اختلال شخصیت اسکیزوتایپال

فیلم و فایل صوتی آموزشی روانشناسی رایگان و مشاوره


برای پخش فایل مرورگر خود را آپدیت کنید یا از اینجا فایل را دانلود نمایید.

نشانه ها و درمان

اختلال شخصیت اسکیزوتایپال به وضعیتی اطلاق می شود که در آن فرد مشکلات بسیاری در ایجاد و حفظ ارتباط نزدیک با دیگران دارد. فردی که اختلال شخصیت اسکیزوتایپال دارد ممکن است از این قبیل ارتباطات رنج بکشد، و بنابراین ظرفیت کمی در اینباره داراست. فردی با این اختلال معمولا دارای تحریف شناختی و ادراکی و هم چنین بی قاعدگی در رفتار روزمره می باشد.

افراد با اختلال شخصیت اسکیزوتایپال عقاید عجیبی در مورد مرجع رویدادها دارند ( برای مثال انها تفسیرهای نادرستی از رویدادهای علی و وقایع خارجی دارند و به انها معنای شخصی می دهند). انها معمولا خرافی هستند و دل مشغولی با پدیده های فراتر از معمول دارند که خارج از خرده فرهنگ خود می باشند.

افراد با اختلال اسکیزوتایپال معمولا بیشتر دنبال درمان برای مشکلات اضطراب، افسردگی یا دیگر وضعیت های خلقی ملال آور می روند تا درمان ویژگی های اختلال شخصیت اسکیزوتایپال.

یک اختلال شخصیت الگوی پایدار از تجارب و رفتارهایی است که از هنجارهای فرهنگی فرد انحراف دارد. این الگو در دو یا چند حیطه که در ادامه ذکر می شوند دیده می شود: شناخت، عاطفه، کارکرد بین فردی و موقعیت های اجتماعی. این الگو معمولا منجر به تنش یا نقص در کارکرد اجتماعی و شغلی می گردد. این الگو اغلب پایدار و طولانی مدت است و شروع ان به اوایل بزرگسالی یا نوجوانی برمی گردد.

برای مطالعه بیشتر بخوانید: پنج توصیه برای اختلال اضطراب منتشر

نشانه های اختلال شخصیت اسکیزوتایپال

اختلال شخصیت اسکیزوتایپال یک الگویی از نقص های اجتماعی و بین فردی می باشد و با نارامی مزمن و کاهش ظرفیت در روابط نزدیک، هم چنین اختلال ادراکی و شناختی و رفتارهای گریز از مرکز مشخص می شود. شروع ان معمولا در اوایل بزرگسالی است و در بافت های مختلف به شکل های زیر ظاهر می شود:

  1. عقاید در مورد مرجع رویدادها (نه به صورت هذیان)
  2. باورهای عجیب و غریب و افکار جادویی که بر رفتار انها تاثییر می گذارد و با هنجارهای خرده فرهنگ ها تناقض دارد (مانند خرافه ها، عقاید در مورد بصیرت ذهنی، تله پاتی، یا حس ششم، در کودکان و نوجوانان به صورت فانتزی های عجیب و غریب و مشغولیت های ذهنی عجیب)
  3. تجارب ادراکی غیر معمول شامل توهمات بدنی.
  4. تفکر و سخن عجیب و غریب (مبهم، ضمنی، استعاری، یا کلیشه ای)
  5. عقاید حرافی و یا پارانوئیدی
  6. عاطفه نامناسب یا محدود
  7. ظاهر و رفتار عجیب و غریب و یا دور از معمول
  8. فقدان دوستی های نزدیک و اعتماد به دیگران غیر از خویشاوندان درجه یک
  9. اضطراب اجتماعی بالا که با اشناییت کاهش نمی یابد، و بیشتر با ترس های پارانوئیدی همراه است تا قضاوت های منفی در مورد خود.

از انجایی که اختلالات شخصیت در برگیرنده الگوها و رفتارهای پایدار و طولانی مدت هستند، اغلب در بزرگسالی تشخیص می گیرند. تشخیص این اختلالات در دوران کودکی متداول نیست زیرا کودکان و نوجوانان تحت تاثیر تغییرات مداوم رشدی و شخصیتی و بلوغ هستند. اگر این اختلال برای کودک و نوجوان تشخیص داده شود علائم ان باید حداقل یک سال حضور داشته باشند.

