک شود. کودک ممکن است به سختی به خواب برود یا در طول شب بارها از خواب بیدار شود.
  • ترس و اضطراب: کابوس دیدن می‌تواند باعث ایجاد ترس و اضطراب در کودک شود. کودک ممکن است از خوابیدن یا تنها ماندن در تاریکی بترسد.
  • مشکلات رفتاری: کابوس دیدن می‌تواند باعث بروز مشکلات رفتاری در کودک شود. کودک ممکن است بیش از حد پرخاشگر یا گوشه‌گیر شود.

منبع : کابوس شبانه کودکان

قصه کودکانه در مورد حرف شنوی ✔️ ۵ داستان آموزنده

قصه کودکانه در مورد حرف شنوی به کودکان می آموزد که حرف شنوی یکی از مهم ترین ویژگی های یک انسان خوب است. حرف شنوی باعث می شود که کودکان از خطرات دوری کنند و به سلامت خود آسیب نرسانند.

قصه کودکانه در مورد حرف شنوی

قصه کودکانه در مورد حرف شنوی یکی از مهم ترین مهارت های زندگی است که می تواند در موفقیت آنها در تمام زمینه ها نقش داشته باشد. کودکانی که حرف گوش می کنند، بیشتر احتمال دارد که:

  • از خود و دیگران در برابر خطرات محافظت کنند.
  • قوانین و مقررات را رعایت کنند.
  • در مدرسه و محل کار موفق شوند.
  • روابط سالم و مثبتی با دیگران برقرار کنند.

در واقع، حرف شنوی پایه و اساس بسیاری از مهارت های زندگی دیگر مانند احترام به دیگران، مسئولیت پذیری و حل مسئله است.

۱.قصه آنوشا، دختر حرف شنو

روزی روزگاری، دختری به نام آنوشا در یک خانواده ی مهربان زندگی می کرد. آنوشا دختری باهوش و خوش اخلاق بود، اما یک مشکل داشت: او حرف گوش نمی کرد. یک روز، آنوشا با مادرش به پارک رفته بود. مادرش به او گفت: «اونقدر از روی پله ها بالا و پایین نپر که حواست پرت بشه و زمین بخوری.»

اونوشا به حرف مادرش گوش نکرد و از روی پله ها بالا و پایین پرید. یک دفعه، حواشش پرت شد و زمین خورد. پایش شکست و به بیمارستان رفت. وقتی آنوشا از بیمارستان مرخص شد، مادرش به او گفت: «اگه حرف گوش می کردی، پایت نمی شکست.»

اونوشا از اینکه حرف مادرش را گوش نکرده بود، پشیمان شد. او قول داد که همیشه حرف گوش کند. از آن روز به بعد، آنوشا همیشه حرف مادرش را گوش می کرد. او دیگر از روی پله ها بالا و پایین نمی پرید و حواسش به حرف های مادرش بود.

یک روز، آنوشا با پدرش به بازار رفته بود. پدرش به او گفت: «از این خیابان رد نشو که خطرناکه.» اونوشا به حرف پدرش گوش کرد و از آن خیابان رد نشد. او به جای آن، از خیابان دیگری رد شد که امن تر بود.

پدر آنوشا از اینکه او حرفش را گوش کرده بود، خیلی خوشحال شد. او به آنوشا گفت: «خیلی خوشحالم که بالاخره حرف گوش می کنی.» اونوشا لبخندی زد و گفت: «من همیشه حرف شما رو گوش می کنم.»

از آن روز به بعد، آنوشا همیشه حرف پدر و مادرش را گوش می کرد. او می دانست که حرف شنوی خیلی مهم است و می تواند از او در برابر خطرات محافظت کند.

 

۲.قصه حسنی حرف گوش کن

یکی بود، یکی نبود، زیر گنبد کبود، پسری بود به اسم حسنی که خیلی حرف گوش نمی کرد. حسنی همیشه دوست داشت هر کاری دلش می خواست انجام دهد، حتی اگر پدر و مادرش به او می گفتند که آن کار را انجام ندهد.

یک روز، مادر حسنی به او گفت: «حسنی جان، امروز می خواهیم برویم پارک.» حسنی با خوشحالی گفت: «باشه، مامان.»

حسنی و مادرش وسایل مورد نیازشان را جمع کردند و راهی پارک شدند.

وقتی به پارک رسیدند، مادر حسنی به حسنی گفت: «حسنی جان، لطفاً از درختان بالا نرو.» حسنی با بی حوصلگی گفت: «چرا؟»

مادر حسنی گفت: «چون خطرناک است.»

حسنی گفت: «من که بلدم از درختان بالا برم.» و بدون توجه به حرف مادرش، از درختی بالا رفت.

حسنی تا بالای درخت رفت و داشت از آن لذت می برد که ناگهان شاخه درخت شکست و حسنی افتاد. حسنی زمین خورد و از ناحیه دستش آسیب دید.

مادر حسنی با دیدن حسنی که روی زمین افتاده بود، خیلی ناراحت شد و به او گفت: «حسنی، ببین چه کار کردی؟ به حرف من گوش نمی دهی و حالا آسیب دیدی.» حسنی با ناراحتی گفت: «آخ، دستم درد می کند.»

مادر حسنی حسنی را به خانه برد و دستش را پانسمان کرد. حسنی بعد از این ماجرا فهمید که حرف گوش نکردن کار اشتباهی است. او از مادرش عذرخواهی کرد و قول داد که از این به بعد همیشه به حرف های او گوش دهد.

نتیجه

قصه کودکانه در مورد حرف شنوی  یکی از مهم ترین ارزش های زندگی است. گوش کردن به حرف بزرگترها می تواند از ما در برابر خطرات محافظت کند و به ما کمک کند که انسان های بهتری شویم.