براساس تحقیق NESARC شیوع اختلال شخصیت اسکیزوتایپال حدود 3.9 درصد جمعیت بزرگسالان می باشد.

مانند اغلب اختلالات شخصیت، شدت اختلال شخصیت اسکیزوتایپال با افزایش سن کاهش می یابد، مانند اغلب افراد اندکی از نشانه ها یا بیشترین نشانه ها را در حدود دهه 40 یا 50 زندگی تجربه می کنند.

اختلال شخصیت اسکیزوتایپال چگونه تشخیص داده می شود؟

اختلال شخصیت اسکیزوتایپال مانند دیگر اختلالات شخصیت توسط یک روان شناس یا روانپزشک حرفه ای تشخیص داده می شود. پزشکان عمومی و یا بهیاران معمولا اموزش لازم را برای یک هم چین تشخیصی ندیده اند. بنابراین زمانی که برای اولین بار به یک پزشک خانواده مراحعه کرده و علائم را توضیحی می دهید باید شما را به یک درمانگر مناسب جهت تشخیص و درمان ارجاع دهد. هیچ ازمایش و یا تست ژنتیکی برای تشخیص اختلال شخصیت اسکیزوتایپال وجود ندارد.

بسیاری از افراد با اختلال شخصیت اسکیزوتایپال به دنبال درمان نمی روند. افراد با این اختلال شخصیت اغلب زمانی به دنبال درمان می ایند که مشکلات همراه با این اختلال زیاد شده و زندگی شخصی وی را تحت تاثیر قرار می دهد. اغلب این حالت زمانی اتفاق می افتد که توانمندی های مقابله ای فرد برای مقابله با استرس و رویدادهای زندگی بسیار پایین امده است.

تشخیص اختلال شخصیت اسکیزوتایپال توسط یک متخصص با مقایسه علائم شما و علائمی که ذکر شد هم چنین تاریخچه شخصی زندگی شما صورت می گیرد. انها تعیین می کنند که ایا نشانه های شما معیار لازم برای اختلال شخصیت اسکیزوتایپال را دربرمی گیرد یا نه.

علل اختلال شخصیت اسکیزوتایپال

امروزه محققین نمی دانند چه عاملی منجر به اختلال شخصیت اسکیزوتایپال می شود. با این وجود نظریه های زیادی در مورد علل اختلال شخضیت اسکیزوتایپال وجود دارند. اکثر محققین بر یک مدل علی زیستی-روانی-اجتماعی توافق دارند. بر اساس این مدل، علل این اختلال ممکن است فاکتورهای ژنتیکی و زیستی ، فاکتورهای اجتماعی (مانند چگونگی تعامل فرد در کودکی با خانواده، اطرافیان و دیگر کودکان) و فاکتورهای روانی (شخصیت و مزاج فردی شکل گرفته توسط محیط و مهارت های مقابله اموخته شده برای مواجهه با استرس). این مدل بیان می کند که هیچ عامل واحدی منجر به این اختلال نمی شود و مجموعه ای از عوامل به صورت پیچیده و در کنار هم منجر به این اختلال می شوند. مطالعات نشان داده اند اگر فردی دارای این اختلال است با احتمال زیادی ان را به کودکان خود منتقل خواهد کرد.

درمان اختلال شخصیت اسکیزوتایپال

درمان اختلال شخصیت اسکیزوتایپال نیازمند روان درمانی طولانی مدت با درمانگری است که در درمان این اختلال اموزش دیده است و متخصص است. در برخی موارد ممکن است دارودرمانی نیز برای تقلیل برخی نشانه ها انجام گیرد.

در درمان روانی درمانگر بالینی نباید مستقیما باورها و هذیان های فرد را زیر سوال ببرد. در ارتباط اولیه یک فضای گرمو مراجع محور باید فراهم شود. مانند اختلال شخصیت دوری گزین فرد از هرگونه ارتباط نزدیک دوری می کند و اضطراب زیادی را در روابط اجتماعی تجربه می کند. در این شرایط اموزش مهارت های اجتماعی و دیگر مهارت های لازمه روابط و تعاملات بسیار مهم هستند. در هنگام پیشرفت مراجع درمان های گروهی نیز می توانند مفید باشند.