پیشنهاد مشاور: ۲۲ داستان آموزنده جدید کودکانه

۳. قصه درمانی برای لجبازی

روزی روزگاری، در یک شهر کوچک، دختری به نام لی‌لی زندگی می‌کرد. لی‌لی دختری بسیار لجباز بود. هر کاری که به او می‌گفتند، انجام نمی‌داد. حتی اگر می‌دانست که کار درستی است.

یک روز، مادر لی‌لی به او گفت: “لی‌لی، امروز باید بروی به خانه مادربزرگت. او بیمار است و به کمکت نیاز دارد.” لی‌لی با عصبانیت گفت: “من نمی‌روم! من از مادربزرگت بدم می‌آید.”

مادر لی‌لی گفت: “لی‌لی، این کار درستی نیست. مادربزرگت خیلی دوستت دارد و به کمکت نیاز دارد.”

اما لی‌لی همچنان لجبازی می‌کرد و نمی‌خواست به خانه مادربزرگش برود. مادر لی‌لی، ناامید شد و او را به اتاقش فرستاد. لی‌لی در اتاقش نشست و شروع به گریه کرد.

او فکر کرد: “چرا من همیشه باید لجبازی کنم؟ چرا نمی‌توانم مثل بچه‌های دیگر حرف گوش کنم؟” در همین حال، فرشته‌ای از آسمان به لی‌لی نزدیک شد و گفت: “لی‌لی، چرا اینقدر لجبازی می‌کنی؟”

لی‌لی گفت: “من نمی‌دانم. من فقط نمی‌خواهم کاری را که دیگران می‌گویند، انجام دهم.” فرشته گفت: “لی‌لی، لجبازی یک عادت بد است. این عادت باعث می‌شود که دیگران از تو خوششان نیاید. همچنین، باعث می‌شود که به خودت آسیب برسانی.”

لی‌لی گفت: “من نمی‌خواهم به خودم آسیب برسانم. من می‌خواهم که دیگران از من خوششان بیاید.” فرشته گفت: “برای اینکه این اتفاق بیفتد، باید لجبازی را ترک کنی. باید یاد بگیری که حرف گوش کنی و کارهای درست را انجام دهی.”

لی‌لی گفت: “من سعی می‌کنم.” فرشته گفت: “خوب است. من به تو کمک می‌کنم.”

فرشته، لی‌لی را به یک جنگل زیبا برد. در این جنگل، حیواناتی زندگی می‌کردند که هر کدام یک ویژگی مثبت داشتند.

لی‌لی از حیوانات جنگل یاد گرفت که چگونه مهربان، شجاع، باهوش و مسئولیت‌پذیر باشد. او همچنین یاد گرفت که چگونه با دیگران همکاری کند و به آنها کمک کند.

بعد از مدتی، لی‌لی به خانه برگشت. او دیگر لجباز نبود. او دختری مهربان، شجاع، باهوش و مسئولیت‌پذیر بود. مادربزرگ لی‌لی وقتی او را دید، خیلی خوشحال شد. او از لی‌لی تشکر کرد که به او کمک کرده بود.

لی‌لی گفت: “من خوشحالم که توانستم به تو کمک کنم، مادربزرگ. من دیگر لجباز نیستم. من قول می‌دهم که همیشه حرف گوش کنم و کارهای درست را انجام دهم.”

نتیجه

علاوه بر قصه کودکانه در مورد حرف شنوی، والدین می‌توانند از روش‌های دیگری مانند تشویق، محرومیت، تعیین قوانین و محدودیت‌ها و آموزش مهارت‌های زندگی برای کنترل رفتار لجبازانه کودکان خود استفاده کنند.

۴. داستان کودکانه درمورد گوش دادن به حرف بزرگترها

روزی روزگاری، دختری به نام نگار بود که با پدر و مادرش در یک روستا زندگی می‌کرد. نگار دختری باهوش و بازیگوش بود، اما یک مشکل بزرگ داشت: او به حرف بزرگترها گوش نمی‌داد.

یک روز، نگار با پدرش در حال قدم زدن در جنگل بود. پدرش به او گفت: «نگار جان، مواظب باش از مسیر خارج نشوی. در این جنگل حیوانات خطرناکی زندگی می‌کنند.»

نگار حرف پدرش را جدی نگرفت و گفت: «بابا جان، نگران نباش. من حواسم هست.»

نگار به راهش ادامه داد و به مسیر خارج شد. او مشغول بازی و گشت و گذار بود که ناگهان صدای غرش یک شیر را شنید. نگار ترسیده و وحشت‌زده شد. او نمی‌دانست چه کار کند.

در آن لحظه، پدر نگار از راه رسید و شیر را از نگار دور کرد. نگار با دیدن پدرش، به او التماس کرد و گفت: «بابا جان، ازت خیلی ممنونم که نجاتم دادی. من اشتباه کردم که به حرفت گوش ندادم.»

پدر نگار او را در آغوش گرفت و گفت: «خوشحالم که سالم هستی. یادت باشد همیشه به حرف بزرگترها گوش بده. آنها تجربه بیشتری از تو دارند و می‌دانند چه چیزی برایت خوب است.»

نگار از آن روز به بعد، همیشه به حرف بزرگترها گوش می‌داد. او فهمید که حرف گوش کردن، یک کار مهم و ضروری است.

نتیجه

قصه کودکانه در مورد حرف شنوی، یک کار مهم و ضروری است. بزرگترها تجربه بیشتری از ما دارند و می‌دانند چه چیزی برای ما خوب است. اگر به حرف بزرگترها گوش ندهیم، ممکن است دچار مشکل شویم.