دارودرمانی نیز گزینه دیگر این بیماری می باشد. اغلب دارودرمانی در مراحل حاد سایکوتیک مورد استفاده قرار می گیرد. این مراحل اغلب هنگام استرس های شدید و یا زمانی که فرد توانایی مقاومت ندارد ظاهر می شود. معمولا در این موارد از داروهای انتی سایکوز استفاده می شود.

به صورت کلی، از انجایی که در زمینه علل نیز ذکر شد، این اختلال چند وجهی به دلیل عومل چندگانه ای می باشد که به همان صورت درمان نیز نیازمند یک دیدگاه چند وجهی می باشد.

منبع:مرکز مشاوره ستاره ایرانیان


مقالات مرتبط با درمان اختلالات روانی:

درمان فردی چیست

درمان افسردگي

درباره ی رواندرمانی شناختی

روانپزشک خوب کیست و روانپزشکی چیست

تعريف روانپزشكي :

روانپزشكي شاخه اي از پزشكي است مفاهيمي همچون بيماري هاي رواني و جنون را بررسي مي كند.

روانپزشكي چگونه شغلي است؟

روانپزشکان به تشخیص، درمان، ارزيابي و جلوگيري از اختلالات عاطفي، ذهني و رفتاري مانند اختلالات خواب ، اختلالات جنسي ، اختلالات شناختي ، اختلالات شخصيتي می پردازند.

به عبارت دیگر روانپزشک، دراصطلاح (Psychiatrist) پزشکی است که متخصص تشخیص و درمان بیماری های روانی مانند اسكيزوفرني ، یا روان درمانی می باشد.

كليه روانپزشکان برای ارزيابي و بهبود بیماری های روانی دوره هاي آموزشي را طي مي كنند. روانپزشکان و متخصصان بهداشت روانی تنها افرادي هستند که صلاحيت مجوز دارو برای درمان بیماری های روانی را دارند. بعضي از روانپزشکان متخصص درمان خود را در گروه سني خاصي آغاز مي كنند، مانند روانپزشک کودکان، که به درمان گروه سنی کودکان یا نوجوانان مي پردازند.

روانپزشك با روانشناس چه تفاوتي هايي دارد؟

عده اي از مردم گاهى اوقات نمي توانند كار روانپزشك را از روانكاو و روانشناس تفكيك كنند. از نظرآموزشي و  فرآيند تحصيلي در ابتدا روانپزشك بايد مدرك پزشكي عمومي را دريافت كرده و سپس در زمينه روانپزشكي تخصص خود را اخذ نموده و در ادامه آموزش بیماری های روانی را دیده و متخصص روانپزشک شود اما روانشناس در رشته روانشناسی در مقطع كارشناسي و كارشناسي ارشد و سپس دكتري مدرك خود را گرفته و سپس به كار مشاوره مشغول مي شوند. فقط یک روانپزشک است كه قادر به تشخيص بيماري هاي افسردگي، اختلالات اظطرابي و يا اختلالات شخصيتي به معناي علمي مي باشد. اما هدف اصلي روانشناس توصيف رفتار ، فهم و درك رفتار ، پيش بيني رفتار و كنترل رفتار مي باشد.

وظایف و مسئولیت های روانپزشک

  • بررسي حالت ذهنی و جسماني بیماران برای تعیین ماهیت و حد اختلالات ذهني ،رفتاري و عاطفي
  • مطالعه كردن و بررسي سوابق پزشكي وهمچنين انجام تست هاي متفاوت براي تشخيص دقيق بيماري و بهترين روش درمان آن
  • برپايي جلسات مختلف درماني و تجويز دارو تا زمان بهبودي كامل بيمار
  • همكاري با ساير افراد متخصص مانند پزشكان ، روانشناسان تا پايان درمان بيمار

 دانش و مهارت های مورد نیاز

  • علاقه مند بودن به بيماران و توانايي لازم براي حل مشكلاتشان
  • از آنجا كه تمامي مراجعان روانپزشك دچار بيماري روحي ورواني هستند و از آن رنج مي برند لذا روانپزشك بايد از ثبات روحي و عاطفي بالايي برخوردار باشد .
  • داشتن صبر و حوصله برای گوش کردن به صحبت های بیماران و آرامش دادن به آنها
  • رازداری يك روانپرشك موفق بايد خصوصي ترين مسائل بيماران را رازداري كند تا مراجع نسبت به او اطمينان حاصل كند و به راحتي با او مشكلاتش را در ميان بگذارد.
  • كسب مهارت هاي ارتباطي قوي و لازم به منظور تاثير بهتر بر بيماران
  • توانايي شنيداري و گفتاري خوب
  • قدرت تصمیم گیری بالا به واسطه گرفتن تصمیم مناسب و منطقي به دور ازمسايل عاطفي و مسایل غیر تخصصی
  • مهارت و توانايي او براي پاسخ به نيازها و برطرف كردن مشكلات بيماران