۵.قصه بچه حرف گوش کن

در یک روستای کوچک، پسری به نام علی زندگی می کرد. علی پسری مهربان و باهوش بود، اما گاهی اوقات حرف گوش نمی کرد. یک روز، علی و پدرش به جنگل رفتند. پدر علی به او گفت: «پسرم، مواظب باش از مسیر خارج نشوی. اینجا خطرناک است.»

علی گفت: «باشه، بابا، مواظبم.» علی و پدرش در جنگل قدم می زدند. علی خیلی مشغول تماشای پرندگان و حیوانات بود. او متوجه نشد که از مسیر خارج شده است.

ناگهان، علی یک گرگ بزرگ دید که در حال نزدیک شدن به او بود. علی خیلی ترسیده بود. او نمی دانست چه کار کند. پدر علی که متوجه شده بود که علی از مسیر خارج شده است، دنبال او می گشت. او به همه جا نگاه می کرد، اما علی را پیدا نمی کرد.

بالاخره، پدر علی علی را در کنار یک درخت دید. او خیلی خوشحال بود. او به علی گفت: «پسرم، چرا از مسیر خارج شدی؟ من خیلی نگرانت شده بودم.» علی گفت: «بابا، خیلی ترسیدم. یک گرگ بزرگ را دیدم.»

پدر علی گفت: «می دانم که گرگ خیلی خطرناک است، اما باید به حرف من گوش می دادی. اینجا خطرناک است.»

علی گفت: «باشه، بابا، قول می دهم که دیگر حرف گوش نکنم.» علی و پدرش به خانه برگشتند. علی از این که پدرش را نگران کرده بود، خیلی ناراحت بود. او تصمیم گرفت که همیشه به حرف پدرش گوش کند.

از آن روز به بعد، علی همیشه به حرف پدرش گوش می کرد. او دیگر از مسیر خارج نمی شد و به حیوانات خطرناک نزدیک نمی شد.

منبع : قصه کودکانه در مورد حرف شنوی ✔️ ۵ داستان آموزنده

بازی درمانی برای کودکان بیش فعال ✔️ نقاشی، بازی و کاردرمانی

بازی درمانی برای کودکان بیش فعال روشی بسیار موثر است. اختلال بیش فعالی با نقص توجه (ADHD) یک اختلال رشدی عصبی است که با علائمی مانند بیش فعالی، نقص توجه و تکانشگری مشخص می شود. این اختلال می تواند بر عملکرد تحصیلی، اجتماعی و عاطفی کودکان تأثیر منفی بگذارد.

بازی درمانی یک روش روان درمانی است که از بازی برای کمک به کودکان در حل مشکلات و چالش های خود استفاده می کند. بازی درمانی برای کودکان بیش فعال می تواند یک روش موثر برای بهبود علائم و افزایش کیفیت زندگی آنها باشد.

مزایای بازی درمانی برای کودکان بیش فعال

بازی درمانی مزایای متعددی برای کودکان بیش فعال دارد، از جمله:

  • کمک به کودکان در کنترل رفتارهای بیش فعالانه و تکانشی
  • بهبود مهارت های توجه و تمرکز
  • افزایش مهارت های اجتماعی و تعامل با دیگران
  • کاهش اضطراب و افسردگی

کودکان بیش فعال اغلب مشکل در توسعه مهارت های خودتنظیمی دارند. آنها ممکن است مشکل در کنترل رفتار خود داشته باشند یا به راحتی تحریک شوند. درمانگران مرکز ستاره ایرانیان به فرزند شما کمک می کند تا مهارت های گفته شده را به صورت تضمینیبهبود دهد. برای صحبت با مشاوران برتر کودک می توانید با شماره های ۰۲۱۲۲۳۵۴۲۸۲ و ۰۲۱۸۸۴۲۲۴۹۵ تماس بگیرید.

 

علت بیش فعالی در کودکان

بیش­ فعالی در بیشتر موارد علت واضحی ندارد اما نکته مهم در این میان، ژنتیک و عوامل بیولوژیک است که نقش مهمی در بروز این اختلالات در کودک دارد.

نقش تغذیه در بروز بیش­ فعالی و یا بهبود آن مسئله­ ای است که هنوز ثابت نشده است و در برخی مطالعات گفته شده مصرف اسیدهای چرب و برخی ویتامین­ها موجب بهبود بیش فعالی می­شود. اما مطالعات فعلی هنوز آن را اثبات نکرده است. برخی تحقیقات نیز به توانایی­های شناختی اشاره می­کنند و معتقدند که هوش و توانایی­های شناختی می­تواند موجب بروز بیش ­فعالی شود. در این میان، برخی روش­ها می­توانند بر بیش­ فعالی کودکان مؤثر واقع شوند.

بدین ترتیب که کودک دچار بیش ­فعالی است یا کودک دارای انرژی فراوان بوده و نیاز به تحرک بالایی دارد و یا دارای هوشبهر بالا بوده و کارهای کلیشه­ای را دوست ندارد. بنابراین، نمی­تواند در یکجا بند شود. به بیانی دیگر، «انسان در تمام مراحل زندگی خود دارای نیازهائی است که بایستی حداقل به طور نسبی برآورده شوند، زیرا که ارضا نیازها باعث می گردد انسان روند تکاملی خود را به گونه طبیعی تر سپری کند. 

کلاسهای مناسب کودکان بیش فعال

بازی درمانی برای کودکان بیش فعال معمولاً در قالب جلسات فردی با یک درمانگر آموزش دیده انجام می شود. در طول جلسات، درمانگر از انواع مختلف بازی ها و فعالیت ها برای کمک به کودک در بیان احساسات، حل مشکلات و توسعه مهارت های جدید استفاده می کند. کلاس های مناسب کودکان بیش فعال کلاس هایی هستند که به نیازهای خاص این کودکان توجه دارند. این کلاس ها باید دارای ویژگی های زیر باشند:

  • فعال و محرک: کودکان بیش فعال انرژی زیادی دارند و نیاز به فعالیت دارند. کلاس های مناسب برای این کودکان باید فعالیت های متنوع و جذابی را ارائه دهند تا بتوانند انرژی خود را تخلیه کنند.
  • منظم و ساختارمند: کودکان بیش فعال به ساختار و نظم نیاز دارند. کلاس های مناسب برای این کودکان باید قوانین و انتظارات واضحی داشته باشند تا کودکان بدانند چه انتظاری از آنها می رود.
  • تمرکز بر مهارت های اجتماعی: کودکان بیش فعال ممکن است در مهارت های اجتماعی خود مشکل داشته باشند. کلاس های مناسب برای این کودکان باید بر آموزش مهارت های اجتماعی مانند گوش دادن فعال، مدیریت خشم و حل مسئله تمرکز داشته باشند.

بازی برای افزایش تمرکز کودکان بیش فعال

بازی درمانی برای کودکان بیش فعال، فرصتهایی را برای کودک فراهم می کند تا او مهارتهای حرکتی درشت و ظریفش را رشد دهد و سلامت جسمی اش را تأمین کند. بازی به کودک کمک می کند تا قدرت تخیل و خلاقیت خود را رشد دهد، محیطی را برای کودک مهیا می کند تا به تمرین مهارتهای اجتماعی خود بپردازد. بازی همچون مفری است که کودک از طریق آن عواطف و هیجانهایش را ابراز می کند، بازی به کودک کمک می کند تا نظامهای ارزشی را درک کند.

بازی درمانی برای کودکان بیش فعال، روشی است که به یاری کودکان پرمشکل می شتابد تا آنها بتوانند مسائلشان را حل کنند و در عین حال، نشان دهنده این واقعیت است که بازی برای کودک، همانند یک وسیله طبیعی است، با این هدف که او بتواند، خویشتن و همچنین ویژگیهای درون خود را بشناسد و به آن عمل کند.

در این نوع درمان، به کودک فرصت داده می شود تا احساسات آزاردهنده و مشکلات درون خود را از طریق بازی بروز دهد و آنها را به نمایش بگذارد، همانند آن گونه از درمانهایی که افراد بزرگسال از طریق آن با «سخن گفتن» مشکلات خود را بیان می کنند. بازی درمانی برای کودکان بیش فعال می تواند شامل موارد زیر باشد:

  • بازی های حرکتی برای کمک به کودکان در کنترل انرژی خود
  • بازی های تخیلی برای کمک به کودکان در بیان احساسات خود
  • بازی های آموزشی برای کمک به کودکان در یادگیری مهارت های جدید

بازی درمانی نوین

 ریهاکام و کنتب برای طیف گسترده ای از مشکلات روانشناختی از جمله اضطراب، افسردگی، اختلالات خوردن، سوء مصرف مواد و مشکلات رفتاری استفاده می شود. همچنین برای کمک به افراد در ارتقای سلامت روان و رفاه عمومی خود استفاده می شود.

بازی درمانی نوین ( ریهاکام و کنتب) یک روش درمانی موثر و جذاب است که می تواند به افراد در ارتقای سلامت روان و رفاه عمومی خود کمک کند. این روش درمانی برای طیف گسترده ای از مشکلات روانشناختی از جمله بیش فعالی، افسردگی، اختلالات خوردن، سوء مصرف مواد و مشکلات رفتاری استفاده می شود. همچنین برای کمک به افراد در ارتقای سلامت روان و رفاه عمومی خود استفاده می شود.

برای صحبت با متخصصان کودک در زمینه بازی درمانی نوین می توانید با شماره های ۰۲۱۲۲۳۵۴۲۸۲ و ۰۲۱۸۸۴۲۲۴۹۵ تماس بگیرید.

مزایا بازی درمانی نوین

بازی درمانی نوین دارای مزایای زیادی است، از جمله:

  • موثر بودن: بازی درمانی نوین یک روش درمانی موثر برای طیف گسترده ای از مشکلات روانشناختی است.
  • جذابیت: بازی درمانی نوین یک روش درمانی جذاب است که افراد از آن لذت می برند.
  • انعطاف پذیری: بازی درمانی نوین یک روش درمانی انعطاف پذیر است که می تواند با نیازهای فرد و اهداف درمانگر سازگار شود.
  • بدون عوارض: ریهاکام و کنتب بدون هیچ عوارض جانبی و به صورت تضمینی به درمان بیش فعالی و اختلالات دیگر می پردازند.

 

کاردرمانی برای کودکان بیش فعال

کاردرمانی یک روش درمانی است که بر بهبود عملکردهای روزانه افراد تمرکز دارد. کاردرمانگرها از طریق ارزیابی و مداخله، به افراد کمک می کنند تا مهارت های لازم را برای انجام فعالیت های زندگی روزمره کسب کنند.

کاردرمانی برای کودکان بیش فعال می تواند در بهبود موارد زیر موثر باشد:

  • مهارت های سازماندهی و برنامه ریزی: کودکان بیش فعال اغلب در سازماندهی و برنامه ریزی کارهای خود مشکل دارند. کاردرمانی می تواند به آنها کمک کند تا یاد بگیرند چگونه کارها را به مراحل کوچک قابل انجام تقسیم کنند و برای انجام آنها برنامه ریزی کنند.
  • مشکلات پردازش حسی: مطالعات نشان داده است که حدود ۴۰ درصد از کودکان مبتلا به ADHD دارای اختلال پردازش حسی هستند. این اختلال باعث می شود که کودکان در پردازش اطلاعات حسی مانند لمس، بینایی، شنوایی و بو دچار مشکل شوند. کاردرمانی می تواند به کودکان کمک کند تا یاد بگیرند چگونه اطلاعات حسی را بهتر پردازش کنند.
  • مهارت های خودتنظیمی: کودکان بیش فعال اغلب در کنترل رفتار خود مشکل دارند. کاردرمانی می تواند به آنها کمک کند تا یاد بگیرند چگونه احساسات خود را کنترل کنند و رفتارهای مناسب را انتخاب کنند.
  • مهارت های حرکتی ظریف و درشت: کودکان بیش فعال ممکن است در مهارت های حرکتی ظریف و درشت مانند نوشتن، دوختن و ورزش دچار مشکل باشند. کاردرمانی می تواند به آنها کمک کند تا این مهارت ها را بهبود بخشند.
  • استقلال در کارهای روزمره: کاردرمانی می تواند به کودکان کمک کند تا مهارت های لازم برای انجام کارهای روزمره مانند لباس پوشیدن، غذا خوردن و نظافت را کسب کنند.

کاردرمانی برای بازی درمانی برای کودکان بیش فعال معمولاً به صورت جلسات فردی یا گروهی انجام می شود. جلسات کاردرمانی معمولاً ۳۰-۶۰ دقیقه طول می کشد.

اسباب بازی برای کودکان بیش فعال

اسباب بازی های مناسب برای کودکان بیش فعال باید ویژگی های زیر را داشته باشند:

  • فعالیت بدنی را تشویق کنند. کودکان بیش فعال انرژی زیادی دارند و نیاز به تخلیه آن دارند. اسباب بازی هایی که حرکت و فعالیت بدنی را تشویق می کنند، مانند توپ، اسکیت، دوچرخه و ترامپولین، می توانند به آنها کمک کنند.
  • تمرکز و مهارت های حرکتی را بهبود بخشند. اسباب بازی هایی که نیاز به تمرکز و مهارت های حرکتی دارند، مانند پازل، لگو و ساخت و ساز، می توانند به کودکان بیش فعال کمک کنند تا مهارت های خود را بهبود بخشند.
  • خلاقیت و تخیل را تحریک کنند. اسباب بازی هایی که خلاقیت و تخیل را تحریک می کنند، مانند عروسک، ماشین، خانه عروسکی و وسایل نقلیه، می توانند به کودکان بیش فعال کمک کنند تا انرژی خود را به روشی سازنده تخلیه کنند.

در اینجا چند نمونه از اسباب بازی های خاص وجود دارد که می توانند برای کودکان بیش فعال مفید باشند:

  • اسباب بازی های ورزشی مانند توپ، اسکیت، دوچرخه و ترامپولین می توانند به کودکان بیش فعال کمک کنند تا انرژی خود را تخلیه کنند و مهارت های حرکتی خود را بهبود بخشند.
  • پازل، لگو و ساخت و ساز می توانند به کودکان بیش فعال کمک کنند تا تمرکز خود را بهبود بخشند و مهارت های حرکتی ظریف خود را بهبود بخشند.
  • عروسک، ماشین، خانه عروسکی و وسایل نقلیه می توانند به کودکان بیش فعال کمک کنند تا خلاقیت و تخیل خود را بیان کنند.

درمانگران مرکز ستاره ایرانیان به فرزند شما کمک می کند تا مهارت های گفته شده را به صورت تضمینی، با بازی درمانی و بدون عوارض جانبی بهبود دهد. برای صحبت با مشاوران برتر کودک می توانید با شماره های ۰۲۱۲۲۳۵۴۲۸۲ و ۰۲۱۸۸۴۲۲۴۹۵ تماس بگیرید.

 

نقاشی کودکان بیش فعال

نقاشی کودکان بیش فعال می تواند بازتابی از ویژگی های رفتاری و احساسی این کودکان باشد. این نقاشی ها اغلب پر از حرکت، رنگ و جزئیات هستند. کودکان بیش فعال ممکن است از رنگ های روشن و غلیظ استفاده کنند و خطوط و اشکال را به صورت پراکنده و نامنظم ترسیم کنند. آنها همچنین ممکن است از خطوط ضخیم و محکم استفاده کنند که نشان دهنده انرژی و هیجان آنهاست.

در اینجا برخی از ویژگی های نقاشی کودکان بیش فعال آورده شده است:

  • حرکت: نقاشی های کودکان بیش فعال اغلب پر از حرکت و جنب و جوش هستند. آنها ممکن است از خطوط و اشکال در حال حرکت استفاده کنند، یا ممکن است نقاشی خود را با ضربات قلم سریع و پرانرژی پر کنند.
  • رنگ: کودکان بیش فعال اغلب از رنگ های روشن و غلیظ استفاده می کنند. این رنگ ها می توانند نشان دهنده انرژی، هیجان و اشتیاق آنها باشند.
  • جزئیات: نقاشی های کودکان بیش فعال اغلب پر از جزئیات هستند. آنها ممکن است تمام جزئیات یک شی یا صحنه را در نقاشی خود بگنجانند.
  • خط: کودکان بیش فعال ممکن است از خطوط ضخیم و محکم استفاده کنند. این خطوط می توانند نشان دهنده انرژی و هیجان آنها باشند.
تمرین تمرکز برای کودکان بیش فعال

در اینجا چند تمرین تمرکز وجود دارد که می توانید با کودک بیش فعال خود امتحان کنید:

  • بازی های تمرکزی: بازی های تمرکزی می تواند یک راه عالی برای کودکان بیش فعال برای یادگیری نحوه تمرکز روی یک کار باشد. بازی هایی مانند ماز، پازل، بازی های حافظه و بازی های فکری می تواند به کودکان کمک کند تا مهارت های تمرکز خود را بهبود بخشند.
  • تمرینات تنفسی: تمرینات تنفسی می تواند به کودکان کمک کند تا آرام شوند و تمرکز خود را بهبود بخشند. تمرینات تنفسی ساده ای مانند دم و بازدم عمیق یا شمارش تنفس می تواند مفید باشد.
  • تمرینات حرکتی: تمرینات حرکتی می تواند به کودکان کمک کند تا انرژی خود را تخلیه کنند و تمرکز خود را بهبود بخشند. فعالیت هایی مانند دویدن، پریدن یا بازی در فضای باز می تواند مفید باشد.
  • تمرینات آرام سازی: تمرینات آرام سازی می تواند به کودکان کمک کند تا استرس خود را کاهش دهند و تمرکز خود را بهبود بخشند. تمرینات آرام سازی ساده ای مانند گوش دادن به موسیقی، ماساژ یا مدیتیشن می تواند مفید باشد.