فرصت های شغلی و بازار کار روانپزشکی

علی رغم اینکه در ایران آمار مشخصي در این زمینه وجود ندارد ولي می توان پیش بینی کرد به دلیل رشد فرهنگ مردم در خصوص روش صحیح مواجه شدن با بیماری های روانی و مراجعه به پزشک متخصص برای تشخیص و درمان آنها در آینده رشد اشتغال در این حوزه از میانگین مشاغل بیشتر باشد.

همچنین به دلیل افزایش اختلالات و بیماری های روانی در سال های اخیر به دلیل رشد زندگی شهرنشینی و افزایش استرس، افسردگی و سایر بیماری های مرتبط با این موضوع و نیز با گسترش بخش های نادرست فرهنگ غربی بین خیلی از ایرانی ها و افزایش مشکلات خانوادگی و میان فردی در سال های اخیر پیش بینی می شود نیاز نسل جدید به روانپزشکان در سالهای اخير رو به شکل فراینده ای رشد خواهد داشد. روانپزشکان می توانند در سازمان  بهداشتی و درمانی، مراکز روانپزشکی، کلینیک های روان‌شناسی و روان‌پزشکی عومي و خصوصی، مدارس و دانشگاه ها و سایر سازمان هایی که به تخصص آنها نیاز دارند، به كار مشغول شوند.

آنها همچنین می توانند به صورت مجزا کار کرده و يا مطب خصوصي داشته باشند.

موقعيت استخدام این شغل در بعضي کشورهای جهان به شرح ذيل مي باشد:

دركشور استراليا در يك بازده زماني ميزان افزايش اين شغل 34.6 بوده است و پيش بيني شده در آينده رشد اين حرفه محدود باشد.

میزان درآمد روانپزشک

درآمد روانپزشکان در ایران به طور دقيق مشخص نیست. اما آنچه معلوم است تا کنون جایگاه این تخصص در بین مردم مشخص نشده و بسیاری از بیماران روانی که درجه ناراحتی روحی آنها خفیف است از مراجعه به روانپزشکان خودداری می کنند. پیش بینی می شود در آینده با افزایش مراجعین به روانپزشکان، سطح درآمد این گروه از افراد نسبت به این زمان افزایش یابد.

درآمد روانپزشک در برخی از کشورهای جهان عبارتند از :

آمریکا – متوسط درآمد سالانه این شغل مطابق با آخرین آمارها در سال 2013، 170.200 دلار بوده است.

استرالیا – متوسط درآمد سالانه روانپزشکان 96.000 دلار (قبل از کسر مالیات) می باشد.

شخصیت های مناسب این شغل

در یک انتخاب شغل مناسب و صحيح، عوامل مختلفی از جمله ویژگی های شخصیتی، ارزش ها، علایق، مهارت ها، شرایط خانوادگی، شرایط جامعه و … برای هر فرد باید مد نظر گرفته شوند. یکی از شاخص ترین این عوامل ویژگی های شخصیتی می باشد. شناخت درست شخصیت هر فرد فرآیندی پیچیده و احتياج به تخصص و زمان کافی است. البته هر فردی ویژگی های منحصربه فرد خود را دارد، حتی افرادی که به نوعی تیپ شخصیتی مشابه دارند، باز هم در بعضي موارد با یکدیگر متفاوت هستند.

به طور کلی همیشه افراد موفقی از تیپ های شخصیتی مختلف در تمام مشاغل هستند و نمی توان دقیقا اعلام کرد که فقط تیپ های شخصیتی خاصی هستند که در این شغل موفق می شوند. اما طی تحقیقاتی که صورت گرفته تیپ های شخصیتی ای که برای این شغل معرفی می شوند، عموما این کار را بیشتر پسندیده و رضایت شغلی بیشتری در آن داشته اند.

منبع: com.مشاوره-آنلاین