منبع : بازی درمانی برای کودکان بیش فعال ✔️ نقاشی، بازی و کاردرمانی

لکنت زبان در کودکان ✔️ درمان قطعی و تشخیص روانشناسی

لکنت زبان در کودکان یک اختلال گفتاری است که باعث تکرار، کشش یا وقفه در گفتار می‌شود. این اختلال می‌تواند در هر سنی ایجاد شود، اما بیشتر در کودکان بین ۲ تا ۴ سالگی شروع می‌شود.

در برخی موارد، داروهای ضد افسردگی یا ضد اضطراب نیز ممکن است برای درمان لکنت زبان در کودکان استفاده شوند. این داروها معمولاً فقط در مواردی استفاده می‌شوند که درمان‌های گفتار درمانی موثر نبوده‌اند.

لکنت زبان در کودکان

یکی از مسائل و مشکلات خاص دوران کودکی اختلالات و  ناروانی­های گفتاری است که از جمله شایع­ترین آنها می­توان از لکنت زبان نام برد. بر طبق چهارمین راهنمای تشخیصی و آماری بیماری­های روانی، لکنت زبان نوعی آشفتگی و اختلال در روانی گفتار است که به صورت تکرار صداها، کشش صداها، قطع­روانی کلام، تکرار کلمات، مکث بین واژه­ها، ناموزونی تکلم و جایگزین کردن واژه ها به منظور جلوگیری از کشش صداها در بین کودکان و نوجوانان مشاهده می­شود.

اغلب کودکانی که دچار لکنت زبان هستند، می­دانند که چه می­خواهند بگویند و شاید بارها نیز آن را تمرین وتکرار کرده­اند. ولی به­ راحتی و در شرایطی خاص قادر به بیان آن نمی­باشند. آنان برای این­که بتوانند فشار حاصله از وقفه ­های غیرارادی کلام­شان را کاهش دهند، دچار پریشانی و آَشفتگی می­شوند و سعی دارند با  تلاش و کلنجار بسیار حرف خودشان را بزنند.

 

علل لکنت زبان

علت دقیق لکنت زبان هنوز به طور کامل شناخته نشده است، اما عوامل مختلفی در ایجاد آن نقش دارند، از جمله:

  • عوامل ژنتیکی: لکنت زبان در خانواده‌ها ارثی است.
  • عوامل محیطی: عوامل محیطی مانند استرس، اضطراب یا ضربه عاطفی می‌توانند باعث تشدید لکنت زبان شوند.
  • عوامل عصبی: برخی از تحقیقات نشان می‌دهند که لکنت زبان ممکن است با اختلال در عملکرد مغز مرتبط باشد.

همانطور که هیچ دوکودکی کاملاً شبیه به هم نمی­باشند، لکنت نیز در همۀ کودکان به یک شکل نمی­باشد. درگروهی از کودکان لکنت همراه با اضطراب، فشارهای عصبی، تیک­های جسمانی، تغییر حالات چهره و حتی گریۀ کودک است و در گروهی دیگر، لکنت موجب ناتوانایی های شدید ارتباطی درآنان می­شود. لکنت در بین­کودکان خردسال، ناپایدار وگذراست و می­تواند از یک روز به روز دیگر و از یک موقعیت تا موقعیت دیگر تغییر کند.

پیشنهاد مشاور: درمان لکنت زبان کودک

لکنت زبان در کودکان باعث آسیب های زیادی در آینده کودک می شود. درمانگران مرکز ستاره ایرانیان به فرزند شما کمک می کند تا مهارت های گفته شده را به صورت تضمینی بهبود دهد. برای صحبت با مشاوران برتر کودک می توانید با شماره های ۰۲۱۲۲۳۵۴۲۸۲ و ۰۲۱۸۸۴۲۲۴۹۵ تماس بگیرید.

میزان شیوع لکنت زبان

میزان شیوع لکنت زبان در بین کودکان تقریباً ۵ درصد است و معمولاً تا سنین جوانی، ۸۰-۵۰ درصد این افراد با رسیدگی و درمان­ به موقع بهبود پیدا می­کنند. هم­چنین لکنت زبان در بین پسرها ۵-۴ برابر دخترهاست و سیر بیماری نیز در بین پسرها طولانی­تر است.

به­ طورکلی، اغلب مشکلات­ گفتاری در سنین ۵-۲ سالگی (یعنی زمانی که کودکان در حال فراگیری مهارتهای کلامی گوناگون، استفاده از لغات جدید، به­کارگیری جملات طولانی­تر، صحبت در میان جمع و بیان نظرات و افکارشان هستند) و ۷-۵ سالگی (یعنی زمان آغاز مدرسه، برانگیختگی برای یادگیری و کنجکاوی، هیجان ناشی از کلاس و درس، کسب مهارتهای اجتماعی و ورود به اجتماع بزرگ­تر هستند) ،آغاز می­شود.

تشخیص

اغلب کودکان در ۱۵-۱۲ ماهگی شروع به صحبت­کردن می­کنند ­و در ۲۴-۱۸ ماهگی با ساختارهای دستوری صحبت می­کنند. کودکانی که لکنت دارند، میانگین زمان گفتارشان پایین است و تکلم را دیرتر آغاز می­کنند. این­گونه کودکان الزاماً درسایر مهارتهای رشدی خود کند نیستند. پژوهشگران طی تحقیقی دریافتند کودکان مبتلا به لکنت از تعداد بیشتری ازگفته­ های تک واژگانی استفاده می­کردند.

  •  ساختارهای سادۀ دستوری رابه کار می­بردند
  • اشتباهات دستوری بیشتری داشتند.
  • اشتباهات بیشتری در تولید اصوات داشتند.
  • در مقایسه با کودکان سالم ۲ ماه تأخیر رشد کلامی داشتند.

تشخیص لکنت زبان در مراحل اولیه بسیار مشکل است؛ زیرا اغلب کودکان خردسال بدون اینکه هیچ مشکل و یا زمینه­ای برای گسیختگی های گفتاری داشته باشند. علائمی از لکنت زبان دارند. گروهی از آنها چندان به این مشکل خود اهمیت نمی­دهند واگر چند بار هم نتوانند کلمه­ای را به درستی بیان کنند. هیچ ناراحت نمی­شوند.

درحالی­که گروهی دیگر، کمترین گرفتگی زبان تأثیری عمیق بر رفتارهای اجتماعی آنان می­گذارد و سخت تلاش می­کنند تا لغات و واژگان را به درستی بیان کنند. در نهایت نیز از این­که نمی­توانند آن­طور که می­خواهند صحبت­کنند، دچار نا­امیدی و ناکامی می­شوند. شدت لکنت زبان درکودکان می­تواند از حادترین تا کمترین حالات متغیر باشد. متخصصان گفتاردرمانی برای تشخیص و شناسایی کودکانی که دچار لکنت زبان هستند، به علائم  زیر توجه می­کنند؛

تکرار صداها و هجاها (مثل، من من ، من من ،او او او )

کشش یا امتداد دادن صداها (مثل تکرار صدایی مممم ماما، تکرار ه یجایی مامامامان)

  • در میان اندازی
  • مکث درون واژه­ ها
  •  انسداد قابل شنیدن و ناملفوظ (مکث­های پر و خالی)
  • جایگزین کردن برخی لغات به­منظور عدم گفتن کلمات مشکل
  • تکرار واژه­ های تک هجایی
  • انجام حرکات اضافی مثل، چشمک زدن، تیک، لرزش فک­ها و لب و دهان
  •  بیان واژه­های مشکل که با تنش فیزیکی ادا می­شوند.

تمام موارد فوق علائم لکنت زبان هستند و چنان­چه والدین، مربیان و نزدیکان تصور می­کنند کودکی با این خصوصیات صحبت می­کند،بهتر است با اتخاذ روش­های مناسبی درصدد بهبود او برآیند و اجازه ندهند لکنت در او سال­هاطول بکشد؛ زیرا گفتن این جمله که خودش خوب خواهد شد مشکلی از کودک حل نمی­کند.

 

لکنت زبان در کودکان ۳ ساله

علت دقیق لکنت زبان در کودکان ۳ ساله هنوز به طور کامل مشخص نیست، اما عوامل مختلفی در بروز آن دخیل هستند. از جمله این عوامل می توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • عوامل ژنتیکی: سابقه خانوادگی لکنت زبان یکی از عوامل خطرناک برای بروز این اختلال در کودکان است.
  • رشد عصبی: برخی کارشناسان معتقدند که لکنت زبان ممکن است ناشی از اختلال در رشد عصبی باشد.
  • عوامل محیطی: برخی از عوامل محیطی مانند استرس، فشار یا اضطراب نیز می توانند در بروز لکنت زبان نقش داشته باشند.

درمان لکنت زبان در کودکان ۳ ساله معمولاً با گفتاردرمانی انجام می شود. هدف از گفتاردرمانی در این کودکان، کمک به آنها برای بهبود مهارت های زبانی و گفتاری و کاهش علائم لکنت زبان است. روش های مختلفی برای درمان لکنت زبان در کودکان ۳ ساله وجود دارد، اما برخی از روش های متداول عبارتند از:

  • روش های رفتاری: این روش ها بر تغییر رفتارهای کودک در هنگام صحبت تمرکز دارند.
  • روش های شناختی-رفتاری: این روش ها بر تغییر افکار و باورهای کودک در مورد لکنت زبان تمرکز دارند.
  • روش های گفتاری: این روش ها بر بهبود مهارت های زبانی و گفتاری کودک تمرکز دارند.

لکنت زبان در کودکان باعث آسیب های زیادی در آینده کودک می شود و باید سریعا درمان شود. درمانگران مرکز ستاره ایرانیان به فرزند شما کمک می کند تا مهارت های گفته شده را به صورت تضمینی بهبود دهد. برای صحبت با مشاوران برتر کودک می توانید با شماره های ۰۲۱۲۲۳۵۴۲۸۲ و ۰۲۱۸۸۴۲۲۴۹۵ تماس بگیرید.

لکنت زبان ناگهانی در کودک ۴ ساله

در لکنت زبان در کودکان ۴ ساله نی نی سایت مهم است که با یک متخصص گفتار درمانی مشورت کنید. متخصص گفتار درمانی می تواند علت لکنت زبان کودک شما را تشخیص دهد و درمان مناسب را برای او تجویز کند.

در اینجا برخی از نکاتی که والدین می توانند برای کمک به کودک خود در مدیریت لکنت زبان انجام دهند، آورده شده است:

  • از کودک خود حمایت کنید. به کودک خود اطمینان دهید که او را دوست دارید و درک می کنید.
  • به کودک خود کمک کنید تا آرام شود. استرس و اضطراب می تواند لکنت زبان را بدتر کند.
  • به کودک خود کمک کنید تا مهارت های گفتاری خود را بهبود بخشد. متخصص گفتار درمانی می تواند به کودک شما در این زمینه کمک کند.
  • لکنت زبان یک اختلال قابل درمان است. با درمان مناسب، بسیاری از کودکان مبتلا به لکنت زبان می توانند به گفتار روان و طبیعی دست یابند.

لکنت زبان در کودکان ۶ ساله

لکنت زبان در کودکان نی نی سایت یک اختلال گفتاری است که در آن جریان گفتار با تکرارها، وقفه‌ها یا کشیدگی صداها مختل می‌شود. این می تواند در کودکان در هر سنی، از جمله کودکان ۶ ساله، رخ دهد. علل لکنت زبان در کودکان به طور کامل شناخته نشده است، اما اعتقاد بر این است که ترکیبی از عوامل ژنتیکی و محیطی نقش دارند. برخی از عوامل محیطی که ممکن است خطر ابتلا به لکنت زبان را افزایش دهند عبارتند از:

  • تولد زودرس یا وزن کم هنگام تولد
  • آسیب به مغز در هنگام تولد یا در دوران کودکی
  • مشکلات شنوایی
  • استرس یا اضطراب

 

علائم لکنت زبان در کودکان ۶ ساله ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • تکرار کلمات یا هجاهای اولیه
  • وقفه در گفتار
  • کشیدگی صداها
  • تلاش بیش از حد برای صحبت کردن
  • اجتناب از صحبت کردن

اگر متوجه شدید که کودک ۶ ساله شما علائم لکنت زبان را دارد، مهم است که برای ارزیابی و درمان با یک آسیب شناس گفتار-زبان (SLP) مشورت کنید. SLP می تواند به کودک شما کمک کند تا مهارت های گفتاری خود را بهبود بخشد و با لکنت زبان کنار بیاید.

 

درمان لکنت زبان ناشی از ترس در کودکان

لکنت زبان یک اختلال گفتاری است که در آن فرد در ادای روان و پیوسته صداها، کلمات و عبارات دچار مشکل می‌شود. لکنت زبان می‌تواند ناشی از عوامل مختلفی از جمله ژنتیک، عوامل رشدی و محیطی باشد. یکی از عواملی که می‌تواند باعث تشدید لکنت زبان شود، ترس و اضطراب است.

لکنت زبان ناشی از ترس در کودکان معمولاً در سنین پیش دبستانی و دبستان رخ می‌دهد. در این سنین، کودکان در حال یادگیری و رشد مهارت‌های اجتماعی و عاطفی خود هستند. آنها ممکن است در موقعیت‌های اجتماعی مانند صحبت کردن در جمع، با دیگران ارتباط برقرار کردن یا پاسخ به سؤالات، احساس ترس و اضطراب کنند. این ترس و اضطراب می‌تواند باعث شود که کودک در صحبت کردن دچار لکنت شود.

درمان لکنت زبان ناشی از ترس در کودکان معمولاً شامل موارد زیر است:

  • گفتاردرمانی: گفتاردرمانگر می‌تواند به کودک کمک کند تا مهارت‌های گفتاری خود را بهبود بخشد و اعتماد به نفس خود را در صحبت کردن افزایش دهد.
  • درمان رفتاری شناختی: درمان رفتاری شناختی می‌تواند به کودک کمک کند تا ترس و اضطراب خود را در موقعیت‌های اجتماعی مدیریت کند.
  • دارو درمانی: در برخی موارد، ممکن است پزشک داروهایی برای کاهش اضطراب و بهبود عملکرد گفتاری کودک تجویز کند.

لکنت زبان در کودکان باعث آسیب های زیادی در آینده کودک می شود و باید سریعا درمان شود. درمانگران مرکز ستاره ایرانیان به فرزند شما کمک می کند تا مهارت های گفته شده را به صورت تضمینی بهبود دهد. برای صحبت با مشاوران برتر کودک می توانید با شماره های ۰۲۱۲۲۳۵۴۲۸۲ و ۰۲۱۸۸۴۲۲۴۹۵ تماس بگیرید.

درمان قطعی لکنت زبان در کودکان

درمان قطعی لکنت زبان در کودکان نی نی سایت وجود ندارد، اما درمان‌های گفتار درمانی می‌تواند به بهبود علائم و افزایش اعتماد به نفس کودک کمک کند. این درمان‌ها معمولاً بر روی تغییر الگوهای گفتاری، کاهش اضطراب و بهبود مهارت‌های ارتباطی تمرکز می‌کنند.

برخی از روش‌های گفتار درمانی که برای درمان لکنت زبان در کودکان استفاده می‌شوند عبارتند از:

  • تکنیک‌های تنفسی: این تکنیک‌ها به کودک کمک می‌کنند تا تنفس خود را کنترل کند و از تکرار صداها جلوگیری کند.
  • تکنیک‌های آرام‌سازی: این تکنیک‌ها به کودک کمک می‌کنند تا استرس و اضطراب خود را کاهش دهد، که می‌تواند لکنت را بدتر کند.
  • تکنیک‌های روان‌شناختی: این تکنیک‌ها به کودک کمک می‌کنند تا با لکنت خود کنار بیاید و اعتماد به نفس خود را افزایش دهد.

گفتار درمانی برای لکنت زبان معمولاً باید از سنین پایین شروع شود، زیرا مغز کودک در این سنین انعطاف‌پذیرتر است. درمان معمولاً شامل جلسات منظم با یک گفتار درمانگر است. طول مدت درمان بسته به شدت لکنت و عوامل دیگر متفاوت است.

منبع : لکنت زبان در کودکان ✔️ درمان قطعی و تشخیص روانشناسی